Książka ta jest niczym lustro, lustro, w którym odbija się obraz pewnej epoki, a tu i ówdzie pobłyskują w nim brunatnawe refleksy światopoglądu autora.
Epoka to niewątpliwie ciekawa, jednakowoż od naszych czasów na wielu płaszczyznach dość odmienna...
Już na pierwszych kartach poznajemy Izaka, który wytrwale brnie w dzicz i nie bacząc na żadne przeciwności buduje swój mały raj na ziemi.
Chłop to: pracowity, silny, wytrwały, stateczny, szanujący władzę, hierarchię społeczną i zastany porządek.
Jednocześnie nie jest zbyt religijny, nie dręczą go dylematy moralne, na pieniądzach się nie zna, bo i po co, innymi słowy: typowy, rozgarnięty jak sterta sitowia — swój chłop.
I takich właśnie ludzi potrzebuje państwo totalne, państwo, z którego ideałami zgadzał się Knut Hamsun.
Jego barwne opisy Lapończyków mogą momentami zdawać się zabawne, lecz jeśli uważnie wczytamy się w ich treść, możemy dostrzec lekceważenie ich stylu życia, pogardę dla kultury i niezrozumienie ich swoistej nieprzystawalności do zachodniego modelu cywilizacyjnego.
Według autora (zgodnie ze słowami i przemyśleniami bohaterów jego powieści) Lapończycy są niczym cyganie! Potrafią jedynie żebrać, szwendać się bez celu,
kraść i cwaniakować.
I być może coś w tym i było, ale dlaczego, z jakiej przyczyny? Hamsun nie wnika, powiela jedynie obiegowe opinie i plotki...
Niejako na marginesie opowiadanej historii, poruszony zostaje problem dzieciobójstwa.
Ba, poruszony nawet kilkakrotnie, patrz — Inger, Barbro.
Spoglądając nań poprzez pryzmat naszych czasów, akt taki budzi powszechną odrazę, zda się wręcz iż dla większości ludzi jest wprost nie do pomyślenia.
A tu na norweskiej zdrowej, silnej moralnie wsi, u progu dwudziestego stulecia wydaje się wzbudzać o wiele mniej emocji niż dzisiaj.
Mało tego, potrafi wręcz pobudzić niektóre kobiety do współodczuwania i bronienia "wyrodnych" matek.
Sołtysowa pani Heyerdal:
"Poruszyła wszystkie sprężyny, wielkie i małe, i dopięła tego, że dopuszczono ją do rozprawy w charakterze świadka"
I nagle w sądzie świadek Heyerdal wygłasza płomienną mowę obronną, której gros treści to czystej wody manifest feministyczny.
Dziwne? Not really.
Autor zastosował tu prosty chwyt psychologiczny: kobieta wyzwolona = kobieta upadła, co w jego mniemaniu najprawdopodobniej uprawomocniało pochwałę patriarchatu, jaką powieść ta niewątpliwie jest.
I już zbliżając się do końca mych dywagacji, wątek ekologiczny:
„Człowiek i przyroda nie toczą z sobą walki zawziętej, szanują nawzajem swoje prawa, nie współzawodniczą z sobą, wolni są od przesądów, kroczą zgodnie ręka w rękę”
Minęło ponad sto lat od napisania tych pięknych słów, niestety nam ludziom, nic nie minęło.
Podsumowując:
Za walory literackie - 10
Za opisy przyrody - 8
Za doskonałość uchwycenia chwili - 9
Za opisanie świata - 9
Światopoglądowo jednak to jakaś porażka - 1
Cóż mogę rzec, opowieść samą w sobie polecam, aż żal, że już tak się dziś nie pisze. Co do przemyconych w niej poglądów autora, zalecałbym jednak jak najdalej idącą wstrzemięźliwość...
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Błogosławieństwo ziemi
Knut Hamsun (1859–1952) to norweski pisarz uznawany za prekursora modernizmu psychologicznego. Za swoją powieść „Błogosławieństwo ziemi” został uhonorowany Nagrodą Nobla.
Mimo że od premiery książki w 1917 roku rzeczywistość diametralnie się zmieniła, treść pozostaje uderzająco aktualna. Wszystko dzięki mistrzowskim portretom psychologicznym – wnikliwa analiza ludzkich wad i zalet sprawia, że ta literatura wciąż rezonuje z dzisiejszym czytelnikiem
To powieść, której narracja snuje się lirycznie i niespiesznie. Niezwykle emocjonalna, poruszająca i napisana pełnym wrażliwości, plastycznym językiem. Przejmująca opowieść o świecie, w którym nagrodą jest spokój duszy, a karę wymierza ludzkie sumienie.
Knut Hamsun (1859–1952) to norweski pisarz uznawany za prekursora modernizmu psychologicznego. Za swoją powieść „Błogosławieństwo ziemi” został uhonorowany Nagrodą Nobla.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMimo że od premiery książki w 1917 roku rzeczywistość diametralnie się zmieniła, treść pozostaje uderzająco aktualna. Wszystko dzięki mistrzowskim portretom psychologicznym – wnikliwa analiza ludzkich wad...
Nie i jeszcze raz nie! Dla: normalizacji przemocy, romantyzowania podporządkowania, zerojedynkowego przedstawiania wsi i miasta.
Nie i jeszcze raz nie! Dla: normalizacji przemocy, romantyzowania podporządkowania, zerojedynkowego przedstawiania wsi i miasta.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Ziemia była zaś bezładem i pustkowiem”, aż pojawia się na niej Isak, który wraz z kolejnymi kartami książki dokonuje aktu tworzenia. Głównemu bohaterowi wszystko przychodzi z boską lekkością - ot tu postawi dom, ot tam oborę, nie zastanawiając się przy tym specjalnie - mnie jednak zastanawia, czy to kreacja postaci na wzór stwórcy, czy utopijna fantazja autora na temat wiejskiego życia? Można by rzec, że na początku autor kreuje dość idylliczny krajobraz krainy, nad którą ja jednak przez większość lektury widziałam kładący się cień „kapitalistycznej” góry. Podczas kiedy większość bohaterów powieści goni za własnym ogonem, Isak trwa przy swojej ziemi, przy swoim dziele stworzenia, gdy dla reszty świata granica między błogosławieństwem a przekleństwem okazuje się być bardzo cienka. Próżno szukać tutaj wartkich dialogów, emocjonujących zwrotów akcji, a język którym posługuje się autor zdaje się być dość zakurzony, jednak jakaś dziwna ciekawość pchała mnie przez dość długą lekturę - była to całkiem przyjemna droga, lecz z pewnością daleko jej do niezapomnianej podróży.
„Ziemia była zaś bezładem i pustkowiem”, aż pojawia się na niej Isak, który wraz z kolejnymi kartami książki dokonuje aktu tworzenia. Głównemu bohaterowi wszystko przychodzi z boską lekkością - ot tu postawi dom, ot tam oborę, nie zastanawiając się przy tym specjalnie - mnie jednak zastanawia, czy to kreacja postaci na wzór stwórcy, czy utopijna fantazja autora na temat...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWyraźne postaci. Jest napięcie. Kibicujesz bohaterom. Jest dobrze.
Wyraźne postaci. Jest napięcie. Kibicujesz bohaterom. Jest dobrze.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCzytając cały czas miałam wrażenie że to Biblia, tyle, że współczesna.
Czytając cały czas miałam wrażenie że to Biblia, tyle, że współczesna.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWspaniała lektura, szczególnie sposób prowadzenia samej opowieści przez Autora i przede wszystkim język jakim jest napisana, historia rodziny osadników którzy z miłości do ziemi wiążą z nią swoje całe życie, bywa ciężko, czasami jest dobrze, kontakt i obcowanie z naturą wynagradza wszystko, pieniądze to tylko środek by było łatwiej prowadzić gospodarstwo, przez książkę jeśli mogę tak napisać po prostu się "płynie", kolejna pora roku - kolejne wyzwania i trudy, piękna opowieść, szkoda, wielka szkoda, że poglądy polityczne Pisarza przekreśliły jego przyszłą karierę, sama powieść jak najbardziej godna przeczytania, polecam.
Wspaniała lektura, szczególnie sposób prowadzenia samej opowieści przez Autora i przede wszystkim język jakim jest napisana, historia rodziny osadników którzy z miłości do ziemi wiążą z nią swoje całe życie, bywa ciężko, czasami jest dobrze, kontakt i obcowanie z naturą wynagradza wszystko, pieniądze to tylko środek by było łatwiej prowadzić gospodarstwo, przez książkę...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJak dla mnie totalny zachwyt! Ktoś napisał, że poleca wielbicielom naszych "Chłopów" i tu się zgadzam. Sama taką wielbicielką jestem od czasów licealnych.
Jak dla mnie totalny zachwyt! Ktoś napisał, że poleca wielbicielom naszych "Chłopów" i tu się zgadzam. Sama taką wielbicielką jestem od czasów licealnych.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPiękna, głęboka powieść, która potrafi przywrócić człowieka na właściwe tory i przypomnieć mu co tak naprawdę jest w życiu ważne.
Piękna, głęboka powieść, która potrafi przywrócić człowieka na właściwe tory i przypomnieć mu co tak naprawdę jest w życiu ważne.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPonadczasowa. Ludzie od zawsze mieli te same problemy.
Bardzo dobrze się czytało.
Ponadczasowa. Ludzie od zawsze mieli te same problemy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo dobrze się czytało.
Książka całkowicie szowinistyczna. Bardzo źle się zestarzała. Nie rozumiem, jak mogła dostać nagrodę Nobla, niepojęty jest świat.
Daję trzy gwiazdki za fabułę, która jest wartka.
Książka całkowicie szowinistyczna. Bardzo źle się zestarzała. Nie rozumiem, jak mogła dostać nagrodę Nobla, niepojęty jest świat.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDaję trzy gwiazdki za fabułę, która jest wartka.