Król Olch. Wilm Hosenfeld, oficer, który uratował Władysława Szpilmana. Otto von Wächter, generał SS, który ograbił Kraków

Właśnie skończyłem czytać ostatnią książkę Magdaleny Ogórek „Król Olch” i jestem pod wrażeniem tej lektury. To kolejna, trzecia już, odsłona opowieści o hitlerowskich i nazistowskich zbrodniarzach, o ludziach, którzy ograbili Polskę z najbardziej wartościowych dzieł sztuki. To także ciąg dalszy dziennikarskiego śledztwa, które od lat prowadzi autorka, idąc tropem zagubionych obrazów i analizując życiorysy odpowiedzialnych za to hitlerowców.
Magdalena Ogórek, to doktor nauk humanistycznych, dziennikarka, prezenterka, historyk i wykładowca. W 2015 r. z ramienia SLD kandydowała na urząd prezydenta RP. Obecnie jest dziennikarką i prezenterką telewizji wPolsce24. Dzięki jej staraniom w 2017 r. do Polski wróciła zrabowane w czasie niemieckiej okupacji trzy obiekty muzealne.
W swojej najnowszej pracy Magdalena Ogórek zestawia ze sobą dwóch nazistowskich oficerów: Otto von Wächtera i Wilma Hosenfelda.
Nie lubię używać zwrotu „nazista”, „nazistowski”, ale w tym przypadku jest on uzasadniony, ponieważ Otto von Wächter to Austriak. W publikacji czytelnik otrzymuje skrupulatne odtworzenie ostatnich miesięcy, a nawet dni życia tego nazistowskiego zbrodniarza. I chociaż o Wächterze autorka pisze już w trzeciej swojej książce, ja byłem zaskoczony podanymi nowymi informacjami. Nie ma tutaj mowy o powtórzeniach. Należy tylko pogratulować autorce wnikliwej pracy i ciągłego dążenia do rekonstrukcji kolejnych etapów życia tego Austriaka.
Drugim bohaterem książki jest Niemiec – Wilm Hosenfeld, człowiek który uratował życie polskiego żyda Władysława Szpilmana. To również bardzo ciekawy wątek publikacji, w którym możemy prześledzić życiorys Hosenfelda, od fascynacji narodowym socjalizmem i Hitlerem, przez budzące się poczucie wątpliwości, aż do ostatecznego zwycięstwa człowieczeństwa. Istotną wartością tej części pracy jest lista osób, które uratował Hosenfeld, ponieważ Szpilman nie był jedyny.
Podróż Magdaleny Ogórek śladami nazistowskich oficerów, to także wędrówki po muzeach, w czasie których możemy razem z nią obejrzeć te najbardziej interesujące dzieła sztuki i wspólnie zafascynować się światem malarstwa, rzeźby, architektury. Daje to pewien rodzaj wytchnienia w poznawaniu mrocznych nazistowskich sekretów, zbrodni i gier wywiadów.
Polecam.
Tytuł: Król Olch. Wilm Hosenfeld, oficer, który uratował Władysława Szpilmana. Otto von Wächter, generał SS, który ograbił Kraków.
Autorzy: Magdalena Ogórek
Wydawca: Zona Zero
Rok wydania: 2024
ISBN: 9788368123081
Stron: 302
Oprawa: miękka ze skrzydełkami
Cena ok.: 42 zł
Ocena recenzenta: 8/10

Właśnie skończyłem czytać ostatnią książkę Magdaleny Ogórek „Król Olch” i jestem pod wrażeniem tej lektury. To kolejna, trzecia już, odsłona opowieści o hitlerowskich i nazistowskich zbrodniarzach, o ludziach, którzy ograbili Polskę z najbardziej wartościowych dzieł sztuki. To także ciąg dalszy dziennikarskiego śledztwa, które od lat prowadzi autorka, idąc tropem...

Jakoś mało Hosenfelda w tym Waechterze... Jakby autorka pozostawała pod wpływem uroku (?) Horsta. Dla czytelnika, który już w dwóch poprzednich tomach prześledził historię Otto Waechtera, zbyt odtwórza. Sama historia Hosenfelda jest niewykorzystana, pojawia się jakby dodatek do zasadniczej części, a książka "Staram się ratować każdego" daje sporo możliwości pociągnięcia tematu. Spodziewałam się czegoś więcej. Nie jest to zła pozycja, ale tytuł zdecydowanie się rozmija z treścią

Jakoś mało Hosenfelda w tym Waechterze... Jakby autorka pozostawała pod wpływem uroku (?) Horsta. Dla czytelnika, który już w dwóch poprzednich tomach prześledził historię Otto Waechtera, zbyt odtwórza. Sama historia Hosenfelda jest niewykorzystana, pojawia się jakby dodatek do zasadniczej części, a książka "Staram się ratować każdego" daje sporo możliwości pociągnięcia...

"Gdy pewnej złowrogiej nocy spalono synagogi i zbezczeszczono cmentarze, od dźwięku tłuczonego szkła obudził się król olch. Wyrwany ze snu wypełzł z bawarskiego lasu i wzniósł się w powietrze. Miał spać snem wiecznym - Goethe spętał go słowem, przytrzymał w romantycznej balladzie. Przez ponad 150 lat miał jedną tylko ofiarę: małego chłopca."

Zdaję sobie świetnie sprawę, że pani Magdalena Ogórek często oceniana jest przez pryzmat jej przekonań politycznych (choć sama uważam, że takie oceny niewiele o człowieku mówią, ani w pełni go nie definiują) i że niesprawiedliwa jest ta ocena, kiedy jej praca jest przez to deprecjonowania...
A jest przecież świetnym historykiem sztuki, historykiem. Była wykładowcą akademickim. Pracuje jako dziennikarka i prezenterka telewizyjna. Kobieta wielu talentów.

Mało się mówi w przestrzeni publicznej o tym, że odegrała kluczową rolę w odzyskaniu trzech polskich dzieł sztuki, skradzionych w czasie II wojny światowej, które wróciły do zbiorów Muzeum Narodowego w Krakowie dzięki rozmowom z synem nazistowskiego funkcjonariusza, Horstem Wächterem. Jako historyk sztuki, pani Magdalena Ogórek prowadziła negocjacje od początku do końca, odwiedzając Wächtera w jego rezydencji w Austrii.
Dzięki niej Polska odzyskała:

1. Akwarelę autorstwa Julii Potockiej, przedstawiającą Pałac Potockich pod Baranami.
2. XVIII-wieczną mapę Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
3. Rycinę przedstawiająca widok na Kraków.

Jej powieść "Król Olch. Wilm Hosenfeld, oficer, który uratował Władysława Szpilmana : Otto von Wächter, generał SS, który ograbił Kraków" przedstawia sylwetki dwóch niemieckich oficerów III Rzeszy. Nie ma chyba bardziej kontrastujących postaw wobec wojny, zbrodni, Holokaustu.

"Dla swoich rodaków Wilm Hosenfeld jest tym, który nie posłuchał rozkazów - ta opowieść jest łatwiejsza do przyjęcia. Przy takiej wersji wydarzeń Niemcy mogli zapomnieć m.in. o tym, że pierścionek zaręczynowy w 1944 roku zdjęty z martwego palca w płonącej Warszawie znajduje się teraz w szkatułce w niemieckim domu nieopodal Dortmundu. Że po obrazie z domu przy ulicy Oleandrów została tylko pusta rama. Madonna, do której co rano modliła się zabita przez Niemców właścicielka, wisi obecnie w drogim mieszkaniu w Monachium. Niemieccy właściciele sprzedali go na aukcji w Dorotheum - nie byli przywiązani do wojennej zdobyczy dziadków: „Nigdy nie interesowała nas ich przeszłość"."

Nie czytałam wcześniejszych powieści pani Magdaleny, nie miałam więc wrażenia powtarzalności, na którą zwracają uwagę niektórzy czytelnicy.
Powieść zawiera m.in. zdjęcia odwiedzanych przez panią Magdalenę miejsc, zdjęcia również przedwojenne. Zawiera też zdjęcia drastyczne, jak te przedstawiające rozstrzelanie grypy mężczyzn przez niemieckich żołnierzy. Zdjęcia budynków, także tych które już nie istnieją. Zdjęcia listów i wielu innych ciekawych, ważnych dla podkreślenia autentyczności powieści.

Na powieść składa się ogrom pracy i całe mnóstwo czasu spędzonego na przeszukiwaniach przeróżnych archiwów.

"Gdy pewnej złowrogiej nocy spalono synagogi i zbezczeszczono cmentarze, od dźwięku tłuczonego szkła obudził się król olch. Wyrwany ze snu wypełzł z bawarskiego lasu i wzniósł się w powietrze. Miał spać snem wiecznym - Goethe spętał go słowem, przytrzymał w romantycznej balladzie. Przez ponad 150 lat miał jedną tylko ofiarę: małego chłopca."

Zdaję sobie świetnie sprawę, że...

Mam problem z tą książką.

Część o Wachterze odtwórcza. Parę nowych detali, ale nic odkrywczego a stanowi 2/3 książki. Mamy tu albo powtórzenia, albo informacje które niewiele wnoszą do znanego z wcześniejszych książek obrazu

Część o Hosenfeldzie bardzo dobra i zdecydowanie za krótka - a szkoda bo historia bardzo ciekawa.

Mam takie nieodparte wrażenie, że całość Wachtera to wypełniacz, żeby książka miała swoją "grubość".

Na plus mogę jeszcze napisać:
- dobrze się to czyta, styl ma swój rytm
- bardzo fajne są wtrącenia dotyczące kultury i historii sztuki (prawie obyło się bez zbędnej egzaltacji typowej dla pierwszej książki)
- fajnie że są zdjęcia, które pozwalają "zobaczyć"
- bardzo dobry pomysł ze skokami narracji "wtedy/dzisiaj"

dla historii Hosenfelda warto, dla Wachtera nie.

Mam problem z tą książką.

Część o Wachterze odtwórcza. Parę nowych detali, ale nic odkrywczego a stanowi 2/3 książki. Mamy tu albo powtórzenia, albo informacje które niewiele wnoszą do znanego z wcześniejszych książek obrazu

Część o Hosenfeldzie bardzo dobra i zdecydowanie za krótka - a szkoda bo historia bardzo ciekawa.

Mam takie nieodparte wrażenie, że całość Wachtera...

Król Olch” to kolejna z rewelacyjnych książek Pani Magdaleny Ogórek, pozwalających nam nie tylko na cofnięcie się w czasie. To wyjątkowo dobrze napisane reporterze oparte na dziennikarskim śledztwie -wielogodzinne przeglądanie starych dokumentów, podróże po Europie i wreszcie spotkania z żyjącymi do dziś potomkami Nazistów. To więcej niż zwykla opowieść - to książka pokazująca, że w ludziach drzemie zarówno dobro jak i zło, a kto lub co je pobudzi do działania, tego nie wiemy. Tym razem Autorka przygląda się osobie Wilma Hosenfelda, człowieka który uratował znanego nam wszystkim Władysława Szpilmana. Powraca również do historii Otto von Wachtera [Jego historia była opisana we wcześniejszych tomach]. Zaginione skarby, zło i skrawki człowieczeństwa. Książki Magdaleny Ogórek chwytają za serce- prawdziwe, poprawne faktami, nieodkładane. Polecam

Król Olch” to kolejna z rewelacyjnych książek Pani Magdaleny Ogórek, pozwalających nam nie tylko na cofnięcie się w czasie. To wyjątkowo dobrze napisane reporterze oparte na dziennikarskim śledztwie -wielogodzinne przeglądanie starych dokumentów, podróże po Europie i wreszcie spotkania z żyjącymi do dziś potomkami Nazistów. To więcej niż zwykla opowieść - to książka...

Pani Magda krok po kroku na nowo odkrywa skryte tajemnice

Pani Magda krok po kroku na nowo odkrywa skryte tajemnice

Po książkę sięgnęłam z lekkim dreszczykiem niepokoju. Od zawsze zafascynowana II Wojną Światową, historią zwykłych ludzi i naszych bohaterów, tajemnicą zaginionych dzieł sztuki czy dalszymi losami niemieckich zbrodniarzy, zastanawiałam się jak będzie przedstawiony niemiecki oficer . Oficer, który dobrowolnie wstąpił w szeregi partii porwanej wizją niespełnionego szaleńca. Czy nie będzie to próba wybielenia narodu, który stara się wymazać z kart historii swoje winy ? Na szczęście niepokój został zastąpiony poczuciem satysfakcji po lekturze przedstawiającej profesjonalną pracę historyczną. Szkoda tylko, że część faktycznie dotycząca bohatera tomu jest zbyt krótka w stosunku do całości. Wydaje mi się, że za dużo treści zostało ponownie poświęcone Wächterowi , którego przecież dotyczyła pierwsza książka z tego cyklu Pani Ogórek.
Ale właśnie dzięki temu lekkiemu niedosytowi właśnie rozpoczynam przygodę z listami Wilma Hosenfelda....
Każdemu polecam ,,KRÓLA OLCH,,... najlepiej czytanych przy dźwiękach muzyki Szpilmana 😉

Po książkę sięgnęłam z lekkim dreszczykiem niepokoju. Od zawsze zafascynowana II Wojną Światową, historią zwykłych ludzi i naszych bohaterów, tajemnicą zaginionych dzieł sztuki czy dalszymi losami niemieckich zbrodniarzy, zastanawiałam się jak będzie przedstawiony niemiecki oficer . Oficer, który dobrowolnie wstąpił w szeregi partii porwanej wizją niespełnionego...

Odkąd pierwszy raz zobaczyłam scenę z filmu „Pianista” w reżyserii R. Polańskiego, w której niemiecki oficer napotyka na głównego bohatera w ruinach opuszczonej kamienicy i ratuje mu życie, chciałam poznać biografię Wilma Hosenfelda, nazisty o szczerym sercu, którego wewnętrzne dobro miało odwagę zmierzyć się ze złem wojny. Dzięki książce autorstwa Magdaleny Ogórek pt. „Król Olch”, wydanej nakładem Wydawnictwa Zona Zero poznałam bliżej nie tylko losy wybawiciela Władysława Szpilmana, ale również ostatnie lata życia Ottona von Wächtera, gubernatora dystryktu Kraków i Galicja, który dokonał żywota we Włoszech. Te dwa niemieckie życiorysy są podobne i odmienne zarazem, bo choć obaj bohaterowie doświadczyli wojny na własnej skórze i stanęli po stronie oprawców, to ich stosunek do tego wydarzenia i rola, jaką odegrali w planach Hitlera były diametralnie różne.

Magdalena Ogórek pokonała tysiące kilometrów, przeprowadziła rozmowy z dziesiątkami osób, dotarła do rozmaitych źródeł historycznych i na tej bazie stworzyła opowieść o tym, jak różne bywały oblicza nazistów. Życiorysy obu bohaterów i ich wojenne losy to niecodzienna lekcja historii a zarazem próba ukazania, jak wiele zależy w życiu od tego, jakimi jesteśmy ludźmi i jakie decyzje podejmujemy. I choć o poczynaniach Wächtera przeczytamy w tej książce znacznie więcej niż o biografii Hosenfelda, to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę i poznać motywacje obu mężczyzn, które zawiodły ich na wojenny front.

Bardzo podoba mi się to nowe dla mnie, nieznane dotąd pisarskie oblicze Magdaleny Ogórek. Autorka, znana ze swojej politycznej działalności, już po raz trzeci bierze na warsztat losy wybranych nazistów, przedstawiając ich godne potępienia lub pochwały czyny. Ocala od zapomnienia tych Niemców, którzy okazali wobec Polaków i Żydów serce i piętnuje haniebne czyny innych, związane z grabieżą polskich dóbr kultury. Czyni to za pomocą nieco osobistej narracji pierwszoosobowej, której treść uzupełniają liczne fotografie, dokumentujące prezentowane fakty.

Ciekawa to i godna polecenia pozycja, do której jeszcze nie raz powrócę.

Odkąd pierwszy raz zobaczyłam scenę z filmu „Pianista” w reżyserii R. Polańskiego, w której niemiecki oficer napotyka na głównego bohatera w ruinach opuszczonej kamienicy i ratuje mu życie, chciałam poznać biografię Wilma Hosenfelda, nazisty o szczerym sercu, którego wewnętrzne dobro miało odwagę zmierzyć się ze złem wojny. Dzięki książce autorstwa Magdaleny Ogórek pt....

(...) "Więc ojciec syna w ramionach swych skrył
i konia ostrogą popędza co sił.
Nie wiedział, że syn skonał mu już
w tym głuchym lesie wśród olch i brzóz"

Lubicie książki w których autor zestawia ze sobą dwie skrajne postawy, udowadniając, że można pozostać człowiekiem nawet, gdy wokół panuje zło?

"Król Olch" pani Magdaleny Ogórek, to książka złoto. Wciąż jestem pod ogromnym wrażeniem dziennikarskiego śledztwa, jakiego podjęła się autorka, a którego efekty dziś trzymać w ręce w postaci publikacji, która ukazała się nakładem @wydawnictwo_zona_zero

Wilm Hosenfield i Otto von Wächter.. dwaj niemieccy oficerowie, jeden kapitan, drugi generał.. Jeden ratował Żydów, Polaków, powstańców warszawskich, żołnierzy Armii Krajowej, zwykłych mieszkańców, którzy potrzebowali pomocy, w tym chociażby Władysława Szpilmana, znanego pianistę. Drugi ograbił Kraków, wydawał rozkazy w wyniku, których zamordowanych zostało setki tysięcy istnień.

Pani Magdalena podąża tropem obu mężczyzn, rozmawia z rodzinami, przebywa w miejscach w których i oni przebywali, przetrząsa dziesiątki dokumentów, czyta dzienniki.. Efektem jej mozolnej i rzetelnej pracy historyczno-dziennikarskiej jest ta fascynująca książka od której nie mogłam się oderwać. Kocham historię i książki o takiej tematyce. Ta publikacja wzbudziła we mnie wiele emocji. Nie da się przejść obojętnie wobec obu postaci, których życie poznajemy na kartach "Króla Olch". Cieszę się niezmiernie, że mogłam zapoznać się lepiej z postacią Hosenfielda. Jestem urzeczona tym człowiekiem, czego bym nigdy po sobie nie podejrzewała, jeśli chodzi o nazistę. Człowiek, który z gruzów kościoła wygrzebywał hostie, by oddać je księdzu, który w mundurze Wermachtu uczestniczył we mszach świętych w stolicy, i ratował kogo tylko mógł. Po latach rodziny tych, którym pomógł nie zapomnieli o tym. Dziś jest uhonorowany odznaczeniem Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata, a jednocześnie jego własny naród wstydzi się jego postawy, uważając ją za zdradziecką. A drugi? Wächter.. Jemu szkoda poświęcić pół zdania..

Książka zawiera również wspaniałe fotografie, kopie dokumentów, listów. Autorka, mówiąc kolokwialnie, odwaliła kawał dobrej roboty. Polecam!!

(...) "Więc ojciec syna w ramionach swych skrył
i konia ostrogą popędza co sił.
Nie wiedział, że syn skonał mu już
w tym głuchym lesie wśród olch i brzóz"

Lubicie książki w których autor zestawia ze sobą dwie skrajne postawy, udowadniając, że można pozostać człowiekiem nawet, gdy wokół panuje zło?

"Król Olch" pani Magdaleny Ogórek, to książka złoto. Wciąż jestem pod...

Trylogia z perłą w koronie... i z przesłaniem do odkrycia dla tych, którzy z całej masy informacji, dokumentów i zdarzeń są w stanie wyłowić przekaz, iż Zło musi zmierzyć się z Dobrem, nawet jeśli wydaje się, że w ogromie tragicznych wydarzeń jedynie jego naturalne, anielskie wręcz, drobiny nie pozwalają na ostateczne rozwiązanie kwestii człowieczeństwa.

Trylogia z perłą w koronie... i z przesłaniem do odkrycia dla tych, którzy z całej masy informacji, dokumentów i zdarzeń są w stanie wyłowić przekaz, iż Zło musi zmierzyć się z Dobrem, nawet jeśli wydaje się, że w ogromie tragicznych wydarzeń jedynie jego naturalne, anielskie wręcz, drobiny nie pozwalają na ostateczne rozwiązanie kwestii człowieczeństwa.