You'd Be Home Now

To historia o nastoletniej Emory Ward, która do tej pory znała świat z etykietek: „bogata dziewczyna”, „wnuczka założyciela młyna”, „młodsza siostra popularnej Maddie”, „ta dobra i odpowiedzialna za brata”. Wszystko ulega zmianie, gdy tragiczny wypadek samochodowy z udziałem Emory i jej brata wywraca życie rodziny i całego miasteczka Mill Haven do góry nogami. Wypadek ujawnia uzależnienie jej brata, a śmierć rówieśniczki prowadzi do społecznego napięcia, osądów, plotek i obarczenia odpowiedzialnością. Cztery miesiące później Emory próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości: brat wraca z odwyku, a ona zaczyna dostrzegać, że ludzie w Mill Haven są bardziej skomplikowani, niż chce ich widzieć, a sama musi zdecydować, kim jest naprawdę i czy podda się presjom z zewnątrz.

Dostajemy tu uczciwe, realistyczne spojrzenie na uzależnienie i jego wpływ na rodzinę. To nie jest powierzchowna historia. Pokazuje, jak bardzo uzależnienie jednego człowieka może zniszczyć życie bliskich, relacje, poczucie tożsamości. Autorka nie koloryzuje, nie idealizuje, dzięki czemu emocje Emory i całego otoczenia są wiarygodne.

Główna bohaterka Emory jest przedstawiona w sposób wielowymiarowy. To ktoś, kto ma swoje wątpliwości, przyzwala sobie na słabości, a jednocześnie próbuje odnaleźć siebie w chaosie. Lubię, gdy bohaterki są tak prawdziwe.

Książka ma mocną atmosferę. Rozedrgany balans między codziennością, traumą, presją społeczną i próbą utrzymania normalności. Ten kontrast między tym, co „na zewnątrz” vs. wewnętrznym cierpieniem robi duże wrażenie.

Historia zmusza do refleksji o tym, jak łatwość oceniania innych, społeczne etykietki, plotki i stereotypy mogą zniszczyć człowieka. To też opowieść o dorastaniu, odpowiedzialności i tym, że nie da się przewidzieć życia. Czasem trzeba walczyć lub pozwolić sobie na ból.

Koniec był dobry, emocjonalny i realistyczny,

„You’d Be Home Now” to poruszająca, szczera i ważna książka. Zawiera dużą dawkę emocji, autentyczny ból, ale też nadzieję. Dla mnie to książka, która zostaje w głowie na długo. Daje do myślenia, porusza serce i pokazuje: ludzie są skomplikowani, a rzeczywistość nie jest czarno-biała. Uważam, że to jedna z lepszych współczesnych powieści młodzieżowych z realnym problemem w tle.

To historia o nastoletniej Emory Ward, która do tej pory znała świat z etykietek: „bogata dziewczyna”, „wnuczka założyciela młyna”, „młodsza siostra popularnej Maddie”, „ta dobra i odpowiedzialna za brata”. Wszystko ulega zmianie, gdy tragiczny wypadek samochodowy z udziałem Emory i jej brata wywraca życie rodziny i całego miasteczka Mill Haven do góry nogami. Wypadek...

Moje serce jest poruszone : )

Moje serce jest poruszone : )

Kocham książki, które kryją w sobie coś więcej niż tylko proste historie. Książki, które wywołują emocje i nie pozwalają o sobie zapomnieć. Książki, które są napisane z sensem i mają wartość dla czytelnika.
Kocham książki takie jak „You’d Be Home Now”. To jedna z najlepszych powieści, jakie przeczytałam w ostatnich latach.

[Niewidzialni ludzie]

Emory, choć jest nastolatką, od dawna mierzy się z dorosłymi problemami. Jej brat jest narkomanem, siostra – gwiazdą otoczenia, a rodzice – najbogatszymi ludźmi w okolicy. Pośród nich cicha i skromna Em zlewa się z tłem. Jeśli ma problemy, nie są one dość ważne. Jeżeli chce coś osiągnąć, i tak wypada blado na tle przebojowej siostry. Za to kiedy powinie jej się noga – surowa i wymagająca matka z pewnością nie omieszka tego wypomnieć córce. O ile oczywiście to zauważy, bo kolejnym problemem tej pięknej na zewnątrz i popsutej w środku rodziny jest wieczna nieobecność dorosłych.

Emory czuje się niewidzialna. I to pomimo tego, że na jej barkach spoczywa obowiązek niańczenia starszego brata. Nie ma własnego życia, ba, nie umie nawet wykształcić własnego kręgosłupa – bo ciągle żyje życiem innych i poddaje się temu, co podsunie jej los. Rodzice zabraniają spotkań z przyjaciółką? Najwyraźniej tak ma być. Chłopak, z którym przechodzi do kolejnej bazy, nie chce pokazywać się z nią publicznie? Luz, takie życie. Banieczka wokół Emory któregoś dnia jednak pęka, a wtedy zaczyna się katastrofa. Katastrofa ostatecznie doprowadzająca do czegoś w rodzaju oczyszczenia.

Jak wyjaśnia autorka w posłowiu, zależało jej na tym, by historią Em i jej rodziny opowiedzieć o niewidzialnych ludziach. O wszystkich tych współuzależnionych, którzy żyją z poczuciem, iż nie są dość istotni i że ich problemy mają zerowe znaczenie. Bo przecież obok jest ktoś, kto wykańcza się na oczach innych.

To są PRAWDZIWE problemy, czyż nie?

[Samo życie]

„You’d Be Home Now” to książka opowiadająca o realnych problemach, z jakimi zmagają się dziś młodzi ludzie i całe ich rodziny. Mówi o kryzysie bezdomności, o nierównościach społecznych, o uzależnieniach. Jest boleśnie życiowa i prawdziwa, a przez to jeszcze mocniej wgniata w fotel. Dostarcza wielu emocji i nie pozwala, by ją odłożono na bok. Jest po prostu dobra. Dobra pod kątem treści, pod kątem przekazu oraz pod kątem portretowania postaci.

Kiepskie jest tutaj niestety tylko polskie tłumaczenie. Po pierwsze: okładka krzyczy angielskim tytułem. Dlaczego? Pewnie z powodu aktualnej mody, bo przecież przełożenie tak prostego zdania na polski nie powinno być szczególnie skomplikowane. Po drugie: tłumaczka nie radzi sobie tak z żargonem sportowym, jak i slangiem młodzieżowym. Już na początku dowiadujemy się na przykład, iż jeden z bohaterów znajduje się na obozie piłkarskim, bo ma miotające ramię warte milion dolarów, i że żyje i oddycha bejsbolem, więc nie będzie sobą, jeśli nie będzie mógł grać w piłkę. Krótki rzut oka na wydanie oryginalne: gość zaiste jest bejsbolistą, ale skąd te wątki futbolowe? Coś poszło ewidentnie nie tak na etapie tłumaczenia.

Podobnie w momentach takich jak ten, w którym nastolatek rzuca zdanie: „trzeba ruszyć z tym koksem, bo uczciwie? Jeśli będę musiał (…)”. Serio, z takim tłuczeniem „honestly?” nie spotkałam się jeszcze nigdy i nigdzie.

Momentami kuleje też interpunkcja, co irytuje jeszcze bardziej. Co jak co, ale trudno zaakceptować taką niechlujność w wydaniu. Pewnie można się było tego spodziewać już po numerze z brakiem polskiego tytułu, jednak i tak jestem niemiło zaskoczona tym, co znalazłam w środku.

[Dobra, ważna książka]

Na szczęście treść powieści Kathleen Glasgow wynagradza to wszystko. „You’d Be Home Now” to piękna, mądra, poruszająca książka, która z pewnego rodzaju czułością odnosi się do tematu uzależnień. Choć mogłaby to zrobić, autorka nie epatuje cierpieniem i scenami zażywania narkotyków. Wręcz przeciwnie, myślę o stworzonej przez niej historii jako o pięknej opowieści o samotności, rodzinie i przyjaźni. Emory, jej rodzice i znajomi przechodzą niezwykłą drogę od niezrozumienia i buntu po akceptację. Możemy obserwować zarówno zmiany w osobowości dziewczyny, jak i w dynamice relacji ukazanych w książce – a to wzrusza, chwyta za serce i uderza w najczulsze struny.

W tle, rzecz jasna, autorka poświęca sporo uwagi aktualnym problemom społecznym: uzależnieniu od leków, które dotyka najmłodszych, biedzie i bezdomności, a także systemowi amerykańskiej opieki zdrowotnej. Są także wątki ważne szczególnie z punktu widzenia młodszego czytelnika: działanie social mediów, dojrzewanie, czy nawet kwestia listy lektur szkolnych. Nie dziwi więc, że powieść Glasgow spotkała się z tak ciepłym przyjęciem w Stanach Zjednoczonych. To dobra i ważna książka – bardzo na czasie i bardzo dobrze napisana.

Polecam więc, nawet mimo drobnych uchybień polskiego wydania. Zdecydowanie warto przeczytać.

Kocham książki, które kryją w sobie coś więcej niż tylko proste historie. Książki, które wywołują emocje i nie pozwalają o sobie zapomnieć. Książki, które są napisane z sensem i mają wartość dla czytelnika.
Kocham książki takie jak „You’d Be Home Now”. To jedna z najlepszych powieści, jakie przeczytałam w ostatnich latach.

[Niewidzialni ludzie]

Emory, choć jest...

„I’d be home now” to nie tylko historia zagubionej i zakochanej Emmy. To też historia jej brata Joey’a, który toczy nierówną walkę z uzależnieniem od opioidów. To historia rodziny, która mierzy się z wyniszczającym wrogiem, jakim jest nałóg. Historia do bólu prawdziwa, wzruszająca i nie ubierająca rzeczywistości w upiększone słowa. Powieść, która pokazuje jak cierpi przez uzależnienie nie tylko uzależniony, ale też jego bliscy i jakie to ważne, żeby w walce o bliską osobę nie zatracić siebie w bagnie zwanym współuzależnieniem.
Lubię takie młodzieżówki, w których, oprócz wątka romantycznego, poruszane są trudne tematy i problemy, z którymi wiele młodych osób się mierzy, a mało ma odwagę mówić. Historie napisane przez życie.
Dla mnie totalnie 10/10. Na pewno jeszcze sięgnę po książki Kathleen Glasgow.

„I’d be home now” to nie tylko historia zagubionej i zakochanej Emmy. To też historia jej brata Joey’a, który toczy nierówną walkę z uzależnieniem od opioidów. To historia rodziny, która mierzy się z wyniszczającym wrogiem, jakim jest nałóg. Historia do bólu prawdziwa, wzruszająca i nie ubierająca rzeczywistości w upiększone słowa. Powieść, która pokazuje jak cierpi przez...

Kathleen Glasgow znów zrobiła ze mną to co przy „how to make friends with the dark”.
Rolerkoster emocji.
Współodczuwanie tego przez co przechodziła główna bohaterka.
Poczucie pustki i beznadzieji.
Po. Prostu. Boskie.

Kathleen Glasgow znów zrobiła ze mną to co przy „how to make friends with the dark”.
Rolerkoster emocji.
Współodczuwanie tego przez co przechodziła główna bohaterka.
Poczucie pustki i beznadzieji.
Po. Prostu. Boskie.

Lubię tę książkę

Lubię tę książkę

💊You’d be home now💊

Q - jakie polecacie tytuły, tyczące się walki z uzależnieniami?

Z całą pewnością jest to książka, która przez swoją bardzo trudną tematykę NIE zasługuje na ocenę gwiazdkami. Zdecydowałam się wyjątkowo nie robić estetyki ani też nie ozdabiać jakoś tła do zdjęcia.

Jak sama okładka wskazuje no i nazwisko autorki, nie jest to łatwa lektura. Fabuła kręci się wokół pewnej rodziny po przejściach, w szczególności po walce jednego z ich członków, Joey’a, z uzależnieniem od n@rkotyków. Uzależnienia to tak naprawdę jedne z wielu poruszanych tutaj problemów w tej powieści. Nie zdradzę ich wszystkich, ale zastrzegam, to nie jest książka do poczytania do poduszki na kilka wieczorów!

Niestety nie mogłam przebrnąć przez tę książkę. Zamysł w tej pozycji jest dobry, nie to, że mi się nie podobało, ale dla mnie była zwyczajnie za ciężka. Uwierzcie mi, ta książka potrafi bardzo wymęczyć psychicznie. Może gdybym się zetknęła z takimi problemami co bohaterowie tej powieści, to bym tę książkę połknęła. Inna powieść autorki, „The glass girl”, została napisana dużo lżejszym piórem, ale ta pozycja jest zdecydowanie trudniejsza w odbiorze.

Pewnie kiedyś dokończę tę książkę, muszę się po prostu przygotować się do niej psychicznie. Nie spodziewałam się takiego rollercoasteru emocji… Polecam tę książkę, ale zdecydowanie nie wszystkim.

#youdbehomenow #kathleenglasgow #bookstagram #bookstagrampolska #2025 #april2025

💊You’d be home now💊

Q - jakie polecacie tytuły, tyczące się walki z uzależnieniami?

Z całą pewnością jest to książka, która przez swoją bardzo trudną tematykę NIE zasługuje na ocenę gwiazdkami. Zdecydowałam się wyjątkowo nie robić estetyki ani też nie ozdabiać jakoś tła do zdjęcia.

Jak sama okładka wskazuje no i nazwisko autorki, nie jest to łatwa lektura. Fabuła kręci...

Naprawdę mocna książka. Naszpikowana emocjami, poruszająca problemy współczesnej młodzieży, rozdzierająca serce. To świetna pozycja dla nastolatków oraz dla rodziców i osób dorosłych, ponieważ pokazuje Nam, że uzależnienie to choroba, która poza tym, że przynosi cierpienie rodzinie to także przynosi cierpienie osobie uzależnionej.

Naprawdę mocna książka. Naszpikowana emocjami, poruszająca problemy współczesnej młodzieży, rozdzierająca serce. To świetna pozycja dla nastolatków oraz dla rodziców i osób dorosłych, ponieważ pokazuje Nam, że uzależnienie to choroba, która poza tym, że przynosi cierpienie rodzinie to także przynosi cierpienie osobie uzależnionej.

Bywają takie książki, które wymagają ode mnie odpowiedniego przygotowania się psychicznego. Rozumiecie, to tak jakbym dobrowolnie “skazywała się” na ból i cierpienie. Na „You’d be home now” nastawiałam się psychicznie ponad rok, bo po „Girl in pieces” wiedziałam, że nie będzie to łatwa lektura. Pozycje tej autorki wręcz słyną z trudnych tematów, ale uważam, że są niesamowicie potrzebne naszemu społeczeństwu. Kathleen Glasgow potrafi po mistrzowsku ukazać problemy wielu nastolatków i wniknąć w ich życie szkolne, tak jakby cały czas obserwowała ich na korytarzach. Tym razem motywem przewodnim było uzależnienie od narkotyków. Widzimy, jak ogromny wpływ na całą rodzinę ma pojawienie się w niej osoby uzależnionej. Autorka przedstawia nam, jak takie osoby często funkcjonują, z jakimi myślami muszą zmagać się na codzień, a także jakie mogą być przyczyny sięgnięcia po środki odurzające. Relacja Emmy ze swoim bratem była piękna - na każdym kroku pokazywała, jak bardzo się o niego troszczy, akceptuje wszystkie jego wady i za każdym razem wyciąga do niego pomocną dłoń. Jednak to historia nie tylko o nałogu, ale przede wszystkim o grzecznej dziewczynie, która czuje się niewidzialna. Nastolatka wiedzie z pozoru idealne życie - ma bogatych rodziców, dobrze się uczy i nigdy nie sprawia problemów. Mało kto wie jednak, że nie czuje się ona kochana, jest zawsze w cieniu swojego rodzeństwa i całe życie podporządkowuje innym. Nic więc dziwnego, że ma także swoje sekrety, które pozwalają jej mieć jakiekolwiek poczucie kontroli. Rozwój Emmy był stopniowy, z początku niedostrzegalny, jednak na koniec widzimy bohaterkę, która zaczyna mieć własne zdanie i nie boi się do niego przyznać. Dziewczyna w końcu postanawia zatroszczyć się przede wszystkim o siebie i to było dla mnie niesamowicie wzruszające. Bo przecież „Nie możesz odkładać swojego życia na później, dla kogokolwiek. Czasami po prostu trzeba zrobić, to, co trzeba zrobić, aby być szczęśliwym, Bo jeśli ty sama nie jesteś, powiedzmy silna, to jak mogłabyś pomóc komuś innemu?”.

Bywają takie książki, które wymagają ode mnie odpowiedniego przygotowania się psychicznego. Rozumiecie, to tak jakbym dobrowolnie “skazywała się” na ból i cierpienie. Na „You’d be home now” nastawiałam się psychicznie ponad rok, bo po „Girl in pieces” wiedziałam, że nie będzie to łatwa lektura. Pozycje tej autorki wręcz słyną z trudnych tematów, ale uważam, że są...

Jedna z lepszych książek, jakie przeczytałam w tym roku. Porusza trudne tematy, ale nie robi tego w przytłaczający sposób. Pokazuje, jak problem uzależnienia od narkotyków odbija się na innych w tym przypadku na siostrze. Cała rodzina tak bardzo skupia się na problemie Joey'ego , że Emory staje się dla nich niewidzialna, a od tego tylko krok do katastrofy. I faktycznie, dziewczyna podejmuje szereg fatalnych decyzji, za które przyjedzie jej gorzko zapłacić. Ale narkomania to nie jedyny problem poruszany w tej książce, tych wątków, tak istotnych dla młodych ludzi, pojawia się kilka. Miejscami jednak miałam wrażenie, że za dużo tu różnych spraw autorka próbowała upchnąć. Lekcja z literatury i problemy na niej poruszane wydawały mi się wystarczające, natomiast zupełnie nie wiem, po co był wątek z zajęciami teatralnymi. Fanie, że te miłosne perypetie Emory nie były takie oczywiste, choć mogłaby autorka im poświęcić trochę więcej czasu, ale rozumiem, że nie o to w tej historii chodziło.

Jedna z lepszych książek, jakie przeczytałam w tym roku. Porusza trudne tematy, ale nie robi tego w przytłaczający sposób. Pokazuje, jak problem uzależnienia od narkotyków odbija się na innych w tym przypadku na siostrze. Cała rodzina tak bardzo skupia się na problemie Joey'ego , że Emory staje się dla nich niewidzialna, a od tego tylko krok do katastrofy. I faktycznie,...