Dungeons & Dragons. Złodziejski honor. Powieść.

Ja szczerze kocham D&D, to uniwersum, które w moim serduszku ma chyba największy dział miłości i wybaczania, jaki może być, zresztą, kogo ja próbuję tu przekonać - jak mnie ktoś śledzi, wie, co i jak. No tru loff foreva, taka Wakanda, zanim to było modne. Z tej miłości to ja czasem po prostu głupoty robię, jak to każda zakochana jednostka - bywa. No każdemu się trafia. Ale kiedy w moje łapki trafiło "Dungeon & Dragons. Złodziejski honor. Powieść", najwyraźniej bogowie odebrali mi rozum, serce i jeszcze zasadzili kopa w 👺 i to tak, że laczek mi między pośladkami został. Bo ja nie wiem, co mnie podkusiło, by zignorować wszystkie dzwony alarmowe wyjące mi w mózgu, wliczając w to te na widok tego tłuściutkiego jak ponczusiek smo(cz)ka na okładce - i kupiłam to i postanowiłam przeczytać. Ehhhh. Najwyraźniej bogowie potrzebowali się ze mnie bardzo solidnie pośmiać...

https://jesiennaczyta.blogspot.com/2024/08/702024-david-lewman-dungeons-dragons.html

Ja szczerze kocham D&D, to uniwersum, które w moim serduszku ma chyba największy dział miłości i wybaczania, jaki może być, zresztą, kogo ja próbuję tu przekonać - jak mnie ktoś śledzi, wie, co i jak. No tru loff foreva, taka Wakanda, zanim to było modne. Z tej miłości to ja czasem po prostu głupoty robię, jak to każda zakochana jednostka - bywa. No każdemu się trafia. Ale...

Akcja "Powieści" urywa się w połowie filmu. Czyta się źle i myślę, że nawet młodszy odbiorca nie polubi tej książki.

Akcja "Powieści" urywa się w połowie filmu. Czyta się źle i myślę, że nawet młodszy odbiorca nie polubi tej książki.

Witajcie, miłośnicy przygód! 🐉📘 Dzisiaj podzielę się z Wami wrażeniami po lekturze powieści osadzonej w uniwersum Dungeons & Dragons!

Książka skierowana jest dla każdej grupy wiekowej - dzieciom i młodzieży zapewni zastrzyk wyobraźni, a dorośli odpoczną przy lekkiej opowieści nie do końca na poważnie 😀. Zainspirowana kinową ekranizacją 🎬 .Otwarte zakończenie pozostawia drzwi do niespodzianek, szczególnie dla tych, którzy wybiorą się na filmową wycieczkę do Neverwinter. 🏰
Ja po przeczytaniu książki obejrzałam również film, przy którym razem z Mateuszem świetnie się bawiliśmy 😉

Drużyna z bardem Edginem i wojowniczą Holgą na czele, prowadzi nas przez miasto pełne niebezpieczeństw. Przypadkowi poszukiwacze przygód tworzą ekipę gotową na wszystko! 💪👣. Po obejrzeniu Vox Machiny postać Edgina była dla mnie słaba w porównaniu ze Scanlanem (kto oglądał będzie wiedział o co chodzi 😅) Za to teksty Holgi jak na barbarzynke przystało wymiatały!

Starzy wrogowie szukają zemsty, a intryga nabiera tempa, tworząc niebezpieczny wir wydarzeń. 🌪️ Czy bohaterowie poradzą sobie w obliczu przeszłości? Przekonajcie się sami 😉

"Złodziejski Honor" to nie tylko powieść, to zaproszenie do uczestnictwa w przygodzie, gdzie tylko wyobraźnia jest ograniczeniem. 🔓

Na końcu znajdziemy również zdjęcia z planu filmowego.

Witajcie, miłośnicy przygód! 🐉📘 Dzisiaj podzielę się z Wami wrażeniami po lekturze powieści osadzonej w uniwersum Dungeons & Dragons!

Książka skierowana jest dla każdej grupy wiekowej - dzieciom i młodzieży zapewni zastrzyk wyobraźni, a dorośli odpoczną przy lekkiej opowieści nie do końca na poważnie 😀. Zainspirowana kinową ekranizacją 🎬 .Otwarte zakończenie pozostawia...

Bardzo wciąga (szczególnie jeżeli oglądało się film),ale kończy się w połowie. Pozostaje niedosyt...

Bardzo wciąga (szczególnie jeżeli oglądało się film),ale kończy się w połowie. Pozostaje niedosyt...

Zapraszam do siebie na bloga: https://szelmowyjar.blogspot.com/2024/02/dungeons-zodziejski-honor-powiesc-czyli.html

„Przed wyruszeniem w drogę należy zebrać drużynę…”
Koniec poprzedniego roku mijał mi bardzo intensywnie pod znakiem D&D. Powróciłam do świata Zapomnianych Krain za sprawą kultowych gier spod szyldu „Baldur’s Gate”. Przesiedziałam dobre parę godzin na ponownej eksploracji świata, rozwijaniu interakcji między członkami drużyny i rozwiązywaniu problemów postaci. Dwie części BG (nie grałam jeszcze w trzecią) lata temu stały się dla mnie kopalnią dobrych historii: nieraz zabawnych, czasem tragicznych, ale z pewnością nie wiejących nudą. Nic zatem dziwnego, że z sentymentu wracam raz na czas do Athkatli (moje ulubione miasteczko),by spotkać starych znajomych.
W kwietniu 2023 w Polsce premierę miał film osadzony we wspomnianym uniwersum: „Dungeons&Dragons: Złodziejski honor”. To nieco ponad dwugodzinna opowieść o łotrzyku/ bardzie Edginie (nie mylić z Edwinem z „Baldur’s Gate”!) Darvisie, który wraz z barbarzynką Holgą ucieka z więzienia. Bohaterowie muszą odnaleźć córkę Edgina - w końcu Kira ma już siedem lat i wychowuje się bez ojca (bez matki też – kobieta zginęła z ręki Czerwonego Maga). Trop wiedzie ich do Neverwinter, gdzie – o dziwo – władzę przejął ich dawny znajomy, niejaki Forge, łotrzyk z dawnej drużyny. Obecny lord Neverwinter nie gra fair. Robi wodę z mózgu małej Kirze i ze wszystkich sił stara się pozbyć Edgina. Dlaczego? Nie zdradzę. Jeśli jesteście zainteresowani tematem, film znajdziecie w serwisach streamingowych. Nie oczekujcie odmiany życia i jakiegoś wielkiego katharsis. Film jest spoko, by popatrzeć, pośmiać się i przy nim odpocząć. Nie wiem, czy ta mała jaskółeczka uczyni wiosnę D&D, ale osobiście trzymam kciuki (szczególnie, że już kilka podejść do tematu widziałam).
Zupełnie inaczej sprawa ma się z książką. Dawno temu obiecywałam sobie, że nie będę sięgać do powieściowych adaptacji filmów. O ile tranzycja z książki na film wychodzi zazwyczaj nieźle, w drugą stronę temat jest o wiele trudniejszy.
Smuciła mnie niegdyś lektura „Ostatniego smoka” (film jest kultowy, książka nie) i powtarzałam sobie, że więcej już nie będę sobie krzywdy nieudanymi adaptacjami robić (minuta ciszy dla będącej adaptacją gry książki „Sacred: Anielska krew” z Fabryki Słów). Tak trzymałam się długo, ale obudził się we mnie ten drugi wilk i z pachnącym cebulą oddechem kupił na promocji „Dungeons&Dragons: Złodziejski honor. Powieść”. To był błąd. Może niezbyt kosztowny, ale jednak błąd.
Akcja powieści, podobnie jak filmu, rozpoczyna się w więzieniu, skąd bohaterowie planują uciec. Czytelnik otrzymuje praktycznie to, co mógł zobaczyć w kinie lub na streamingach (nie wyskakujcie mi z memami z Nicolasem Cage’m),a nawet mniej: David Lewman, autor tego potworka, oszczędza czytelnikowi większość szczegółów przy opisach wyglądu bohaterów czy akcji. Wycina także lwią część z flashbackowych wstawek z filmu. Historia pokazana jest bardzo prosto i topornie: w końcu ten produkt ma być docelowo skierowany do młodzieży. Niby wszystko się turla z punktu A do B: tu Neverwinter, tu zgarnianie towarzyszy do drużyny, ale coś nie gra. Bawiące w filmie żarty są tu sztywne i nudne. Bohaterowie nie nabierają głębi, tylko trącają kliszami. Do tego czytelnik nie ma szans zagłębić się w bogaty świat Zapomnianych Krain - wszystko traktowane jest po macoszemu i opisywane po tak zwanych „łebkach” (chociażby kwestia Harfiarzy, którą w medium literkowym aż prosiło się, by rozwinąć).
Ok, ja wiem, że z założenia te treści mają trafiać do młodszej publiki, być może dopiero zaczynającej swoją przygodę z D&D (choć, jak już pokazałam wyżej, słaby to może być początek),ale nie mogę pozbyć się wrażenia, że taki młodociany czytelnik został zlany. Za katalogowe 32,99 zł (niżej, gdy kupujecie na promocji) odbiorca dostaje 142 strony rozdmuchanego tekstu, będącego adaptacją 2/3 filmu. Tak, akcja urywa się po smoku. Nie dowiecie się, o co chodzi z kwestią tytułowego honoru, nie będziecie towarzyszyć Edginowi w misji odzyskania córki i nie będziecie przeżywać bitwy z panią złą Czerwoną Magiczką. Za to dostaniecie 8 stron fotosów z filmu wydrukowanych na kredowym papierze. Marne pocieszenie. Moja jedyna myśl po zakończeniu lektury: „Ej! Czy na sali był jakiś typ z EA? Kiedy wypuszczą płatne DLC?”
Na promocji wraz ze „Złodziejskim honorem. Powieścią” kupiłam również „Ścieżkę druida”, historię druidki Doric, będącą w pewnym sensie prequelem omawianej powieści. Jeszcze jej nie czytałam, ale już mam powód do marudzenia (a jakże): obie książki są wydrukowane w zupełnie różnych formatach. „Ścieżka druida” ma grzbiet wyższy o około centymetr i jest o około pół centymetra głębsza. Gdybym chciała obie części postawić na półce, wyglądałoby to razem głupio. Kolekcjonerzy zrozumieją.
Mieszkanie nie jest jednak z gumy i nie zmieści wszystkiego, co „przydaaasie”, dlatego też nie będę składować produktu niepełnowartościowego, jakim okazała się „Dungeons&Dragons: Złodziejski honor. Powieść”. Wiem, że do niej nie wrócę już nigdy. Jako wieloletnia fanka uniwersum nie będę polecać tej książki nikomu: bez względu na wiek czy poziom fantastycznego „wtajemniczenia”. Znacznie lepiej sięgnąć po tytuły wydawane kiedyś przez Wydawnictwo ISA: czasem tłumaczone tragicznie, ale jednak wprowadzające w świat Forgotten Realms. A jeśli poddacie się z powodu bezowocnych poszukiwań starszych książek, odpalcie film lub zainstalujcie „Baldur’s Gate”, czy „Icewind Dale” i bawcie się dobrze.
Tego Wam życzę.
Dungeons&Dragons: Złodziejski honor. Powieść
Autor: David Lewman (na podstawie scenariusza Jonathana Goldsteina i Johna Francisa Daleya)
Wydawnictwo: HarperCollins Polska
Liczba stron: 152 (w tym 8 stron fotosów)
Cena okładkowa: 32,99 zł
Moja ocena: 2/10

Zapraszam do siebie na bloga: https://szelmowyjar.blogspot.com/2024/02/dungeons-zodziejski-honor-powiesc-czyli.html

„Przed wyruszeniem w drogę należy zebrać drużynę…”
Koniec poprzedniego roku mijał mi bardzo intensywnie pod znakiem D&D. Powróciłam do świata Zapomnianych Krain za sprawą kultowych gier spod szyldu „Baldur’s Gate”. Przesiedziałam dobre parę godzin na ponownej...

Dla fanów świata D&D oraz najnowszej filmowej ekranizacji – można pokusić się o zakup. To bardzo przyjemna, zabawna lektura (imitująca kropka w kropkę film) w bardzo przystępnej cenie i z najlepszym w historii świata smokiem na okładce. Nagłe zakończenie pozostawia spory niedosyt, niemniej książka ta to gwarant dobrej zabawy.

https://popkulturowcy.pl/2023/04/19/dungeons-dragons-zlodziejski-honor-powiesc-recenzja-ksiazki/

Dla fanów świata D&D oraz najnowszej filmowej ekranizacji – można pokusić się o zakup. To bardzo przyjemna, zabawna lektura (imitująca kropka w kropkę film) w bardzo przystępnej cenie i z najlepszym w historii świata smokiem na okładce. Nagłe zakończenie pozostawia spory niedosyt, niemniej książka ta to gwarant dobrej...

Film spoko, ale książka jako wierna adaptacja i to jeszcze bez finału to kiepski pomysł.

Film spoko, ale książka jako wierna adaptacja i to jeszcze bez finału to kiepski pomysł.

Książka przedstawia fabułę filmu o tym samym tytule: Dungeons & Dragons: Złodziejski Honor. Problem w tym, że robi to mniej więcej do połowy historii ukazanej w filmie, po czym urywa się i kończy.

Książka przedstawia fabułę filmu o tym samym tytule: Dungeons & Dragons: Złodziejski Honor. Problem w tym, że robi to mniej więcej do połowy historii ukazanej w filmie, po czym urywa się i kończy.

Dlaczego to jest tylko pół filmu xd

Dlaczego to jest tylko pół filmu xd

Dungeons & Dragons: Złodziejski honor Powieść to tytuł, którym możecie kojarzyć jako, że aktualnie jest wyświetlany w kinie, film jest ekranizacją książki, którą dziś wam zrecenzuję. Książkę do recenzji podesłało Harper Kids, za co bardzo dziękuję. Czy warto po nią sięgnąć? O czym opowiada? Tego dowiecie się z tego filmu. Zapraszam.

Dungeons & Dragons: Złodziejski honor Powieść to tytuł, którym możecie kojarzyć jako, że aktualnie jest wyświetlany w kinie, film jest ekranizacją książki, którą dziś wam zrecenzuję. Książkę do recenzji podesłało Harper Kids, za co bardzo dziękuję. Czy warto po nią sięgnąć? O czym opowiada? Tego dowiecie się z tego filmu. Zapraszam.