48 praw władzy. Pełne wydanie

Z całym szacunkiem, ale nie rozumiem zachwytów nad tą książką... Przeczy sama sobie. Można coś z niej wyciągnąć, niemniej znam lepsze pozycje. Plusem jest to, że w miarę szybko się czyta.

Z całym szacunkiem, ale nie rozumiem zachwytów nad tą książką... Przeczy sama sobie. Można coś z niej wyciągnąć, niemniej znam lepsze pozycje. Plusem jest to, że w miarę szybko się czyta.

Książka podobno zakazana w więzieniach USA, ponieważ więźniowie rzekomo mogliby zacząć manipulować strażnikami. Być może zakazana. Być może ma to wpływ z tym, że więzienia tam są prywatne i być może pan Green akurat zna jakiegoś naczelnika, który zgodził się ją zakazać w swoim przybytku. Innej opcji nie widzę, bo czegokolwiek nauczenie się z tej książki wymaga przebrnięcie przez jakieś anegdoty z dworu XVII Francji, XV Włoch, czasów Bismarcka, otoczenia Napoleona czy też bliżej niekoreślonych Chin. Ten zbiór ciekawostek ma nadać autentyczność głoszonym prawdom i oczywiście nikt tego nie sprawdzi, ale być może ktoś poda dalej w towarzystwie. Do tego dochodzi enigmatyczny skrót każdego rozdziału w formie MARZENIA i RZECZYWISTOŚCI, który wywoływał takie fale żenady, że czasami w miejscach publicznych bałem się, że ktoś podejrzy co akurat czytam.

Książka podobno zakazana w więzieniach USA, ponieważ więźniowie rzekomo mogliby zacząć manipulować strażnikami. Być może zakazana. Być może ma to wpływ z tym, że więzienia tam są prywatne i być może pan Green akurat zna jakiegoś naczelnika, który zgodził się ją zakazać w swoim przybytku. Innej opcji nie widzę, bo czegokolwiek nauczenie się z tej książki wymaga przebrnięcie...

Najgorsza książka swojego typu. Jej marketing jest znacznie większy niż sens, który ma przekazać. Przedstawia ona techniki wpływu i manipulacji, ale problem jest jeden - jest ona napisana przez niekompetentnego i nie znającego się na rzeczy pseudo pisarza, który większość tych technik sobie wymyślił. Jest w psychologii społecznej wiele działów poświęconych manipulacji, władzy, wpływowi społecznemu, jednakże autor odrzuca nawet sam konstrukt metodologiczny tych tematów (być może nawet ich nie zna) i tego co do tej pory nauka ustaliła, robiąc szerokie różnorakie badania społeczne. Autor jednak na rzecz swoich własnych "widzimisię" i "zdawało mu się" ubiera prawa w podstawową wiedzę historyczną, którą również często przekręca by podkreślić ich znaczenie. Jeżeli chcą Państwo poznać prawdziwe wpływy społeczne, zachęcam zapoznać się z jakże klasycznym i nieco przestarzałym Aronsonem, ale nadal w wielu kwestiach aktualnym. Na naszym polskim podwórku też mamy wybitnych psychologów społecznych, przede wszystkim książkę Wojciszke ,,Psychologia społeczna" i nie zapominając o jego współautorze, który czasem udziela świetnych wywiadów - Tomasza Grzyba.

Najgorsza książka swojego typu. Jej marketing jest znacznie większy niż sens, który ma przekazać. Przedstawia ona techniki wpływu i manipulacji, ale problem jest jeden - jest ona napisana przez niekompetentnego i nie znającego się na rzeczy pseudo pisarza, który większość tych technik sobie wymyślił. Jest w psychologii społecznej wiele działów poświęconych manipulacji,...

Symbolicznie jest to 700. książka, którą przeczytałem i którą zarejestrowałem jako przeczytaną na profilu w serwisie Lubimyczytać.

Nie uwzględniam tu pozycji przeczytanych przed rokiem 2009 (powstanie portalu) – nie mam możliwości ich odtworzenia ani rzetelnego wprowadzenia do spisu :)

Z uwagi na to symboliczne wydarzenie, pozdrawiam wszystkich czytelników lubimyczytać i życzę samych przyjemnych i kształcących lektur ;)

Symbolicznie jest to 700. książka, którą przeczytałem i którą zarejestrowałem jako przeczytaną na profilu w serwisie Lubimyczytać.

Nie uwzględniam tu pozycji przeczytanych przed rokiem 2009 (powstanie portalu) – nie mam możliwości ich odtworzenia ani rzetelnego wprowadzenia do spisu :)

Z uwagi na to symboliczne wydarzenie, pozdrawiam wszystkich czytelników lubimyczytać i...

Książka pełna sprzeczności. Jedna zasada zaprzecza wcześniej już opisanej. Techniki manipulacji, które można po części przemycić w życiu codziennym, ale papier przyjmie wszystko- rzeczywistość jest bardziej skomplikowana niż sytuacje opisane w książce. Plus za nawiązania historyczne i cytaty wpływowych ludzi.

Książka pełna sprzeczności. Jedna zasada zaprzecza wcześniej już opisanej. Techniki manipulacji, które można po części przemycić w życiu codziennym, ale papier przyjmie wszystko- rzeczywistość jest bardziej skomplikowana niż sytuacje opisane w książce. Plus za nawiązania historyczne i cytaty wpływowych ludzi.

To fajna książka, ale wokół niej narosło sporo mitów. Często słyszy się, że wystarczy ją przeczytać, żeby od razu zacząć skutecznie manipulować ludźmi i ogarniać gry władzy. W praktyce to nie działa w ten sposób.

Żeby po jednym czytaniu realnie stosować te zasady „z głową”, trzeba już mieć określone cechy i kompetencje: wysoką odporność emocjonalną, dużą samoświadomość, zimną analizę sytuacji i brak nadmiernego uwikłania emocjonalnego w relacje. Bez tego sama lektura niczego nie „uruchamia”. Dla większości osób konieczna jest praktyka, obserwacja, praca nad sobą i czas, o których pisałem wcześniej.

Momentami podejście opisane w książce jest mocno makiaweliczne i zahacza o tzw. mroczną triadę. To nie jest instrukcja do bezrefleksyjnego stosowania — raczej mapa mechanizmów władzy, które jedni naturalnie „czują”, a inni muszą długo studiować, żeby w ogóle je zrozumieć.

Schematycznie książka jest bardzo dobrze zrobiona — prawo po prawie, przykłady historyczne, klarowna struktura. Czyta się ją lekko, natomiast wdrożenie w realnym życiu to zupełnie inna liga. Żeby faktycznie coś z niej wyciągnąć, trzeba ją studiować, konfrontować z innymi źródłami i — przede wszystkim — praktykować.

To dobra książka, do której warto wracać. Ja traktuję ją raczej jako pozycję „na później”, kiedy umiejętności miękkie są już na wysokim poziomie. Dla mnie jej największą wartością jest to, że uczy rozpoznawać mechanizmy władzy u innych, nawet jeśli samemu nie chce się ich stosować.

To fajna książka, ale wokół niej narosło sporo mitów. Często słyszy się, że wystarczy ją przeczytać, żeby od razu zacząć skutecznie manipulować ludźmi i ogarniać gry władzy. W praktyce to nie działa w ten sposób.

Żeby po jednym czytaniu realnie stosować te zasady „z głową”, trzeba już mieć określone cechy i kompetencje: wysoką odporność emocjonalną, dużą samoświadomość,...

Niektóre prawa ewidentnie przeczą sobie nawzajem, ale warto wybrać np 5-10 najciekawszych dla czytelnika i skupić się na nich.

Niektóre prawa ewidentnie przeczą sobie nawzajem, ale warto wybrać np 5-10 najciekawszych dla czytelnika i skupić się na nich.

Książka odsłania mechanizmy wpływu. Pokazuje ludzi, którzy idą po trupach do celu. Skupia się na negatywnych cechach ludzkiej natury, które często pojawiają się w grze o przewagę. Autor opisuje techniki manipulacji używane do osiągnięcia korzyści. Przedstawia 48 zasad, które pomagają zdobywać pozycję w pracy i w życiu publicznym. Czyta się to jak poradnik dla karierowiczów. Widzisz schematy, które napędzają wyścig szczurów w firmach i urzędach. Każda zasada pokazuje, jak wygląda gra o władzę. Tekst daje wrażenie drogowskazu do kariery politycznej. Dostajesz zestaw narzędzi, które możesz wykorzystać według własnej oceny.

Książka odsłania mechanizmy wpływu. Pokazuje ludzi, którzy idą po trupach do celu. Skupia się na negatywnych cechach ludzkiej natury, które często pojawiają się w grze o przewagę. Autor opisuje techniki manipulacji używane do osiągnięcia korzyści. Przedstawia 48 zasad, które pomagają zdobywać pozycję w pracy i w życiu publicznym. Czyta się to jak poradnik dla karierowiczów....

Pierwsze, pełne (i dlatego sensowne) wydanie tej napisanej w 1998 książki, ale nadal w pełni aktualnej i nabierającej "mocy" jak dobre dojrzewające wino. Tę książkę można traktować rożnie, jak przewodnik po świecie polityki i społeczeństwa, jak poradnik psychologiczny, jak zachowywać się i jak rozpoznawać zamiary i postepowanie innych ludzi, lub zależnie od woli i poglądów czytelnika, jak przestrogę przed rządzącymi i przełożonymi. To zaskakujące połączenie filozofii i porad Sun Tzu, przemieszane z cynizmem Machiavellego z pewnym dodatkiem opracowania i realizacji strategii von Clausewitza. Zależnie od czytelnika, możemy odbierać ją (tę książkę) jako całkowicie amoralną i cyniczną wizje świata polityki i społeczeństwa, lub tez jako właśnie przewodnik i poradnik w życiu codziennym. (ja osobiście polecam te druga opcje -poradnika). Jako uzupełnienie, na marginesach umieszczono powiedzenia znanych osobistości i historyjki z bajek, opowieści różnych narodów ilustrujące opowiadane w rozdziale prawa. (w bardzo gustownym, chyba czerwonym*, kontrastującym kolorze). Książka którą z całym sercem polecam każdemu kto w jakikolwiek sposób interesuje się życiem społecznym i interakcjami międzyludzkimi.


*-jako facet, jestem upośledzony na kolory i na przykład zarówno amarant, szkarłat, buraczkowy, rubinowy i malinowy - to ten sam kolor!

Pierwsze, pełne (i dlatego sensowne) wydanie tej napisanej w 1998 książki, ale nadal w pełni aktualnej i nabierającej "mocy" jak dobre dojrzewające wino. Tę książkę można traktować rożnie, jak przewodnik po świecie polityki i społeczeństwa, jak poradnik psychologiczny, jak zachowywać się i jak rozpoznawać zamiary i postepowanie innych ludzi, lub zależnie od woli i poglądów...

Przeczytałam na początku roku. Pamiętam, że wtedy zrobiła na mnie wrażenie. Teraz na dłuższą metę wyniosłam tylko, że warto mieć zdrowy egoizm, reszta spłynęła po mnie... Może te prawa są nie zgodne z moją naturą. No cóż.

Przeczytałam na początku roku. Pamiętam, że wtedy zrobiła na mnie wrażenie. Teraz na dłuższą metę wyniosłam tylko, że warto mieć zdrowy egoizm, reszta spłynęła po mnie... Może te prawa są nie zgodne z moją naturą. No cóż.