Nieskończony Kryzys: Poświęcenie

Legion samobójców Próba ognia Johna Ostrandera i Luke'a McDonella to kawał interesującego komiksu. Bohaterami są członkowie tytułowego legionu, który składa się z czarnych charakterów, które dostają szansę odpokutowania swoich win poprzez wykonywanie tajnych operacji, których USA nie chce przeprowadzać oficjalnie. Dowodzą nimi Amanda Waller ( zdalnie ) i Rick Flag ( w terenie ). W tomie mamy klika opowieści o ich przygodach i genezę powstania tej formacji. Na końcu interesujący esej redaktora Roberta Greenbergera.

Komiks Ptaki nocy koncentruje się na kobiecych bohaterkach DC, a są to Oracle, Black Canary i Huntress. Wielkie umysły myślą podobnie stworzył zespół składający się z Gail Simone i Eda Benesa. Interesujące historie i dużo wzajemnych relacji bohaterek. Satysfakcjonująca zarówno grafika jak i opowieść.

Booster Gold, jak dotąd, przewijał się w Kolekcji Hachette zaledwie epizodycznie, podczas przygody Ligi Sprawiedliwości. A jego geneza jest z pewnością oryginalna i wymyślona w taki sposób, że intryguje. Co prawda epitety z okładki o "przezabawnym" komiksie można schować, nomen omen, między bajki, ale poza tym - bardzo przyjemnie spędziłem kilka godzin na czytaniu jednego z najobszerniejszych tomów z dotychczasowej kolekcji.

Tomu Nieopowiedziane legendy o Batmanie nie zacząłem czytać zgodnie z zaleceniami wydawcy kolekcji Bohaterowie i Złoczyńcy. W końcu jestem chronologicznym czytelnikiem, a to zobowiązuje ;) Na pierwszy ogień poszła wiec pozycja młodsza o parę lat od tytułowej miniserii, a dokładnie Nie ma nadzieji w zaułku zbrodni z 1976r pana O’Neila. Cóż się okazało. Znałem już tę opowieść. Zwiodła mnie nieco kolorystyka, ale niewystarczająco. Rozpoznałem. Historia ta została zawarta również w genialnej antologii Batmana pod tytułem Esencja Batmana. Naprawdę prześwietne zestawienie opowieść, prawie ideał. Zeszyt Nie ma nadzieji w zaułku zbrodni był jego jedna z najmocniejszych stron. Czym było by wspominanie początków historii mrocznego rycerza bez postaci Leslie? No właśnie. Jeszcze raz - genialny zeszyt. Dodam tylko, ze wydanie spod tuszu Julii Lacquement jest dla mnie subiektywnie przyjemniejsze/ciekawsze w odbiorze od wydania w tej kolekcji. Teraz przejdę już do historii zawartej w tytule tego tomu. Zaskoczyła mnie już od samego początku.. nie mam pojęcia jak to co tu się tutaj wydarzyło przetrwało próbę czasu w okresie pokryzysowym. Wydaje mi się, że… nie przetrwało. Nie zdradzę o co chodzi powiem tylko, że w „ciekawy” sposób przedstawiono tu zalążek tego skąd wzięła się koncepcja Batmana, a także taka, a nie inna aranżacja jego postaci. Nie zapomniano również i tutaj o Leslie Thompkins choć zmarginalizowano jej rolę, żeby dać miejsce kobiecie, która miała „pewny” związek z tym, że Bruce znalazł się w takim, a nie innym położeniu. Kolejny oryginalny zabieg autora. Niestety im dalej w las tym robiło się coraz to dziwniej. Aktywne życie głównej postaci jako bohater od najmłodszych lat do tego pod nazwą i w stroju, który dobrze znamy.. Rozumiem, że są to przedkryzysowe „legendy” i tak szczerze to takimi powinny zostać. Przyspieszony rozwój pod okiem najlepszego z najlepszych detektywów, a finalnie przejście do szybkiego rozwiązania odwiecznej zagadki śmierci swoich rodziców. Wydawało mi się, że to Flash jest tutaj szybki. Pomyliłem się. Poznajemy tez genezy pierwszego Robina Dicka oraz Alfreda. Tak to wszystko na przestrzeni dwóch zeszytów. O ile geneza Graysona została potraktowana ok o tyle autor musiał (jak wiele razy w tej historii) na sile wyjaśnić kolejne nieścisłości/niedopowiedzenia jeśli chodzi o Alfreda. Finał był taki, że o ile motywacja do zostania lokajem jest…ok do zaakceptowania o tyle moment kiedy pojawia się on w życiu Bruca to po prostu pomyłka.. Odstawiając na bok tą otoczkę „alternatywnej rzeczywistości” sama historia była przeciętna bardzo nastawiona po prostu na przedstawienie nam tych wszystkich „nowych” faktów z życia Bruca i jego najbliższych. Natomiast opowieść, która jest kontynuacją tej genezy była dla mnie bardziej niż pozytywnym zaskoczeniem i zdecydowanie wyciąga za uszy w górę ocenę końcową tego tomu. Zabić Legendę Alana Brennerta to krótka, ale naprawdę emocjonująca historia napisana w bardzo dynamiczny sposób. Opowiada ona o bezpośredniej konfrontacji naszego Nietoperza z demonami przeszłości w… przeszłości acz nie koniecznie tej samej. Naprawdę polecam. Pozostałe zeszyty to m.in historia Człowiek, który spada. Moje pierwsze skojarzenie dotyczyło jednego z najbardziej znanych i nagradzanych zdjęć zrobionych w czasie tragedii WTC o tym właśnie tytule. Wzbudza do refleksji. Komiks również na plus. Ostatnia opowieść to coś zdecydowanie nowszego. Pochodzi z ery new52. Całość przez pryzmat głównej historii, która stanowi podstawę całego tomu oceniam niestety bardzo przeciętnie mimo naprawdę dobrych krótkich opowieści dodatkowych.

Moja opinia o tym tomie kolekcji to 6 gwiazdek czyli dobra. Jednocześnie taką ocenę daję wtedy gdy coś nie za bardzo porwała mnie zawartość książki/komiksu. W tomie mamy kilka komiksów, w których bohaterem jest Lex Luthor - odwieczny antagonista Supermana. Ten ostatni oczywiście też tutaj występuję, przewijają się również Joker, Ra's al Ghul, Mister Mind. Swoje momenty ma również androidka Lois. Lex oczywiście próbuje zdobyć moc i siłę, która pozwoli mu zniszczyć Supermana i zapanować nad światem. Jak mu to wychodzi musicie przeczytać/obejrzeć. Na końcu tomu dość dużo komentarza i szkiców.

Liga sprawiedliwości Ścieżka tornada to kolejny tom ze świata DC. Odpowiedzialni są za niego Brad Meltzer i Ed Benes. Moim zdaniem to kawał dobrej roboty. Opowiadania związane z Ligą, w których przewijają się różni superbohaterowie były dla mnie interesujące jeśli chodzi o intrygi oraz satysfakcjonujące graficznie. Polecam.

Flash Zabójcza prędkość to oczywiście tom poświęcony sprinterom, a głównie temu, który nosi miano Flash. W komiksach Marka Waida i Mike Wieringo jest nim Wally West. Jednak mamy tu jednak więcej superbohaterów szybko się poruszających :) Epizodycznie występują też inne postacie ze świata DC. W mojej opinii komiksy są ciekawe i fajnie narysowane, ale najbliższym mi Flashem po obejrzeniu wieloodcinkowego serialu pozostanie jednak Barry Allen :)

DeMatteis, Giffen i Maguire stworzyli całkiem fajne komiksy kończące Amerykańską Ligę Sprawiedliwości i rozpoczynające Międzynarodową Ligę Sprawiedliwości. Mimo uczestnictwa wielu superbohaterów nie było przesytu. Nawet Batman pokazał, że umie współpracować i co ciekawe miał momenty z poczuciem humoru, co u tej postaci jest wręcz niespotykane. Denerwujący był Guy Gardner jako Green Lantern, który wręcz rozwalał Ligę od środka, ale w pewnym momencie zmienił się nie do poznania. W tomie nie było wyjaśnienia tej zmiany. Całkiem przyjemnie się to czytało i oglądało.

Ten tom był wielokrotnie wymieniany jako jeden z najlepszych w kolekcji. Z ogromną ciekawością sięgnąłem po niego i bawiłem się wręcz znakomicie! Od razu zdradzę, że z lektury jestem bardzo zadowolony i pewnie zostawię go sobie na półce. Komiks opowiada fascynującą historię Atlantydy – jej władców, legend, wierzeń i kultury. Fabuła zaczyna się od konfliktu dwóch braci, z których jeden opiera się na technologii, a drugi na magii i bogach. Ich spór prowadzi do rozłamu, który ma tragiczne skutki dla całej Atlantydy (ale szczegółów nie zdradzę, żeby nie psuć wam przyjemności z czytania). Historia jest niezwykle angażująca, pełna dramatycznych wydarzeń, takich jak poruszająca opowieść o córce Orina, Cory. Co ciekawe, komiks jest ukazany jako kronika relacjonowana przez kolejnych kronikarzy. Każdy z nich ma swój własny światopogląd. Szczególnie pierwszy kronikarz wydaje się być stronniczy i wyraźnie faworyzuje jednego z braci. Jedno z kluczowych wydarzeń dla historii Atlantydy, opisane przez innego kronikarza, pozostawia czytelnika w niepewności. Nie wiadomo, czy przedstawione przez niego relacje są prawdziwe, czy to jedynie mit. Ten zabieg narracyjny dodaje historii głębi i intrygi. „Kroniki Atlantydy” to świetny tom, który zdecydowanie warto przeczytać. Cieszę się, że udało mi się go zdobyć, choć żałuję, że nie zbierałem całej kolekcji od początku bo kilka interesujących tomów, które są już niedostępne, niestety mi umknęło.

To jak dotychczas najbardziej problematyczny dla mnie komiks o Batku, bo jest w nim wiele odwołań do albumów, po które jeszcze nie sięgnąłem. Są postaci, które nie wiem, czy były wprowadzone wcześniej, czy zadebiutowały dopiero w tym komiksie. Niemniej jednak, mimo zbyt dużego natłoku różnych bohaterów, historia opowiedziana w "Nowym sąsiedztwie" przypadła mi do gustu. Kupuję nowego antagonistę w postaci Hue Vile'a, podoba mi się chaos i prawdziwy rozpiernicz, który dzieje się w Gotham City. Nie jest to może najwybitniejsza rzecz poświęcona Batmanowi, ale uważam, że całkiem przyzwoicie radzi sobie jako album rozpoczynający nową serię przygód Mrocznego Rycerza.

Uwielbiam komiksy o zabarwieniu detektywistycznym i lubię "wczesnego" Batmana - w sensie nie takiego, który uważa, że musi dźwigać na swych barkach ciężar wszechświata. Tu Wayne jest ludzki, a Killer Croc jawi się jako śmiertelnie groźny rywal. Szkoda tylko, że w tomie kolekcji zabrakło finałowego starcia.

Po kryzysie na nieskończonych ziemiach jakoś trzeba było zacząć wszystko od nowa i tu pojawiają się "Legendy" po których (jako naturalne sequele) pojawiają się pierwsze numery Legionu samobójców, Ligi sprawiedliwości i innych. Same "Legendy" to niecne plany Darkseida na zniszczenie superbohaterów poprzez szemranego Gładkiego Gotfreya, który sprawia, że zwykli ludzie odwracają się od superbohaterów (podobny wątek był w wydanych w podobnym czasie - Strażnikach Alana Moore'a). Efekt? Całkiem dobry, wiadomo niektóre rysunki, motywacje oraz sposób postępowania bohaterów czy dialogi często budzą zażenowanie ale ogólnie jest to bardzo dobra miniseria, którą warto poznać, bo mimo upływu czasu jest bardzo aktualna, bo przy obecnej technologii dużo łatwiej jest zmanipulować ludzi do swoich celów. Gdyby było to nowocześniej napisane z bardziej aktualnymi rysunkami a przede wszystkim z lepszym tłumaczeniem to ocena byłaby wyższa.

Po redakcyjnym wstępie nie spodziewałem się rewelacji, spodziewałem się typowej opowieści na temat ideałów i... Boże, już jestem znudzony. Tymczasem otrzymałem brutalną, rozbudowaną, pięknie narysowaną historię z charakterystycznymi bohaterami - co nie jest wcale takie oczywiste.

Całkiem zgrabna nowa geneza legionu samobójców, w tym tomie są trzy mikrohistorie, które dobrze i sprawnie się czyta. Wiadomo są i mankamenty, są bzdurne teksty i pewne niepotrzebne sceny ale ogółem jest to kawał dobrej rozrywki. Jedyny minus - na koniec zostajemy z nierozwiązaną zagadką.

To bardzo dobry i godny polecenia komiks. Choć fabuła nie jest szczególnie odkrywcza, została poprowadzona w angażujący sposób. Historia młodego idealisty Katarra Hola ukazuje walkę z niesprawiedliwością w świecie pełnym nierówności, podziałów społecznych, systemowej niesprawiedliwości, wyzysku i nadużyć władzy. Timothy Truman kreśli mroczną, miejscami brutalną opowieść, a rysunki Enrique Alcatena dodatkowo wzmacniają jej surowy klimat. Mocnym elementem komiksu jest rozwój głównego bohatera — od naiwnego idealisty do postaci, która niesie realną pomoc najbardziej potrzebującym.

Godzina zero Kryzys w czasie to kolejny crossover z dużą ilością superbohaterów. Intryga koncentruje się na zawładnięciu zniszczeniu ? czasu. Niektóre postacie zbierają coraz więcej mocy i postanawiają, że ułożą wszystko po swojemu, w ich mniemaniu lepiej. Oddziałuje to na wszystkie ziemie multiwersum i wszelkich superbohaterów je zamieszkujących. Oczywiście oni łatwo się nie poddają i walczą z uzurpatorami ( bo okazuje się, że jest ich więcej ). Komiks stworzony przez Dana Jurgensa to porządna robota, ale trochę dla mnie tego wszystkiego za dużo... Z ciekawostek Waverider to postać, a nie pojazd do podróży w czasie jak to przedstawiono w serialu Legends of Tomorrow :)

Pierwsze zetknięcie z Deathstrokiem i od razu wniosek, że po tym co tu zobaczyłem to jednak bliżej mu do bohatera niż złoczyńcy. Posługuje się własnym kodeksem moralnym, ale nie jakimś zbytnio spaczonym. Znacznie bardziej podobała mi się druga część tocząca się w Gotham. Czegoś mi brakowało, żeby była to dobra zabawa. Mam wrażenie , że trochę trąci to fabułą z wcześniejszych lat i można było jednak zrobić to lepiej. Sam bohater wzbudził moją sympatię i chętnie sięgnę po komiks z nim jeżeli pojawi się coś interesującego.

Jestem bardzo pozytywnie zaskoczony. Fabuła wszystkich zamieszczonych zeszytów broniła się i przy okazji była mocno zróżnicowane. Opisane we wstępie obawy o odbiór kobiecych bohaterek przez głównie męską część widowni wydały mi się śmieszne, szczególnie przez fakt jak właśnie dbając o tę część odbiorców, zostały zilustrowane w zeszycie #1 i Polowaniu. Dalej to epatowanie seksualnością znika. Ja mogę tylko docenić kunszt rysowników. Myślę że w wieku 15 lat byłbym wielkim fanem ;) Dalsze zeszyty bronią się fabułą. Cieszę się, że kolejny tom serii Ptaków Nocy czeka na półce.

Tom ten traktuje o przyjaźni, współpracy i wspólnych przygodach Flasha ( Barryego Allena ) i Green Lanterna ( Hala Jordana ). Twórcami są Mark Waid i Tom Peyer. Opowieści są ciekawe, pojawiają się różne ważne postacie z obu uniwersów. Widzimy jak różni są obaj bohaterowie, ale jednak łączą siły i zawsze mogą na siebie liczyć.