Brokułowy cios

Całość na: http://www.ksiazkowewyliczanki.pl/2026/02/surrealizm-w-brokuowy-cios-lee-yuri.html

W moich dotychczasowych doświadczeniach z literaturą koreańską rzadko trafiałam na motywy, które można jednoznacznie zaliczyć do fantastyki, dlatego twórczość Lee Yuri od razu skojarzyła mi się z prozą Bory Chung. O ile jednak Chung często sięga po elementy niepokojące, przerażające czy wręcz obrzydliwe, o tyle Yuri wybiera znacznie łagodniejsze środki wyrazu. W jej opowiadaniach dominują motywy roślinne i zwierzęce, choć pojawiają się również kosmici — zawsze jednak w służbie emocji, a nie szoku.

Opowiadania zawarte w zbiorze w różnym stopniu przypadły mi do gustu — jedne przyciągały moją uwagę mocniej, inne nieco słabiej. Tytułowy „Brokułowy cios” nie należy do moich ulubionych tekstów, znacznie bardziej poruszyły mnie historie takie jak „Dryfując”, „Cień paznokcia” czy „Płaski świat”. Mam jednak poczucie, że każde z opowiadań może znaleźć swojego odbiorcę, bo każde dotyka innych problemów społecznych i emocjonalnych, pokazując je z odmiennej perspektywy.

Całość na: http://www.ksiazkowewyliczanki.pl/2026/02/surrealizm-w-brokuowy-cios-lee-yuri.html

W moich dotychczasowych doświadczeniach z literaturą koreańską rzadko trafiałam na motywy, które można jednoznacznie zaliczyć do fantastyki, dlatego twórczość Lee Yuri od razu skojarzyła mi się z prozą Bory Chung. O ile jednak Chung często sięga po elementy niepokojące,...

daję jedną gwiazdkę więcej niż czuję, żeby podnieść średnią. świetna rzecz

daję jedną gwiazdkę więcej niż czuję, żeby podnieść średnią. świetna rzecz

Podoba mi się kierunek w jakim podąża wyobraźnia Autorki. Jej debiutancki tom opowiadań jest odważny, szalony, pełen fantazji i temperamentu. Jest w tej prozie radość tworzenia, siła kreatywności, osobliwości, groteska, zabawa. Jak dobrze doświadczać tego świata.

Jednocześnie pod warstwą szalonej formy kryje się baczna obserwacja koreańskiej współczesności ludzi młodych. W opowiadaniach wybrzmiewa ich samotność, dystans, zamknięcie, strach, ale też miłość, oddanie (również muzycznym idolom).

Wspaniale jest poruszać się po światach tak odległych kulturowo, gdzie codzienność jest dla (czytelnika stąd) niecodzienna, ale też przyciągająca, fascynująca, nowa. Gdzie relacje międzyludzkie oprawione są w inne ramy, poruszanie się po procesie socjalizacji napotyka na inne miny, zaś zawieranie znajomości emocjonalno-uczuciowych rządzi się trochę innymi technikami i regułami. Wszystkie te spostrzeżenia etnograficzno-socjologiczne i tak toną w surrealistycznym sosie, gdzie ludzie zamieniają się w rośliny, mają roślinnych i ludzkich potomków, innym wyrastają z ramion brokuły, a jeszcze inni są śledzeni przez przybyszów z kosmosu. Osobność i wyjątkowość kolejnych postaci daje Autorce pole do twórczego działania, do rozwinięcia prozatorskich skrzydeł.

Niech frunie. Będę czekać na kolejne jej książki.

Podoba mi się kierunek w jakim podąża wyobraźnia Autorki. Jej debiutancki tom opowiadań jest odważny, szalony, pełen fantazji i temperamentu. Jest w tej prozie radość tworzenia, siła kreatywności, osobliwości, groteska, zabawa. Jak dobrze doświadczać tego świata.

Jednocześnie pod warstwą szalonej formy kryje się baczna obserwacja koreańskiej współczesności ludzi młodych....

Zbiór opowiadań przesiąknięty realizmem magicznym, surrealizmem i pewnie realizmem zwykłym, codziennym. Są dziwne, odmienne kulturowo, inne, przez to świeże i ciekawe, dające momenty refleksji, fajne 🙂

Zbiór opowiadań przesiąknięty realizmem magicznym, surrealizmem i pewnie realizmem zwykłym, codziennym. Są dziwne, odmienne kulturowo, inne, przez to świeże i ciekawe, dające momenty refleksji, fajne 🙂

Przyjemna lektura, na styku "cosy" i realizmu magicznego. Co do tego drugiego, nieraz opowiadania były tak abstrakcyjne, że trudno było mi mieć jakieś głębsze przemyślenia. Żadne też nie zapadło mi mocno w pamięć.

Przyjemna lektura, na styku "cosy" i realizmu magicznego. Co do tego drugiego, nieraz opowiadania były tak abstrakcyjne, że trudno było mi mieć jakieś głębsze przemyślenia. Żadne też nie zapadło mi mocno w pamięć.

Opowiadania niby okej ale chyba widzę dlaczego wydsawnictwa specjalizujące się w literaturze Azji odpuściły a Art Ragout wzięło

Opowiadania niby okej ale chyba widzę dlaczego wydsawnictwa specjalizujące się w literaturze Azji odpuściły a Art Ragout wzięło

Świetny, świeży, bardzo przyjemny w lekturze zbiór, w którym nie brak zaskoczeń

Świetny, świeży, bardzo przyjemny w lekturze zbiór, w którym nie brak zaskoczeń

No, nie przekonały mnie te opowiadania.
Fabuła, niby humor, niby talent Autorki.
Być może, gdzieś tam jest.
Jednak po takim brokułowym ciosie zaćmiło mnie i ledwo widzę na oczy.

No, nie przekonały mnie te opowiadania.
Fabuła, niby humor, niby talent Autorki.
Być może, gdzieś tam jest.
Jednak po takim brokułowym ciosie zaćmiło mnie i ledwo widzę na oczy.

Smakowity kąsek dla amatorów realizmu magicznego – na dodatek ze sporą nutą dalekowschodniej egzotyki. Antologia przypomina dobitnie, że jeśli chodzi o prozę o przenikaniu się świata realnego z innymi sferami, to autorki i autorzy z Chin, Korei i Japonii w niczym nie są gorsi od literatów Zachodu.

Yuri Lee oferuje „Brokułowym ciosem” solidny debiut, który daje nadzieję, że przyszłe dzieła Koreanki ponownie przetłumaczy się na języki europejskie. Nie miałbym nic przeciwko temu.

Smakowity kąsek dla amatorów realizmu magicznego – na dodatek ze sporą nutą dalekowschodniej egzotyki. Antologia przypomina dobitnie, że jeśli chodzi o prozę o przenikaniu się świata realnego z innymi sferami, to autorki i autorzy z Chin, Korei i Japonii w niczym nie są gorsi od literatów Zachodu.

Yuri Lee oferuje „Brokułowym ciosem” solidny debiut, który daje nadzieję, że...

Kąpiel w surrealizmie jest sprawą wobec której nie pozostaję obojętny. Surrealizm spisany nie ma sobie równych, albowiem uruchamia cały potencjał drzemiący w naszej wyobraźni. Zbiór opowiadań autorstwa Yuri Lee pt. „Brokułowy cios” należy do przepysznych uczt, które miałem okazję przeczytać. Żeby nieco przybliżyć to z czym przyjdzie się wam spotkać dopowiem, że tytuł odnosi się do historii pewnego boksera, którego ręka staje się brokułem.

Jasne, że powyższe brzmi ekstrawagancko, ale siła tej prozy nie tylko w jej dziwaczności tkwi. Są to bowiem historie nie tylko zaskakująco poprowadzone, ale także z całkiem ciężkim ładunkiem emocjonalnym. Można by rzecz, że surrealizm stanowi jedynie dekorację, by dotknąć życia Koreańczyków. Jak choćby w znakomitym opowiadaniu, gdzie ojciec prosi córkę, aby jego prochy wsypała do doniczki. No i ta roślina z doniczki zaczyna mówić, a my doświadczamy obrazu samotności, a może desperackiej próby podtrzymania relacji ze zmarłym rodzicem. Poruszające i zabawne. Wyjątkowy miks.

Kąpiel w surrealizmie jest sprawą wobec której nie pozostaję obojętny. Surrealizm spisany nie ma sobie równych, albowiem uruchamia cały potencjał drzemiący w naszej wyobraźni. Zbiór opowiadań autorstwa Yuri Lee pt. „Brokułowy cios” należy do przepysznych uczt, które miałem okazję przeczytać. Żeby nieco przybliżyć to z czym przyjdzie się wam spotkać dopowiem, że tytuł odnosi...