Saga Winlandzka #12

To fajny tom pośredni, który pozwala nabrać tchu po bitwie i stara się pokazać czytelnikom, jak bohaterowie radzą sobie po wszystkim, co zaszło. Żałuję bardzo, autor mangi wolał zrobić przeskok czasowy niż pokazać czytelnikom, jak Thorfinn poradził sobie w Grecji jako kupiec... niestety zabieg ten sprawia, że obawiam się, jakoby to, co najlepsze, było już za nami, a całość zmierzała do nieuchronnego końca. Jak każda dobra historia zresztą.

To fajny tom pośredni, który pozwala nabrać tchu po bitwie i stara się pokazać czytelnikom, jak bohaterowie radzą sobie po wszystkim, co zaszło. Żałuję bardzo, autor mangi wolał zrobić przeskok czasowy niż pokazać czytelnikom, jak Thorfinn poradził sobie w Grecji jako kupiec... niestety zabieg ten sprawia, że obawiam się, jakoby to, co najlepsze, było już za nami, a całość...

Tom w głównej mierze skupia się na przygotowaniach to wyprawy na tytułową Winlandię. Fajna seria aczkolwiek poprzednie tomy bardziej mi się podobały.

Tom w głównej mierze skupia się na przygotowaniach to wyprawy na tytułową Winlandię. Fajna seria aczkolwiek poprzednie tomy bardziej mi się podobały.

Naprawdę świetnie narysowana manga przedstawiająca burzliwe życie Thorhinna i jego dążenie do spełnienie marzenia jakim jest utworzenie kraju wyzwolonego od przemocy, walk i okrucieństwa.

Naprawdę świetnie narysowana manga przedstawiająca burzliwe życie Thorhinna i jego dążenie do spełnienie marzenia jakim jest utworzenie kraju wyzwolonego od przemocy, walk i okrucieństwa.

Nie bardzo lubię te albumy "Sagi Windlandzkiej", w której niewiele się dzieje. A tak niestety jest w tomie 12. Wszystko opiera się na przygotowaniach do wypłynięcia do Winlandii - przekonywaniu i zbieraniu ludzi, rozwiązywaniu konfliktów wewnętrznych, itp. Z jednej strony dobrze się czyta, a z drugiej przypomina mi to trochę album, w którym głowny bohater pracował jako niewolnik przy karczowaniu lasu. Ale czekam na tom 13 i jestem przekonany, że tam emocji nie zabraknie.

Nie bardzo lubię te albumy "Sagi Windlandzkiej", w której niewiele się dzieje. A tak niestety jest w tomie 12. Wszystko opiera się na przygotowaniach do wypłynięcia do Winlandii - przekonywaniu i zbieraniu ludzi, rozwiązywaniu konfliktów wewnętrznych, itp. Z jednej strony dobrze się czyta, a z drugiej przypomina mi to trochę album, w którym głowny bohater pracował jako...