Ogród poza czasem. W poszukiwaniu wspólnego raju

Bardzo przyjemna książka, dająca rzadką satysfakcję powolnej, a zarazem gładkiej lektury. Autorka splata osobiste doświadczenie zakładania ogrodu w nowo kupionym domu z esejem, w którym ogród staje się przestrzenią namysłu nad czasem, stratą, utopią i potrzebą schronienia. Istotnym tłem tej opowieści jest biografia Laing: dorastanie w rodzinie z dwiema matkami w okresie społecznej nieakceptacji, a także jej droga aktywistki ekologicznej i antykapitalistycznej. Te doświadczenia wyraźnie rezonują w sposobie, w jaki autorka myśli o ogrodzie jako o „wspólnym raju” — miejscu inkluzywnym, budowanym wbrew dominującym porządkom.
Laing kreśli bogatą galerię postaci — pisarzy, malarzy i właścicieli ziemskich — dla których ogród miał fundamentalne znaczenie, choć z bardzo różnych powodów. To jedna z tych książek, które chciałoby się czytać z zakreślaczem i fiszkami pod ręką, tak wiele nazwisk, miejsc i tytułów domaga się dalszej eksploracji. Jednocześnie tekst pozostaje zaskakująco lekki i przystępny, dzięki czemu erudycja nie przytłacza, lecz zaprasza do dalszej lektury.

Bardzo przyjemna książka, dająca rzadką satysfakcję powolnej, a zarazem gładkiej lektury. Autorka splata osobiste doświadczenie zakładania ogrodu w nowo kupionym domu z esejem, w którym ogród staje się przestrzenią namysłu nad czasem, stratą, utopią i potrzebą schronienia. Istotnym tłem tej opowieści jest biografia Laing: dorastanie w rodzinie z dwiema matkami w okresie...

Bardzo dobra książka, interdyscyplinarne spojrzenie, piękne tłumaczenie.

Bardzo dobra książka, interdyscyplinarne spojrzenie, piękne tłumaczenie.

Marzę o własnym ogrodzie. Obawiałam się, że lektura wzbudzi we mnie zazdrość, że to nie mój ogród, ale tak się nie stało. Podczas czytania osiągałam stan ducha jak gdybym miała ogród, perypetie okołoogrodowe autorki stawały się jakoś moimi, koiły mnie opowieści o roślinach, które wzeszły, kwiatach, które rozkwitły, owadach i ptakach, które zamieszkały w ogrodzie. Wydaje się, że najlepsze książki o ogrodach są w stanie napisać tylko Brytyjczycy, przynajmniej od czasów okupacyjnej akcji Dig for Victory, oni mają ogród w DNA. Ja też tak chcę. Olivia Laing sprawiła, że na ogród patrzę teraz nie tylko jako na obiekt estetyczny, ale i duchowy: odzwierciedlenie osobowości ogrodnika, ale też miejsce pozwalające oddalić trudy i zmartwienia, przenieść się w bezczas. W naszych zwariowanych i nieprzewidywalnych czasach możliwość posiadania skrawka ziemi, by grzebać w niej, coś tworzyć, oddawać się prostej i atawistycznej czynności kopania, sadzenia, plewienia, hodowania kwiatów czy warzyw, byłaby wspaniałym lekarstwem dla naszych skołatanych dusz. Ogród dla każdego!

Marzę o własnym ogrodzie. Obawiałam się, że lektura wzbudzi we mnie zazdrość, że to nie mój ogród, ale tak się nie stało. Podczas czytania osiągałam stan ducha jak gdybym miała ogród, perypetie okołoogrodowe autorki stawały się jakoś moimi, koiły mnie opowieści o roślinach, które wzeszły, kwiatach, które rozkwitły, owadach i ptakach, które zamieszkały w ogrodzie. Wydaje...

Mogłabym dać ocenę losową między 4 a 8. Autorka jest pozytywnie i niesamowicie zakręcona i ma mega zajawkę na temat lokalnej historii ogrodu, przywracania jego świetności według poprzedniego właściciela słynnego architekta krajobrazu, podziwiam jej poszukiwania, kwerendę, znajomość roślin, zacięcie historyczne do najdrobniejszych szczegółów. Relacje ze swoich prac i poszukiwań przeplata refleksjami ze swoich lektur. Jednak eseje te mnie przerosły i trudno mi się było odnaleźć i przebić przez tą, pewnie przez specjalistów docenianą, erudycję.

Mogłabym dać ocenę losową między 4 a 8. Autorka jest pozytywnie i niesamowicie zakręcona i ma mega zajawkę na temat lokalnej historii ogrodu, przywracania jego świetności według poprzedniego właściciela słynnego architekta krajobrazu, podziwiam jej poszukiwania, kwerendę, znajomość roślin, zacięcie historyczne do najdrobniejszych szczegółów. Relacje ze swoich prac i...

Ogrody to bliski mi temat, więc bardzo chętnie po nią sięgnęłam i nie żałuję. Klimat całej książki oraz jej tezy zdecydowanie na plus, wartościowe i przyjemne. Jest to książka bogata i piękna w treści, przemyślenia.
Autorka niemal katalogowo wymienia gatunki i odmiany roślin, miejsca, historie, obrazy i dzieła sztuki związane z szeroko pojętym ogrodnictwem. Dla mnie wszystko to to uczta. Z przyjemnością wyszukiwałam informacje o miejscach, czy kultywarach mi nieznanych. Nie czytało się jej jednak najszybciej i najlżej, raczej kontemplacyjnie, "spacerowym" tempem. Obawiam się, że nie każdemu przypadnie do gustu.
Duży plus za rozważania nad aspektami społecznymi ogrodnictwa, dostępnością oraz kwestiami klimatycznymi.

Ogrody to bliski mi temat, więc bardzo chętnie po nią sięgnęłam i nie żałuję. Klimat całej książki oraz jej tezy zdecydowanie na plus, wartościowe i przyjemne. Jest to książka bogata i piękna w treści, przemyślenia.
Autorka niemal katalogowo wymienia gatunki i odmiany roślin, miejsca, historie, obrazy i dzieła sztuki związane z szeroko pojętym ogrodnictwem. Dla mnie...

„Ogród za czasem” to zbiór filozoficznych esejów o tym, jak natura może stać się azylem w świecie, który zmienia się i pędzi w nieznanym kierunku – politycznie, społecznie, emocjonalnie.
Olivia Laing sięga po bardzo osobisty temat: własny ogród w angielskim hrabstwie Suffolk, który zaczęła tworzyć razem z partnerem w trakcie pandemii, tuż przed brexitem i falą politycznego niepokoju wywołaną tymi wydarzeniami i wojną w Ukrainie. Laing chowa się w ogrodzie, odrywa i wchodzi we własny świat, gdzie najważniejsze staje się odtworzenie zaniedbanych rabat, dobór roślin w konkretnych odmianach i samodzielna praca fizyczna w ciszy - z przebywaniem ze sobą i w sobie. To właśnie w pracy z ziemią, z roślinami, w obserwowaniu cyklu życia i śmierci, szuka (i często znajduje) poczucie sprawczości, zakorzenienia i nadziei.

Laing odwołuje się do historii ogrodnictwa, do twórczości Derek’a Jarmana, Gertrude Jekyll, Johna Clare’a czy Williama Morrisa. Każdy rozdział to eseistyczna wędrówka między przeszłością a teraźniejszością, między poetyką ogrodu a brutalnością świata. Tematyka LGBTQ+, feminizm, klasowość, kryzys klimatyczny – to wszystko jest tu obecne, ale splecione z zielenią, a nie wykładane wprost.
Książka jest napisana pięknym językiem, nasyconym i wymagającym. No i okładka - urzekająca.
Polecam

„Ogród za czasem” to zbiór filozoficznych esejów o tym, jak natura może stać się azylem w świecie, który zmienia się i pędzi w nieznanym kierunku – politycznie, społecznie, emocjonalnie.
Olivia Laing sięga po bardzo osobisty temat: własny ogród w angielskim hrabstwie Suffolk, który zaczęła tworzyć razem z partnerem w trakcie pandemii, tuż przed brexitem i falą politycznego...

Starsznie mnie wymęczyła ta podróż po ogrodach, nawet pomimo tego, że lubię rośliny... Czułam się zagubiona czytając tę lekturę i nawet tuż po jej skończeniu, nie jestem w stanie powiedzieć o czym była

Starsznie mnie wymęczyła ta podróż po ogrodach, nawet pomimo tego, że lubię rośliny... Czułam się zagubiona czytając tę lekturę i nawet tuż po jej skończeniu, nie jestem w stanie powiedzieć o czym była

Potrzebowałam tej lektury, i nawet o tym nie wiedziałam. Wystarczyła okładka, od której nie można oderwać wzorku, przeczytanych kilka zdań ze środka książki, by podjąć spontaniczną decyzję zakupową i lekturową. Znalazłam w niej obietnicę eseistycznej podróży przez ogrody świata i nie zawiodłam się. To esej, przez który się płynie, co i rusz sprawdzając, i doczytując konteksty. To zarazem zapis osobistych doświadczeń autorki z zakładaniem ogrodu w szczycie pandemii, w coraz rozleglejszych suszach, w obliczu wojny, która ponownie nawiedziła Europę, a jednocześnie zapis jej lektur o ogrodach i poszukiwań w tekstach kultury i historii. Olivia Laing jest ogrodniczą erudytką, a czytelnik wraz z nią zanurza się w refleksję nad politycznym i kulturowym sensem ogrodów. Była to uczta, naprawdę. Apetyczna również w polszczyźnie, świetne tłumaczenie Dominiki Cieśli-Szymańskiej, szkoda tylko, że nie ma ilustracji, jak w oryginale. Jest to lektura na czas schyłku, która jednocześnie trochę koi, ale też mości się w niepokoju, zostawiając nas z tym wszystkim, co w latach dwudziestych XXI wieku jest niepewne, groźne. Może na to wszystko odpowiedzią są właśnie ogrody.

Potrzebowałam tej lektury, i nawet o tym nie wiedziałam. Wystarczyła okładka, od której nie można oderwać wzorku, przeczytanych kilka zdań ze środka książki, by podjąć spontaniczną decyzję zakupową i lekturową. Znalazłam w niej obietnicę eseistycznej podróży przez ogrody świata i nie zawiodłam się. To esej, przez który się płynie, co i rusz sprawdzając, i doczytując...

Olivia Laing w swojej najnowszej książce snuje ciekawe opowieści "około ogrodnicze". Nie jest to w żadnym razie historia ogrodów, raczej myśli i refleksje dotyczące idei ogrodnictwa i ogrodu jako miejsca odosobnienia, zamknięcia, luksusu i z drugiej strony niedostępnego dla wielu ludzi marzenia.
Olivia krótko przed pandemia wprowadza się do domu (i ogrodu),który należał kiedyś do znanego angielskiego ogrodnika. Praca nad przywróceniem ogrodu do dawnej świetności splata się z poszukiwaniem przez autorkę niejako sensu istnienia ogrodu.

Olivia Laing w swojej najnowszej książce snuje ciekawe opowieści "około ogrodnicze". Nie jest to w żadnym razie historia ogrodów, raczej myśli i refleksje dotyczące idei ogrodnictwa i ogrodu jako miejsca odosobnienia, zamknięcia, luksusu i z drugiej strony niedostępnego dla wielu ludzi marzenia.
Olivia krótko przed pandemia wprowadza się do domu (i ogrodu),który należał...

„Ogród poza czasem” to nowa publikacja Wydawnictwa Czarne . Autorka Olivia Laing opisuje swoje doświadczenia z restauracją ogrodu w Suffolk jako głęboko osobiste i wielowymiarowe. W 2020 roku, podczas pandemii, rozpoczęła pracę nad przywróceniem do życia zaniedbanego ogrodu otoczonego murami. Stara się odtworzyć formę ogrodu jaką nadał mu angielski architekt krajobrazu Mark Rumary. Proces ten stał się dla niej nie tylko praktycznym wyzwaniem, ale także okazją do zgłębiania literackich, filozoficznych, historycznych i społecznych aspektów ogrodnictwa.

„Ogród poza czasem” to nowa publikacja Wydawnictwa Czarne . Autorka Olivia Laing opisuje swoje doświadczenia z restauracją ogrodu w Suffolk jako głęboko osobiste i wielowymiarowe. W 2020 roku, podczas pandemii, rozpoczęła pracę nad przywróceniem do życia zaniedbanego ogrodu otoczonego murami. Stara się odtworzyć formę ogrodu jaką nadał mu angielski architekt krajobrazu Mark...