Nigdy dość. Historia the Cure

Przeciętna muzyczna biografia jakich wiele - nieproporcjonalnie duża część poświęcona pierwszym latom zespołu, a potem coraz bardziej po łebkach. Polskie wydanie jest tragiczne pod względem tłumaczenia i korekty, z jednej strony atakują kalki i koślawe zdania, z drugiej - przekręcone nazwy zespołów czy tytuły albumów (naprawdę, jest tego mnóstwo). Rzucają się w oczy błędy rzeczowe i trudno nawet stwierdzić, czy były już w oryginale, czy też są wytworem radosnej twórczości tłumacza. Do tego dziwne sensacjonalizowanie i spłycanie wczesnych płyt w tonie "ochh, przy tym Faith to tylko sobie samobójcy mogli żyły podcinać", które momentami sprawia, jakby autor w sumie to nawet nie lubił twórczości zespołu, o którym pisze.
Może nie jestem obiektywna, bo sięgnęłam po tę książkę zdecydowanie za późno i po nastu latach spędzonych z The Cure niewiele mogło mnie zaskoczyć. Dla nowych fanów, którzy chcą poznać początki zespołu i parę ciekawostek, pewnie może być, choć daleko mi do polecania tej pozycji z czystym sercem.

PS Ok, jedno, co naprawdę tutaj doceniam i co mnie niezmiernie rozbawiło, to opisanie koncertu Trilogy jako "Pornography, Disintegration i Bloodflowers zagrane na żywo, od ponurego początku do smutnego końca, na stadionie wypełnionym równie zasępionymi Niemcami" - 10/10 pisanie, naprawdę

Przeciętna muzyczna biografia jakich wiele - nieproporcjonalnie duża część poświęcona pierwszym latom zespołu, a potem coraz bardziej po łebkach. Polskie wydanie jest tragiczne pod względem tłumaczenia i korekty, z jednej strony atakują kalki i koślawe zdania, z drugiej - przekręcone nazwy zespołów czy tytuły albumów (naprawdę, jest tego mnóstwo). Rzucają się w oczy błędy...

Warto, ale oczywiście w połączeniu z dyskografią zespołu. Dużo ciekawych inormacji, drobny druk, ale ciężko się oderwać. Nie jestem zbytnio obiektywny bo zacząłem lekturę zaraz po koncercie, jednak zespół legenda. Czytać, czytać i jeszcze raz czytać. Nie tylko dla fanów.

Warto, ale oczywiście w połączeniu z dyskografią zespołu. Dużo ciekawych inormacji, drobny druk, ale ciężko się oderwać. Nie jestem zbytnio obiektywny bo zacząłem lekturę zaraz po koncercie, jednak zespół legenda. Czytać, czytać i jeszcze raz czytać. Nie tylko dla fanów.

Autor szczegółowo podjął się opisu historii znanych i dokładnie wcześniej opisanych przez kogoś. Proporcje czasowe nie są zachowane . Książka wydana w 2005 roku opisuje tak naprawdę historię lat '70-tych i '80-tych. Jest też kilka błędów historycznych, pomylonych nazwisk czy złych opisów zdjęć. Dla fanów The Cure zaskoczeniem mogło być jedynie spojrzenie na samego Roberta Smitha, który wcześniej jawił się jako oryginalny i zakręcony bohater, ale zawsze pozytywny. W spojrzeniu Aptera lider formacji jest postacią co najmniej zwichrowaną i niestabilną z dużymi problemami alkoholowymi i narkotykowymi. To mnie najbardziej trafiło podczas lektury "Nigdy dość".

Autor szczegółowo podjął się opisu historii znanych i dokładnie wcześniej opisanych przez kogoś. Proporcje czasowe nie są zachowane . Książka wydana w 2005 roku opisuje tak naprawdę historię lat '70-tych i '80-tych. Jest też kilka błędów historycznych, pomylonych nazwisk czy złych opisów zdjęć. Dla fanów The Cure zaskoczeniem mogło być jedynie spojrzenie na samego Roberta...

Dla fanów The Cure.

Dla fanów The Cure.

Biografia z gatunku tych w porządku, natomiast tak, jak już wcześniej wspomniano, jest mały problem z proporcjami. Prawie połowa książki opisuje czasy od samych początków zaledwie do wydania debiutu (!),a potem przysłowiowo - im dalej w las, tym mniej grzybów. Fanom polecać nie trzeba, natomiast nie mam, niestety porównania z książką Jerzego Rzewuskiego, "Poletko pana Boba", która może - ale nie musi - okazać się lepszą publikacją.

Biografia z gatunku tych w porządku, natomiast tak, jak już wcześniej wspomniano, jest mały problem z proporcjami. Prawie połowa książki opisuje czasy od samych początków zaledwie do wydania debiutu (!),a potem przysłowiowo - im dalej w las, tym mniej grzybów. Fanom polecać nie trzeba, natomiast nie mam, niestety porównania z książką Jerzego Rzewuskiego, "Poletko pana...

To jedna z tych muzycznych książek, które czyta się ze zdziwieniem, zafascynowaniem, niedowierzaniem i uśmiechem jednocześnie. Tak dobrze napisana, że w wyobraźni odbywa się muzyczną podróż w czasie. Prawdziwa kopalnia wiedzy dla fanów The Cure. Rzetelna, zgrabnie napisana, z recenzjami płyt i tras. Fantastycznie się czyta.

http://niebieska-sukienka.pl/nigdy-dosc-historia-the-cure-jeff-apter/

To jedna z tych muzycznych książek, które czyta się ze zdziwieniem, zafascynowaniem, niedowierzaniem i uśmiechem jednocześnie. Tak dobrze napisana, że w wyobraźni odbywa się muzyczną podróż w czasie. Prawdziwa kopalnia wiedzy dla fanów The Cure. Rzetelna, zgrabnie napisana, z recenzjami płyt i tras. Fantastycznie się...

Bardzo miło się czyta. Dzięki tej książce nagle wszystkie zawirowania w składzie The Cure stają się jasne.
Z drugiej strony, większość opisów dotyczących twórczości zespołu wydaje mi się dość przerysowana. Wiadomo, że takie rzeczy każdy odbiera indywidualnie, co nie zmienia faktu, że na dłuższa metę, jest to irytujące. Poza tym wyłapałam w książce kilka drobnych błędów rzeczowych. Zastanawiam się ilu jeszcze, jako osoba, która przecież nie zna na pamięć całej historii muzyki, nie zauważyłam.

Bardzo miło się czyta. Dzięki tej książce nagle wszystkie zawirowania w składzie The Cure stają się jasne.
Z drugiej strony, większość opisów dotyczących twórczości zespołu wydaje mi się dość przerysowana. Wiadomo, że takie rzeczy każdy odbiera indywidualnie, co nie zmienia faktu, że na dłuższa metę, jest to irytujące. Poza tym wyłapałam w książce kilka drobnych błędów...

Co do zespołu The Cure i ich muzyki, nie będę się wypowiadał (nie jestem obiektywny, gdyż całą ich twórczość akceptuję bezwarunkowo).
Co do niniejszej książki, to nieco mnie ona rozczarowała. Już mówię dlaczego- dlatego, że 3/4 książki (albo i więcej),to pierwsze 10 lat działalności, zaś reszta, to twórczość zespołu do 2005 roku. Słabo.
Jeśli chodzi o zawartość, to biografia ta zawiera mnóstwo nieznanych mi do tej pory informacji, mnóstwo ciekawych wypowiedzi muzyków i osób z otoczenia. Dlatego za to daję 5 gwiazdek (The Cure ma u mnie ich 10!).

Co do zespołu The Cure i ich muzyki, nie będę się wypowiadał (nie jestem obiektywny, gdyż całą ich twórczość akceptuję bezwarunkowo).
Co do niniejszej książki, to nieco mnie ona rozczarowała. Już mówię dlaczego- dlatego, że 3/4 książki (albo i więcej),to pierwsze 10 lat działalności, zaś reszta, to twórczość zespołu do 2005 roku. Słabo.
Jeśli chodzi o zawartość, to...

znalazłam tę książkę w koszu na wyprzedaży za 10 zł. jednak bodźcem, który kazał mi ją kupić nie była cena, a zdjęcie członków The Cure z Martinem Gore'm z Depeche Mode, które znajduje się w zakładce ze zdjęciami. książka ciekawa i napisana w przystępny sposób. cieszę się, że miałam szczęście i przypadkiem na nią trafiłam.

znalazłam tę książkę w koszu na wyprzedaży za 10 zł. jednak bodźcem, który kazał mi ją kupić nie była cena, a zdjęcie członków The Cure z Martinem Gore'm z Depeche Mode, które znajduje się w zakładce ze zdjęciami. książka ciekawa i napisana w przystępny sposób. cieszę się, że miałam szczęście i przypadkiem na nią trafiłam.