Wiatr, który szeptał

Pierwsze spotkanie z autorem i na pewno nie ostatnie. Powieść posłuchałam na Storytel jednym tchem 🤩 Byłam bardzo ciekawa jak AI wcieli się w rolę lektora i powiem Wam, że całkiem miło się słuchało. Wiadomo, że zdarzało się mu powiedzieć parę kwestii nie w tym tonie co trzeba ;) ale nie przeszkadzało to w ogólnym znaczenia powieści.

Akcja rozgrywa się w Janczarach. Para przyjaciół Adam i Grzesiek, którzy poznali się za czasów dziecięcych, a których drogi później, w czasach studenckich się rozeszły, spotkali się znów. Przeszłość, która rozmyła się w ich pamięci zaczynała o sobie przypominać. Poczucie, że ktoś ciągle obserwuje, dziwne szepty, które przychodziły wraz z wiatrem...demony przeszłości znów dały o sobie znać.

Słuchałam w pełnym napięciu, co będzie dalej, jak potoczą się losy każdego z bohaterów. Autor świetnie dobrał opisy a nutą tajemniczości i intrygi sprawia, że nie do końca wiadomo co może zaskoczyc nas później. Do tego dochodzi Cezary...postać tajemnicza...pisarz...ale czy jest tym za kogo się uważa? Jeśli chcecie poznać prawdę polecam zagłębić się w tę historię.

Pierwsze spotkanie z autorem i na pewno nie ostatnie. Powieść posłuchałam na Storytel jednym tchem 🤩 Byłam bardzo ciekawa jak AI wcieli się w rolę lektora i powiem Wam, że całkiem miło się słuchało. Wiadomo, że zdarzało się mu powiedzieć parę kwestii nie w tym tonie co trzeba ;) ale nie przeszkadzało to w ogólnym znaczenia powieści.

Akcja rozgrywa się w Janczarach. Para...

Podobała mi się narracja, piękne opisy i zaskoczył finał. Polecam :)

Podobała mi się narracja, piękne opisy i zaskoczył finał. Polecam :)

„Wiatr, który szeptał” to powieść pełna mroku, tajemnic i psychologicznej głębi. Początek sprawia nieco trudności ze względu na liczne wątki oraz sporą liczbę postaci, które pojawiają się szybko i w krótkich odstępach czasu. Fabuła z czasem nabiera spójności, a wszystkie elementy układają się w przemyślaną całość. Autor stopniowo odsłania kolejne warstwy intrygi, prowadząc czytelnika przez misternie skonstruowaną opowieść, w której nic nie jest oczywiste.
Mocną stroną książki jest jej niezwykle sugestywna warstwa opisowa. Autor z wyjątkową dbałością o szczegóły kreśli obraz starych ulic Poznania, klimatycznych zakątków Łodzi oraz malowniczych fragmentów Francji. Szczególnie realistycznie przedstawiona została zabytkowa parowozownia w Poznaniu, której atmosfera oddana jest w sposób niemal namacalny, pozwalając czytelnikowi przenieść się w jej wnętrze i poczuć klimat dawnych lat. Plastyczne, pełne detali opisy nie tylko budują tło wydarzeń, ale również potęgują wrażenie tajemniczości i niepokoju, które towarzyszą bohaterom przez całą opowieść.
Postacie wykreowane przez autora są wielowymiarowe, pełne sprzeczności i trudnych do rozszyfrowania motywacji. Wędrowiec, choć początkowo budzi silny niepokój, na zbyt długo znika z pola widzenia, co sprawia, że jego postać pod koniec wzbudza mniej emocji.
Wilhelm Keller to postać mroczna i niejednoznaczna, zmuszająca do refleksji nad ludzką naturą oraz granicami moralności. Z kolei Cezary wydaje się niemal nadprzyrodzoną istotą – tajemniczą, niepokojącą, jakby wyjętą z piekielnego świata. Autor umiejętnie zaciera granice między rzeczywistością a urojeniami bohaterów, sprawiając, że czytelnik nie zawsze jest w stanie jednoznacznie określić, które wydarzenia dzieją się naprawdę, a które rozgrywają się jedynie w umyśle Adama.
Interesującym wątkiem jest również ukazanie procesu twórczego pisarza. Autor świetnie oddaje wszystkie fazy pracy nad książką – od początkowej euforii i ekscytacji po momenty zwątpienia, frustracji i chęci porzucenia wszystkiego. Pokazuje, że pisanie to nie tylko talent, ale również walka z niepewnością i wewnętrznymi demonami.
Na tle mrocznej i gęstej atmosfery książki wyraźnie wybrzmiewa także motyw rodzinnych tajemnic. Autor ukazuje, że każda rodzina może skrywać sekrety, które mogą mieć ogromny wpływ na losy kolejnych pokoleń. Bohaterowie muszą zmierzyć się z przeszłością, próbując znaleźć sposób na uwolnienie się od jej ciężaru. Powieść pokazuje, że nikt nie jest idealny, a zdolność do wybaczania często okazuje się kluczowa, by uniknąć zatracenia się w bólu i rozpaczy.
Całość wciąga, intryguje i buduje napięcie aż do samego finału, który okazuje się nieprzewidywalny i zaskakujący. „Wiatr, który szeptał” to lektura dla czytelników ceniących mroczny klimat, złożone postacie oraz historie pełne tajemnic i niedopowiedzeń, które zmuszają do refleksji i pozostają w pamięci na długo po odłożeniu książki.

„Wiatr, który szeptał” to powieść pełna mroku, tajemnic i psychologicznej głębi. Początek sprawia nieco trudności ze względu na liczne wątki oraz sporą liczbę postaci, które pojawiają się szybko i w krótkich odstępach czasu. Fabuła z czasem nabiera spójności, a wszystkie elementy układają się w przemyślaną całość. Autor stopniowo odsłania kolejne warstwy intrygi, prowadząc...