Ostrza burzy

Świetna seria, aż żal kończyć

Świetna seria, aż żal kończyć

Trochę szkoda że to już koniec serii, będzie mi brakowało bohaterów z drużyny Pułkownika. Książka po prostu zachwyca, fabuła, dialogi, tutaj wszystko się zgadza. Polecam całą serię szczególnie od pierwszego tomu (trochę mniej części przed ...) do ostatniego.

Trochę szkoda że to już koniec serii, będzie mi brakowało bohaterów z drużyny Pułkownika. Książka po prostu zachwyca, fabuła, dialogi, tutaj wszystko się zgadza. Polecam całą serię szczególnie od pierwszego tomu (trochę mniej części przed ...) do ostatniego.

Nie jest zła, jednak na poprzedniej części seria powinna się zakończyć moim zdaniem. Jakoś tak czuję, ze historia jest tworzona trochę "na siłę".

Nie jest zła, jednak na poprzedniej części seria powinna się zakończyć moim zdaniem. Jakoś tak czuję, ze historia jest tworzona trochę "na siłę".

Wg mnie jest to najlepsza część tej serii. Trochę mało pokrzewki, ale poznajemy lepiej krasnoludów i inne postacie, które do tej pory nie miały dla siebie tyle uwagi.

Wg mnie jest to najlepsza część tej serii. Trochę mało pokrzewki, ale poznajemy lepiej krasnoludów i inne postacie, które do tej pory nie miały dla siebie tyle uwagi.

Uznałam poprzedni tom za ostatni, a ten, zbyteczny, ale okazał się niewymuszony, a przyjemny w odbiorze. Kreatywny świat przedstawiony we wszystkich tych tomach, kupił mnie tak, jak uczynił to M.J.Sullivan. Marcin Mortka ma wyobraźnie. Trochę jest jak dla mnie subtelnym autorem, brakuje mu pazurów (za to w jego pisarstwie aż kipi od typowej polskiej mentalności, na którą mam uczulenie),ale może nie będę się czepiać... Porównując to "Drużyna do zadań specjalnych" ma dobry start, ale im dalej, tym gorzej, natomiast tutaj, jest trzymany poziom, gdzie najsłabszy jest pierwszy tom, to znaczy pierwszy pierwszy, którego zresztą skrytykowałam (czego nie cofam),a ostatni, jest jak wisienka na torcie.

Uznałam poprzedni tom za ostatni, a ten, zbyteczny, ale okazał się niewymuszony, a przyjemny w odbiorze. Kreatywny świat przedstawiony we wszystkich tych tomach, kupił mnie tak, jak uczynił to M.J.Sullivan. Marcin Mortka ma wyobraźnie. Trochę jest jak dla mnie subtelnym autorem, brakuje mu pazurów (za to w jego pisarstwie aż kipi od typowej polskiej mentalności, na którą...

Biorąc pod uwagę dynamikę całej serii, ten "tom", bardziej nadawałby się na opowiadanie. Wszystko dzieje się bardzo szybko, a cała wroga armia zostaje wytrzebiona w raptem chwilę. Bardziej bym się ucieszyła z serii opowiadań, pokazujących życie głównych bohaterów po wygranej wojnie (tej kończącej się w 3 tomie). Niestety w tym, cała fabuła traci na uroku, a jedyne co daje przyjemność z czytania, są właśnie dobrze wykreowane przez autora, znane czytelnikom postacie.

Biorąc pod uwagę dynamikę całej serii, ten "tom", bardziej nadawałby się na opowiadanie. Wszystko dzieje się bardzo szybko, a cała wroga armia zostaje wytrzebiona w raptem chwilę. Bardziej bym się ucieszyła z serii opowiadań, pokazujących życie głównych bohaterów po wygranej wojnie (tej kończącej się w 3 tomie). Niestety w tym, cała fabuła traci na uroku, a jedyne co daje...

Znacie te seriale, które tyłka nie urywaja, ale da sie oglądać i historia jest wzglednie spojna? Tym sa stracency Vortena.

Kojarzycie jak komus jednak strzeli dowalic na koniec kolejny sezon, ktory widac że jest dopisany pozniej, na siłę i bazuje na sentymencie? Tym jest ta ksiazka. Niby w porzadku, ale szkoda czasu.

Znacie te seriale, które tyłka nie urywaja, ale da sie oglądać i historia jest wzglednie spojna? Tym sa stracency Vortena.

Kojarzycie jak komus jednak strzeli dowalic na koniec kolejny sezon, ktory widac że jest dopisany pozniej, na siłę i bazuje na sentymencie? Tym jest ta ksiazka. Niby w porzadku, ale szkoda czasu.

Voorteen mega postać w książce. Super historia. Wojna przeciwko złym stworom razem z całą drużyną wojowników Voorteena kozak. Chyba w dwa dni przeczytałem tak się wciągnąłem. Więcej takich historii i lektur do czytania. Warta do przeczytania, polecam ;)

Voorteen mega postać w książce. Super historia. Wojna przeciwko złym stworom razem z całą drużyną wojowników Voorteena kozak. Chyba w dwa dni przeczytałem tak się wciągnąłem. Więcej takich historii i lektur do czytania. Warta do przeczytania, polecam ;)

Będę tęsknić za Larsin :)

Będę tęsknić za Larsin :)

„Ostrza burzy” to bonusowy tom serii Straceńcy Madsa Voortena, w którym dawny bohater powraca na scenę, by zmierzyć się z nowym zagrożeniem. Mads żyje spokojnie z Hunną jako myśliwy i hodowca reniferów, ale jego spokój burzy nieoczekiwany gość i ponowne istnienie ciemnych intryg. Historia prowadzi nas przez Tajemnicę Zgrozy, niewyjaśnione losy Bielika i powrót smoczycy Lharsin w nieoczekiwanym miejscu na niebie.

Książka jest sprawnie napisana, wciąga dynamicznymi wydarzeniami i humorem Mortki – ale kiedyś zakończona opowieść zaczyna krążyć wokół znanych postaci, efekt finalny przyniósł lekki niedosyt, jakby autor rozwinął wątek czytelniczy tylko dla fanów, nie dla nowych odbiorców.

Dla mnie to 6,5/10 – solidna fantastyczna powieść „na dokrętkę”, z sympatycznymi bohaterami i humorem, ale bez wagi wcześniejszych tomów.

„Ostrza burzy” to bonusowy tom serii Straceńcy Madsa Voortena, w którym dawny bohater powraca na scenę, by zmierzyć się z nowym zagrożeniem. Mads żyje spokojnie z Hunną jako myśliwy i hodowca reniferów, ale jego spokój burzy nieoczekiwany gość i ponowne istnienie ciemnych intryg. Historia prowadzi nas przez Tajemnicę Zgrozy, niewyjaśnione losy Bielika i powrót smoczycy...