Amazing Spider-Man. Tom 2

Dobry komiks, najlepsze są momenty prywatnego życia Petera, ale też wykorzystanie kwestii totemicznej

Dobry komiks, najlepsze są momenty prywatnego życia Petera, ale też wykorzystanie kwestii totemicznej

Ciekawy tom. Podobało mi się, że Peter mierzy się zarówno z przyziemnymi sprawami, jak i też potężnymi nadprzyrodzonymi istotami.

Ciekawy tom. Podobało mi się, że Peter mierzy się zarówno z przyziemnymi sprawami, jak i też potężnymi nadprzyrodzonymi istotami.

Pierwszy album zbiorczy pełen był emocji, ciekawych pojedynków, trochę zaskakujących rozwiązań. I też rozbudziło moje oczekiwania odnośnie drugiego albumu. I są tutaj momenty lepsze, nie twierdzę, że nie, ale spora część tego wydania jest najzwyczajniej w świecie koszmarnie przegadana. Dość obszerny segment z poszukiwaniem brata jednej z uczennic Petera wiał straszliwą nudą i ciągnął się w nieskończoność. I niestety to nie jest jedyny nudny fragment. Pozostaje mi mieć nadzieję, że kolejne przygody Spider-mana ze scenariuszem Straczyńskiego będą chociaż odrobinę lepsze.

Pierwszy album zbiorczy pełen był emocji, ciekawych pojedynków, trochę zaskakujących rozwiązań. I też rozbudziło moje oczekiwania odnośnie drugiego albumu. I są tutaj momenty lepsze, nie twierdzę, że nie, ale spora część tego wydania jest najzwyczajniej w świecie koszmarnie przegadana. Dość obszerny segment z poszukiwaniem brata jednej z uczennic Petera wiał straszliwą nudą...

Tom nieco słabszy w mojej ocenie od numeru 1, głównie ze względu na pojawienie się gościnnie sporej liczby innych superbohaterów, w tym peleryniarzy, ale dalej historie są wciągające i mocno nastawione na wewnętrzną stronę Spider-Mana. Są momenty, gdzie przez bardzo długi czas występuje on po prostu jako Peter Parker i nie oglądamy go w stroju superbohatera. Bardzo mi się to podoba. W dodatku też Peterowi służy mu rola szkolnego nauczyciela - może dzięki temu innym okiem spojrzeć na problemy lokalnej społeczności. Właśnie takiego, bardziej przyziemnego Spider-Mana oczekuję.

Tom nieco słabszy w mojej ocenie od numeru 1, głównie ze względu na pojawienie się gościnnie sporej liczby innych superbohaterów, w tym peleryniarzy, ale dalej historie są wciągające i mocno nastawione na wewnętrzną stronę Spider-Mana. Są momenty, gdzie przez bardzo długi czas występuje on po prostu jako Peter Parker i nie oglądamy go w stroju superbohatera. Bardzo mi się...

Co do samych odczuć po przeczytaniu całego komiksu, to bawiłem się świetnie. Pochłonąłem te 420 stron w zasadzie w jeden wieczór. Podobała mi się szczególnie sama postać Spider-Mana. Zdecydowanie ciekawsze są dla mnie wątki starszego Petera, mającego już potężny bagaż doświadczeń i autentyczności. Straczynski nadaje Petrowi te cechy, za które osobiście kocham pająka z sąsiedztwa. Potrafi rozładować każde napięcie czy urozmaicić każde starcie masą żartów i celnych komentarzy. Łączy w cudowny sposób humor z powagą. Jest to postać, która ma swoje uzasadnione rozterki, potrzeby, a nawet czujemy jego zmęczenie, bo ma do niego w niektórych sytuacjach prawo. Jego relację z MJ są na tyle wiarygodne, że wręcz mógłbym czytać jedynie o tej dwójce. No i życie Petera jako nauczyciela oczywiście – śledzi się to świetnie!

Więcej przeczytasz tutaj: https://popkulturowcy.pl/2023/12/14/amazing-spider-man-tom-2-recenzja-komiksu/

Co do samych odczuć po przeczytaniu całego komiksu, to bawiłem się świetnie. Pochłonąłem te 420 stron w zasadzie w jeden wieczór. Podobała mi się szczególnie sama postać Spider-Mana. Zdecydowanie ciekawsze są dla mnie wątki starszego Petera, mającego już potężny bagaż doświadczeń i autentyczności. Straczynski nadaje Petrowi te cechy, za które osobiście kocham pająka z...

Straczynski wielkim scenarzystą jest! Komiks stanowi idealny balans między superbohaterskimi wyczynami Spider-Mana, a życiem prywatnym Petera Parkera. I ten drugi aspekt interesował mnie najbardziej. Świetnie śledziło mi się relację Petera z MJ, bardzo podobał mi się zeszyt z perspektywy cioci May, interesowały mnie fragmenty poświęcone jego pracy jako nauczciel, a przy tym cieszyłem się czytając jak Pajączek radzi sobie z kolejnymi adwersarzami. Komiks praktycznie nie miał słabszych momentów, a już historia "Urodziny" to mistrzostwo świata. Rysunkowo też jest świetnie. Romita Jr. ma swoją charakterystyczną kreskę, która bardzo tutaj pasuje. Jestem bardzo zadowolony z lektury i już nie mogę doczekać się kolejnego tomu!

Straczynski wielkim scenarzystą jest! Komiks stanowi idealny balans między superbohaterskimi wyczynami Spider-Mana, a życiem prywatnym Petera Parkera. I ten drugi aspekt interesował mnie najbardziej. Świetnie śledziło mi się relację Petera z MJ, bardzo podobał mi się zeszyt z perspektywy cioci May, interesowały mnie fragmenty poświęcone jego pracy jako nauczciel, a przy tym...

SENTYMENTY I TOTEMY

I jest drugi tom „Amazing Spider-Mana” Straczynskiego. A wraz z nim, w końcu , po długich latach niemal sam nowy materiał. Niemal, bo zeszyty # #57-58 i 500-502 mieliśmy okazję czytać kiedyś w tomie „Superbohaterów Marvela”, wtedy za grosze, ale w kiepskim przekładzie. No a teraz mamy w końcu jak należy, z tym co poprzedza i z zapowiedzianym tym, co będzie dalej. I choć ten tom ma swoje słabsze momenty (gangsterka),nadal to kawał rewelacyjnej rozrywki, jednej z najlepszych, jakie przydarzyły się Pajęczakowi. A przy okazji oferujący dwie naprawdę bardzo ważne rzeczy – te wspomniane powyżej numery jubileuszowe, w których Peter jeszcze raz przeżywa swoje życie i spotyka… a sami zobaczycie, oraz historię o osie, rozwijającą temat pajęczych totemów i mitologii serii zbudowanej przez Straczynskiego już na samum początku jego runu.

W życiu Petera znów dzieje się, jak to u niego. Czyli źle. Wraca do NY bez MJ. Nie złapał też Otto. Poza tym po powrocie okazuje się, że nie zapłacił rachunku za telefon, więc odcięto mu linię, a jego numery padły na loterii z tym, że akurat nimi nie zagrał. Nie może zasnąć, ale po chwili zapada w sen. Wszystko za sprawą dr. Dooma, który przybył go ostrzec. Wędrują przez sen, gdzie wszystkie postaci to przebrana MJ. Doom zabiera go do świata niematerialnego i dziwnego pajęczego kształtu, do którego zszedł z drogi Peter przy okazji walki z Cieniem. To zejście z bezpiecznej drogi było, jak wejście do oceanu – Spider-Man stał się przez to częścią łańcucha pokarmowego, stracił bezpieczeństwo. Nie ważne skąd pochodzi jego moc, jest ona powiązana z pająkiem, a to jest jego totem, miara jego tożsamości. Gdy podąża za pająkiem, dziedziczy jego moce, ale i wrogów. A moce z tego świata przenikają do realnego. Doom musi znikać, ale każe zajrzeć Peterowi do książki do etymologii, a potem się modlić... I rzeczywiście, gdy Peter się budzi i to robi, jest w szoku. Trafia bowiem na wzmiankę o osie będącej największym naturalnym wrogiem pająków. Co gorsza owa osa, Shathra, zjawia się w naszym świecie, a na Spidera czeka największe starcie w jego życiu. Starcie, które może zrujnować mu życie i zagrozić związkowi z Mary Jane, a które ponownie stawia na jego drodze Ezekiela. Teraz na Petera czeka wyprawa do Ghany w celu poznania kolebki pajęczych mocy i losów ich pierwszego posiadacza. Co gorsza Shathra nie jest jeszcze najgorszym, z czym będzie musiał się zmierzyć…

http://ksiazkarniablog.blogspot.com/2023/11/amazing-spider-man-tom-2-j-michael.html

SENTYMENTY I TOTEMY

I jest drugi tom „Amazing Spider-Mana” Straczynskiego. A wraz z nim, w końcu , po długich latach niemal sam nowy materiał. Niemal, bo zeszyty # #57-58 i 500-502 mieliśmy okazję czytać kiedyś w tomie „Superbohaterów Marvela”, wtedy za grosze, ale w kiepskim przekładzie. No a teraz mamy w końcu jak należy, z tym co poprzedza i z zapowiedzianym tym, co...