Viagra mać

W przeciwieństwie do "Michnikowszczyzny" czy "Polactwa", ta książka troszkę się już zdezaktualizowała. Czyta się ją oczywiście dobrze, bo język jakim jest pisana, tak charakterystyczny dla Rafała Ziemkiewicza ma "klimat", jednak fakt, że felietony w niej zawarte powstały już ponad 20 lat temu powoduje, iż czytało mi się ją z pewnym znużeniem. W pewnym momencie nawet postanowiłam zrezygnować z dalszego czytania, jednak ostatecznie domęczyłam do końca. Ciekawe jest porównywanie dzisiejszej sytuacji z tym co autor wróżył lata temu. W zasadzie wiele rzeczy się (niestety) sprawdziło, kupa paskudnych zjawisk ciągle się pogłębia, kilka spraw jednak poszło w kompletnie innym kierunku (jak na przykład chwalona przez niego rozsądna polityka migracyjna Francji – prawdę mówiąc byłam tam wtedy, spacerowałam po jeszcze pięknym Paryżu, gdzie wszystko działało,a wieczorami można było wychodzić z domu i muszę powiedzieć, że rzeczywiście nic nie zapowiadało obecnej katastrofy) .
W sumie, książkę chyba warto przeczytać, gdyż w zbiorze drobnych felietonów otrzymujemy kawałek tej małej, ale nie mniej ważnej niż ta wielka, historii chorego tworu jakim jest III RP - choć oczywiście w porównaniu z cyrkiem, który mamy obecnie może wypadać ciut słabo – wtedy przecież pociąg dopiero się rozpędzał...Sporo tam ciekawostek, okraszonych celnymi i często zabawnymi (a zjadliwego języka i poczucia humoru nie można autorowi odmówić) powiedzonkami :).

W przeciwieństwie do "Michnikowszczyzny" czy "Polactwa", ta książka troszkę się już zdezaktualizowała. Czyta się ją oczywiście dobrze, bo język jakim jest pisana, tak charakterystyczny dla Rafała Ziemkiewicza ma "klimat", jednak fakt, że felietony w niej zawarte powstały już ponad 20 lat temu powoduje, iż czytało mi się ją z pewnym znużeniem. W pewnym momencie nawet...

Mimo, że felietony sprzed czasami aż dwudziestu lat, ciągle bardzo na czasie. Nieważne, kto rządzi u steru, politycy niczym się prawie nie różnią. Czasy się zmieniają, ludzie mniej.
Polecam zwłaszcza felietony o stosunku władz Rosji do Zachodu oraz o antysemityźmie w Polsce.

Mimo, że felietony sprzed czasami aż dwudziestu lat, ciągle bardzo na czasie. Nieważne, kto rządzi u steru, politycy niczym się prawie nie różnią. Czasy się zmieniają, ludzie mniej.
Polecam zwłaszcza felietony o stosunku władz Rosji do Zachodu oraz o antysemityźmie w Polsce.

Już sam tytuł brzmi tak zachęcająco, ze nie można się oprzeć :) RAZ nie zaskakuje ale i nie rozczarowuje swoimi felietonami. Warto!!

Już sam tytuł brzmi tak zachęcająco, ze nie można się oprzeć :) RAZ nie zaskakuje ale i nie rozczarowuje swoimi felietonami. Warto!!

nużące, pomimo, że materiał bardzo ciekawy.

nużące, pomimo, że materiał bardzo ciekawy.

"I tylko czasem ktoś się zdziwi, że patriotyzm to dla przeciętnego mlodego Polaka puste słowo. Jakże może być inaczej, skoro wbito mu do głowy, że patriotyzm oznacza umieranie za Ojczyznę, na dodatek bez widocznego dla niej pożytku - że zaś można by dla Ojczyzny także żyć, tego mu nikt nie powiedział."
Rafał A. Ziemkiewicz "Viagra Mać"
Otóż to -
-Ja też gdybym był politykiem to bym się dorwał do koryta i z niego korzystał, bo dlaczego nie (...)
+ A co na przykład byś zrobił gdyby wybuchła wojna?
- Walczyłbym za mój kraj.
+ To dlaczego wtedy, kiedy wojny nie ma, sam chcesz ten kraj ograbiać, zamiast będąc szlachetnym człowiekiem dbać o dobro wspólne, o Naród, nie tylko o własną rodzinę?
...

"I tylko czasem ktoś się zdziwi, że patriotyzm to dla przeciętnego mlodego Polaka puste słowo. Jakże może być inaczej, skoro wbito mu do głowy, że patriotyzm oznacza umieranie za Ojczyznę, na dodatek bez widocznego dla niej pożytku - że zaś można by dla Ojczyzny także żyć, tego mu nikt nie powiedział."
Rafał A. Ziemkiewicz "Viagra Mać"
Otóż to -
-Ja też gdybym był...

Przeczytane, podobało się. Tak to mam z p. Ziemkiewiczem. Cenię sobie go bardzo jako publicystę (mniej jako pisarza od fantastyki, ale za to jak pisze o fantastyce to jest bardzo dobre). Jednak autor ten wydaje tyle zbiorów publicystycznych, że już się pogubiłem o czym konkretnie co poniektóre. I tak jest z "Viagrą mać". Nie pozostało mi to w pamięci. "Polactwo", "Frajerzy", bardzo wyraziste i pamiętam, ale to już nie. Mimo tego faktu czytając to nie odrzuciłem tego zbioru, podobał mi się.
R. A. Ziemkiewicz to człowiek o światopoglądzie konserwatywno - liberalnym i tym samym czytelnik ma styczność ze zdroworozsądkowym podejściem do spraw społeczeństwa polskiego. Dlatego tak bardzo lubię czytać jego publicystkę. W tym tomie ci co znają pisanie tego autora to znajdą to co lubią, a inni mogą spróbować zrozumieć ten świat. Polecam.

Przeczytane, podobało się. Tak to mam z p. Ziemkiewiczem. Cenię sobie go bardzo jako publicystę (mniej jako pisarza od fantastyki, ale za to jak pisze o fantastyce to jest bardzo dobre). Jednak autor ten wydaje tyle zbiorów publicystycznych, że już się pogubiłem o czym konkretnie co poniektóre. I tak jest z "Viagrą mać". Nie pozostało mi to w pamięci. "Polactwo",...

No cóż... W jakiś sposób opiniując Ziemkiewicza należałoby się posłużyć ciętą ripostą i perwersyjną ironią, ale...
Wiem, za dużo kropek. I to jest właśnie moja wersja riposty. Książka wciąga językiem, tematyką. Ale w latach 90-ych XX stulecia. Natomiast w drugiej dekadzie XXI wieku wydaje się być nieco nużąca i, powiedziałbym, jakaś infantylna. Jak to brzmi pewne rosyjskie powiedzonko: "Ах времена, ах нравы!" (o czasy, o obyczaje),dobrze oddające nutę dekadencji dzisiejszych czasów. Słowotok Ziemkiewicza przestaje być GŁOSEM, ale zaczyna być głosikiem...
Howgh!

No cóż... W jakiś sposób opiniując Ziemkiewicza należałoby się posłużyć ciętą ripostą i perwersyjną ironią, ale...
Wiem, za dużo kropek. I to jest właśnie moja wersja riposty. Książka wciąga językiem, tematyką. Ale w latach 90-ych XX stulecia. Natomiast w drugiej dekadzie XXI wieku wydaje się być nieco nużąca i, powiedziałbym, jakaś infantylna. Jak to brzmi pewne rosyjskie...

Absolutnie nie do przeoczenia!

Absolutnie nie do przeoczenia!

lubię JAK pisze, nie lubię tego, CO pisze.
nie skończyłam. może kiedyś.

lubię JAK pisze, nie lubię tego, CO pisze.
nie skończyłam. może kiedyś.