Jednolita teoria czasoprzestrzeni

Oj, trudnym człowiekiem był Snerg, bardzo trudnym — obrażony na wszystko i wszystkich, z przerostem ego. A teoria… no cóż, niezbyt trafna.
Książkę warto jednak przeczytać, bo rzuca całkiem nowe światło na powieści Snerga, które, jak sam wierzył, są nie fikcją, a opisem rzeczywistości.

Oj, trudnym człowiekiem był Snerg, bardzo trudnym — obrażony na wszystko i wszystkich, z przerostem ego. A teoria… no cóż, niezbyt trafna.
Książkę warto jednak przeczytać, bo rzuca całkiem nowe światło na powieści Snerga, które, jak sam wierzył, są nie fikcją, a opisem rzeczywistości.

Potraktowałbym książkę jako abstrakcjonizm. Być może dlatego, że nie mam odpowiedniej wiedzy fizycznej. Kiedy ją natomiast czytam, pojawiają mi się nieraz w głowie fragmenty innych teorii, które obiły mi się o uszy. Niewykluczone, że autor wiedział co mówi: nauka nie zna status quo, pewne twierdzenia to nieraz tymczasowe koncepcje. Obecne media podchwyciły temat "podważenia hipotezy Einsteina". Oczywiście to wszystko na wyrost, ale mam na myśli pewnego rodzaju płynność, ciągłą ewolucję i dążenie do prawdy w zakresie nauki, która sama w sobie próbuje nieraz skonceptualizować rzeczy nie do końca zbadane czy badalne.
To, co rzuciło mi się w oczy to falowa natura wszechświata i podobieństwa założeń Snerga dotyczących natury biologicznych istnień ze schematami spirytualistycznymi Władcy Słońca i Leonidan, z którymi autor nie mógł mieć styczności.
(Na marginesie, jak chodzi o jego udział w tworzeniu Matrixa, którego autorów polskie media za sympatykami pisarza posądziły o plagiat, wydaje mi się, że o wiele większe pretensje mogliby mieć autorzy Ghost in the Shell. Ja osobiście nie widzę dokładnych podobieństw, za wyjątkiem jednego: "Odkryła, że leży we wnętrzu szklanego prostopadłościanu. Jej nagie ciało zalewał przezroczysty płyn. We wszystkich kierunkach przestrzeni poza szybami ciasnych jak trumny prostopadłościanów spoczywały postacie ludzi pogrążonych we śnie. Jako jedyna leżała z otwartymi oczami. Przez kilkanaście minut patrzyła w dal na miliony nagich ciał symetrycznie rozlokowanych w szklanych korytarzach, których ściany emitowały światło i zbiegały się w nieskończoności". Czysty Matrix. Pozostałe podobieństwa są raczej filozoficzne i obstawiałbym, że ciekawe umysły po prostu myślą podobnie, bo "Anioł ciemności" z tego co mi wiadomo nie został w ogóle wydany w Stanach Zjednoczonych).

Potraktowałbym książkę jako abstrakcjonizm. Być może dlatego, że nie mam odpowiedniej wiedzy fizycznej. Kiedy ją natomiast czytam, pojawiają mi się nieraz w głowie fragmenty innych teorii, które obiły mi się o uszy. Niewykluczone, że autor wiedział co mówi: nauka nie zna status quo, pewne twierdzenia to nieraz tymczasowe koncepcje. Obecne media podchwyciły temat "podważenia...

Przeczytałam już ponad przed rokiem, ale wiele czasu zajęło mi, żeby ją przetrawić. Wybitna pozycja odbija wybitną wyobraźnię autora. Czytało mi się ją nie łatwo i musiałam się skupić aby wyobrazic sobię, to co przedstawia. Kiedy jednak mi się to udało, byłam zachwycona. Jednoczesnie było mi okropnie żal...żal Snerga. Pomyslałam sobie, że system w którym żył zmarnował perłę. Wizja jest spójna wewnętrznie i gdyby mógł studiowac wśród ludzi z otwartymi umysłami mogłaby zaowocować nowymi teoriami w fizyce. Nie wiem niestety czym Snerg się inspirował i jak doszedł to swojej wizji świata, ale był na tropie, który dziś jest nadal aktualny w fizyce (nie chodzi o cząsteczki, ale o coś innego np. struny albo energię i zakrzywienie przestrzeni, może cos ala u Nassim Haramein - też jak Snerg na pograniczu nauki i filozofi nauki albo fantazji naukowej).

Przeczytałam już ponad przed rokiem, ale wiele czasu zajęło mi, żeby ją przetrawić. Wybitna pozycja odbija wybitną wyobraźnię autora. Czytało mi się ją nie łatwo i musiałam się skupić aby wyobrazic sobię, to co przedstawia. Kiedy jednak mi się to udało, byłam zachwycona. Jednoczesnie było mi okropnie żal...żal Snerga. Pomyslałam sobie, że system w którym żył zmarnował...

Czytając tę książkę nie mamy wątpliwości, że Adam Wiśniewski - Snerg wiedział co pisze. Naprawdę rzeczowe uzasadnienie wizji autora. Warto przeczytać.

Czytając tę książkę nie mamy wątpliwości, że Adam Wiśniewski - Snerg wiedział co pisze. Naprawdę rzeczowe uzasadnienie wizji autora. Warto przeczytać.

wydane za własne pieniądze autora , widać musiał to zrobić . myślę że nie wielu zrozumie o co tak naprawdę chodzi. Fani powinni przeczytać

wydane za własne pieniądze autora , widać musiał to zrobić . myślę że nie wielu zrozumie o co tak naprawdę chodzi. Fani powinni przeczytać