Star Wars: Darth Vader. Tom 10: Widma

Dobrnęliśmy do finałowego, dziesiątego tomu komiksu z serii Star Wars: Darth Vader - Widma. Dramatyczne zmagania o dominację w Imperium dobiegają końca, wszystkie wątki splatają się w pełnej fajerwerków akcji. Vader sieje zniszczenie, a szala zwycięstwa przechyla się z jednej strony na drugą. Tajny plan Schizmy Imperialnej zostaje ujawniony.
Pewnie już to pisałem, ale napiszę to ponownie, komiks może i jest satysfakcjonujący, nawet dobrze się go czyta, a zmagania bohaterów są ciekawe, czuć w nich stawkę, tylko przez ten ogrom potęgi jaki prezentują chociażby Vader i Palpatine powoduje pewien dysonans między tym co widzimy później w filmach. To są jednak inni bohaterowie, czy to dobrze czy źle ocieńcie sami. Vader jawi się jako siła totalnego zniszczenia, często bezrefleksyjna, nieujarzmiona, Palpatine natomiast to architekt zła, diabeł wcielony kontrolujący wszystko do granic możliwości. Nie wiem czy to powinno iść w tym kierunku, czy jednak nie powinno się uderzyć w inne struny, aby uniwersum chociaż pod względem charakterów postaci i ich rozwoju było spójne. Nie mniej jednak dobrze wziąć czasem do ręki coś tak kolorowego i dynamicznego jak ten komiks.

Dobrnęliśmy do finałowego, dziesiątego tomu komiksu z serii Star Wars: Darth Vader - Widma. Dramatyczne zmagania o dominację w Imperium dobiegają końca, wszystkie wątki splatają się w pełnej fajerwerków akcji. Vader sieje zniszczenie, a szala zwycięstwa przechyla się z jednej strony na drugą. Tajny plan Schizmy Imperialnej zostaje ujawniony.
Pewnie już to pisałem, ale...

Finał jednej z najbarziej absurdalnych serii komiksowych w historii SW. Trudno opisać sensownie co się tu dzieje. Dramatyczne wątki zapowiadające wielkie zmiany (konflikt Vadera z Imperatorem, schizma, bunt w Imperium) zostają zaorane bezpardonowo. Zatoczyliśmy fabularne koło, seria nie ma żadnej sensownej konkluzji, całościowo patrząc nic nie wnosi do charakterystyki Vadera, bo wszystkie ewolucje jakie przeszedł po prostu anuluje i niweluje, zostawiając go samotnego i zdemotywowanego. Najlepsza rzecz z tego tomu to tak naprawdę ostatnie kilka stron na Tatooine gdzie kilka postaci spotyka się po latach i wspomina Anakina.

Całościowo serię oceniam na 6/10.

Finał jednej z najbarziej absurdalnych serii komiksowych w historii SW. Trudno opisać sensownie co się tu dzieje. Dramatyczne wątki zapowiadające wielkie zmiany (konflikt Vadera z Imperatorem, schizma, bunt w Imperium) zostają zaorane bezpardonowo. Zatoczyliśmy fabularne koło, seria nie ma żadnej sensownej konkluzji, całościowo patrząc nic nie wnosi do charakterystyki...