Klasyczna nowela grozy Edgara Allana Poego w niezrównanym przekładzie Bolesława Leśmiana. Bezimienny narrator przybywa do posępnej siedziby Usherów, gdzie dawna przyjaźń z Roderickiem przeradza się w świadectwo choroby, obłędu i rozpadu. Dom, co „patrzy oczyma okien”, zdaje się oddychać, a cień muzyki i ciszy zgęszcza mrok korytarzy. W tej przestrzeni kruchej jak porcelana drga tajemnica lady Magdaleny i dziedzictwa rodu, które więzi swoich mieszkańców niczym echo. Poe buduje hipnotyczną atmosferę, w której każdy dźwięk może być omenem, a każdy rys – przepowiednią końca. To opowieść o mocy wyobraźni, która czyni z domu organizm, a z dziedzictwa — klątwę. Nie ma tu tanich strachów — jest osuwanie w noc, pytanie, czy domy i nazwiska umierają razem. Dla miłośników gotyku i subtelnego horroru.
0,0 / 10
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Zagłada domu Usherów
To utwór należący do mrocznej fantastyki. Co ciekawe i brzmiące dość oryginalnie jak na pierwszą połowę XIX wieku, to narrator przytacza fragmenty różnych dzieł literackich – treści są powiązane z fabułą "Zagłady Domu Usherów". Tekst zawiera ładne wiersze (jest ich sześć) – narrator określa je rapsodą i balladą – o wspólnym tytule "Zamek Opętany".
Pojawia się słuszne przypuszczenie pochowania żywcem Usherówny – Lady Magdaleny. Są hałasujące duchy. Ponad wszystkim rozciąga się bardzo mocno szalejąca burza. Jednak na końcu zostaje dostrzeżone dziwne światło na dworze – to brzask pochodzący od księżycowej pełni ("jaśń księżycowa"). Główny bohater pali opium i to ma wpływ na jego postrzeganie rzeczywistości, a właściwie to na wypaczanie tej rzeczywistości.
To utwór należący do mrocznej fantastyki. Co ciekawe i brzmiące dość oryginalnie jak na pierwszą połowę XIX wieku, to narrator przytacza fragmenty różnych dzieł literackich – treści są powiązane z fabułą "Zagłady Domu Usherów". Tekst zawiera ładne wiersze (jest ich sześć) – narrator określa je rapsodą i balladą – o wspólnym tytule "Zamek Opętany".
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPojawia się słuszne...
Językowo to jest arcydzieło. Mógłbym chyba przeczytać to sto razy. Natomiast fabularnie wystarczył jeden raz, bo akcji jednak mało, zaskoczenia też.
Językowo to jest arcydzieło. Mógłbym chyba przeczytać to sto razy. Natomiast fabularnie wystarczył jeden raz, bo akcji jednak mało, zaskoczenia też.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMimo krótkiej formy autorowi idealnie udało się przedstawić ciężką, gotycką atmosferę, która wzmagała uczucie niepokoju.
Mimo krótkiej formy autorowi idealnie udało się przedstawić ciężką, gotycką atmosferę, która wzmagała uczucie niepokoju.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toklasyka, trzeba poznać, polecam każdemu
klasyka, trzeba poznać, polecam każdemu
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCóż mogę powiedzieć, wiem, że to klasyka, ale po prostu nie lubię gotyku.
Cóż mogę powiedzieć, wiem, że to klasyka, ale po prostu nie lubię gotyku.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toArcydzieło! Klimat nie do podrobienia, pełen grozy i niepokoju.
Bez wątpienia nie są to proste teksty a takie wymagające skupienia, jednak mają tak niepowtarzalny ton i przekaz, że zapoznanie się z twórczością Poego stanowi obowiązek każdego fana literatury.
Arcydzieło! Klimat nie do podrobienia, pełen grozy i niepokoju.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBez wątpienia nie są to proste teksty a takie wymagające skupienia, jednak mają tak niepowtarzalny ton i przekaz, że zapoznanie się z twórczością Poego stanowi obowiązek każdego fana literatury.
szaleństwo z wsobności, groza z szaleństwa, skostniałe, zasiedziałe brudy przepoczwarzone w brudne zło...
szaleństwo z wsobności, groza z szaleństwa, skostniałe, zasiedziałe brudy przepoczwarzone w brudne zło...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie czuć grozy, a niepokój. Smutek.
Mrok, miejsca i bohaterów.
Nie czuć grozy, a niepokój. Smutek.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMrok, miejsca i bohaterów.
Klasyka gotyckiego horroru – mroczna, klaustrofobiczna i niesamowicie nastrojowa.
Klasyka gotyckiego horroru – mroczna, klaustrofobiczna i niesamowicie nastrojowa.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie spodziewałem się, że to takie krótkie. Oczywiście wiedziałem, jak zacząłem słuchać ile czasu ma audiobook. Liczba stron przy małych ilościach mało mówi niestety. Mimo krótkości "Zagłada" była wciąż interesująca.
Jak można się domyślić, groza nie jest jakoś przejmująca, ale interesująca. Widać ewidentnie, że to już nie ta wrażliwość i dziś jest dużo bardziej stresujące niż wczoraj. Szczerze trudno opisać, co się dzieje. Znajomy zostaje zaproszony do domu Usherów i doświadcza tytułowego wydarzenia.
Inną interesującą rzeczą jest literatura, którą czytywała głowa domu Usherów. Nie znam się wybitnie na ówczesnej literaturze. Z jej ogółu, gdzie przeważa raczej fikcyjna, wyłania się Chiromancja. Chiromancja to sztuka czytania i wróżenia z dłoni. Co samo w sobie jest fikcją, ale jej opis per se do literatury fikcyjnej nie należy. Nie jest to coś, czego bym się spodziewał. Inną rzeczą, która się dla mnie wyróżniła to "Miasto słońca" Campanelli, które co najmniej kojarzę. Poza tym wypisałem sobie kilka ciekawszych z wymienionych pozycji. Np. to dzieło o demonie Machiavellego, to podobno historia słowiańska (wg. Wikipedii). Zawsze bezpośrednie odwołania do tytułów są fajne, bo mówią o skojarzeniach lub do czego autor nie boi się przyznać.
Nie spodziewałem się, że to takie krótkie. Oczywiście wiedziałem, jak zacząłem słuchać ile czasu ma audiobook. Liczba stron przy małych ilościach mało mówi niestety. Mimo krótkości "Zagłada" była wciąż interesująca.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJak można się domyślić, groza nie jest jakoś przejmująca, ale interesująca. Widać ewidentnie, że to już nie ta wrażliwość i dziś jest dużo bardziej stresujące...