Porwanie doni Agaty

Przeglądając oferty na Allegro, nagle zobaczyłem znajomą okładką i tytuł: „Porwanie doni Agaty”. I bach! Cofka w czasie do lat, kiedy krzątałem się między półkami biblioteki. Wspomnień czar… Pomyślałem wtedy: „Nie ma przypadków, są tylko literackie przeznaczenia” – i po kilkudziesięciu latach wróciłem do lektury. Nie zawiodłem się – przeciwnie, miałem ogromną frajdę czytelniczą.
Powieść Gudrun Pausewang to barwna i szalenie zabawna historia porwania zamożnej starej panny, której rodzina już ostrzyła sobie zęby na spadek. Akcja toczy się w fikcyjnym kolumbijskim mieście, a bohaterami są niezdarni przestępcy o gołębich sercach i rezolutna bogata staruszka, której naprawdę trudno zajść za skórę.
Owszem, książka to trochę ramotka, ale taka z duszą – pełna uroku, ciepła i inteligentnego humoru, bardziej sytuacyjnego niż słownego. Czyta się ją lekko, z przyjemnością i – co ważne – bez poczucia straconego czasu. To idealna lektura na spokojny wieczór: poprawia nastrój i nie nuży ani przez chwilę.
A na deser spotkała mnie dodatkowa nagroda – fragment, który wywołał szczery uśmiech i lekki dreszczyk absurdu:
„Nazajutrz, mniej więcej około piątej po południu, stało się coś, co wstrząsnęło całym miastem. Miejscowe radio nadało ową potworną wiadomość. Ludzie tłumnie wylęgali na ulice, spieszyli do kościołów, gdzie liczni księża improwizowali w podnieceniu nabożeństwa. Porwano biskupa!
[…]
Kółko brydżystek przywdziało szaty żałobne…”
No i proszę – nawet w Kolumbii brydż musiał się wkręcić do fabuły.
Podsumowując: „Porwanie doni Agaty” to książka, którą naprawdę warto znać. Jak można przeżyć życie i tego nie przeczytać? A można też sięgnąć po spektakl telewizyjny z Ireną Kwiatkowską w roli głównej. Palce lizać!

Przeglądając oferty na Allegro, nagle zobaczyłem znajomą okładką i tytuł: „Porwanie doni Agaty”. I bach! Cofka w czasie do lat, kiedy krzątałem się między półkami biblioteki. Wspomnień czar… Pomyślałem wtedy: „Nie ma przypadków, są tylko literackie przeznaczenia” – i po kilkudziesięciu latach wróciłem do lektury. Nie zawiodłem się – przeciwnie, miałem ogromną frajdę...

Opowieść o tym, że wszyscy szukamy w życiu zrozumienia. Może dlatego warto się dać właśnie... porwać? Niesmowity jest też spektakl teatralny z Ireną Kwiatkowską w roli doni Agaty. Polecam!

Opowieść o tym, że wszyscy szukamy w życiu zrozumienia. Może dlatego warto się dać właśnie... porwać? Niesmowity jest też spektakl teatralny z Ireną Kwiatkowską w roli doni Agaty. Polecam!

https://www.youtube.com/watch?v=KHAlMKknPzc
znakomite!

https://www.youtube.com/watch?v=KHAlMKknPzc
znakomite!

Ludzie, chcecie rozruszać mięsnie brzucha i wyrobić sobie opinię dziwaka, bo ciągle wybuchacie śmiechem z nieznanego nikomu powodu? Przeczytajcie Porwanie Doni Agaty! Już dawno się tak dobrze nie bawiłam przy lekturze. Cudowna książka dająca niebywałą rozrywkę. Porywacze Doni Agaty nie wiedzieli na co się piszą dokonując uprowadzenia jednej z najznamienitszych osób w mieście :D. A co tam, niech mają za swoje. Jaki był efekt? Nie zdradzę, przeczytajcie, jeśli chcecie się dowiedzieć. Ja tylko dodam, że jestem wdzięczna za polecenie tej książki <3. I jeszcze, że niesie ta książka ze sobą prawdę dość banalną. Trzeba słuchać siebie i być sobą, ale to już poza konkursem. Czytajcie i bawcie się znakomicie :)

Ludzie, chcecie rozruszać mięsnie brzucha i wyrobić sobie opinię dziwaka, bo ciągle wybuchacie śmiechem z nieznanego nikomu powodu? Przeczytajcie Porwanie Doni Agaty! Już dawno się tak dobrze nie bawiłam przy lekturze. Cudowna książka dająca niebywałą rozrywkę. Porywacze Doni Agaty nie wiedzieli na co się piszą dokonując uprowadzenia jednej z najznamienitszych osób w...

Przeciwko tej książce przemawia praktycznie wszystko.
Autorką jest Niemka, do tego raczej zapomniana (przynajmniej poza obszarem niemieckojęzycznym, a może i tam też). Książka wyszła dawno temu, w serii zapomnianej dawno temu, a i wówczas uważanej za grupującą literaturę średnich lotów. Słowem – zakurzony rupieć ze strychu.
No to poczytajcie, a zobaczycie! Rzecz dzieje się w Kolumbii, bardzo barwnie zresztą przedstawionej, kanwą powieści jest przestępstwo (zatem niby-kryminał),a zamiarem pisarki jest rozbawienie publiczności czytającej, przy czym rozbawienie inteligentne, mądre (a to nie to samo) i pouczające, w najlepszym tego słowa rozumieniu. Oto powiastka czy może przypowieść o znajdowaniu sensu życia wtedy, kiedy się go nie szuka i kiedy się myśl o jego znalezieniu porzuciło dawno temu.
Współczesne komedyjki quasi-kryminalne typu Stulatka, który ucieka z domu starców, nie dorastają Dońi Agacie nawet do pięt. Może są też dobre współczesne, jeśli tak i jeśli uda mi się je znaleźć, chętnie przeczytam.

Przeciwko tej książce przemawia praktycznie wszystko.
Autorką jest Niemka, do tego raczej zapomniana (przynajmniej poza obszarem niemieckojęzycznym, a może i tam też). Książka wyszła dawno temu, w serii zapomnianej dawno temu, a i wówczas uważanej za grupującą literaturę średnich lotów. Słowem – zakurzony rupieć ze strychu.
No to poczytajcie, a zobaczycie! Rzecz dzieje się...

Ciekawa pozycja. Porywacze stają się przyjaciółmi. Główna bohaterka jest nietypową starszą panią.

Ciekawa pozycja. Porywacze stają się przyjaciółmi. Główna bohaterka jest nietypową starszą panią.

Swego czasu polecona została mi rewelacyjna książka „Za tobą na koniec świata”, którą popełnił niejaki Enrique Poncella, a która mnie wręcz żywiołowo zachwyciła. Okazała się genialnym pastiszem kryminału i powieści kryminalnej, pełnym zwariowanego i zaskakującego poczucia humoru, chwilami wręcz czarnego, z dużą dozą absurdu. Taki „Monty Python po LSD”. Cały czas poszukuję tego typu książek, w takim stylu. Zostało mi zatem przez kogoś polecone „Porwanie doni Agaty”. Po wielu wysiłkach udało mi się zdobyć wspomnianą pozycję i chyba jednak nie o to mi chodziło…

W przeciwieństwie do „Za tobą na koniec świata” (które to nawiasem mówiąc czas znowu przeczytać) „Porwanie doni Agaty” cechuje zbyt dosłowne poczucie humoru, zamiast lekkiego żartu jest żart siermiężny, wynikający w tym momencie z fabuły czyli taki, który nie zaskakuje nawet, bo się właściwie czytelnik go wręcz spodziewa. Owszem, jest to dowcipne, ale dowcip ten nie powala, nie powoduje wybuchów śmiechu. Całość jest co najwyżej poprawna, ale czy „barwna i niezwykle zabawna” jak to napisane jest na okładce? Zabawna tak… Ale nie żeby zaraz niezwykle…

Szkoda, bo potencjał w historii był ogromny i kiedy już coś zaczynało się powoli wykluwać autor nagle ucina wszystko dążąc do łopatologicznego zakończenia na siłę. Żałuję, bo mniej więcej w połowie powieści zapowiadało się, że autor się rozkręca i dopiero będzie zabawa. Niestety, było zupełnie odwrotnie.

Stracony czas, zmarnowany potencjał, materiał na rewelacyjną komedię. Te kilka zabawnych dialogów całości niestety nie uratowało.

Swego czasu polecona została mi rewelacyjna książka „Za tobą na koniec świata”, którą popełnił niejaki Enrique Poncella, a która mnie wręcz żywiołowo zachwyciła. Okazała się genialnym pastiszem kryminału i powieści kryminalnej, pełnym zwariowanego i zaskakującego poczucia humoru, chwilami wręcz czarnego, z dużą dozą absurdu. Taki „Monty Python po LSD”. Cały czas poszukuję...

Przeczytałam kolejny raz ponieważ to jest świetna książka na zimową chandrę. Powieść przepojona absurdalnym humorem. Po przeczytaniu zadumamy się również nad samotnością i sensem życia.
Ma tylko jedną wadę, trudno ją dostać

Przeczytałam kolejny raz ponieważ to jest świetna książka na zimową chandrę. Powieść przepojona absurdalnym humorem. Po przeczytaniu zadumamy się również nad samotnością i sensem życia.
Ma tylko jedną wadę, trudno ją dostać

Życie bywa przewrotne .Przekonała się o tym pewna starsza pani.
Dowiedziała się również ,że niekoniecznie najlepszym oparciem musi być najbliższa rodzina.
Donia Agata starsza dama zostaje naraz uprowadzona przez porywaczy o gołębich sercach.
Zabawny utwór , w którym starsza, samotna kobieta odnajduje sens życia sprawując opiekę nad kilkoma opryszkami:-)
Przekonując sie podczas porwania o "głębi" uczuć swoich krewnych organizuje własne porwanie tym razem samodzielnie i na dobre anonsując w gazecie :

JESTEM ZNOWU W DOMU! CZEKAM NA SWOICH STARYCH PORYWACZY!

I wszyscy żyli długo i szczęśliwie . Aha i jeszcze bogato , bo donia Agata miała głowę do interesów ;-)

Życie bywa przewrotne .Przekonała się o tym pewna starsza pani.
Dowiedziała się również ,że niekoniecznie najlepszym oparciem musi być najbliższa rodzina.
Donia Agata starsza dama zostaje naraz uprowadzona przez porywaczy o gołębich sercach.
Zabawny utwór , w którym starsza, samotna kobieta odnajduje sens życia sprawując opiekę nad kilkoma opryszkami:-)
Przekonując sie...

fantastyczna książka, wielokrotnie popłakalam się ze śmiechu... Bardzo za nią tęsknię bo ktoś chciał przeczytać i już więcej nie widziałam...

fantastyczna książka, wielokrotnie popłakalam się ze śmiechu... Bardzo za nią tęsknię bo ktoś chciał przeczytać i już więcej nie widziałam...