Reaper

Świetna. Polecam. Jest tu akcja, mocna chemia miedzy bohaterami. Pochłonęłam w 1 dzień

Świetna. Polecam. Jest tu akcja, mocna chemia miedzy bohaterami. Pochłonęłam w 1 dzień

„Reaper” totalnie mnie wciągnął. Mroczna, intensywna historia o bólu, lojalności i miłości rodzącej się w najgorszych warunkach.

Najbardziej poruszyły mnie sceny między Moraną a Tristanem. To, jak Morana próbowała uleczyć jego ból i jej wyznanie miłości — piękne i szczere. Choć przyznam, że trochę brakowało mi większego otwarcia z jego strony, a ich relacja momentami rozwijała się zbyt szybko.

Plot twisty były świetne, szczególnie to, co wyszło na końcu w kwestii relacji rodzinnych Morany. Zemsta na końcu? Genialna 👏🔥
Końcowa perspektywa Tristana? Przeurocza.
A TEN TATUAŻ NA KONIEC?! WIELBIĘ. 😭🔥

Morana to moja idealna główna bohaterka — silna, inteligentna i lojalna. Wątek romantyczny był świetny, sceny spicy naprawdę wow, chociaż niektóre zdrobnienia między nimi momentami lekko mnie cringowały 🫣

Fabuła z syndykatem dodaje historii głębi i sprawia, że to coś więcej niż tylko romans.

Nie mogę się doczekać historii Dantego i Amary 😍

„Reaper” totalnie mnie wciągnął. Mroczna, intensywna historia o bólu, lojalności i miłości rodzącej się w najgorszych warunkach.

Najbardziej poruszyły mnie sceny między Moraną a Tristanem. To, jak Morana próbowała uleczyć jego ból i jej wyznanie miłości — piękne i szczere. Choć przyznam, że trochę brakowało mi większego otwarcia z jego strony, a ich relacja momentami...

Ta część jest o wiele lepsza od poprzednie, bo więcej się w niej dzieje, chociaz dalej więcej jest wewnętrznych monologów bohaterów niż samej akcji.
Tristan i Morana są zmuszeni do zamieszkania w rezydencji bossa Maroniego gdzie czekają na Moranę same przykre sytuacje z próbą zamachu na jej życie włącznie.
Ciągle starają się dowiedzieć kto stał za porwaniem siostry Tristan i czy dalej żyje.
Wiedzą tylko, ze do Przymierza należał również tajemniczy Żniwiarz, który z daleka opiekował się Moraną.
Ta część jest pełna mrocznego klimatu i tajemnic a także chemii między bohaterami , chociaż o uczuciu bohaterowie ze sobą nie rozmawiają, bo Tristan mało co mówi a o miłości nic nie wie, bo nikt go nigdy nie kochał.
Kolejna część jest już o Dantem, przybranym bracie Tristana ale mam nadzieję, że dowiemy się co z siostrą Tristana.

Ta część jest o wiele lepsza od poprzednie, bo więcej się w niej dzieje, chociaz dalej więcej jest wewnętrznych monologów bohaterów niż samej akcji.
Tristan i Morana są zmuszeni do zamieszkania w rezydencji bossa Maroniego gdzie czekają na Moranę same przykre sytuacje z próbą zamachu na jej życie włącznie.
Ciągle starają się dowiedzieć kto stał za porwaniem siostry Tristan...

Po lekturze Gothikany rzuciłam się na serię Dark Verse jak wygłodniała dusza spragniona kolejnej dawki mrocznej, wpełzającej pod skórę historii. Oczekiwałam, że dostanę gorący mafijny romans, który pochłonie mnie bez reszty. Ale nie mogłam bardziej się mylić.

Po przesłuchaniu Predatora i Reapera zrozumiałam, że te dziewiętnaście godzin przepadło bezpowrotnie. Nigdy ich nie odzyskam — i prawdopodobnie nigdy już nie wrócę do twórczości RuNyx.
Obie części — nie żeby były fatalne — po prostu nie mają żadnego sensu. O czym właściwie jest ta historia? O straumowanym w dzieciństwie mężczyźnie i dziewczynie, która niby jest bardzo mądra, a jednocześnie potrafi być boleśnie głupia. Świat mafii został tu przedstawiony tak nieporadnie, że wystarczy genialna programistka, by jednym ruchem stworzyć program mogący go zniszczyć.
Mafia w tej książce to jakiś żart. Zachowanie mafijnych bossów i ich następców jest — delikatnie mówiąc — nielogiczne i pozbawione sensu.
Romantyczna linia fabularna w dwóch pierwszych tomach jest tak słaba, że momentami aż wstyd czytać te nieliczne dialogi. A dialogów między głównymi bohaterami naprawdę niewiele. Ona go spotkała, on ją przeleczal — i oto cała ich wielka miłość.
Czy to romans erotyczny? Nie. Sceny erotyczne są fatalne — sztywne, powierzchowne i całkowicie pozbawione namiętności.
No i osobno chciałabym zwrócić uwagę na „bogate” słownictwo autorki. Przez jakieś siedemdziesiąt procent książki słyszymy w kółko te same, nijakie opisy głównego bohatera — zwłaszcza powtarzające się frazy, które z czasem stają się wręcz męczące:
– „Głos stuletniej whisky i grzechu”
– „On był drapieżcą”
– „Szerokie, szorstkie dłonie”
– „Jego niebieskie oczy”
Po kilku rozdziałach te opisy przestają budować klimat, a zaczynają brzmieć jak automatycznie powielany schemat.
Podsumowując — ta książka jest po prostu słaba. Dla mnie to solidne 4/10, i to wyłącznie dlatego, że z uporem dosłuchałam ją do końca, choć momentami miałam na to coraz mniej siły.

Po lekturze Gothikany rzuciłam się na serię Dark Verse jak wygłodniała dusza spragniona kolejnej dawki mrocznej, wpełzającej pod skórę historii. Oczekiwałam, że dostanę gorący mafijny romans, który pochłonie mnie bez reszty. Ale nie mogłam bardziej się mylić.

Po przesłuchaniu Predatora i Reapera zrozumiałam, że te dziewiętnaście godzin przepadło bezpowrotnie. Nigdy...

24 razy powtórzone że ma głos jak stuletnia whiskey i grzech

24 razy powtórzone że ma głos jak stuletnia whiskey i grzech

Twórczość autorki jestem mi znana dzięki książce „Gothikana”. Jednak seria „Dark verse” jest w troszeczkę innej tematyce. Przez co ciężko mi było stwierdzić, czy podbije ona moje serce, czy raczej okaże się być wielkim rozczarowaniem. 

Poprzednią wyżej wymienioną książkę, czytało mi się dobrze, więc o styl pisarski autorki nie musiałam się martwić jeśli chodzi o tę serię.

„Dark verse” łączy moje ulubione motywy, czyli enemies to lovers oraz mafię. Od tego drugiego motywu oczekuje wiele. Nie lubię gdy książka określana mianem mafijnym jest taka tylko z nazwy. Oczekuje, że będzie krwawo, mrocznie oraz niebezpiecznie. Tak jak na prawdziwą mafię przystało, a nie tylko parę wzmianek z nią związanych.

Tristan to jeden z nielicznych bohaterów, którego nie umiałam rozgryźć i nie wiedziałam, co o nim myśleć. Był dla mnie jedną wielką zagadką. Podobała mi się jego tajemniczość.

Morana też pozytywnie mnie zaskoczyła. Została dobrze wykreowana.

Jeśli wziąć pod uwagę, głównych bohaterów, każdego z osobna, to nie miałabym się do czego doczepić. Ale... Musi być jakieś, ale, żeby nie było idealnie. 

W ogóle nie czułam chemii między nimi. O wiele bardziej podobali mi się osobno niż razem. Nie umiałam ich sobie dopasować jako parę. Jakoś mi się nie zgrywali.

Jak dla mnie za mało interakcji między bohaterami i zdecydowanie  za mało dialogów między nimi. 

Miałam wrażenie, że ich relacja bierze się znikąd. Autorka mogła lepiej rozwinąć i rozpisać ich znajomość.

Jeśli chodzi o fabułę, to była ona w miarę okey. Było momentami nudno i liczyłam na coś więcej. Mafii było zdecydowanie za mało i nie czułam, żeby ta książka miała coś z nią związanego. 

 Troszkę się zawiodłam. Zdecydowanie jeśli ktoś zaczyna przygodę z książkami RuNyx  to polecam zacząć od „Gothikany”.

Czy przeczytam trzecią część? Jak na razie nie mam jej w planach. Historia Dantego i Amary jakoś nieszczególnie mnie zainteresowała. 

Twórczość autorki jestem mi znana dzięki książce „Gothikana”. Jednak seria „Dark verse” jest w troszeczkę innej tematyce. Przez co ciężko mi było stwierdzić, czy podbije ona moje serce, czy raczej okaże się być wielkim rozczarowaniem. 

Poprzednią wyżej wymienioną książkę, czytało mi się dobrze, więc o styl pisarski autorki nie musiałam się martwić jeśli chodzi o tę...

Druga część jest jeszcze lepsza niż pierwsza. Nie spodziewałam się takiego zwrotu akcji. Z pewnością moje serce zaskarbił sobie Tristan❤️ lód i ogień dobrana para.

Druga część jest jeszcze lepsza niż pierwsza. Nie spodziewałam się takiego zwrotu akcji. Z pewnością moje serce zaskarbił sobie Tristan❤️ lód i ogień dobrana para.

Po fajnej pierwszej części liczyłam, że kontynuacja będzie też dobra. Jednak tego nie dostałam. Było zbyt dużo i niepotrzebnych wewnętrznych monologów bohaterki a bardzo mało dialogów. Przez większość książki się nudziłam, bo fabuła powolna. W dodatku mało tutaj polubiłam Tristana i Morana i niezbyt mnie przekonała ich związek. Dopiero ostatnie 50 stron były najlepsze. Plot twist najbardziej mi się spodobał.

Po fajnej pierwszej części liczyłam, że kontynuacja będzie też dobra. Jednak tego nie dostałam. Było zbyt dużo i niepotrzebnych wewnętrznych monologów bohaterki a bardzo mało dialogów. Przez większość książki się nudziłam, bo fabuła powolna. W dodatku mało tutaj polubiłam Tristana i Morana i niezbyt mnie przekonała ich związek. Dopiero ostatnie 50 stron były najlepsze. Plot...

Napiszę krótko. Polecam pierwszy jak i ten tom. Naprawdę przypadły mi do gustu. Szybko się czytało. A Tristan i Morana są jedną z moich ulubionych par.

Napiszę krótko. Polecam pierwszy jak i ten tom. Naprawdę przypadły mi do gustu. Szybko się czytało. A Tristan i Morana są jedną z moich ulubionych par.

Drugi tom mafijnego dark romansu od Runyx! 😎 Przyznam szczerze, że pierwszy tom jakoś podobał mi się delikatnie bardziej. Ten momentami mi się strasznie ciągnął. 🙈

Ale poza tym jeżeli lubicie dark romanse - to jest to naprawdę kawał dobrej historii. Pełnej mrocznego klimatu, tajemnic i chemii pomiędzy bohaterami no i oczywiście - spicy momentami.

Czas wkroczyć na terytorium wroga. Pomimo, że jest to trochę stąpanie po kruchym lodzie - to nie ma już odwrotu. Za dużo się wydarzyło, żeby zrobić krok wstecz. Także przed wami - dużo wrażeń!

Podoba mi się, że autorka dalej pociągnęła wątek tajemniczego kodu - nie ukrywam, że on mnie mocno zaintrygował w poprzednim tomie, choć liczyłam, że będzie tego troszkę więcej. Ale finalnie to naprawdę dobrze poprowadzony wątek, który w zaskakujący, ale i świetny sposób łączy się z innymi.

Pomimo, że dzieje się naprawdę sporo wszystkiego tak naprawdę to jednak wciąż czegoś troszeczkę mi brakuje. Nie do końca potrafię się wczuć w tą historię. Nie tak jak bym tego oczekiwała, zwłaszcza, że kurczę - jest się w co wczuwać. Więc nie do końca wiem gdzie leży mój problem.

Czekam na trzeci tom, jestem ciekawa jak to dalej się potoczy!

Ja osobiście polecam, ale miejcie na uwadze, że… no jest mocna. 🤭

Drugi tom mafijnego dark romansu od Runyx! 😎 Przyznam szczerze, że pierwszy tom jakoś podobał mi się delikatnie bardziej. Ten momentami mi się strasznie ciągnął. 🙈

Ale poza tym jeżeli lubicie dark romanse - to jest to naprawdę kawał dobrej historii. Pełnej mrocznego klimatu, tajemnic i chemii pomiędzy bohaterami no i oczywiście - spicy momentami.

Czas wkroczyć na...