Obcy ptak

Przesłuchana w audio. Absolutnie nie wciągnęłam się w tę opowieść. Raczej sięgnę po drugą część żeby sprawdzić a nóż coś się lepiej rozwinie.
Trochę mi zgrzytło gdy Raija mówi o Mikkaelu jak o bracie i ma z nim taką relację a jednocześnie darzą się też tym erotycznym uczuciem.

Gdybym miała tę książkę porównać do Sagi o ludziach lodu jak wiele tu oceniających, to pewnie oceniłabym tę książkę na 3/10.

Na chwilę obecną nie jestem zafascynowana ale też nie ma tragedii. Po prostu może być. Może ta historia się jeszcze rozwinie.

Przesłuchana w audio. Absolutnie nie wciągnęłam się w tę opowieść. Raczej sięgnę po drugą część żeby sprawdzić a nóż coś się lepiej rozwinie.
Trochę mi zgrzytło gdy Raija mówi o Mikkaelu jak o bracie i ma z nim taką relację a jednocześnie darzą się też tym erotycznym uczuciem.

Gdybym miała tę książkę porównać do Sagi o ludziach lodu jak wiele tu oceniających, to pewnie...

W porównaniu do innych 'sag', ta wypada dosyć przeciętnie. Po pierwszym tomie nie nastawiam się na nic ciekawego, bo nic ciekawego się nie stało.

Raija, którą poznajemy jako dziecko i w dosyć nieprzyjemnej sytuacji, wyrusza do Norwegii w towarzystwie osób, które po jakimś czasie zaczyna uznawać za rodzinę. Wśród nich jest chłopiec nieco starszy od dziewczynki, który okazuje jej zainteresowanie i opiekuje się nią - klasycznie jest to zalążek wielkiej miłości, o którą będą walczyć przez kolejne lata.

Największym problemem jest idealizowanie dziewczyny praktycznie od samego początku. Dodatkowo wszystkie zachowania, które nie do końca wydają się dobre (czyli większość) jest jej wybaczana albo przedstawiona w taki sposób, żeby to ktoś inny został uznany za winnego.

Średnie, może rozwinie się w kolejnych tomach.

W porównaniu do innych 'sag', ta wypada dosyć przeciętnie. Po pierwszym tomie nie nastawiam się na nic ciekawego, bo nic ciekawego się nie stało.

Raija, którą poznajemy jako dziecko i w dosyć nieprzyjemnej sytuacji, wyrusza do Norwegii w towarzystwie osób, które po jakimś czasie zaczyna uznawać za rodzinę. Wśród nich jest chłopiec nieco starszy od dziewczynki, który...

Kiedyś zafascynowała mnie "Saga o ludziach lodu" wprawdzie to było w zupełnie innym zyciu,ale wspominam z sentymentem.A skoro trafiło mi w ręce coś wg.mnie w poodobnym stylu,to oczywiście sięgnęłam,po pierwszym tomie,uważam że całkiem fajna,trochę naiwna,albo ja juz inaczej patrzę na pewne rzeczy, w każdym razie na pewno będe czytać kolejne tomy.

Kiedyś zafascynowała mnie "Saga o ludziach lodu" wprawdzie to było w zupełnie innym zyciu,ale wspominam z sentymentem.A skoro trafiło mi w ręce coś wg.mnie w poodobnym stylu,to oczywiście sięgnęłam,po pierwszym tomie,uważam że całkiem fajna,trochę naiwna,albo ja juz inaczej patrzę na pewne rzeczy, w każdym razie na pewno będe czytać kolejne tomy.

Książka napisana tak, aby kończąc ją czytać, chcieć sięgnąć po następną.
Styl typowy dla sag, o ludziach dalekiej Północny, ale jak dla mnie, zbyt dużo przeciwności losu, nieoczekiwanych, ciągle to nowych zwrotów w krótkim czasie, przeskoki i powierzchowność. T tak w skrócie.
Ciekawa jestem, ale nie aż tak, żeby walczyć z kolejnym tomami.

Książka napisana tak, aby kończąc ją czytać, chcieć sięgnąć po następną.
Styl typowy dla sag, o ludziach dalekiej Północny, ale jak dla mnie, zbyt dużo przeciwności losu, nieoczekiwanych, ciągle to nowych zwrotów w krótkim czasie, przeskoki i powierzchowność. T tak w skrócie.
Ciekawa jestem, ale nie aż tak, żeby walczyć z kolejnym tomami.

Niestety, jak przystało na fankę SoLL, Raija totalnie do mnie nietrafiła. Przeczytałam kilka tomów, i nie znalazłam w niej nic, co wywarłoby na mnie większe wrażenie. Idealizowanie głównej bohaterki, która była wielką pięknością i równie wielką cierpiętnicą, tylko denerwowało, zamiast wciągać w fabułę.

Niestety, jak przystało na fankę SoLL, Raija totalnie do mnie nietrafiła. Przeczytałam kilka tomów, i nie znalazłam w niej nic, co wywarłoby na mnie większe wrażenie. Idealizowanie głównej bohaterki, która była wielką pięknością i równie wielką cierpiętnicą, tylko denerwowało, zamiast wciągać w fabułę.

Przeczytałam 1 tom wieki temu i już wtedy w porównaniu z Sagą o Ludziach Lodu wypadła słabo. Początek jeszcze się broni, ale każda kolejna części coraz bardziej mnie irytowała i w rezultacie zakończyłam przygodę z tą serią na 6 tomie.

Przeczytałam 1 tom wieki temu i już wtedy w porównaniu z Sagą o Ludziach Lodu wypadła słabo. Początek jeszcze się broni, ale każda kolejna części coraz bardziej mnie irytowała i w rezultacie zakończyłam przygodę z tą serią na 6 tomie.

Sympatyczna, wzruszająca historia z dawną Laponią w tle. Nawet wciągająca, choć autorka chyba lekko przesadziła z ilością dramatów głównej bohaterki.

Sympatyczna, wzruszająca historia z dawną Laponią w tle. Nawet wciągająca, choć autorka chyba lekko przesadziła z ilością dramatów głównej bohaterki.

Kolejne znalezisko z półki z porzuconymi książkami. Nie jest to wybitne dzieło literackie, ale ma klimat. W odróżnieniu od Sagi o ludziach Lodu, nie ma tu na razie żadnych wątków z diabłami, co działa na korzyść książki. Postacie są prosto skonstruowane, nie umywa się to do "Krystyny", za to bardzo szybko się czyta i jest sporo o obyczajach lapońskich (sporo jak na tego rodzaju publikację). Książka do czytania w autobusie, kolejce czy pociągu - pozwala się oderwać od rzeczywistości i nie wymaga wysiłku intelektualnego. Poziom wyżej niż Harlekiny. Piękny wątek z Mikkalem. Jeśli natknę się na drugą część, nie pogardzę. Tylko nie mam pojęcia, jak się czyta imię głównej bohaterki. Raja? Rajja? Ra-ija? Radzia? 🧐 Nie mam pojęcia.

Kolejne znalezisko z półki z porzuconymi książkami. Nie jest to wybitne dzieło literackie, ale ma klimat. W odróżnieniu od Sagi o ludziach Lodu, nie ma tu na razie żadnych wątków z diabłami, co działa na korzyść książki. Postacie są prosto skonstruowane, nie umywa się to do "Krystyny", za to bardzo szybko się czyta i jest sporo o obyczajach lapońskich (sporo jak na tego...

Czytało się dobrze, losy głównej bohaterki poruszały. Jednak moim zdaniem wkradło się tam trochę przesady: zbyt dużo mężczyzn wokół jednej kobiety (nie zdarza to się przecież często, żeby wszystkim po kolei podobała się jedna i ta sama),za dużo fatalnych doświadczeń (można być aż tak pechowym?),a każde z pięciorga dzieci głównej bohaterki ma innego ojca (w dzisiejszych czasach taka kobieta zostałaby okrzyknięta mianem patologii, mimo, że czasem tak w życiu bywa). Mimo to czyta się dość dobrze i teraz, na długie i zimne wieczory, cała seria jest jak znalazł.

Czytało się dobrze, losy głównej bohaterki poruszały. Jednak moim zdaniem wkradło się tam trochę przesady: zbyt dużo mężczyzn wokół jednej kobiety (nie zdarza to się przecież często, żeby wszystkim po kolei podobała się jedna i ta sama),za dużo fatalnych doświadczeń (można być aż tak pechowym?),a każde z pięciorga dzieci głównej bohaterki ma innego ojca (w dzisiejszych...

Do książki, jak i do całej serii powracam po latach od pierwszego wstrząsającego spotkania z nią.
Oceniam ją tak wysoko, dla tego, że Autorka posiada samorodny i unikatowy talent do uzależniania od siebie czytelnika. Każde zdanie tak jakby samo wdzierało się przez oczy do myśli, które bez oporów pobudzały uczucia i zapożyczone fantazje. Wartka akcja, pełna dramatyzmu i prawd życiowych fabuła. Świetna powieść obyczajowo- melodramatyczna, osadzona w historii dziejów mroźnej północy. Jak dla mnie idealne warunki do odrealnienia się w bardzo skuteczny sposób.
Bardzo doceniam prosty język, format książki i druku, ilość stron w tomie. Błyskawicznie się czyta i bardzo się tęskni do każdego pozostawionego bez świadomości zapisanego w niej zdania.
Dodatkowym atutem jest wykreowana, nietuzinkowa pierwszoplanowa postać. Bardzo skomplikowana osobowość, która przy dodatkowych czynnikach- doświadczeniach, staje się nieprzewidywalnym motorem fabuły.
Uwielbiam kiedy w utworze literackim czy filmie dzieje się dużo i co róż zaskakują mnie nagłe zwroty akcji.
Saga szyta na moją miarę! Znalazłam skarb. Polecam!

Do książki, jak i do całej serii powracam po latach od pierwszego wstrząsającego spotkania z nią.
Oceniam ją tak wysoko, dla tego, że Autorka posiada samorodny i unikatowy talent do uzależniania od siebie czytelnika. Każde zdanie tak jakby samo wdzierało się przez oczy do myśli, które bez oporów pobudzały uczucia i zapożyczone fantazje. Wartka akcja, pełna dramatyzmu i...