W świecie wszechmogącym. O przemocy, śmierci i Bogu

Książkę czytałem jakiś czas temu, czyli opinia to raczej wspomnienie wspomnień o jej treści. Z tego co kojarzę przeznaczona jest dla czytelnika, którego motto czytelnicze brzmi: "Do odważnych świat należy", co jak wszyscy odważni wiedzą, nie zawsze kończy się sukcesem. Noga się może obsunąć.
Jakoś szczególnie utkwił mi esej poświęcony okolicznościom samobójczej śmierci Anny Halman.
Ciekawy, (dużo się na temat wówczas mówiło i pisało),przywołujący dosyć makiaweliczną postać Austriaka Fritzla.
Kojarzę tekst ( wówczas mógł trochę prowokować) o antysemityzmie Eliadego, który przeczytany w epoce Strefy Gazy może kusić do ciekawego przewartościowania postawy słynnego rumuńskiego filozofa.

Poza tym sporo esejów pisanych dla kolegów po fachu, czyli historyków religii, antropologów, filozofów i innych socjologów, które przeciętnemu czytelnikowi (nawet takiemu ambitnemu jak ja) mogą sprawić trudność w podążaniu za tokiem wywodu, że o uczuciu ekstazy podczas czytania nie wspomnę.

Jak oceniam książkę?
Średnio. Najlepiej obrazuje to decyzja o usunięciu książki z półek, które okupują te, najbardziej cenione.
Spoczęła w szufladzie, ale kto wie, może jeszcze ujrzy światło dzienne.

Książkę czytałem jakiś czas temu, czyli opinia to raczej wspomnienie wspomnień o jej treści. Z tego co kojarzę przeznaczona jest dla czytelnika, którego motto czytelnicze brzmi: "Do odważnych świat należy", co jak wszyscy odważni wiedzą, nie zawsze kończy się sukcesem. Noga się może obsunąć.
Jakoś szczególnie utkwił mi esej poświęcony okolicznościom samobójczej śmierci Anny...

Językowo i w sposobie prowadzenia wywodu, jak zwykle ciekawie. Niestety, jak dla mnie, tematy średnio ciekawe, lub zbyt rozwlekle rozwinięte, za dużo odwołań do biblii, stąd trochę monotonią zawiewa.

Językowo i w sposobie prowadzenia wywodu, jak zwykle ciekawie. Niestety, jak dla mnie, tematy średnio ciekawe, lub zbyt rozwlekle rozwinięte, za dużo odwołań do biblii, stąd trochę monotonią zawiewa.

Zbigniew Mikołejko łączy erudycję i wszechstronność z prostotą stylu i umiejętnością dostrzegania niezwykłości w zdarzeniach pozornie banalnych. Rozpiętość tematyki i odwaga autora zaskakują - potrafi on odkrywczo pisać zarówno o drażliwej kwestii antysemityzmu Mircei Eliadego, jak i o sprawie Josefa Fritzla czy samobójstwie nastoletniej Anny Halman (gimnazjalistki z Gdańska). Przywołuje również wspomnienia z własnego dzieciństwa "poddanego ciśnieniu biedy i gomułkowskiej <<smuty>>, ale za to wolnego od zabójczych fantazmatów telewizji i konsumpcyjnych złudzeń".
Różnorodność zagadnień, miejsc, postaci i rzeczy spina głęboki namysł Mikołejki nad tym, co najważniejsze - nad miejscem człowieka w świecie, jego stosunkiem do bliźnich, Boga i umierania.
Profesor Mikołejko skupił się na mitycznych formach zachowań, które tkwią uśpione w mentalności jednostek czy wspólnot i ujawniają się nagle, nieproszone anarchizują nasze życie.
Książka ta poszerza naszą wiedzę o nas samych. Takich, jakimi jesteśmy teraz, "na każdym miejscu i o każdej dobie".

Zbigniew Mikołejko łączy erudycję i wszechstronność z prostotą stylu i umiejętnością dostrzegania niezwykłości w zdarzeniach pozornie banalnych. Rozpiętość tematyki i odwaga autora zaskakują - potrafi on odkrywczo pisać zarówno o drażliwej kwestii antysemityzmu Mircei Eliadego, jak i o sprawie Josefa Fritzla czy samobójstwie nastoletniej Anny Halman (gimnazjalistki z...