Dziennik zakochanej nastolatki

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Wśród książek, które stopniowo dodaję do mojej biblioteczki, ta jest pierwszą, którą już wcześniej czytałam. Jako że pierwsza lektura odbyła się około dekadę temu, a może nawet więcej... Nie pamiętałam za wiele. To, co jednak zachowało się w mojej pamięci, było pozytywne - poza zakończeniem, które zapamiętałam... jako g**łt. Co jest kompletnie niezgodne z prawdą, choć potrafię zrozumieć, czemu tak to sobie utrwaliłam.

Zacznę od tego, że czytając tę książkę jako dorosła, nie patrzyłam na nią jak na lekką, przyjemną lekturę, a jak na rozlazłą, mało realistyczną historię - rozpoczętą totalnie z tyłka w kwestii pamiętnika Grety. Ciężko jest mi kupić, że nastolatka, u której tyle się dzieje, dokładnie w taki sposób spisywałaby swoje myśli i spostrzeżenia (choć potem narrator wyjaśnia, że przerobił jej pamiętnik na opowieść, ale tak naprawdę nie wiemy, ile faktycznie dodał) - a zwłaszcza z założeniem, że robi to po całym dniu takich przygód. Nie mamy też żadnego wyjaśnienia tego, czemu zostawiła dziennik tam, gdzie zostawiła, czy chciała go odzyskać… Żadnej nawet sensownej reakcji na jego oddanie. W życiu Grety nie było również nic tako intrygującego, co by pozwalało zrozumieć fiksację narratora, który go znalazł - którego, tak swoją drogą, wtrącenia w tekst brzmiały tak, jakby autor spuszczał się nad tym, jak to niby świetnie coś napisał.

Fabularnie zaś zostaliśmy wrzuceni w środek akcji, z pytaniami, na które nigdy nie dostaliśmy odpowiedzi. a samo to, co wydarzyło się w samym pamiętniku, nie budziło ciekawości. Była to taka typowa, nudnawa historia o tym, jak dziewczyna jedzie na wakacje w miejsce, gdzie nie chciała być, w między czasie otoczona cały czas chłopakami, którzy się na nią oglądają i chcą skraść jej pocałunek (albo i coś więcej).

I o tym “więcej” chciałam pomówić. Pamiętam dobrze, jak niesamowicie zraniona się czułam jako młoda dziewczyna (coś między 14 a 16 rokiem życia myślę),kiedy bohaterka oddała się kolesiowi, który tak naprawdę ją wykorzystał. Cała jego postawa i zachowanie były dla mnie tak potworne, że jego oszustwa i gierki podpisałam właśnie tym określeniem - g**łt. Z perspektywy czasu uważam, że jednak młoda-ja miała trochę racji w tym, że kiedy ktoś zdradza Twoje zaufanie, żeby cię wykorzystać (nawet jeśli w tamtej chwili zgadzasz się na stosunek),ciężko tutaj mówić o w pełni... uczciwym i dobrowolnym (?) oddaniu się komuś, kiedy ukrywa takie rzeczy przed tobą.

Za to część dziennikarza (aka naszego narratora),będąca zakończeniem tego wszystkiego... Jego stalkerskie zachowanie wobec nastolatki, wręcz dziecka patrząc na to, że ona była od niego 10 lat młodsza, że on zaczął w ogóle żywić do niej jakieś uczucia BO PRZECZYTAŁ JEJ PAMIĘTNIK... Incel w czystej postaci.

Podsumowując, najprościej w świecie, nie była to książka dla mnie pod każdym tych słów względem. Dlaczego więc nie niższa ocena? Ponieważ nie była to taka tragedia, jak niektóre inne książki, które miałam (nie)przyjemność czytać.

Wśród książek, które stopniowo dodaję do mojej biblioteczki, ta jest pierwszą, którą już wcześniej czytałam. Jako że pierwsza lektura odbyła się około dekadę temu, a może nawet więcej... Nie pamiętałam za wiele. To, co jednak zachowało się w mojej pamięci, było pozytywne - poza zakończeniem, które zapamiętałam... jako g**łt. Co jest kompletnie niezgodne z prawdą, choć...

Bardzo fajna lektura. Polecam :)

Bardzo fajna lektura. Polecam :)

Świetna książka! Była pierwszą, która "popchnęła" mnie do czytania czegoś, poza tymi narzuconymi przez szkołę. Zdawało mi się, że to będzie denna "wzdychanina" nastolatki nad chłopakiem, a jednak ukazano jej życie w formie dziennika, który kryje w sobie wiele zaskoczeń, a przygód Grety z pewnością nie da się zapomnieć. Wspaniała, godna przeczytania książka :) Mam do niej duuuuży sentyment.

Świetna książka! Była pierwszą, która "popchnęła" mnie do czytania czegoś, poza tymi narzuconymi przez szkołę. Zdawało mi się, że to będzie denna "wzdychanina" nastolatki nad chłopakiem, a jednak ukazano jej życie w formie dziennika, który kryje w sobie wiele zaskoczeń, a przygód Grety z pewnością nie da się zapomnieć. Wspaniała, godna przeczytania książka :) Mam do niej...

Wspaniała książka o przeżyciach Grety. Bardzo wciągająca i ciekawa.

Wspaniała książka o przeżyciach Grety. Bardzo wciągająca i ciekawa.

Książkę tą chciałam przeczytać od dawna. Pan Baccalario to jeden z moich ulubionych pisarzy i chciałam przeczytać wszystkie jego książki. Jakoś zawsze gdy byłam w księgarni nie wpadłam na pomysł żeby poszukać tej książki. Jednak pewnego dnia kiedy przeglądałam książki, które chciałam przeczytać, natknęłam się właśnie na ten tytuł. Poprosiłam mamę żeby poszukała na allegro i znalazła za piętnaście złotych. Kupiła i po kilku dniach doszła. Bardzo się cieszyłam i po skończeniu książki nie byłam zawiedziona, ale bardzo smutna.

Greta jest normalną szesnastolatką. Mieszka z rodzicami i młodszym rodzeństwem. Jest zadowolona ze swojego życia. Ma najlepszą przyjaciółkę i umawia się z chłopakami. Właśnie zbliżają się wakacje i Greta wyjeżdża z rodzicami nad morze. Nie może narzekać - będzie z nimi ukochany dziadek, jej przyjaciółka Penny oraz koleżanku Camilla i Caroline. Wyjazd idealny. Na dodatek dziewczyna uczy się nurkować co było jej marzeniem. Oprócz tego poznaje tam przystojnego i bardzo sympatycznego chłopaka - Alberto. Dziewczyna po pewnym czasie się w nim zakochuje. Greta wszystkie swoje przeżycia opisuje w dzienniku. Co z tego wyjdzie?

Mimo wszystko nie na tym się skupia ostatecznie fabuła. Po kilku miesiącach nad to samo morze, do tego samego domku przyjeżdża dwudziestosześcioletni pisarz szukający weny. Przypadkiem trafia na zeszyt z literką ,,G'' na okładce. Okazuje się, że jest to dziennik dziewczyny o imieniu Greta. Pisarz postanawia go przeczytać i podopisywać coś od siebie. Gdy kończy swą lekturę, okazuje się, że ostatnia strona została wyrwana. Czy pojedzie odszukać Gretę aby odkryć koniec jej historii? Tego musicie dowiedzieć się sami.

Książka wywarła na mnie ogromne wrażenie. Spodziewałam się w sumie lekkiego romansiku, które czasami bardzo lubię. A tu niespodzianka - było to niemal zupełnie co innego! Jednak zacznijmy od plusów. Polubiłam Gretę. Nie była może bardzo realistyczną postacią, ale na pewno odbierało się ją jako kogoś miłego. Alberto nie polubiłam na samym początku i nic się nie zmieniło. Co do Penny, to też nie wzbudziła we mnie sympatii, przez swoje uwielbienie do chłopaków. Reszta postaci była raczej sympatyczna, lub nie zwróciłam na nie uwagi. Co mi się jeszcze podobało? Ogólnie fabuła i całość. Co mnie odpychało? Chyba nic. W sumie książka naprawdę posiada bardzo mało minusów. A czym mnie zaskoczyła? Zakończeniem. Nie będę go zdradzać, ale mogę napisać, że na pewno zostawia czytelnika z małym niedosytem i głębokimi przemyśleniami, które krążą po głowie przed snem.

Książkę polecam naprawdę wszystkim. Zarówno młodsi jak i starsi czytelnicy powinni znaleźć tu coś dla siebie. Fabuła dosyć prosta, ale na pewno nie jednego może zaskoczyć.

Książkę tą chciałam przeczytać od dawna. Pan Baccalario to jeden z moich ulubionych pisarzy i chciałam przeczytać wszystkie jego książki. Jakoś zawsze gdy byłam w księgarni nie wpadłam na pomysł żeby poszukać tej książki. Jednak pewnego dnia kiedy przeglądałam książki, które chciałam przeczytać, natknęłam się właśnie na ten tytuł. Poprosiłam mamę żeby poszukała na allegro i...

Wspaniała książka, prowadzona w formie dziennika trafiła w moje serce :)

Wspaniała książka, prowadzona w formie dziennika trafiła w moje serce :)

Świetna, tak jak każda Pierdomenica.

Świetna, tak jak każda Pierdomenica.

Uwielbiam tą książkę!

Uwielbiam tą książkę!

Książka w sam raz dla nastolatki, choć czytałam ją dość długo, nie wciągała na początku, to końcówkę przeczytałam na jednym tchu ;)

Książka w sam raz dla nastolatki, choć czytałam ją dość długo, nie wciągała na początku, to końcówkę przeczytałam na jednym tchu ;)