I jakby co, to dzwoń!

Bezpośrednia kontynuacja powieści "I nigdy cię nie opuszczę". Kolejne zawirowania w życiu trzech przyjaciółek. Nieco słabsza i mniej wciągająca fabuła, niż we wcześniejszych powieściach cyklu.

Bezpośrednia kontynuacja powieści "I nigdy cię nie opuszczę". Kolejne zawirowania w życiu trzech przyjaciółek. Nieco słabsza i mniej wciągająca fabuła, niż we wcześniejszych powieściach cyklu.

Prolog nie zawsze jest potrzebny. A w tym przypadku, nawet jeśli ma przedstawić jakikolwiek wstęp, skonstruowany został w tak leniwy, wręcz prostacki sposób, że mimo jego istnienia, czytelnik – zamiast być zachęconym do lektury – powinien czuć się urażony brakiem lepszego wstępu do fabuły. Sama fabuła znacznie bardziej przypomina powierzchownie opisany film, który nigdy nie trafił na ekrany, ale autorki bardzo o tym marzyły. Dialogi są sztuczne, wymuszone i drętwo wciskane między chaotyczne zlepki wydarzeń, trzymających się ze sobą na cienkiej nici, która lada chwila może pęknąć, rozsypując wszystko dookoła w jeszcze większym bałaganie.

Różnice w stylu pisania poszczególnych autorek rzucają się w oczy, jakby czytelnik dostawał cegłami w twarz, a „tytuły” poszczególnych segmentów niemal nijak mają się do przedstawianych w nich wydarzeń. Można odnieść wrażenie, że autorki są dokładnie takie jak główne bohaterki i to nie w pozytywnym znaczeniu, gdy i ów bohaterki nie najbardziej przepadają same za sobą, choć na siłę jest czytelnikom wciskana silna przyjaźń między nimi. Zamiast szczerze wspierać się nawzajem, co rusz czytamy jak to obrażają się wzajemnie i wyzywająco rzucają w siebie uwagami godnymi „Mean Girls” – mentalności, której powinny pozbyć się po opuszczeniu szkoły. Dla przypomnienia: każda z trzech bohaterek jest w pełni dorosła.

Przechodząc do samej fabuły, zacznę od przedstawienia kobiet, które powinny wzbudzać w czytelnikach poczucie bliskości; być kimś do kogo możemy się odnieść we własnym życiu myśląc: ja taka jestem albo znam kogoś takiego.

Laura – użalająca się nad sobą alkoholiczka, która działa impulsywnie zamiast choć spróbować cokolwiek konkretnie zaplanować. Chorobliwie obrażalska na jakiekolwiek przeciwności losu czy odmienne zdanie innych ludzi dookoła, włącznie z przyjaciółkami.

Wiktoria – zła na świat o to, że musi prowadzić własną firmę, wychowywać dzieci i mieć męża, który niewiele pomaga poza byciem mężczyzną. Odradza pozostałym pomysł na firmę, który pojawia się wyłącznie na początku opowieści, by nigdy nie powrócić w rozmowach do samego końca i podobnie jak Laura, obraża się za każdym razem, gdy ktoś zwraca jej uwagę na cokolwiek.

Agata – nastolatka uwięziona w ciele dorosłej kobiety, zapierająca się przed zmianami rękami i nogami jak pies przed kąpielą po czym kończy w kulcie gdzieś w Hiszpanii pod wpływem narkotyków. Początkowo ma milion pomysłów na minutę i zerową cierpliwość wykonawczą.

Wszystkie trzy, zamiast próbować wprowadzić w swoje nudne, choć wygodne życie jakiekolwiek zmiany na lepsze, wszędzie znajdą powód, dla którego według nich lepiej stać w marazmie życia. Nawet jeśli w ich życiu coś się dzieje, każda z osobna w ogóle tego nie zauważa wyłącznie dlatego, że wszystkie już przywykły do krótkotrwałości wydarzeń, które w ich własnych głowach, wkrótce i tak wskoczą z powrotem na stare tory. Nie pomaga to w przekonaniu do siebie czytelników, którzy oczekują od lektury ucieczki od rzeczywistości a nie przeglądania się w jej lustrze.

Jak to mówią, kiedy nie ma się o czym pisać, trzeba opisać czyjąś historię życia. Całą i ze wszelkimi szczegółami. Szkoda tylko, że sytuacje podobne do spotkania przez Wiktorię nauczycielki zostało na zawsze uwiecznione na papierze w sposób nudny i momentami z topornym brakiem taktu i wyczucia. Nie wiem, która z autorek wzięła na siebie to zadanie, ale ów fragment pozostawił po sobie w ustach tylko gorzki smak kwasu żołądkowego.

Autorki co chwila rzucają cytatami ze znanych sobie filmów, kabaretów czy piosenek, co może nie do końca nie jest potrzebne, ale zdecydowanie mogło zostać przedstawione w lepszy sposób niż tylko przywoływanie nawiązań do zagarnięcia ku sobie jak największej liczby czytelników. W rozmowach padają przedawnione, niestosowane już sformułowania, jakby chciały na siłę trafić do młodego pokolenia, a jednak książka bardziej nadaje się dla kobiet w przedziale wiekowym 50+ i to w dodatku tym, którym życie znudziło się na tyle, że chcą przeczytać o cudzym nudnym życiu i pośmiać się znad stron myśląc: „chciałabym móc narzekać jakie to moje życie jest nudne, będąc w Hiszpanii, Szwecji lub Ameryce”. Przejścia między scenami opisane są jak migawki tanich seriali, od których aż roi się w telewizji, co od razu pokazuje autorski dorobek zawodowy.

Sposób, w jaki przedstawione są przypadkowe rozmowy z nieznanymi lub ledwo poznanymi ludźmi są tak mało realistyczne, że coś czuję, że autorki zupełnie oderwane są od prawdziwego świata. Obcy nie rozmawiają ze sobą o romansach po kilku minutach od poznania się nawzajem! Podobnie jak ledwo poznany przyszywany brat nie tryska energią od pierwszej sekundy po poznaniu siostry zza oceanu, a normalna dorosła kobieta potrzebuje znacznie więcej niż jedno spotkanie ze znaną osobą zanim wpadnie w otchłań nieznanego kultu, którego obozu nie ma na żadnych mapach.

Reasumując, bohaterki są pompatyczne, ale i naiwne i wewnętrznie rozhisteryzowane. Choćbym chciała, nie potrafię sobie wyobrazić ich sobie jako kobiety z krwi i kości w XXI wieku. Jeśli jednak podobne istnieją, nie jestem w stanie ich polubić, bo same sobie w tym nie pomagają.

Fabuła książki rozgrywa się między ostatnim tygodniem czerwca i ostatnim tygodniem sierpnia, choć po lekturze poczułam się tak, jakby wydarzenia rozgrywały się całą wieczność a nie przez okres wakacyjny. Historia wyglądałaby zapewne nieco lepiej, gdyby autorki zostały przy tym, w czym są dobre, czyli w pisaniu scenariuszy seriali, a nie przy wspólnym pisaniu książki, która w tym formacie całkiem się nie sprawdziła.

Prolog nie zawsze jest potrzebny. A w tym przypadku, nawet jeśli ma przedstawić jakikolwiek wstęp, skonstruowany został w tak leniwy, wręcz prostacki sposób, że mimo jego istnienia, czytelnik – zamiast być zachęconym do lektury – powinien czuć się urażony brakiem lepszego wstępu do fabuły. Sama fabuła znacznie bardziej przypomina powierzchownie opisany film, który nigdy nie...

Całkiem inna o tych ,które czytam zazwyczaj, czytało się przyjemnie i szybko,końcówka bardzo fajna!;)

Całkiem inna o tych ,które czytam zazwyczaj, czytało się przyjemnie i szybko,końcówka bardzo fajna!;)

Bardzo słabe czytatło. Humor taki sobie, wszystko traktowane bardzo po łebkach. Żadna z postaci nie jest do polubienia. Książka ,która idealnie wpisuje się w dzisiejszy egocentryczny trend. Ja jestem najważniejsza a reszta potem no i te realia jakieś kosmiczne i oderwane od rzeczywistości . Dodatkowo wkurzająca maniera zdrobniania imion dorosłych bohaerek Kingunia Izabelka blee

Bardzo słabe czytatło. Humor taki sobie, wszystko traktowane bardzo po łebkach. Żadna z postaci nie jest do polubienia. Książka ,która idealnie wpisuje się w dzisiejszy egocentryczny trend. Ja jestem najważniejsza a reszta potem no i te realia jakieś kosmiczne i oderwane od rzeczywistości . Dodatkowo wkurzająca maniera zdrobniania imion dorosłych bohaerek Kingunia ...

Historia o poszukiwaniu siebie i błądzeniu w tym poszukiwaniu. Generalnie raczej nie mój klimat. Historia płynie za szybko nie zagłębiając się w szczegóły.

Historia o poszukiwaniu siebie i błądzeniu w tym poszukiwaniu. Generalnie raczej nie mój klimat. Historia płynie za szybko nie zagłębiając się w szczegóły.

Świetna książka na raz! Miła, przyjemna, można się pośmiać. Zabrakło mi trochę pogłębienia niektórych wątków - książka na spokojnie mogłaby mieć 100 stron więcej i wtedy żadnych uwag bym nie miała :)

Świetna książka na raz! Miła, przyjemna, można się pośmiać. Zabrakło mi trochę pogłębienia niektórych wątków - książka na spokojnie mogłaby mieć 100 stron więcej i wtedy żadnych uwag bym nie miała :)

Trzy przyjaciółki. Laura, Wiktoria i Agata. Każda z nich ma ciężki bagaż życiowych doświadczeń. Jednak ich przyjaźń jest niezawodna i pomaga przetrwać każdą burzę.
Przed kobietami szalone lato. Wiktoria musi poradzić sobie z porzuceniem przed ołtarzem i chorobą mamy. Agata wkracza w związek z odzysku, ale bolesne zdarzenia z przeszłości nie dają jej iść naprzód. Natomiast Laura walczy z uzależnieniem. Towarzyszymy im w podróży do USA, Szwecji i Hiszpanii.
Jest to powieść o siostrzeństwie, samorozwoju, walce z własnymi problemami. Autorki serwują nam, jak to w życiu, słodko-gorzką historię, gdy jedną z przyjaciółek będzie trzeba ratować z opresji.
Mimo życiowych zakrętów, historia dziewczyn wieje optymizmem i uśmiałam się nie raz, czytając. Warto przeczytać, by się rozluźnić i dobrze poczuć!

Trzy przyjaciółki. Laura, Wiktoria i Agata. Każda z nich ma ciężki bagaż życiowych doświadczeń. Jednak ich przyjaźń jest niezawodna i pomaga przetrwać każdą burzę.
Przed kobietami szalone lato. Wiktoria musi poradzić sobie z porzuceniem przed ołtarzem i chorobą mamy. Agata wkracza w związek z odzysku, ale bolesne zdarzenia z przeszłości nie dają jej iść naprzód. Natomiast...

Agata, Laura i Wiktoria to dziewczyny, które lubi się od pierwszego wejrzenia, dzięki czemu z przyjemnością śledzi się ich przygody. Trzy przyjaciółki są dla siebie jak siostry, albo nawet jeszcze bliżej. W końcu rodziny się nie wybiera, a przyjaciół już tak! Przewrotny los popycha każdą z dziewczyn w inną część świata, ale nawet taka przeciwność losu nie jest im straszna! W końcu od czego jest telefon? Każda z bohaterek ma przed sobą wiele wyzwań, większość z nich o zabarwieniu humorystycznym. Nie powinniśmy szukać tu głębokich przemyśleń i rozbudowanych wątków. Czasami trochę tego brakuje, bo podczas lektury zaczynamy czuć się jak czwarta przyjaciółka. Z uśmiechem śledzimy oczyszczanie umysłu, perypetie miłosne, wesołe nieporozumienia... Chciałoby się czasem rozwinąć niektóre opisy, ale nie można mieć wszystkiego! Jeżeli szukacie lekkiej, przyjemnej lektury na wieczór, to trafiliście idealnie.

Agata, Laura i Wiktoria to dziewczyny, które lubi się od pierwszego wejrzenia, dzięki czemu z przyjemnością śledzi się ich przygody. Trzy przyjaciółki są dla siebie jak siostry, albo nawet jeszcze bliżej. W końcu rodziny się nie wybiera, a przyjaciół już tak! Przewrotny los popycha każdą z dziewczyn w inną część świata, ale nawet taka przeciwność losu nie jest im straszna!...

to bardzo fajna, lekka lektura 😀 którą czyta się przyjemnie i całkiem szybko 😉

mamy tu trzy zżyte ze sobą przyjaciółki › ciekawe postacie ;),które mimo znacznych odległości i różnych przeciwności są zawsze ze wszystkim na bieżąco i w każdej chwili mogą na siebie liczyć.

całkiem sporo się tu dzieje, ale momentami w moim odczuciu troszkę za płytko zgłębiamy niektóre wątki.

niemniej czytadełko to dobrze umila wieczór i pozwala się trochę rozerwać 😁

to bardzo fajna, lekka lektura 😀 którą czyta się przyjemnie i całkiem szybko 😉

mamy tu trzy zżyte ze sobą przyjaciółki › ciekawe postacie ;),które mimo znacznych odległości i różnych przeciwności są zawsze ze wszystkim na bieżąco i w każdej chwili mogą na siebie liczyć.

całkiem sporo się tu dzieje, ale momentami w moim odczuciu troszkę za płytko zgłębiamy niektóre...

I jakby co, to dzwoń!" autorki: Zuzanna Dobrucka, Beata Harasimowicz i Katarzyna Kalicińska.

Książka miała swoją premierę: 24.01.2024r.

Trzy przyjaciółki: Agata, Laura i Wiktoria są ze sobą w stałym kontakcie. Te kobiety są mistrzyniami w komplikowaniu sobie życia. Przyjaciółki są ze sobą bardzo zżyte. Więc gdy każda z nich ląduje w innej części świata: Wiktora w Nowym Jorku, Laura w Sztokholmie, a Agata w Maladze, to i tak regularnie się kontaktują ze sobą. W końcu czy jest coś lepszego niż rozmowa z przyjaciółkami?

Jesteście ciekawi jakie przygody czekają na główne bohaterki? Komu przyszły i zarazem niedoszły mąż uciekł sprzed ołtarza? I o co chodzi z tym małym Izabelkiem? Jeśli tak to sięgnijcie po ten tytuł 👍

Książkę czyta się bardzo szybko. Jest to taka przyjemna i niewymagająca lektura na wieczór. Raczej do szybkiego przeczytania i zapomnienia.

#współpracarecenzencka

I jakby co, to dzwoń!" autorki: Zuzanna Dobrucka, Beata Harasimowicz i Katarzyna Kalicińska.

Książka miała swoją premierę: 24.01.2024r.

Trzy przyjaciółki: Agata, Laura i Wiktoria są ze sobą w stałym kontakcie. Te kobiety są mistrzyniami w komplikowaniu sobie życia. Przyjaciółki są ze sobą bardzo zżyte. Więc gdy każda z nich ląduje w innej części świata: Wiktora w Nowym...