Szpiedzy i dyplomaci. Wywiad hiszpański w XVIII wieku

Sam autor tłumaczy, że podobnie jak o historii Polski w XVIII wieku jest stosunkowo mniej prac, to podobnie jest z zainteresowaniem tym wiekiem w Hiszpanii.

Autor jako absolwent KUL zainteresował się katolickim krajem.
Wybrał temat niszowy, mi nieco skojarzyła się od razu postać XVIII wiecznego szpiega z filmu Barry Lyndon Kubricka tj. kawalera Balibari. Myślę więc, że jest to dobra książka baza do ew. pisania książki sensacyjno-przygodowej o szpiegowaniu w XVIII wieku.

Autora zajmuje opisanie m.in. pewnych idei teoretyków hiszpańskich w katolickim kraju co do szpiegostwa tj. podkreślenie potrzeby zachowania pewnej moralnej postawy i odejścia od makiawelizmu. Dalej Taracha ukazuje świetnie zorganizowaną sieć dyplomatyczno - informacyjną w XVI wieku za Karola i Filipa II, która dawała Hiszpanii przewagę nad resztą Europy oraz konieczność budowania jej prawie od nowa przez Burbonów, którzy przejęli władzę w osłabionym w XVII wieku kraju. Hiszpania utraciła w wyniku wojny o sukcesję hiszpańską przyczółki w Italii, Niderlandach i Austrii.

Od 143 strony autor opisuje krótko działania szpiegowskie w kolejnych krajach europejskich. Wobec Anglii - zorganizowowanie ucieczki inżynierów budowy okrętów do Hiszpanii i przede wszystkim sprawdzanie potencjału i gotowości bojowej floty brytyjskiej. Tolerancyjna Holandia jako świetne miejsce do uzyskiwania informacji i szpiegów. Portugalia - ciekawe próby poznania urody przyszłej żony Ferdynanda VI Barbary Braganzy, która była najbardziej strzeżoną portugalską tajemnicą. W Italii sprawdzanie kardynałów pod kątem wyboru papieży oraz wpływ na możliwość likwidacji zakonu jezuitów. W dalekiej Saksonii udane wykradzenie sposobu wykorzystania kobaltu oraz próby wykradzenia sekretu produkcji porcelany. W Rosji sprawdzanie postępów odkryć geograficznych w pobliżu Ameryki i Kamczatki 1769-71. Turcja- próby poprawy stosunków celem odnowienia handlu. Wobec Szwecji plan pogodzenia z Rosją w czasie wojny północnej by te kraje razem zaatakowały Wielką Brytanię. Pewnie łatwiej ogarnąć te ciekawostki gdy więcej posiedzi się w historii powszechnej XVIII wieku.

Potem z ciekawszych spraw co nieco o: strukturze narodowościowej agentów, problemie dostarczania gotówki, kobiety w wywiadzie, spadający udział duchownych w dyplomacji, nieregularne płace i problemy z utrzymaniem konfidentów. Stres, strach, rozłąka, motywacje do zdrady ojczyzny na rzecz Hiszpanii (katolicyzm w Anglii - sprawa stuartow).

280-294 krótkie notki o karierze kilku szpiegów. Potem akcje które miały ułatwić odbicie Gibraltaru. Techniki operacji np. opis przebrania, zamiany ról - książę sługą, kapitan udający księcia itp.

Książka niezła. Trochę powtórzeń w kolejnych rozdziałach. Temat trudny do badania, więc często opis nie jest pełny, jasny i klarowny. Wydaję się, że książka zyskałaby gdyby autor zachował chronologię i zarysował bliżej tło europejskie tego co opisuje. Jeśli ktoś mało zna konflikty i sojusze XVIII wieku pogubi się w gonitwie i pewnym chaosie informacyjnym autora. Ja mimo tego, że sporo poczytałem o ww. sprawach tego okresu, miałem poczucie nie doinformowania. Pewnie mogłyby pomóc jakieś biografie królów i ministrów Hiszpanii XVIII wieku.
Jak ktoś lubi takie niszowe tematy może spróbować. Bez znajomości XVIII wieku w Europie raczej odradzam próby czytania tej pracy.

Sam autor tłumaczy, że podobnie jak o historii Polski w XVIII wieku jest stosunkowo mniej prac, to podobnie jest z zainteresowaniem tym wiekiem w Hiszpanii.

Autor jako absolwent KUL zainteresował się katolickim krajem.
Wybrał temat niszowy, mi nieco skojarzyła się od razu postać XVIII wiecznego szpiega z filmu Barry Lyndon Kubricka tj. kawalera Balibari. Myślę więc, że...