Spółdzielnia

Ciężko napisać coś o historii której przeczytanie zajęło mi całe 15 minut.
Sam pomysł i wykonanie i intrygujący, osadzenie akcji w PRL i powiązanie tego okresu z wątkami paranormalnymi jest interesujący, ale chciało by się więcej I dłużej. I zdecydowanie z bardziej rozbudowaną fabułą i psychologią postaci.
Zobaczę jak wrażenia po pozostałych tomach cyklu.

Ciężko napisać coś o historii której przeczytanie zajęło mi całe 15 minut.
Sam pomysł i wykonanie i intrygujący, osadzenie akcji w PRL i powiązanie tego okresu z wątkami paranormalnymi jest interesujący, ale chciało by się więcej I dłużej. I zdecydowanie z bardziej rozbudowaną fabułą i psychologią postaci.
Zobaczę jak wrażenia po pozostałych tomach cyklu.

Po znanych aktorach, teraz przychodzi czas na spotkanie prawdziwego - w sensie historycznym - seryjnego mordercy i świata rodem ze Stranger Things.

Wg mnie był to bardzo dobry numer serii i w ramach Wydziału VII zasługuje na solidną siódemke.

Po znanych aktorach, teraz przychodzi czas na spotkanie prawdziwego - w sensie historycznym - seryjnego mordercy i świata rodem ze Stranger Things.

Wg mnie był to bardzo dobry numer serii i w ramach Wydziału VII zasługuje na solidną siódemke.

https://salomonik.eu/przeczytane/wydzial-7-pakiet-11-15

https://salomonik.eu/przeczytane/wydzial-7-pakiet-11-15

Pomysł był ciekawy, ale został sprowadzony do błądzenia po jakimś czerwonym świecie.

Pomysł był ciekawy, ale został sprowadzony do błądzenia po jakimś czerwonym świecie.

Niezły odcinek, klimatem bardzo w stylu mojego ulubionego "Pościgu na E81", ale trochę za szybko, nieco za bardzo w stronę strumienia świadomości niż spójnej fabuły. Tak czy siak jednak - doceniam!

https://www.instagram.com/polishpopkulture/

Niezły odcinek, klimatem bardzo w stylu mojego ulubionego "Pościgu na E81", ale trochę za szybko, nieco za bardzo w stronę strumienia świadomości niż spójnej fabuły. Tak czy siak jednak - doceniam!

https://www.instagram.com/polishpopkulture/

Niestety, to już ostatni zeszyt z cyklu Wydział 7. Czy życie po śmierci jest możliwe? A może to coś innego? Najgorzej, jeśli śmierci oszukuje seryjny psychopatyczny morderca… A jedną z jego ofiar może stać się dr Fiszer.
Bardzo wciągnęły mnie sprawy Wydziału 7 i żałuję, że nie ma ich więcej.
Najbardziej niepokojące, spływające czerwoną mgłą obrazy, wywoływały prawdziwy strach.

Niestety, to już ostatni zeszyt z cyklu Wydział 7. Czy życie po śmierci jest możliwe? A może to coś innego? Najgorzej, jeśli śmierci oszukuje seryjny psychopatyczny morderca… A jedną z jego ofiar może stać się dr Fiszer.
Bardzo wciągnęły mnie sprawy Wydziału 7 i żałuję, że nie ma ich więcej.
Najbardziej niepokojące, spływające czerwoną mgłą obrazy, wywoływały prawdziwy strach.

Minęły niemal dwa miesiące, odkąd sięgnęłam po jakikolwiek komiks z serii „Wydział 7.”. W końcu jednak nadarzyła się okazja, by nabyć tegoroczną „Spółdzielnię”, czyli już 13. zeszyt tej opowieści. Za scenariusz historii odpowiada Tomasz Kontny, a rysunki wykonał Robert Adler.

Karol Kot zostaje skazany na śmierć. Choć trafia na stryczek w związku ze swą okrutną działalnością jako Wampir z Krakowa, nie zamierza w taki sposób kończyć swego życia. Przewiduje swój los, a we wcieleniu planu dalszej masakry pomaga mu niejaka Spółdzielnia… Doktor Fiszer, Jakub Lange i porucznik Wilk rozpoczynają walkę z czasem, by powstrzymać mordercę, nim będzie za późno.

Cała opowieść opiera się o dość intrygującą koncepcję, z którą chwilowo nie robi tak naprawdę wiele. Treść jest niemal szczątkowa, co po raz pierwszy jakoś bardziej zwróciło moją uwagę w tej serii. Odrobinę zabrakło konkluzji i zeszyt wygląda nieco jak podbudówka pod dalszą część historii, nie mając typowego zakończenia, a oscylując gdzieś w granicach cliffhangera. Nie należę do fanów tego typu rozwiązań – wbrew celowi takich zabiegów nie budzi to we mnie ekscytacji na kolejne przygody bohaterów. Zauważę również, że znaczna część „Spółdzielni” sprowadza się do eksploracji, co zasadniczo lubię, a tutaj naprawdę było co zwiedzać na poszczególnych planszach. Szkoda, że przez to realnie skróciła się objętość faktycznej akcji.

Najciekawiej wyglądają tu kadry, które w całości spłynęły szkarłatem. Nadało to dość niepokojący klimat tym scenom, a łącząc to z niemal abstrakcyjnymi lokacjami, uzyskano ciekawy efekt. Niekoniecznie przypadły mi do gustu pozostałe sceny – szczególnie początek wydał mi się nieco toporny i jakby kanciasty, choć nie jestem w stanie w pełni opisać tego wrażenia. Szczęśliwie później było już lepiej od strony rysunkowej. Bardzo ładnie prezentuje się również okładka alternatywna stworzona przez Pawła Garwola, podobała mi się zdecydowanie bardziej od wersji podstawowej. Wśród dodatków można zobaczyć nieco szkiców, a także fragmenty dokumentów dotyczących egzekucji i zgonu głównego antagonisty zeszytu.

Coś mnie gryzie w „Spółdzielni”, choć nie mam pewności co. Może jest to po prostu kwestia tego, że część ta zdaje się mieć charakter interludium pomiędzy bardziej absorbującymi wydarzeniami. Mimo wszystko ocenię ją na 7/10, lecz to nieco podciągnięta nota. Mam nadzieję, że kolejne odsłony rozwieją choćby odrobinę moje wątpliwości.

Minęły niemal dwa miesiące, odkąd sięgnęłam po jakikolwiek komiks z serii „Wydział 7.”. W końcu jednak nadarzyła się okazja, by nabyć tegoroczną „Spółdzielnię”, czyli już 13. zeszyt tej opowieści. Za scenariusz historii odpowiada Tomasz Kontny, a rysunki wykonał Robert Adler.

Karol Kot zostaje skazany na śmierć. Choć trafia na stryczek w związku ze swą okrutną...