Glow

Główna bohaterka w tej części strasznie irytująca, przysięgam, że czytam te książki tylko dla Slade! 😈😋

Główna bohaterka w tej części strasznie irytująca, przysięgam, że czytam te książki tylko dla Slade! 😈😋

Dawno się tak nie rozczarowałam... Poprzednie części bardzo mi się podobały, tymczasem tutaj mamy jęczenie, rozpaczanie, rozpamoętywanie i jeszcze więcej leczenia plus okropne sceny 🌶️ 😒

Czytałam licząc, że coś się zaraz w końcu zacznie dziać... I się nie doczekałam bo nawet ostatnie strony jakoś nie urywały niczego...

Wbrew pozorom najciekawsze były te krótkie fragmenty o królowej Malinei.

Mają być dalsze części, ale na ten moment nie mam na nie ochoty...

Dawno się tak nie rozczarowałam... Poprzednie części bardzo mi się podobały, tymczasem tutaj mamy jęczenie, rozpaczanie, rozpamoętywanie i jeszcze więcej leczenia plus okropne sceny 🌶️ 😒

Czytałam licząc, że coś się zaraz w końcu zacznie dziać... I się nie doczekałam bo nawet ostatnie strony jakoś nie urywały niczego...

Wbrew pozorom najciekawsze były te krótkie fragmenty...

Ta część ma naprawdę wolny rozwój akcji. Tak naprawdę ostatnie ~50 stron było najlepsze. Przez większą część książki czułam jakby autorka sama nie wiedziała dokąd zmierza i trochę zapętliła się w opisach odczuć. W tej części wyjątkowo przeszkadzały mi też sceny spicy. Były dość nachalne i przesadzone w porównaniu do poprzednich tomów. Spodziewałam się trochę więcej po „wyzwolonej” Auren.

Ta część ma naprawdę wolny rozwój akcji. Tak naprawdę ostatnie ~50 stron było najlepsze. Przez większą część książki czułam jakby autorka sama nie wiedziała dokąd zmierza i trochę zapętliła się w opisach odczuć. W tej części wyjątkowo przeszkadzały mi też sceny spicy. Były dość nachalne i przesadzone w porównaniu do poprzednich tomów. Spodziewałam się trochę więcej po...

Ten tom cierpi na połączenie nieudanych decyzji autorki i tłumacza. Główna bohaterka była infantylna i męcząca, a autorka postanowiła jeszcze bardziej skupić się na jej przemyśleniach, goniących własny ogon myślach, co męczy i wydłuża niemiłosiernie cierpienie bohaterki oraz czytelnika. Pierwsza połowa powinna być krótsza albo inaczej skonstruowana, bo czeka się jak na wodę na Saharze na każdy rozdział, który nie zaczyna się od Auren.
Do tego tłumacz w scenach erotycznych mógłby jednak się bardziej wysilić niż ciągle wyjeżdżać z "kutasem" - prymitywnym, potocznym i nudnym jak jest ciągle powtarzanym określeniem, nawet jeśli autorka też nie wzbiła się na wyżyny w tej kwestii, choć reszta opisów jest bardziej złożona i wyszukana.

Ten tom cierpi na połączenie nieudanych decyzji autorki i tłumacza. Główna bohaterka była infantylna i męcząca, a autorka postanowiła jeszcze bardziej skupić się na jej przemyśleniach, goniących własny ogon myślach, co męczy i wydłuża niemiłosiernie cierpienie bohaterki oraz czytelnika. Pierwsza połowa powinna być krótsza albo inaczej skonstruowana, bo czeka się jak na wodę...

Wynudziłam się okrutnie... Historia mogła zakończyć się na trzecim tomie.
Daje 3 gwiazdki bo w ostatnich rozdziałach coś się zaczęło dziać.

Wynudziłam się okrutnie... Historia mogła zakończyć się na trzecim tomie.
Daje 3 gwiazdki bo w ostatnich rozdziałach coś się zaczęło dziać.

Dno

Dno

Tak naprawdę swoją przygodę z fantastyką rozpoczęłam od „Sagi o złotej niewolnicy”.
„Glow” to czwarty tom tej serii, który po prostu mnie zahipnotyzował. Czytałam go z takimi emocjami i zaangażowaniem, że nie mogłam się od niego oderwać.
Uwielbiam, gdy powieść potrafi wywołać we mnie takie uczucia, jak ta saga – obezwładnia, hipnotyzuje i wciąga w wykreowany przez autorkę świat.
Auren, którą pokochałam już wcześniej, z każdym kolejnym tomem przechodzi coraz bardziej widoczną przemianę, co bardzo doceniam. Ta postać nieustannie ewoluuje w doskonałym kierunku.
Slade, to bohater, którego pokochałam równie mocno jak Auren. Jego wsparcie, akceptacja i oddanie były warte wszystkiego.
„Glow” to książka, w której fabuła przesycona jest królewskimi intrygami, wywołującymi cały wachlarz emocji. Jednak na pierwszy plan zdecydowanie wysuwa się relacja Slada i Auren, która rozgrzeje niejedno serduszko.

Tak naprawdę swoją przygodę z fantastyką rozpoczęłam od „Sagi o złotej niewolnicy”.
„Glow” to czwarty tom tej serii, który po prostu mnie zahipnotyzował. Czytałam go z takimi emocjami i zaangażowaniem, że nie mogłam się od niego oderwać.
Uwielbiam, gdy powieść potrafi wywołać we mnie takie uczucia, jak ta saga – obezwładnia, hipnotyzuje i wciąga w wykreowany przez autorkę...

Dałam się wciągnąć od pierwszego tomu, który jest dosyć oryginalny i wg mnie bardzo niedoceniany. Klimat przypominał mi trochę Szklany Tron (który wielbię),ale i tak daleko mu do niego. Wątek romantyczny na początku był angażujący, ale im dalej, tym bardziej byłam nim rozczarowana. Mimo to czekam na następny tom, bo najbardziej ze wszystkiego zaintrygował mnie świat i przeszłość głównej bohaterki. Liczę na rozwinięcie tego w kolejnej części.

Dałam się wciągnąć od pierwszego tomu, który jest dosyć oryginalny i wg mnie bardzo niedoceniany. Klimat przypominał mi trochę Szklany Tron (który wielbię),ale i tak daleko mu do niego. Wątek romantyczny na początku był angażujący, ale im dalej, tym bardziej byłam nim rozczarowana. Mimo to czekam na następny tom, bo najbardziej ze wszystkiego zaintrygował mnie świat i...

Ciężko cokolwiek napisać, by nie zdradzić wiele o poprzednich tomach, ale Glow trzyma poziom i z całym moim brakiem sympatii do romantasy, mogę powiedzieć: „Saga o Złotej Niewolnicy” jest warta czytania.

Aż z łezką w oku wspominam, jak z cieniutkiego „Gild” przeszliśmy do takich cegiełek jak „Glow”. Jak z walki o wolność dla Auren, poznaliśmy magiczny świat, który ciągle ma przed nami tajemnice. Jestem pod ogromnym wrażeniem jak Raven Kennedy prowadzi swoją fabułę, bo tutaj nie ma „paradoksu nadmiernej ekspozycji”. Od początku przygotowuje nas na coś więcej i w końcu to dostajemy. „Glow” to początek czegoś więcej. I nie mam tu wcale na myśli wątków romantycznych, tylko tych związanych ze światem przedstawionym.

Liczę, że po takim zakończeniu kontynuacja pojawi się prędzej niż później! I mnie nie zawiedzie, bo byłoby mi bardzo szkoda :(

Ciężko cokolwiek napisać, by nie zdradzić wiele o poprzednich tomach, ale Glow trzyma poziom i z całym moim brakiem sympatii do romantasy, mogę powiedzieć: „Saga o Złotej Niewolnicy” jest warta czytania.

Aż z łezką w oku wspominam, jak z cieniutkiego „Gild” przeszliśmy do takich cegiełek jak „Glow”. Jak z walki o wolność dla Auren, poznaliśmy magiczny świat, który ciągle...

Dalsza część losów Auren i Ripa troszkę mi się w pewnych momentach dłużyła, jednak całościowo była w miarę ciekawa. Poznajemy interesujące szczegóły dotyczące króla Ravingera, a koniec książki zapowiada nieco świeżości i zmianę miejsca akcji, dzięki czemu nabrałam ochoty na przeczytanie kolejnej części. Jeżeli komuś podobały się poprzednie części, może śmiało sięgać i po tą książkę i przekonać się na własne oczy jak potoczy się ta opowieść !

Dalsza część losów Auren i Ripa troszkę mi się w pewnych momentach dłużyła, jednak całościowo była w miarę ciekawa. Poznajemy interesujące szczegóły dotyczące króla Ravingera, a koniec książki zapowiada nieco świeżości i zmianę miejsca akcji, dzięki czemu nabrałam ochoty na przeczytanie kolejnej części. Jeżeli komuś podobały się poprzednie części, może śmiało sięgać i po tą...