Podróże z Charleyem: w poszukiwaniu Ameryki

W 1960 r. John Steinbeck wsiadł do pickupa z zabudową kempingową, którego, wzorując się na Don Kichocie, nazwał "Rosynant". Wraz z pudlem Charleyem wyruszył w trzymiesięczną podróż, podczas której odwiedził 34 stany USA. Swoje doznania z wyprawy spisał w formie powieści, która w mojej ocenie jest zarówno przykładem literatury drogi, jak i reportażu. Autor obserwuje Amerykę lat 60., jej problemy społeczne i obyczajowe. Konfrontuje swoje dawne wyobrażenia o ojczyźnie z rzeczywistością. Opisuje kolejne spotkania, miejsca i doświadczenia. Książka w ogóle się nie zestarzała. Zawdzięczamy to w dużej mierze talentowi literackiemu autora, jego wnikliwemu zmysłowi obserwacji, zdolności do dzielenia się refleksjami, a jednocześnie dystansowi i wspaniałemu, mocno ironicznemu miejscami humorowi.
Bardzo dobra książka — czytałem ją z prawdziwą przyjemnością.

W 1960 r. John Steinbeck wsiadł do pickupa z zabudową kempingową, którego, wzorując się na Don Kichocie, nazwał "Rosynant". Wraz z pudlem Charleyem wyruszył w trzymiesięczną podróż, podczas której odwiedził 34 stany USA. Swoje doznania z wyprawy spisał w formie powieści, która w mojej ocenie jest zarówno przykładem literatury drogi, jak i reportażu. Autor obserwuje Amerykę...

Był czas gdy marzyłem o czymś podobnym, wsiąść w kampera i pojeździć po Stanach.
Czas ten jednak dawno już minął, więc pozostają książki.
Dzięki Steinbeckowi możemy się tu przenieść do USA początku lat 60-tych ubiegłego wieku i odbyć tę całkiem przyjemną podróż w towarzystwie autora i jego sympatycznego towarzysza :)
W internecie można znaleźć parę zdjęć z tamtego okresu, jest na nich autor, jest Charley, a także i Rosynant.

Był czas gdy marzyłem o czymś podobnym, wsiąść w kampera i pojeździć po Stanach.
Czas ten jednak dawno już minął, więc pozostają książki.
Dzięki Steinbeckowi możemy się tu przenieść do USA początku lat 60-tych ubiegłego wieku i odbyć tę całkiem przyjemną podróż w towarzystwie autora i jego sympatycznego towarzysza :)
W internecie można znaleźć parę zdjęć z tamtego okresu,...

7.5

7.5

Przeczytałam już kilka powieści tego autora jak np. "Grona gniewu", "Na wschód od Edenu" czy "Myszy i ludzie" i, aż trudno mi uwierzyć, że to ten sam autor pisał "Podróże z harleyem".
Nie doczytałam jej do końca, nie dałam rady. Niczego z tej książki o Ameryce się nie dowiedziałam. Ani o ludziach, kulturze przebytego stanu, ani o klimacie. Niczego. Za mało, za słabo, żadnej adrenaliny, żadnych emocji. Nic. Nuda.
Smutna moim zdaniem ta podróż była, a przeczytalam już całkiem sporo takich książek jak np. "Chrobot", "Na poboczu Ameryk", "Nowa Zelandia" czy "Bezsenność w Tokio". Rozczarowanie.

Przeczytałam już kilka powieści tego autora jak np. "Grona gniewu", "Na wschód od Edenu" czy "Myszy i ludzie" i, aż trudno mi uwierzyć, że to ten sam autor pisał "Podróże z harleyem".
Nie doczytałam jej do końca, nie dałam rady. Niczego z tej książki o Ameryce się nie dowiedziałam. Ani o ludziach, kulturze przebytego stanu, ani o klimacie. Niczego. Za mało, za słabo,...

Bardzo dobra powieść ukazująca społeczeństwo amerykańskie.

Bardzo dobra powieść ukazująca społeczeństwo amerykańskie.

To nie podróż kształtuje człowieka, ale człowiek – podróż. Dopiero potem zaczyna się wędrówka przez całe życie, wystawione na pastwę drogi.
Do tej pory John Steinbeck czarował swymi powieściami – teraz zaś, sięgnąwszy po jego reporterską relację z wielkiej wyprawy po Ameryce z początku lat 60., mogłem w pełni poczuć, z jak wybitnym pisarzem mam do czynienia.

W roku 1960 Steinbeck, wraz ze swym psem Charleyem, wyrusza w podróż, która ma mu dać odpowiedź na pytanie o tożsamość Ameryki. Przemierzając wiernym kamperem kolejne stany, spotyka tyle samo charakterów, co przeciwności losu.
Droga jest tu wszystkim – to ona jest kamieniem węgielnym, na którym zbudowano tę książkę. Dzieło to różni się od innych utworów amerykańskiego pisarza, lecz czuć w nim wspólny mianownik: szczery do bólu autentyzm i poruszającą nutę, z jakiej słynie.
Poza tym Steinbeck pisze tak, jakby był tuż obok i zdawał na bieżąco relację ze swojej wyprawy – przez co można odnieść wrażenie, że słucha się opowieści dobrego znajomego.

Sympatyczność przekazu i realizm tej książki sprawiają, że czyta się ją nie jak zwykły pamiętnik z autobiograficznym zacięciem, lecz jak próbę nawiązania relacji z czytelnikiem – przekazania mu swoich przemyśleń i spostrzeżeń, często podszytych głębszą refleksją.
Steinbeck przemierza Stany Zjednoczone z celem poznania własnych rodaków, by później przeanalizować zdobytą wiedzę i stworzyć z niej rozprawkę o całym kraju. Wyczuwalne w lekturze emocje pisarza są najmocniejszym środkiem wyrazu – dzięki nim podróż po Ameryce staje się również próbą odnalezienia lekarstwa dla własnej duszy: niespokojnej i ciągle poszukującej złotego środka.

Książka Steinbecka jest wszystkim tym, z czego autor słynie, a jednocześnie – przez obraną formę – pozwala jeszcze bliżej zajrzeć do jego wnętrza. Rezultat wybrzmiewa donośnie, pozostawiając za sobą szeroką paletę radości, smutku, zrozumienia i zwykłej, ludzkiej samotności.

To nie podróż kształtuje człowieka, ale człowiek – podróż. Dopiero potem zaczyna się wędrówka przez całe życie, wystawione na pastwę drogi.
Do tej pory John Steinbeck czarował swymi powieściami – teraz zaś, sięgnąwszy po jego reporterską relację z wielkiej wyprawy po Ameryce z początku lat 60., mogłem w pełni poczuć, z jak wybitnym pisarzem mam do czynienia.

W roku 1960...

Powolna, nieśpieszna narracja zabiera nas w podróż, jakich niewiele: pełna pokory i dystansu. za jednym wyjątkiem, nie unosi się mocnymi emocjami. To duży luksus móc w jakimkolwiek momencie swojego życia patrzeć na świat z takiej spokojnej perspektywy. Źródło wspaniałych cytatów.

Powolna, nieśpieszna narracja zabiera nas w podróż, jakich niewiele: pełna pokory i dystansu. za jednym wyjątkiem, nie unosi się mocnymi emocjami. To duży luksus móc w jakimkolwiek momencie swojego życia patrzeć na świat z takiej spokojnej perspektywy. Źródło wspaniałych cytatów.

Wspaniała pozycja. To dopiero druga książka Steinbecka, którą przeczytałam i bardzo podoba mi się jego styl. Opisy podróży, Stanów z lat 60, jego relacja z Charleyem, sposób patrzenia na świat i na ludzi. Na prawdę czuć tutaj kunszt pisarski.

Wspaniała pozycja. To dopiero druga książka Steinbecka, którą przeczytałam i bardzo podoba mi się jego styl. Opisy podróży, Stanów z lat 60, jego relacja z Charleyem, sposób patrzenia na świat i na ludzi. Na prawdę czuć tutaj kunszt pisarski.

Powieść autobiograficzna, w której Steinbeck opisuje swoją podróż po Ameryce w towarzystwie psa Charleya. Autor przygląda się zmieniającemu się społeczeństwu, wspomina młodość i zastanawia się nad kondycją współczesnego świata. To pełna refleksji książka drogi, w której widać mądrość i doświadczenie pisarza.

Powieść autobiograficzna, w której Steinbeck opisuje swoją podróż po Ameryce w towarzystwie psa Charleya. Autor przygląda się zmieniającemu się społeczeństwu, wspomina młodość i zastanawia się nad kondycją współczesnego świata. To pełna refleksji książka drogi, w której widać mądrość i doświadczenie pisarza.

Wspaniała podróż kamperem przez Amerykę :)

Wspaniała podróż kamperem przez Amerykę :)