Nie głaskać kota pod włos

Mimo że książka została napisana niemal pół wieku temu i jej adresatami była nawet nie tyle młodzież, co po prostu dzieci, bawiłem się podczas lektury więcej niż przyzwoicie. Muszę jednak przyznać, że do dobrego odbioru tej lekko szurniętej historyjki niezbędna jest więcej niż pobieżna znajomość PRL-owskich realiów. W przeciwnym razie gros smaczków po prostu ucieknie czytelnikowi, a bez tych smaczków "Nie głaskać kota pod włos" jest trącącą molami obyczajówką z nie do końca zrozumiałym humorem.

Polecam więc lekturę, ale - trochę przewrotnie - czytelnikom 35+.

Mimo że książka została napisana niemal pół wieku temu i jej adresatami była nawet nie tyle młodzież, co po prostu dzieci, bawiłem się podczas lektury więcej niż przyzwoicie. Muszę jednak przyznać, że do dobrego odbioru tej lekko szurniętej historyjki niezbędna jest więcej niż pobieżna znajomość PRL-owskich realiów. W przeciwnym razie gros smaczków po prostu ucieknie...

Jako małe dziecko w latach 80. codziennie budził mnie widok sporej wielkości biblioteczki, z dwoma książkami Krystyny Boglar na czele. Nie dane mi było ich przeczytać, albowiem to były trudne czasy i część książek poszła do antykwariatu. Po 30-kilku latach w końcu kupiłem "Nie głaskać kota pod włos" i przeczytałem z zainteresowaniem. Książka niestety mnie nie porwała. Jestem wychowany na Niziurskim i Bahdaju, więc zazwyczaj oczekuję wciągającej fabuły i ciekawych zwrotów akcji. Tutaj otrzymałem "obyczajówkę". Niewiele się dzieje, za to jest (ku mojemu zdziwieniu) za dużo krzykliwych dialogów, niepasujących mi do obrazu polskiej rodziny z czasów PRL-u. Chętnie kiedyś obejrzę serial "Rodzina Leśniewskich" oraz przeczytam kontynuację powieści, ale z pewnością ta pozycja nie trafi do moich ulubionych.

Jako małe dziecko w latach 80. codziennie budził mnie widok sporej wielkości biblioteczki, z dwoma książkami Krystyny Boglar na czele. Nie dane mi było ich przeczytać, albowiem to były trudne czasy i część książek poszła do antykwariatu. Po 30-kilku latach w końcu kupiłem "Nie głaskać kota pod włos" i przeczytałem z zainteresowaniem. Książka niestety mnie nie porwała....

Pierwsza część dwutomowej sagi o rodzinie Leśniewskich. Serial z Krystyną Sienkiewicz i Krzysztofem Kowalewskim w roli rodziców pamiętam z dzieciństwa jak przez mgłę; książka przypomniała wiele wątków. Przyjemna lektura, taka sympatyczna powieść familijna o życiu rodziny 2+4 z samego środka PRL (akcja dzieje się w 1977 r.).

Pierwsza część dwutomowej sagi o rodzinie Leśniewskich. Serial z Krystyną Sienkiewicz i Krzysztofem Kowalewskim w roli rodziców pamiętam z dzieciństwa jak przez mgłę; książka przypomniała wiele wątków. Przyjemna lektura, taka sympatyczna powieść familijna o życiu rodziny 2+4 z samego środka PRL (akcja dzieje się w 1977 r.).

Świetna książka, jedna z niezapomnianych lektur z dzieciństwa. Bardzo mnie śmieszyły pomysły niesfornych bliźniąt i poruszały problemy nastoletniego Leszka - czytałem tę opowieść kilka razy.
Dziś mam do niej sentyment, przeczytałem ją juniorom, którym też się spodobała. Moje pociechy zauważyły, że w dzisiejszych czasach fakt, że mama chce studiować i się rozwijać nie jest traktowany jak rodzinny kataklizm, a tatusiowie są bardziej zorientowani w domowych sprawach i obowiązkach niż pan Leśniewski z powieści;-)

Świetna książka, jedna z niezapomnianych lektur z dzieciństwa. Bardzo mnie śmieszyły pomysły niesfornych bliźniąt i poruszały problemy nastoletniego Leszka - czytałem tę opowieść kilka razy.
Dziś mam do niej sentyment, przeczytałem ją juniorom, którym też się spodobała. Moje pociechy zauważyły, że w dzisiejszych czasach fakt, że mama chce studiować i się rozwijać nie jest...

Jedna z moich ulubionych książek z dzieciństwa. Poznajemy perypetie rodziny Leśniewskich, składającej się z ośmioletnich bliźniaków, Beaty i Pawła, znanych jako „Bąble”, nastolatków: Leszka i Agnieszki, mamy „Mufki” oraz taty. Mama postanawia iść na studia, co przy czwórce potomstwa jest nie lada wyzwaniem…
Na podstawie książki nakręcono serial "Rodzina Leśniewskich" z Agatą Młynarską w roli Agnieszki.
Ja posiadam wydanie tej książki z roku 1981, w żótej okładce, z niepowtarzalnymi ilustracjami Jerzego Czarniawskiego.

Zajrzyj do środka:
https://mojeksiazeczki.video.blog/2012/01/03/nie-glaskac-kota-pod-wlos/

Jedna z moich ulubionych książek z dzieciństwa. Poznajemy perypetie rodziny Leśniewskich, składającej się z ośmioletnich bliźniaków, Beaty i Pawła, znanych jako „Bąble”, nastolatków: Leszka i Agnieszki, mamy „Mufki” oraz taty. Mama postanawia iść na studia, co przy czwórce potomstwa jest nie lada wyzwaniem…
Na podstawie książki nakręcono serial "Rodzina Leśniewskich" z...

Pozycję ,która posiadam mój mąż dostał jako dziecko w szkole podstawowej za jakieś osiagnięcia. I czytana była wielkokrotnie.Teraz do niej wróciłam, ponieważ pasowała mi do wyzwania czerwcowego "Trójka e-pik"
wstawka z mojego bloga:
"
Opowiada o perypetiach w rodzinie Leśniewskich, do której należą: rodzice,
12-sto letni Leszek, rok młodsza Agnieszka i siedmioletnie bliźniaki-Paweł i Beata zwane zazwyczaj jako Bąble. W rodzinie dochodzi do dużego zamieszania i różnych śmiesznych wydarzeń gdy pani Leśniewska postanawia studiować w systemie dziennym pedagogikę połaczoną z psychologią.

"- Chcę się zająć trudnymi dziećmi.Tymi, które....
..Trudnymi? -Pięć par oczu zawisło na twarzy tej, która podjęła tak heroiczną decyzję.
... Bąble spojrzały na siebie i nagle niebiański usmiech rozjaśnił pucołowate buzie.
-To są dzieci jeszcze od nas trudniejsze ? -Paweł w zachwycie walnąl łyżeczka w musztardę..."

Jeszcze większy rozgardiasz następuje gdy przyjeżdza z wizytą ciocia Tosia. Natomiast Bąble postanawiają iść na wywiadówkę na uczelnię, gdzie uczy się ich mama."
Perypetie sympatycznych bąblów zawsze mnie i moje dzieci bawiły, choć o czasach gdy każdy zbierał makulaturę raczej wiedzę mają minimalną.

Pozycję ,która posiadam mój mąż dostał jako dziecko w szkole podstawowej za jakieś osiagnięcia. I czytana była wielkokrotnie.Teraz do niej wróciłam, ponieważ pasowała mi do wyzwania czerwcowego "Trójka e-pik"
wstawka z mojego bloga:
"
Opowiada o perypetiach w rodzinie Leśniewskich, do której należą: rodzice,
12-sto letni Leszek, rok młodsza Agnieszka i siedmioletnie...

Któregoś dnia przypomniały mi się bliźniaki Leśniewskie i odszukałam tę jedną z ulubionych książek młodości w swojej biblioteczce. Czytając ją, odkrywałam, ile słów, fraz i powiedzonek z tej książki weszło na stałe do mojego wokabularzyka :). Nie spodziewałam się, że aż taki wpływ miała na mnie Krystyna Boglar.
Czy nadal nadaje się dla młodszych nastolatków? Nie wiem, czy nie jest zbyt mocno osadzona w realiach PRL. Miło się jednak czyta o dzieciach tak samodzielnych i ufnych w stosunku do świata, oraz dorosłych ze zdrowym dystansem.

Któregoś dnia przypomniały mi się bliźniaki Leśniewskie i odszukałam tę jedną z ulubionych książek młodości w swojej biblioteczce. Czytając ją, odkrywałam, ile słów, fraz i powiedzonek z tej książki weszło na stałe do mojego wokabularzyka :). Nie spodziewałam się, że aż taki wpływ miała na mnie Krystyna Boglar.
Czy nadal nadaje się dla młodszych nastolatków? Nie wiem, czy...

Fajna książka. Polecam

Fajna książka. Polecam

Pełne uroku, ciepła o perypetiach sześcioosobowej rodziny,gdzie dominują bliźniaki zwane bąblami.
Wypieki miałam na twarzy czytając książkę rozweseliła mnie,mnóstwo humoru ubawiłam się przy niej.
Najbardziej z całej rodziny podobała mi się Mama Agnieszka nazwana mufką, najmniej przypadł mi do gustu ojciec całej rodziny.
Przesympatyczna, zabawna i urocza książka moja ulubiona już jest...miły relaks miałam sama to przyjemność czytać takie książki.
Najlepszy cytat tej książki to jest, "Że nigdy nie można głaskać kota pod włos i to jest absolutnie prawda prawdziwe słowa!!!

Pełne uroku, ciepła o perypetiach sześcioosobowej rodziny,gdzie dominują bliźniaki zwane bąblami.
Wypieki miałam na twarzy czytając książkę rozweseliła mnie,mnóstwo humoru ubawiłam się przy niej.
Najbardziej z całej rodziny podobała mi się Mama Agnieszka nazwana mufką, najmniej przypadł mi do gustu ojciec całej rodziny.
Przesympatyczna, zabawna i urocza książka moja...

Książka została kilka lat temu przeczytana. Zakupiłam ją w bibliotece która prowadziła antykwariat. Z racji tego, że nigdy nie miałam możliwości jako dziecko się naczytać takich książek, zaczęłam je nadrabiać sama. Książka jest bardzo fajna. Przede wszystkim najmłodsze pociechy są świetnie tutaj przedstawione, wiele wątków jest bardzo zabawnych. Intrygi, problemy i rozterki w tej rodzinie to codzienność. Mama maluchów jest pokazana jako świetnie dająca sobie radę we wszystkim kobietą która realizuje plany i marzenia! Cały czas jest głośno, kolorowo i zabawnie w tej książce. Polecam :)

Książka została kilka lat temu przeczytana. Zakupiłam ją w bibliotece która prowadziła antykwariat. Z racji tego, że nigdy nie miałam możliwości jako dziecko się naczytać takich książek, zaczęłam je nadrabiać sama. Książka jest bardzo fajna. Przede wszystkim najmłodsze pociechy są świetnie tutaj przedstawione, wiele wątków jest bardzo zabawnych. Intrygi, problemy i rozterki...