🪞🧬 Rodzina, która nie umie przestać być rodziną 🧬🪞
🎭 Gatunek: powieść rodzinna / psychologiczna z izraelskim tłem – kibuc, historia, polityka raczej w tle
🌡️ Nastrój: gęsty, melancholijny, chwilami duszny, ale z cichymi przebłyskami czułości
🎧 Tryb czytania: w dłuższych ciągach, najlepiej wieczorem – trzeba wejść w rytm zdań i przeskoków
⭐ Ocena: mocne 7/10 – literacko bardzo wysoko, emocjonalnie poruszająca, ale momentami przyciężka
🧬 Sedno – matka, dwoje dzieci i cały bagaż, którego nie da się zrzucić 🧬
To nie jest „powieść o Izraelu” ani „kibucowy fresk”, tylko historia bardzo intymna: stara, gasnąca matka, dorosłe dzieci – i pytanie, co nam zostaje z rodziny, kiedy już nie ma złudzeń ani wielkich narracji.
Mamy trzy głosy: Chemdę, która leży w łóżku i zanurza się w pamięci jak w jeziorze; Dinę, duszącą się między byciem matką a byciem „jeszcze sobą”; i Awnera, prawnika od skrzywdzonych, który sam jest kompletnie poplątany emocjonalnie. Shalev miesza ich perspektywy, robi gwałtowne cięcia w czasie – od dzieciństwa w kibucu po współczesne kryzysy – ale dzięki temu dobrze czuć, jak przeszłość wżera się w teraźniejszość.
Na końcu miałem w gardle tę charakterystyczną kulkę – nie przez wielki twist, tylko przez bardzo prosty, ludzki gest.
🧩 Co mi tu mocno zagrało 🧩
🔹 Język i obrazy – proza gęsta, ale precyzyjna. Dużo długich zdań, metafor, motywów, które wracają (woda, jezioro, ciało, oddychanie). Literacko „wysokie C”, a nie tylko porządna obyczajówka.
🔹 Przeskoki – te gwałtowne przejścia: ze szpitala do kibucu, z kuchni Diny do spraw Beduinów, z teraźniejszości w dzieciństwo. Zaskakujące, ale po chwili wchodzą w krew i budują fajne napięcie.
🔹 Rodzicielstwo bez lukru – matki, które nie umiały być matkami, dzieci, które niby mają „lepiej”, a i tak noszą w sobie braki poprzedniego pokolenia. Bez coachingowej nadziei, ale też bez łatwego potępienia.
🔹 Czułość wśród neuroz – dużo tu gniewu, rozczarowania, zaciętych monologów wewnętrznych, a mimo to co jakiś czas przebijają drobne momenty czułości, które autorka potrafi zagrać jednym zdaniem.
🪓 Co mnie męczyło (dlaczego nie 9/10) 🪓
🔸 Momentami przytłacza – są fragmenty, gdzie jedna emocja jest mielona bardzo długo. Zamiast „uderzenia” jest raczej szuranie po tym samym nerwie.
🔸 Nierówne tempo – raz fabuła idzie świetnie, innym razem miałem wrażenie, że stoję w miejscu wewnątrz jednej głowy o kilka stron za długo.
🔸 Lekki melodramatyzm – czasem czuć, że autorka mocno „dociska dramat”, jakby bała się zostawić coś w półtonie. Na mnie to miejscami działało, ale bywało o krok od przesady.
To nadal „bardzo dobra proza”, tylko nie taka, którą chciałbym mieć w głowie non stop – bardziej książka, do której dobrze wejść, przeżyć, ale niekoniecznie zamieszkać na długo.
🪞 Migawka, z którą zostałem 🪞
Najmocniej zostały mi obrazy z końcówki: ciało, które się kurczy, pamięć, która raz odpływa, raz wraca z brutalną ostrością, i dorosłe dzieci – wciąż trochę jak dzieci – próbujące coś naprawić za późno. Pytanie z tytułu („co nam zostało?”) na końcu nie jest filozoficzną zagadką, tylko bardzo konkretnym doświadczeniem: zostaje parę gestów, kilka scen, trochę czułości i cały bagaż, z którym trzeba nauczyć się żyć.
🎯 Dla kogo / kiedy warto 🎯
Dla czytelnika, który:
🔹 lubi gęstą psychologię i rodzinne labirynty, a nie szybkie fabularne fajerwerki,
🔹 ma cierpliwość na długie zdania i przeskoki perspektyw,
🔹 nie boi się książek o starzeniu, umieraniu i „wyczerpaniu się” pewnych ról (matka, dziecko, partner).
📈 Dla mnie – mocne 7/10: literacko bardzo wysoko, emocjonalnie poruszająca, z finałem, który naprawdę chwyta, ale z trasą po drodze chwilami zbyt ciężką, by dać wyższą notę.
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Szukamy ofert...![25 książek za 25 słów [Konkurs]](https://s.lubimyczytac.pl/upload/texts/02500/02584/9_13741553197.png)
OPINIE i DYSKUSJE o książce Niezwykła wędrówka Harolda Fry
Niezwykła wędrówka Harolda Fry autorstwa Rachel Joyce to ciepła, refleksyjna opowieść o zwykłym człowieku, który wyrusza w spontaniczną pieszą podróż przez Anglię do chorej na raka koleżanki sprzed lat, wierząc, że jego wędrówka może uratować czyjeś życie. To historia o nadziei, żalu i drugiej szansie, pokazująca jak długa droga może prowadzić także do wewnętrznej przemiany.
Niezwykła wędrówka Harolda Fry autorstwa Rachel Joyce to ciepła, refleksyjna opowieść o zwykłym człowieku, który wyrusza w spontaniczną pieszą podróż przez Anglię do chorej na raka koleżanki sprzed lat, wierząc, że jego wędrówka może uratować czyjeś życie. To historia o nadziei, żalu i drugiej szansie, pokazująca jak długa droga może prowadzić także do wewnętrznej przemiany.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNiezwykła! Ożywcza. Dla tych, którzy potrafią się przy książce odprężyć. Natomiast zupełnie nie dla tych, którzy bezrefleksyjnie rozczytują się w papce agresywnych, wulgarnych i tępych kryminałów polskich pisarek czy pisarzy.
To książka dla ludzi myślących.
Niezwykła! Ożywcza. Dla tych, którzy potrafią się przy książce odprężyć. Natomiast zupełnie nie dla tych, którzy bezrefleksyjnie rozczytują się w papce agresywnych, wulgarnych i tępych kryminałów polskich pisarek czy pisarzy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo książka dla ludzi myślących.
Potrzebowałam jakiegoś zajęcia przy łuskaniu orzechów i padło na film „Niezwykła wędrówka Harolda Fry” i dobrze zrobiłam, bo rola Jima Broadbenta, a szczególnie jego oczy i spojrzenie urzekły mnie i myślę, że oddały zapewne piękne słowa i przesłanie z książki Rachel Joyce.
Starszy pan, dotąd żyjący wraz z żoną raczej wydawałoby się – „flegmatycznie” – całkiem spontanicznie i bez żadnego przygotowania postanawia przejść pieszo 500 mil, aby wesprzeć w wyzdrowieniu swoją przyjaciółkę, wobec której ma dług wdzięczności. Ta wędrówka na różnych etapach przynosi spotkania różnych ludzi, rozmyślania, wewnętrzną spowiedź i pokutę oraz oczyszczenie jego i jego żony z traumy, z którą zamknęli w swoim domu.
Potrzebowałam jakiegoś zajęcia przy łuskaniu orzechów i padło na film „Niezwykła wędrówka Harolda Fry” i dobrze zrobiłam, bo rola Jima Broadbenta, a szczególnie jego oczy i spojrzenie urzekły mnie i myślę, że oddały zapewne piękne słowa i przesłanie z książki Rachel Joyce.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toStarszy pan, dotąd żyjący wraz z żoną raczej wydawałoby się – „flegmatycznie” – całkiem spontanicznie...
Książka ma tak dużo świetnych opinii, jest ekranizacja a ja nie mogłam doczekać się końca. Nudne to niestety było, odrealnione, rozwlekłe i sama opowieść…- choć coś tam znalazłoby się emocji -to nie trafiło to do mnie zupełnie. Niestety nie polecam.
Książka ma tak dużo świetnych opinii, jest ekranizacja a ja nie mogłam doczekać się końca. Nudne to niestety było, odrealnione, rozwlekłe i sama opowieść…- choć coś tam znalazłoby się emocji -to nie trafiło to do mnie zupełnie. Niestety nie polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWspaniała - ciepła, poruszająca, przypomina, co jest w zyciu najważniejsze.
Wspaniała - ciepła, poruszająca, przypomina, co jest w zyciu najważniejsze.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo mi się podobała ta książka. I od razu kupiłam kolejną książkę Rachel Joyce
Bardzo mi się podobała ta książka. I od razu kupiłam kolejną książkę Rachel Joyce
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMyślę, że będzie to jedna z ważniejszych książek w moim życiu. Czytałam ją z zapartym tchem i z wielkim wzruszeniem. Pozornie prosta opowieść o człowieku, który wędruje przez Anglię, by dotrzeć do umierającej przyjaciółki staje się wieloplaszczyznową opowieścią o życiu i jego nieprzewidywalności. To opowieść o potrzebie miłości , jaką posiada każdy z nas, o konsekwencjach naszych życiowych wyborów, o tym, że to , co czynimy wpływa także na innych, ale przede wszystkim opowieść o nadziei, której tak bardzo w życiu potrzebujemy.
Myślę, że będzie to jedna z ważniejszych książek w moim życiu. Czytałam ją z zapartym tchem i z wielkim wzruszeniem. Pozornie prosta opowieść o człowieku, który wędruje przez Anglię, by dotrzeć do umierającej przyjaciółki staje się wieloplaszczyznową opowieścią o życiu i jego nieprzewidywalności. To opowieść o potrzebie miłości , jaką posiada każdy z nas, o konsekwencjach...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTa książka Rachel Joyce to zupełne zaskoczenie. Ale jak ja lubię takie niespodzianki!
Drugie po "Mężczyzna imieniem Ove".
Cóż to ci emeryci wyprawiają? Zupełnie jakby na starość mogli zmienić świat.
Wydaje się nieco absurdalna, bo jak można w starszym wieku, zupełnie bez przygotowania, wyjść z domu na pocztę i ruszyć na wędrówkę na dystans 600 mil.
Jednak nie tu leży pies pogrzebany.
Ta wędrówka to swego rodzaju rozliczenie z życiem, z małżeństwem, które pozostało nim już tylko z nazwy. Zresztą ta czekająca w domu żona Maureen to druga cicha bohaterka tej opowieści. Początkowo zła i wzburzona, potem sceptyczna i na koniec kibicująca.
Poruszająca historia, pełna emocji, wędrówka w sensie fizycznym, jak i mentalnym.
Polecam serdecznie.
Ta książka Rachel Joyce to zupełne zaskoczenie. Ale jak ja lubię takie niespodzianki!
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDrugie po "Mężczyzna imieniem Ove".
Cóż to ci emeryci wyprawiają? Zupełnie jakby na starość mogli zmienić świat.
Wydaje się nieco absurdalna, bo jak można w starszym wieku, zupełnie bez przygotowania, wyjść z domu na pocztę i ruszyć na wędrówkę na dystans 600 mil.
Jednak nie tu leży pies...
Harold Fry jest starszym mężczyzną na emeryturze. Pewnego dnia dostaje list od swojej dawnej znajomej Queenie, która pisze, że jest w hospicjum i umiera na raka. Harold odpisał jej kilka słów, poszedł wysłać list, ale w drodze do skrzynki pocztowej nagle zmienił zdanie i postanowił, że do niej pójdzie. A ona do tego czasu jak on będzie szedł, nie może umrzeć. cały myk polega jednak na tym, że Harold mieszka na drugim końcu kraju niż Queenie, a on w ogóle nie przygotował się do tego typu podróży: nie ma ubrań na zmianę, nie ma odpowiednich butów, nie ma nawet telefonu komórkowego!
Ta książka jest podróży, ale sama jest taką podróżą. Mnie zaskoczyła wiele razy, wzbudziła we mnie mnóstwo emocji, pomimo tego, że właściwie nic tu się nie dzieje: starszy mężczyzna wędruje! Co tu się może wydarzyć?! A jednak! Harold idąc spotyka wiele przeróżnych osób, one opowiadają mu o swoich historiach, pytają też o jego życie. Podczas wędrówki sam zaczyna wspominać najważniejsze, a może przełomowe momenty swojego życia, zaczyna patrzeć na nie w inny sposób niż dotychczas, a zmiana otoczenia rzuca mu inną perspektywę na niektóre wydarzenia z przeszłości.
Ale to nie tylko opowieść o nim. Drugoplanową bohaterką jest jego żona Maureen. I w jej przypadku powiedzielibyśmy, że dzieje się jeszcze mniej. Bo ona została sama w domu. Od czasu do czasu odbiera tylko telefon od Harolda. Ale ona też odbywa tutaj podróż i to bardzo intensywną.
Niesamowita opowieść o poszukiwaniu sensu życia, o życiowych wyborach, o przekonaniu, że kogoś zawiedliśmy, nie stanęliśmy na wysokości zadania. Ale i o zrozumieniu drugiego człowieka i jego uczuć, czasem tak szybko i bezlitośnie oceniamy innych. Czasem też żyjemy obok drugiej osoby, nawet nie zastanawiając się co ona czuje...
Poza tym Harold odkrywa jak niewiele w życiu mu potrzeba tych materialnych rzeczy. Zaczyna zwracać uwagę na rzeczy, których wcześniej nie dostrzegał: przyrodę i otaczający go świat.
A świetnych uzupełnieniem było obejrzenie filmu! Zresztą książka ma filmową okładkę!
Harold Fry jest starszym mężczyzną na emeryturze. Pewnego dnia dostaje list od swojej dawnej znajomej Queenie, która pisze, że jest w hospicjum i umiera na raka. Harold odpisał jej kilka słów, poszedł wysłać list, ale w drodze do skrzynki pocztowej nagle zmienił zdanie i postanowił, że do niej pójdzie. A ona do tego czasu jak on będzie szedł, nie może umrzeć. cały myk...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPoruszająca, refleksyjna powieść. Starszy pan, Harold, wyrusza pieszo z południa Anglii na samą północ. Wierzy , że jego wędrówka może uratować życie bliskiej mu osoby. Stopniowo poznajemy fakty z życia Harolda, wszystko jest dość smutne i przygnębiające. Na każdego z nas pewnie przyjdzie czas, żeby zrobić rachunek sumienia z własnego życia. Przemyślenia Harolda na temat relacji z synem, żoną niestety nie są optymistyczne.
Myślę, że każdy po przeczytaniu tej powieści wyciągnie coś dla siebie.
Poruszająca, refleksyjna powieść. Starszy pan, Harold, wyrusza pieszo z południa Anglii na samą północ. Wierzy , że jego wędrówka może uratować życie bliskiej mu osoby. Stopniowo poznajemy fakty z życia Harolda, wszystko jest dość smutne i przygnębiające. Na każdego z nas pewnie przyjdzie czas, żeby zrobić rachunek sumienia z własnego życia. Przemyślenia Harolda na temat...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to