Hipnoza w terapii, czyli hipnoterapia dla odważnych

Gdy myślisz o hipnozie, co przychodzi Ci na myśl? Dla wielu osób jest to temat, który budzi niepokój – nieporozumienia i mity o hipnotyzerach, którzy rzekomo mogą przejąć kontrolę nad umysłem, zmuszając do działań, których normalnie byśmy nie podjęli. Niektórzy mogą uważać hipnozę za coś dziwnego, związanego z nieznanymi mocami. Książka Elżbiety Szwaczkiewicz, „Hipnoza w terapii, czyli hipnoterapia dla odważnych”, obala te powszechne stereotypy, oferując pełne wyjaśnienie, czym jest hipnoza, i pokazuje, jak może ona wspierać naszą drogę do zdrowia i rozwoju. Autorka, certyfikowana hipnoterapeutka i arteterapeutka, w sposób przystępny i obrazowy wyjaśnia, jak hipnoza może pomóc w odkrywaniu głębokich warstw naszej podświadomości. Zamiast przekonywać do natychmiastowych cudów, Szwaczkiewicz krok po kroku wprowadza nas w tematykę hipnoterapii, pokazując, jak można przepracować traumy, pozbyć się lęków, zmieniać negatywne przekonania, a nawet wpływać na poziom odczuwanego bólu. Co ważne, autorka nie przedstawia hipnozy jako magicznej formuły, ale jako skuteczne narzędzie, które wymaga czasu, praktyki i świadomego zaangażowania. W książce znajdziemy także konkretne przykłady zastosowania hipnoterapii w terapii uzależnień, zaburzeń odżywiania, depresji, czy traum, co sprawia, że jest to bardzo praktyczny przewodnik. Szwaczkiewicz szczegółowo opisuje, jak można poznać źródła tych trudności i jak wykorzystać hipnoterapię do ich rozwiązania. Zdecydowanie wyróżnia się to, że autorka nie narzuca gotowych rozwiązań, ale zachęca do świadomego poszukiwania wewnętrznych zmian. Hipnoza wciąż jest w Polsce traktowana z pewnym dystansem, a jej skuteczność nie zawsze jest doceniana. Jednak dzięki tej książce, czytelnicy mogą przekonać się, jak potężnym narzędziem jest praca z podświadomością. Książka nie tylko edukuje na temat samej hipnozy, ale również zachęca do eksperymentowania z tymi technikami, by poznać siebie na głębszym poziomie. Szczególnie cenię to, jak książka jest napisana – z lekkim piórem, pełna ciekawych cytatów, a także praktycznych wskazówek, które mogą pomóc w szybkim zastosowaniu nauczonych technik. Nie ma tu zbędnego żargonu czy skomplikowanych terminów, a raczej pozytywne przesłanie, że zmiana jest możliwa, a kluczem do sukcesu jest aktywne zaangażowanie w proces. Dzięki tej książce nie tylko lepiej rozumiem, jak działa nasza podświadomość, ale także mam przekonanie, że hipnoterapia może być cennym narzędziem w dążeniu do lepszego samopoczucia i rozwoju osobistego. Jestem mile zaskoczona, jak autorka umiejętnie prowadzi czytelnika przez tę tematykę, oferując praktyczne narzędzia do rozpoczęcia pracy z hipnozą. Dla każdego, kto szuka nowych sposobów na samopomoc, autorefleksję i przezwyciężenie trudności psychicznych, książka ta jest świetnym wprowadzeniem. Gorąco polecam!

Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.

Gdy myślisz o hipnozie, co przychodzi Ci na myśl? Dla wielu osób jest to temat, który budzi niepokój – nieporozumienia i mity o hipnotyzerach, którzy rzekomo mogą przejąć kontrolę nad umysłem, zmuszając do działań, których normalnie byśmy nie podjęli. Niektórzy mogą uważać hipnozę za coś dziwnego, związanego z nieznanymi mocami. Książka Elżbiety Szwaczkiewicz, „Hipnoza w...

Kto z nas nie miewa snów, które, nawet po przebudzeniu, dręczą zmęczony umysł w ciągu dnia? Kto z nas nie posiada obaw, uprzedzeń wobec siebie, swoich czynów, które powracają do nas niejednokrotnie w ciągu życia? Czy jestem dobry? Czy to, co robię ma sens? A może jestem za gruby/chudy? Może jestem za głupi? Albo – wszyscy się ze mnie śmieją, bo jestem nieudacznikiem?
Wszyscy jesteśmy ludźmi, i takie podprogowe myślenie męczy każdego z nas. Jednych mniej, innych więcej. A jeszcze inni nie potrafią normalnie funkcjonować w świecie, bo negatywne myśli paraliżują ich jestestwo. Jednak Elżbieta Szwaczkiewicz w książce pod tytułem „Hipnoza w terapii czyli hipnoterapia dla odważnych” naprowadza nas na drogę mówiącą, o tym, skąd się te wszystkie przykre myśli i odczucia biorą. I to coś naprawdę potrzebnego w świecie, w którym ludzkość zatraciła swoje „połączenie” nie tylko z naturą, ale i z samym sobą.

Odrobina informacji o hipnozie
Czym jest hipnoza? „Hipnoza to stan świadomości związany ze skoncentrowaną uwagą, zredukowaną peryferyjną zdolnością postrzegania, charakteryzujący się zwiększoną zdolnością do odpowiedzi na sugestie” .
Przyznam, że mnie to dużo nie mówi. Na szczęście Elżbieta Szwaczkiewicz łatwym, przystępnym językiem wyjaśnia, z czym się tę książkę je. Dla mnie hipnoza zawsze kojarzyła się z jakąś swoistą magią. Wpływ na to mają amerykańskie filmy dokumentalne, ukazujące ludzi, którzy pod wpływem hipnozy zamieniają się w kury, świnie czy inne zwierzątka. Albo ludzi „pamiętających” poprzednie wcielenia. Autorka dobitnie ukazuje, że takie zachowania, nawet jeśli są możliwe, wynikają z naszej wewnętrznej chęci odegrania takiej roli.
I coś takiego mocno mnie zaciekawiło? Bo cóż może nami kierować, że decydujemy się na odgrywanie takich sytuacji? Jak udowodnić, że „wspomnienia” z poprzednich żyć, naprawdę są czymś rzeczywistym, a nie wytworem naszej imaginacji? A może nasza podświadomość posiada pamięć operacyjną, łączącą cały nasz gatunek, przekazywaną w genach? A pytań po tej lekturze mam znacznie więcej. Do tej chwili nie zastanawiałem się nad takimi kwestiami, a teraz – nie potrafię przestać o tym myśleć. Chyba odkryłem nową pasję?
Bardzo spodobały mi się wypowiedzi Autorki o tym, jak co rusz, często nieświadomie, bombardowani jesteśmy wiadomościami podprogowymi, nieuświadomionymi, które wywierają na nas ogromny wpływ. Mowa tutaj nie tylko o reklamach, ale i o czytaniu, oglądaniu czegoś, rozmowach z drugim człowiekiem, ale i przemyśleniach, snach. Wszystko to tworzy swoistą presję spod której nie potrafimy, a niejednokrotnie – nie chcemy – się uwolnić. Łatwiej jest wszystko zwalić na bezwzględny świat, na oszukańcze reklamy, na cudzy wpływ.
Jednak prawda jest taka – że pomimo tych „nalotów” informacji, to my, my sami decydujemy, co stanie się częścią naszego żywota. Może to być choćby cudza, niejednokrotnie złośliwa, bo wynikająca z zazdrości, uwaga. Świetnie o tym pisze Autorka, dlatego pozwolę sobie przytoczyć fragment:
„Młoda, niepewna siebie dziewczyna usłyszała od kogoś, kogo uznawała za autorytet, że pisze beznadziejnie i od tamtej pory spełnia cudze oczekiwania. Realizuje usłyszaną sugestię, bezwzględnie i całkowicie bezrefleksyjnie. Jej absolutna wiara w autorytety, absolutna wiara w to, że jest gorsza od innych (z takim problemem zgłosiła się na terapię),doprowadziła ją do porzucenia czegoś, co dawało jej radość, satysfakcję i z czym wiązała swoją zawodową przyszłość”. (s. 22)
W publikacji znaleźć można wiele cennych uwag, porad i przemyśleń. Pierwsza z brzegu: „I nawet jeśli mieliśmy przykre dzieciństwo, a do naszej biednej głowy zostały włożone destrukcyjne przekonania, to naszą rolą, a nawet obowiązkiem jako istoty rozumnej, jest zaprowadzenie porządku w swoim własnym ogrodzie, wyplewienie chwastów i zasadzenie w nim takich kwiatów, jakie chcemy, aby tam rosły. Nawet jeśli wydaje nam się to bardzo trudne lub nawet niemożliwe”. (s. 41)

Podsumowanie
Książkę Elżbiety Szwaczkiewicz czyta się szybko, niemal jednym tchem. Choć początkowo uważałem, że będzie to kolejny poradnik typu amerykańskiego – czyli usilne zaklinanie rzeczywistości – szybko okazało się, że się myliłem.
Autorka w swych przemyśleniach nie stara się nas uszczęśliwiać na siłę. Nie ma tutaj żadnych prostych cud recept, które pozwolą nam uwolnić się od traumatycznych przeżyć, naszych skrywanych obaw, męczących snów… Na każdym kroku stara się też podkreślić, że nie ma takich cudownych terapii – wszystko wymaga czasu, i pracy nad sobą. Bez tego, nawet najlepszy terapeuta, geniusz psychoanalizy, hipnotyzer czy doktor Gregory Hause nic nie pomogą. Wszystko leży na gestii naszych własnych decyzji, próby naprawy siebie – świata nie naprawimy, jeśli nie zaczniemy od siebie samych.
Książka składa się z ośmiu rozdziałów – różnej długości, a całość zawiera się na 285 stronach tekstu. Dla kogo jest ta pozycja? Myślę, że dla każdego człowieka poszukującego odpowiedzi na pytanie o swoje miejsce na tym świecie. Dla każdego, kto pragnie zrozumieć siebie samego i innych; dla tego, kto potrzebujemy pomocy, a nie wie gdzie poprosić o pomoc. To była fajna, ciekawa przygoda, która z pewnością wniosła w moje życie coś nowego.
Książka z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl.

Kto z nas nie miewa snów, które, nawet po przebudzeniu, dręczą zmęczony umysł w ciągu dnia? Kto z nas nie posiada obaw, uprzedzeń wobec siebie, swoich czynów, które powracają do nas niejednokrotnie w ciągu życia? Czy jestem dobry? Czy to, co robię ma sens? A może jestem za gruby/chudy? Może jestem za głupi? Albo – wszyscy się ze mnie śmieją, bo jestem...

Książki powinny dawać nie tylko rozrywkę ale też poszerzać horyzonty, przekazywać wiedzę, a przede wszystkim inspirować.
Książka Pani Elżbiety Szwaczkiewicz idealnie wpisuje się w te kryteria, dlatego czytałam ją z dużą ciekawością i przyjemnością.
Pani Elżbieta zajmuje się hipnoterapią i swoje doświadczenia w pomaganiu ludziom tą metodą przelała na papier.
Hipnoza jako metoda lecznicza jest w naszym społeczeństwie (z moich obserwacji) raczej negowana i wyśmiewana jako zjawisko niezrozumiałe o niewyjaśnionym działaniu. Czy działa? Myślę, że o tym przekonają się jedynie ci, którzy się jej poddadzą. A za sprawą tej książki może więcej osób podejmie taką decyzję.
Autorka w niezwykle lekki, przystępny i obrazowy sposób wyjaśniła jak działa nasza podświadomość, jak jesteśmy programowani przez otaczający nas świat, jak pewne sytuacje mogą rzutować na nasz sposób myślenia a w konsekwencji na nasze życie. Ciekawie wyjaśniła też tezę o żyjących w każdym człowieku „ja” i kiedy dzięki tym „ja” dochodzi do sytuacji problematycznych w których hipnoterapia może okazać się skutecznym rozwiązaniem. I co ważne, rozprawiła się ze stereotypem, że hipnozą nie da się ot tak, jednym spotkaniem przeprogramować osoby, która pomocy nie szuka.
Książka podzielona została na rozdziały i podrozdziały traktujące o konkretnych trudnościach czy chorobach z którymi zgłaszali się pacjenci. I te najważniejsze jak problemy z uzależnieniami, zaburzeniami odżywiania, depresją lub traumami zostały tu w bardzo czytelny sposób opisane. Pani Elżbieta przystępnie wyjaśnia skąd się pewne problemy biorą i jak można je wyeliminować. Taka wiedza już połowa sukcesu, druga to chcieć to zmienić. Samemu (jeśli się uda),albo z pomocą.
I to właśnie uznaje za największa zaletę tej książki, że przywołuje ona konkretne przykłady i historie czerpane z życia. Na koniec możemy nawet „przeczytać” dwie sesje z pacjentami, aby mieć jakieś ogólne wyobrażenie jak to wygląda.
Kolejna zaleta to lekkość z jaką autorka pisze. Każdy rozdział zaczyna ciekawym cytatem, od czasu do czasu rzuci żart, przekazuje swoje przemyślenia z którymi się po prostu zgadzam. Nie znajdziecie tu zbędnego nadęcia czy niezrozumiałych naukowych terminów ale inspiracje do zmian, do innego spojrzenia na pewne kwestie.
To sprawia, że dzięki tej książce czuję się przekonana zarówno do autorki jak i do hipnoterapii.
Zdecydowanie polecam!

Książki powinny dawać nie tylko rozrywkę ale też poszerzać horyzonty, przekazywać wiedzę, a przede wszystkim inspirować.
Książka Pani Elżbiety Szwaczkiewicz idealnie wpisuje się w te kryteria, dlatego czytałam ją z dużą ciekawością i przyjemnością.
Pani Elżbieta zajmuje się hipnoterapią i swoje doświadczenia w pomaganiu ludziom tą metodą przelała na papier.
Hipnoza jako...