Toksyczna miłość

"Z jakiego innego powodu ktokolwiek zdecydowałby się sprzątać ludzkie szczątki? Ścieranie krwi, ropy i odchodów to rutyna nie dla słabych żołądków. Niektórych mogłaby nawet kosztować zdrowe zmysły. Można zresztą powiedzieć, że dokładnie to stało się ze mną. Może to i racja. Kiedy zaczynałem, chodziło tylko o kasę na czynsz i jedzenie."

Taki właśnie jest początek tej historii...
Dla Mike'a to był również pierwszy stopień na schodach prowadzących do poszczególnych kręgów piekła.

Od razu zaznaczę, że obrzydliwszej historii chyba nie czytałam! 😱 Nie wiem czemu ubzdurałam sobie, że ta książka jest o miłości w świecie postapo! Pewnie przez okładkę. A tym czasem okazało się, że to książka o toksycznej relacji poprzedzonej manipulacją za pomocą se*u!
I tutaj nasuwa się odpowiedź na pytanie postawione w powyższym cytacie - z jakiego powodu ktokolwiek zdecydowałby się sprzątać ludzkie szczątki? Otóż okazuje się, że powód może być ohydnie potworny!
Przyznam, że w pewnym momencie odczuwałam tak duże obrzydzenie, że brałam pod uwagę porzucenie tej książki. Ale z drugiej strony, samo pióro autora jest tak wciągające, a humorystyczne wstawki nieco dystansują od okrucieństwa i drastycznych scen, że brnęłam w ten książkowy darknet coraz głębiej.

Nie wierzę, że to napiszę, ale ostatecznie nie mogę tak do końca tej książki skreślić - warstwa psychologiczna, a raczej psychopatyczna okazała się ciekawa i wciągająca jak bagno!
To takie oglądanie horroru przez palce. Nie chcesz patrzeć ale chcesz wiedzieć co się stanie!

Ostrzegam jednak, że dla osób wrażliwych książka może być nie do przejścia! Historia obfituje w przemoc, krew, flaki i co najistotniejsze w brutalne i wulgarne 🌶️ sceny!

Z tego wszystkiego udało mi się wyłuskać kilka wartościowych cytatów. Jeden poniżej, kolejne w karuzeli na IG.

"Strach jest tylko częścią grozy, która pojawia się wzmacniana przez odrazę i przerażenie. To potworne uczucie pustki, które wwierca się we flaki, wprawia kończyny w drżenie i miesza w głowie. Tracisz mowę, nie możesz krzyczeć, a serce wydaje się eksplodować, podczas gdy nie nadążasz z przetwarzaniem tego, co widzisz."

Książkę czytałam w ramach akcji u @suspense_books #10tygodnisuspensu

"Z jakiego innego powodu ktokolwiek zdecydowałby się sprzątać ludzkie szczątki? Ścieranie krwi, ropy i odchodów to rutyna nie dla słabych żołądków. Niektórych mogłaby nawet kosztować zdrowe zmysły. Można zresztą powiedzieć, że dokładnie to stało się ze mną. Może to i racja. Kiedy zaczynałem, chodziło tylko o kasę na czynsz i jedzenie."

Taki właśnie jest początek tej...

Jako osoba, która bywa na miejscach zbrodni/"śmierci bez świadków", muszę powiedzieć, że opisy niestety w wielu momentach mocno gryzą się z rzeczywistością i przez to czytało mi się ją na pewno gorzej, niż gdybym nie była świadoma, jak to naprawdę wygląda. Ale tak poza tym ciekawa lektura, napisana całkiem lekkim językiem. Dla rozrywki można przeczytać, jeśli ktoś lubi takie klimaty

Jako osoba, która bywa na miejscach zbrodni/"śmierci bez świadków", muszę powiedzieć, że opisy niestety w wielu momentach mocno gryzą się z rzeczywistością i przez to czytało mi się ją na pewno gorzej, niż gdybym nie była świadoma, jak to naprawdę wygląda. Ale tak poza tym ciekawa lektura, napisana całkiem lekkim językiem. Dla rozrywki można przeczytać, jeśli ktoś lubi...

Kristopher Triana - Toksyczna miłość

Sprzątanie po zgonach, to profesja, która nie należy do najłatwiejszych. Trzeba mieć nie tylko mocny żołądek, jak również psychikę, by poradzić sobie z naprawdę ekstremalnymi widokami. Zawsze zastanawiałam się, co może skłonić ludzi do wybrania tego zawodu. Na pewno pierwszym z powodów mogą być pieniądze, jak w przypadku głównego bohatera książki „Toksyczna miłość”.

Mike próbuje rozpocząć życie od nowa, po rozstaniu z żoną. Wybiera trudny zawód, ale sprawdza się z nim i stanowi dla niego dobre źródło utrzymania. Brakuje mu jednak współpracowników. Wszystko zmienia się kiedy do jego zespołu dołącza Sage. Młoda i piękna dziewczyna wydaje się kompletnie nie pasować do branży sprzątania funeralnego. Ma ona jednak ciemną stronę, którą ukrywa przed światem…

„Toksyczna miłość” to książka z gatunku horroru ekstremalnego z bardzo mocnym erotycznym wątkiem. Z pewnością nie jest to tytuł dla każdego, jak to już bywa z tym gatunkiem. Akcja jest wartka, krwawa i zdecydowanie nie ma tu miejsca na słabeuszy. W powieści tej czytelnik przechodzi przez cały kalejdoskop ludzkich fantazji, przez normalniejsze, aż do tych niezwykle wynaturzonych. Jest to historia pełna przemocy, a postaci w niej występujące poruszają i jednocześnie odrzucają od siebie czytelnika.

Wszystkie opisy wydarzeń są w niej bardzo szczegółowe i dosadne. Czytelnik może wejść do umysłu bohaterów, którzy są niezwykle pokręceni. W sposób obrazowy zostaje pokazana przede wszystkim degeneracja głównego bohatera, który stopniowo przesuwa granice swojej moralności, aż do finału, który jest kwintesencją horroru ekstremalnego.

Jest to książka zdecydowanie dla osób dorosłych, jak każda ekstrema. Zdecydowanie nie polecam jej osobą wrażliwym czy pruderyjnym, bo mogą się po niej nie pozbierać. Jeżeli jednak znasz ten gatunek i chcesz przeczytać coś, co zapewni Ci porąbaną jazdę bez trzymanki – ten tytuł to zagwarantuje!

Kristopher Triana - Toksyczna miłość

Sprzątanie po zgonach, to profesja, która nie należy do najłatwiejszych. Trzeba mieć nie tylko mocny żołądek, jak również psychikę, by poradzić sobie z naprawdę ekstremalnymi widokami. Zawsze zastanawiałam się, co może skłonić ludzi do wybrania tego zawodu. Na pewno pierwszym z powodów mogą być pieniądze, jak w przypadku głównego...

Ta książka jest godną przedstawicielką swojego gatunku. Mike sprząta miejsca zbrodni, widok trupów, krwi i fragmentów ciał nie robi na nim najmniejszego wrażenia. Ciężko jest jednak znaleźć osobę, która mogłaby go wyręczyć w robocie. W końcu jako pomocnicę otrzymuje młodą Sage. Już po pierwszym dniu pracy bohater poznaje jej nietypowy fetysz, który wywróci jego życie o 180 stopni. Szalony romans pełen brutalnego seksu, krwi i trupów.
Ostra jazda bez trzymanki, dla miłośników klimatów ekstremy. Jednak ta historia nie skupia się jedynie na wątku miłosnym, mamy tutaj również do czynienia ze zmaganiami ojca o polepszenie kontaktu z córkami po rozwodzie. Próby ułożenia sobie ścieżki kariery i znalezienia dobrego źródła utrzymania. Szczerze polecam

Ta książka jest godną przedstawicielką swojego gatunku. Mike sprząta miejsca zbrodni, widok trupów, krwi i fragmentów ciał nie robi na nim najmniejszego wrażenia. Ciężko jest jednak znaleźć osobę, która mogłaby go wyręczyć w robocie. W końcu jako pomocnicę otrzymuje młodą Sage. Już po pierwszym dniu pracy bohater poznaje jej nietypowy fetysz, który wywróci jego życie o 180...

Witajcie moi kochani

Jak minął dzień? Ja niedawno wróciłam z pracy.
Jednakże przyszedł dziś czas na kolejną propozycję z gatunku horror ekstremalny.

Tytuł: Toksyczna miłość
Autor: Kristopher Triana
Wydawnictwo: Wydawnictwo Kości

Mike, czterdziestopięcioletni mężczyzna oraz rozwodnik, traci pracę. Znużony swoim jestestwem lecz zmuszony do podjęcia pracy zarobkowej zatrudnia się jako sprzątacz miejsc zbrodni. Co bardzo mu odpowiada, ponieważ dzięki temu ma niewielki kontakt z osobami żywymi. Jednak jego spokojne życie komplikuje się, gdy pewnego dnia poznaje swojego nowego współpracownika. Młodą oraz atrakcyjną kobietę, która idealnie odnajduje się w nowym środowisku pracy. Mike nie jest świadomy tego jak bardzo jego życie ulegnie zmianie i jakie będą tego konsekwencje.

To zdecydowanie była wyjątkowa oraz ekstremalna historia.
Na wstępie muszę zaznaczyć, iż jest to książka dla osób o mocnych nerwach oraz żołądkach. W tej książce poruszane są między innymi kwestie dewiacji seksualnych. Jednak nie tylko. Przed rozpoczęciem lektury warto najpierw zastanowić się czy jest się w stanie przeczytać taką powieść.

Mimo, iż książka nie jest obszerna objętościowo to autor doskonale stworzył fabułę oraz akcję. Niczego tu nie brakuje. Choć oczywiście chciałabym, aby ta historia nie skończyła się tak szybko. Nie zabrakło w niej brutalności, szczegółowych opisów zdarzeń oraz bohaterów, ale również i czarnego humoru. Autor świetnie ukazuje ludzkie dewiacje oraz najskrytsze pragnienia i fantazje. Czytając bawiłam się niesamowicie i nie raz uśmiałam do łez.

Reasumując to książka dla osób, które dopiero poznają horror ekstremalny. Moim zdaniem nie była aż tak drastyczna, ponieważ nie zabrakło w niej czarnego humoru (choć tutaj trzeba wziąć pod uwagę indywidualne predyspozycje) więc na spokojnie, na początek przygody z tym gatunkiem będzie idealna.

strona.394

Witajcie moi kochani

Jak minął dzień? Ja niedawno wróciłam z pracy.
Jednakże przyszedł dziś czas na kolejną propozycję z gatunku horror ekstremalny.

Tytuł: Toksyczna miłość
Autor: Kristopher Triana
Wydawnictwo: Wydawnictwo Kości

Mike, czterdziestopięcioletni mężczyzna oraz rozwodnik, traci pracę. Znużony swoim jestestwem lecz zmuszony do podjęcia pracy zarobkowej...

Rewelacyjna zabawa, ale tylko dla dorosłych wielbicieli gatunku.

Rewelacyjna zabawa, ale tylko dla dorosłych wielbicieli gatunku.

Czterdziestopięcioletni Mike stracił robotę i z powodu żenujących jak na faceta w jego wieku niedoborów finansowych musiał podjąć się zajęcia, którego nikt o zdrowych zmysłach by nawet nie rozważył. Sprzątanie ludzkich zwł0k. Miejsca zbr0dni, pomieszczenia w których ktoś wykitował. Eksplozje, po których, jak to się mówi "ręka, noga, mózg na ścianie", długo zalegające, do granic możliwości rozłożone pozostałości ludzkich ciał. Śmierdzące, przyprawiające o dreszcze obrzydzenia, powodujące odruch wymiotny u każdego normalnego człowieka.

Ale nie u niej.

Dobrze poniżej trzydziestki, gładka, młoda, szczupła i jędrna. Oczy i włosy lśniące, a ona sama wręcz czarująca. Miała w sobie coś przyciągającego. Czemu zatem ktoś taki jak ona, zatrudniłby się z nim do tej parszywej fuchy?

Zjawiskowa, ale i toksyczna.
Pociągająca i uzależniająca.
Nie wypuścisz jej ze swojego uścisku, gdy rzuci na Ciebie urok.

Ich chore fantazje się splotą wciągając czytelnika w grę wypełnioną najbardziej wyuzdanymi aktami er0tycznych uniesień. Triana fenomenalnie kreśli skrzywione postaci, przedstawiając ich na krw@wej scenie m0rderczego teatru. Groteskowo łączy humor z grozą, okraszając wszystko wątkiem miłosnym i doprawiając sporą dawką gangsterskiej sensacji. Szczerze uwielbiam i dumnie patronuję!!

Czterdziestopięcioletni Mike stracił robotę i z powodu żenujących jak na faceta w jego wieku niedoborów finansowych musiał podjąć się zajęcia, którego nikt o zdrowych zmysłach by nawet nie rozważył. Sprzątanie ludzkich zwł0k. Miejsca zbr0dni, pomieszczenia w których ktoś wykitował. Eksplozje, po których, jak to się mówi "ręka, noga, mózg na ścianie", długo zalegające, do...

Macie ochotę na solidną dawkę horroru ekstremalnego? Fanów splatterpunku i właścicieli mocnych żołądków zapraszam na coś toksycznego!

Ależ to była dzika, chora jazda!😁 To historia dla osób dorosłych, zdecydowanie nie dla wrażliwych i pruderyjnych czytelników😈

Mike'owi nie najlepiej się układa w życiu. Stracił pracę, rozwiódł się z żoną, a córek nie widuje tak często jakby chciał. Rozpaczliwie potrzebuje pieniędzy! Pojawia się światełko w tunelu, dostaje pracę jako sprzątacz miejsc zbrodni, a że ma twardy żołądek to świetnie sobie w tej pracy radzi. Jego współpracownicy długo w tej pracy nie wytrzymują... aż trafia mu się nowa pracownica, Sage. I o dziwo taka praca jej nie odstręcza, i do tego jest piękna i szalona... Femme fatale!

Dziewczyna okazuje się mieć specyficzny fetysz... I tak Mike wpada w sidła niebezpiecznej, krrrrwawej relacji. Coraz bardziej się zapętla w świecie deprawacji. Czy uda mu się wyrwać z sideł toksycznej miłości?

O rany! Co tu się działo! Drastyczna przemoc, taplanie się w flakach, nekrofilia... Sporo tu scen seksu, nie brakuje przeróżnych dewiacji, jest obrzydliwie i lepko. To jest takie absurdalne, chore i momentami zabawne.

Autor nie patyczkuje się z czytelnikiem, dosadnie wszystko opisuje. Wejdziecie tu w głąb wypaczonych umysłów pokręconych postaci, i poznacie ich żądze. Główny bohater walczy z całkowitą degeneracją umysłu, a resztki jego moralności jeszcze się tlą w głębi duszy. Triana ma talent do tworzenia postaci, które odrzucają, a zarazem czujemy do nich sympatię. Akcja rozgrywa się dynamicznie, niełatwo się od tego oderwać. W miarę rozwoju sytuacji napięcie rośnie, a zakończenie jest nieprzewidywalne.

Świetnie się przy tym bawiłam!😈 Mam nadzieję, że coś jeszcze od tego autora wyjdzie w naszym pięknym kraju!

Macie ochotę na solidną dawkę horroru ekstremalnego? Fanów splatterpunku i właścicieli mocnych żołądków zapraszam na coś toksycznego!

Ależ to była dzika, chora jazda!😁 To historia dla osób dorosłych, zdecydowanie nie dla wrażliwych i pruderyjnych czytelników😈

Mike'owi nie najlepiej się układa w życiu. Stracił pracę, rozwiódł się z żoną, a córek nie widuje tak często jakby...

"Śmierc bez świadków zawsze była najgorsza. Tak nazywamy scenę zbrodni, kiedy ciało zostaje odkryte długo po zgonie, co pozostawia mnóstwo czasu na puchniecie i smród. Zwłoki gniją i zamieniają się w maź, która cuchnie gorzej niż spleśniałe ziemniaki, psie gówno i zgniłe jajo razem wzięte."

"Chłopcy musieli zostać zaszlachtowani w swoich łóżkach, które teraz uginały się pod ciężarem świeżych flaków - pętli jelit, kawałków kości i wciąż mokrych odchodów. Fragmenty ciała odklejały się od ścian."

"Nagle poczułem się brudny jak facet, który wyciąga fiuta na placu zabaw. Stałem w centrum miejsca zbrodni, gdzie zginęło dwoje dzieci, a mimo to miałem poniekąd wzwód."
Miłość to wspaniałe uczucie, które zbliża do siebie ludzi i wyzwala wszelkie bariery. W literaturze spotkałem się z jej wieloma podniosłymi i mrocznymi odmianami, jednak nie mam wątpliwości, że jej ekstremalna odmiana zrobiła na mnie największe wrażenie.

Dziś chciałbym opowiedzieć Wam kilka zdań na temat najnowszej publikacji wydawnictwa Kości pt. "Toksyczna miłość" i po części przypomnieć wam sylwetkę Kristophera Triany. Autor jest dość popularny w stanach, a także chętnie tłumaczony na język niemiecki (polecam wydawnictwo "Festa") jednak z pewnych względów, o których nie ma sensu dziś pisać, w Polsce jest praktycznie nieznany. Czytelnicy sięgający po katalog wydawniczy Domu Horroru zapewne pamiętają o jego debiucie pt. "Piękna i bestialska", lecz podejrzewam, że dla wielu Triana jest kolejnym szarym punktem poza zasięgiem horyzontu literatury.

"Toksyczna miłość" to powieść z sukcesem wykorzystująca motyw femme fatale, pełna perwersji, ciepłych zwłok i nekrofilii, a także fizycznej namiętności pozbawiającej jednostki wszelkich hamulców. Triana, którego atrakcyjność płynie zarówno z dobrze nakreślonej historii, jak i widocznie zarysowanej głębi postaci, przedstawia nam perypetie sprzątacza miejsc zabójstw, Mike'a oraz tajemniczej Sage, której pojawienie się bedzie motorem napędowym powieści i dynamicznych zmian w życiu wyżej wspomnianego.

Z racji, że dość mocno unikam tak zwanych spoilerów książkowych, wspomnę, że Mike został tu sportretowany niczym biblijny Adam. Za namową swojej kobiety doznał czegoś dotąd nieznanego i otworzył się na doznania, które jeszcze dzień wcześniej nie mieściłyby się w jego głowie. "Toksyczna miłość' to w zasadzie walka pomiędzy przyjemnością płynącą z ekstremalno - erotycznych doznań ciała, a resztkami moralności duszy.

Powieść jest liniową historią podążającą z punktu A do B, lecz jak to bywa w przypadku twórczości Triany, czytelnicy nie będą odczuwali nudy podczas lektury powieści. Poza widoczną warstwą krwi, resztek mózgu na ścianie i snucia opowieści co do szeregu morderstw i samobójstw, autor przedstawił nam przejmującą historię rozwiedzionego narratora, który po prostu podjął w życiu kilka impulsywnych decyzji. Świat byłby lepszym miejscem gdybyśmy nie kierowali się swoją zwierzęcą naturą, lecz z drugiej strony pomyślcie, ile przejmujących historii mogłoby przepaść w nicość.

"Toksyczna miłość" to powieść garściami czerpiąca z horroru ekstremalnego, a jednocześnie całkiem przystępna powieść, która może trafić w gusta nieco bardziej stonowanych czytelników. Triana to facet, który potrafi przeorać ludzką psychikę, lecz jednocześnie autor, który znacznie wybiega z tworzenia ekstremy dla ekstremy.

W przyszłości życzyłbym sobie znacznie większej rozpoznawalności Triany w Polsce, jednak wiem, że na chwilę obecną to tylko pobożne zyczenia. Literatura grozy w kraju jest jak zdezelowany składak z trudem toczący się do celu, dlatego tym bardziej doceniam, że w fandomie są zajawkowicze, którzy mimo wszystko wydają zagranicznych autorów.

Na sam koniec dodam, że patronowanie książce Triany jest dla mnie sporym wyróżnieniem. Znam sporą część jego twórczości w oryginale i ciężko zachowywać mi względną obiektywność.

Daj się pochłonąć przez swoją własną "toksyczną miłość".

"Śmierc bez świadków zawsze była najgorsza. Tak nazywamy scenę zbrodni, kiedy ciało zostaje odkryte długo po zgonie, co pozostawia mnóstwo czasu na puchniecie i smród. Zwłoki gniją i zamieniają się w maź, która cuchnie gorzej niż spleśniałe ziemniaki, psie gówno i zgniłe jajo razem wzięte."

"Chłopcy musieli zostać zaszlachtowani w swoich łóżkach, które teraz uginały się...