Lords and Ladies

Czwarty tom z cyklu wiedźmy z Lancry w Świecie dysku. W trzecim tomie czarownice chwilowo opuściły miasto Ale " wróciły. Wszystko znów jest jak należy . Przez jalieś pięć minut". Elfy chcą opanować Lancry. Zwykle przedstawiane pozytywnie , tutaj są uosobieniem zła. Ich podstępy spowodują to , że nawet niepewna siebie , sentymentalna Magrat , zmieni swój charakter.
Pojawiają się też inne rasy - np. krasnoludy.
" Tylko dlatego , że jestem pionowo upośledzony , próbuje pani skusić mnie na złoto. Tak ?. Krasnoludy to taka chciwość na nogach. Co ?"- humor sir Pratchetta nie zawodzi.

Czwarty tom z cyklu wiedźmy z Lancry w Świecie dysku. W trzecim tomie czarownice chwilowo opuściły miasto Ale " wróciły. Wszystko znów jest jak należy . Przez jalieś pięć minut". Elfy chcą opanować Lancry. Zwykle przedstawiane pozytywnie , tutaj są uosobieniem zła. Ich podstępy spowodują to , że nawet niepewna siebie , sentymentalna Magrat , zmieni swój...

Na tej książce przeprosiłem się z cyklem o wiedźmach. Bardzo przyjemnie się czytało. Polecam

Na tej książce przeprosiłem się z cyklem o wiedźmach. Bardzo przyjemnie się czytało. Polecam

Wielokrotnie podkreślałem, że cykl o czarownicach jest moim ulubionym spośród wszystkich książek osadzonych w Świecie Dysku. Humor, błyskotliwe dialogi i charyzmatyczne bohaterki zwykle tworzą mieszankę, która trafia we mnie idealnie. Być może dlatego po rewelacyjnej „Wyprawie czarownic” (z krótką przerwą na „Pomniejsze bóstwa”) z pełnym entuzjazmem sięgnąłem po „Panów i damy”.

I tu pojawił się zgrzyt. Nie jestem pewien czy to kwestia przeczytania dwóch tomów o czarownicach w krótkim odstępie czasu czy po prostu „Panowie i damy” nie dorównują poprzednikom ale tym razem nie bawiłem się tak świetnie jak się spodziewałem. Sam pomysł fabularny – z ichniejszą wersją elfów i baśniowej grozy – jest niewątpliwie interesujący, jednak wykonanie wydało mi się bardziej zachowawcze.

Największy niedosyt czułem w związku z samymi czarownicami. To przecież na nich opiera się cała siła tego cyklu a tutaj miałem wrażenie, że często pozostają jakby z boku, nie wybrzmiewają tak pełnie i wyraziście jak w poprzednich częściach. Humor jest obecny, momentami bardzo celny ale nie ma tej lekkości i fajerwerków, które tak cenię u Pratchetta. Całość wypada przez to zaskakująco płasko i stonowanie.

Nie jest to zła książka – to wciąż Pratchett, więc poziom „przyzwoity” jest właściwie gwarantowany – ale oczekiwałem czegoś więcej, zwłaszcza po świetnych poprzedniczkach. Dla fana Świata Dysku i tak pozycja obowiązkowa ale nie ukrywam, że tym razem liczyłem na większą magię.

Wielokrotnie podkreślałem, że cykl o czarownicach jest moim ulubionym spośród wszystkich książek osadzonych w Świecie Dysku. Humor, błyskotliwe dialogi i charyzmatyczne bohaterki zwykle tworzą mieszankę, która trafia we mnie idealnie. Być może dlatego po rewelacyjnej „Wyprawie czarownic” (z krótką przerwą na „Pomniejsze bóstwa”) z pełnym entuzjazmem sięgnąłem po „Panów i...

Uwaga panowie i damy to jedna z niewielu książek praczetcha którą warto przeczytać po trzy wiedźmy i wyprawie czarownic bo kontynułuje tamtejsze wątki zwłaszcza to że Magrat i Verens nowy król Lankh się w sobie zakochują. Czy Magrat zostanie królową i co to wogule znaczy być królową czy ona chce nią być,na te pytania będzie musiała odpowiedzieć sobie Magrat w tej książce. Babcia wetherwax też tutaj zachowuję się dziwnie ktoś mógłby nawet powiedzieć że nie jest sobą,ale kim innym miała by być. Niania Ogg jak zawsze super,jej zachowanie,żarty śpiewanie i ponownie spotkanie z krasnoludem Casanundą drugim najlepszym kochankiem na świecie. Pojawiają się też nowe predentendki do miano wiedźm np Agnes/Perdita o którym wiem że będzie więcej w kolejnych tomach. I najważniejsze to tutaj pojawiają się Elfy piękne,majestatyczne, czarujące, którym powinniśmy zaufać i w pełni oddać wszystko chyba że coś podkręciłem bo pamięć ludzka jest zawodna i w końcu z jakiegoś powodu Elfy zniknęły że świata dysku. Jest dużo emocjonujących momentów i humoru,ale też smutku,zacząłem się bać co się stanie z babcią wederwox i zastanawiać nad jej rozmyślaniami czy jej wcześniej źle nie oceniłem.

Uwaga panowie i damy to jedna z niewielu książek praczetcha którą warto przeczytać po trzy wiedźmy i wyprawie czarownic bo kontynułuje tamtejsze wątki zwłaszcza to że Magrat i Verens nowy król Lankh się w sobie zakochują. Czy Magrat zostanie królową i co to wogule znaczy być królową czy ona chce nią być,na te pytania będzie musiała odpowiedzieć sobie Magrat w tej książce....

Hmm, powiem tak - im dalej książkę tym lepiej. Szczególnie środek był trudny do przebrnięcia, ale było warto

Hmm, powiem tak - im dalej książkę tym lepiej. Szczególnie środek był trudny do przebrnięcia, ale było warto

Książka ma bardzo dużo śmiesznych i bardzo inteligentnych gagów. Problemem u tego autora jest to, że on wymyśla gagi a potem ciężko je połączyć w jednolitą logiczną fabułę.

Finalnie fabuły w tych książkach są bardzo słabe, ale szybkie krótkie teksty z gagiem najwyższej jakości.

Bardziej słucham ich dla fajnych gagów złożonych co chwila z kilku linijek tekstu, niż dla wątpliwej jakości fabuły całej książki.

" Był to król dobrotliwy i łagodny, który tradycyjnie przez to cieszył się pobłażliwą pogardą własnego ludu".

" Nie potrafiła grać, ale to nie było ważne, bo śpiewać też nie potrafiła" Takie gagi.

Książka ma bardzo dużo śmiesznych i bardzo inteligentnych gagów. Problemem u tego autora jest to, że on wymyśla gagi a potem ciężko je połączyć w jednolitą logiczną fabułę.

Finalnie fabuły w tych książkach są bardzo słabe, ale szybkie krótkie teksty z gagiem najwyższej jakości.

Bardziej słucham ich dla fajnych gagów złożonych co chwila z kilku linijek tekstu, niż dla...

ŹLE SIĘ DZIEJE W KRÓLESTWIE LANCRE

Trochę się zeszło, ale w końcu wróciłem do czytania „Świata dysku”. Po trzynastu tomach trochę mi się temat przejadł, ale też i chodziło o to, że ten tom to znów czarownice, znów Lancre, znów pewnie pojedzie Pratchett Szekspirem, a na to nie miałem ochoty. Ale w końcu wróciłem, złapałem, pochłonąłem i warto było. Dobry tom, nie wali tym Szekspirem po łbie, jak to było wcześniej, bawi się różnymi rzeczami, nie tylko z popkultury i wrzuca tyle wątków z magami – moimi bezwzględnymi ulubieńcami – że po prostu musiałem się dobrze bawić.

Są na tym świecie rzeczy, o których się nie mówi. Takie, które najlepiej by pozostały zapomniane. Takie, jak Panowie i Damy.
W życiu czarownic dzieje się teraz dużo. Na dobry początek dochodzi do rozłamu, kiedy Magrat Garlick postanawia skończyć z czarownictwem i zgodzić się na ślub z Verence’em, nowym królem Lancre. Czy jednak jest gotowa na dworskie życie? Gdy trwają przygotowania do ślubu, a zaproszenia na uroczystości słane są w najróżniejsze miejsca, Babcia Weatherwax i Niania Ogg muszą zmierzyć się z problemem. Nie dość, że wszędzie pojawiają się kręgi zbożowe – nawet w owsiance – to jeszcze wśród okolicznych młodych dziewczyn pojawia się niezdrowe zainteresowanie czarownictwem, a to może stanowić nie lada zagrożenie dla… no dla wszystkiego. Gdy one zmagają się z tym wszystkim, starając się nie dopuścić do powrotu Panów i Dam, magowie z Niewidocznego Uniwersytetu, wraz z bibliotekarzem, wyruszają w podróż, by dotrzeć na zaślubiny, ale przed nimi długa i niebezpieczna droga. Jak to wszystko się skończy? Przed czym strzegą Tancerze i kim są Panowie i Damy? I co z tym wszystkim mają wspólnego zespół tańca Morris, Drugi Największy Kochanek Świata Casanunda oraz światy alternatywne?

https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2025/08/panowie-i-damy-terry-pratchett.html

ŹLE SIĘ DZIEJE W KRÓLESTWIE LANCRE

Trochę się zeszło, ale w końcu wróciłem do czytania „Świata dysku”. Po trzynastu tomach trochę mi się temat przejadł, ale też i chodziło o to, że ten tom to znów czarownice, znów Lancre, znów pewnie pojedzie Pratchett Szekspirem, a na to nie miałem ochoty. Ale w końcu wróciłem, złapałem, pochłonąłem i warto było. Dobry tom, nie wali tym...

trochę męcząca. mniej humoru, wiecej walki.

trochę męcząca. mniej humoru, wiecej walki.

Jak do tej pory jestem po niewielu lekturach ze Świata Dysku, ale w moim odczuciu ta książka wypadła słabo :(

Jak do tej pory jestem po niewielu lekturach ze Świata Dysku, ale w moim odczuciu ta książka wypadła słabo :(

Wystarczy widzieć, że wszystko gdzieś się wydarza. Prawda? Pratchett i teoria światów równoległych, a także pamięć, która nie pielęgnowana zamienia się w legendy i wierzenia, do pełni szczęścia brakuje tylko kolejnych strofek piosenki o jeżu...

"Panowie i damy" to bezpośrednia kontynuacja "Wyprawy Czarownic" i Wiedźmy, po raz kolejny, nie zawodzą. Jak zawsze dowcipnie, jak zawsze refleksyjnie i z finezją godną Casanundy - drugiego najlepszego kochanka Dysku. Do tego królewskie zaślubiny, cała plejada kilku pokoleń rodu Oggów i Elfy, które wcale nie są dobre. Jeden z fajniejszych tomów "Świata Dysku".

Wystarczy widzieć, że wszystko gdzieś się wydarza. Prawda? Pratchett i teoria światów równoległych, a także pamięć, która nie pielęgnowana zamienia się w legendy i wierzenia, do pełni szczęścia brakuje tylko kolejnych strofek piosenki o jeżu...

"Panowie i damy" to bezpośrednia kontynuacja "Wyprawy Czarownic" i Wiedźmy, po raz kolejny, nie zawodzą. Jak zawsze dowcipnie,...