Zwrotnik Raka

i kiedy wreszcie nadszedł ten dzień, w którym promienie słoneczne zaczęły padać pod kątem prostym na zwrotnik raka, na naszej półkuli rozpoczęło się lato. 22 czerwca sięgnąłem po tego - nie bójmy się tego słowa - pornosa, dochodząc do wniosku, że jakaś symbolika musi zostać zachowana w tym zimnym, nienasłonecznionym kraju.

mówią, że ta książka jest mocna, wulgarna, a opisy związane z seksem - szokują. cóż, z ręką na prąciu mogę powiedzieć, że wzwodu, dreszczy ani innych wypieków na twarzy podczas czytania owej powieści nie miałem. może kiedyś tekst był gorszący, ale dziś, w dobie Internetu, gdzie filmy XXX oglądają już uczniowie podstawówki w telefonach na przerwach, książka nie demoralizuje. a co z wyobraźnią? przecież każdy wyobraża sobie historię na swój sposób. to ja może zacytuję Joego:

"...Któregoś wieczoru wziąłem ją ze sobą, było mi jej zwyczajnie żal, i - jak myślisz - co zrobiła ta szalona dziwka? Wygoliła ją sobie do gołej skóry... nie zostawiając ani jednego włoska. Miałeś kiedyś kobietę z wygoloną cipą? To odpychające, nie sądzisz? I śmieszne. Takie jakieś nienormalne. To już nie wygląda jak cipa: raczej jak martwy małż czy coś w tym rodzaju..."

czy to szokuje? mnie nie. czasy się zmieniają. dziś raczej "pęknięty jeż" nie jest mile widziany. dominuje higiena i czystość czyli martwy małż czy coś w tym rodzaju.
_______
#brendavenus, na zdjęciu była muzą Millera (poznali się przez pen pals). jeśli prowadził takie życie jak opisuje w książce i po drodze miewał takie ładne dziewczyny, to jak chcę aby znów jak najszybciej zaczęło się lato, tym razem na drugiej półkuli, w zwrotniku koziorożca.

i kiedy wreszcie nadszedł ten dzień, w którym promienie słoneczne zaczęły padać pod kątem prostym na zwrotnik raka, na naszej półkuli rozpoczęło się lato. 22 czerwca sięgnąłem po tego - nie bójmy się tego słowa - pornosa, dochodząc do wniosku, że jakaś symbolika musi zostać zachowana w tym zimnym, nienasłonecznionym kraju.

mówią, że ta książka jest mocna, wulgarna, a opisy...

W dzisiejszym ujęciu Henry Miller uznany by został za mizogina, pijaczynę i nieroba jednakże jak on cudnie pisze. Uwielbiam jego barwny, soczysty i dekadencki język.

W dzisiejszym ujęciu Henry Miller uznany by został za mizogina, pijaczynę i nieroba jednakże jak on cudnie pisze. Uwielbiam jego barwny, soczysty i dekadencki język.

Nie dla purystów to na pewno . Mi się podobała nawet bardzo.

Nie dla purystów to na pewno . Mi się podobała nawet bardzo.

legendarna książka

legendarna książka

Tak powinien pisać prozę np. Witkacy, szkoda że nie umiał / nie chciał (a miał prawdopodobnie rozleglejsze horyzonty intelektualne od Millera).

Książkę lubię za szczerość i brak bicia sztucznej piany. Jeden z ulubionych cytatów: "Paryż przypomina kurwę. Z daleka wydaje się przepiękna, nie możesz się doczekać, kiedy ją weźmiesz w ramiona. Pięć minut później czujesz pustkę i wstręt do samego siebie. Czujesz się oszukany."

Tak powinien pisać prozę np. Witkacy, szkoda że nie umiał / nie chciał (a miał prawdopodobnie rozleglejsze horyzonty intelektualne od Millera).

Książkę lubię za szczerość i brak bicia sztucznej piany. Jeden z ulubionych cytatów: "Paryż przypomina kurwę. Z daleka wydaje się przepiękna, nie możesz się doczekać, kiedy ją weźmiesz w ramiona. Pięć minut później czujesz pustkę i...

Ale gówno. Spokojnie można spuścić tę książkę w toalecie. Myśli niczego nie świadczą o człowieku dopóki nie zostaną wypowiedziane na głos. Takie uwagi piszę sobie z radością tutaj o tym ,,dziele", po przeczytaniu 50 stron, w moim odczuciu sprawiedliwej odpowiedzi na ten podarunek od autora. Myślę, że popełnił on błąd, realizując swój koncept na tę książkę. Napisy na murach czynią większy pożytek ze słowa pisanego niż Zwrotnik Raka Henry'ego Millera (przynajmniej na pierwszych 50 stronach). W jakimś stopniu jednak ta krótka przygoda ociepliła mi naszego kochanego Gombrowicza. Nie polecam.

Ale gówno. Spokojnie można spuścić tę książkę w toalecie. Myśli niczego nie świadczą o człowieku dopóki nie zostaną wypowiedziane na głos. Takie uwagi piszę sobie z radością tutaj o tym ,,dziele", po przeczytaniu 50 stron, w moim odczuciu sprawiedliwej odpowiedzi na ten podarunek od autora. Myślę, że popełnił on błąd, realizując swój koncept na tę książkę. Napisy na murach...

Nie rozumiem przesłania tej powieści, a może po prostu go nie ma. Dla mnie to sprawnie warsztatowo napisana nuda. Niestety nie dotrzymałam jej kroku. Ciężko zalega na żołądku. Narracja jest zdominowana przez opisy stanu ducha bohatera/autora/narratora, którego egocentryzm sięga zenitu, a z takim przedmiotowym traktowaniem kobiet nie spotkałam się dawno. Mam na półce jeszcze "Zwrotnik Koziorożca", ale chyba go sobie daruję.

Nie rozumiem przesłania tej powieści, a może po prostu go nie ma. Dla mnie to sprawnie warsztatowo napisana nuda. Niestety nie dotrzymałam jej kroku. Ciężko zalega na żołądku. Narracja jest zdominowana przez opisy stanu ducha bohatera/autora/narratora, którego egocentryzm sięga zenitu, a z takim przedmiotowym traktowaniem kobiet nie spotkałam się dawno. Mam na półce jeszcze...

„Zwrotnik Raka” to dla mnie przykład książki, która uchodzi za kultową, a w rzeczywistości okazuje się chaotycznym bełkotem pozbawionym fabuły. Miller zasypuje czytelnika strumieniem świadomości, erotycznymi scenami i filozoficznymi wywodami, które z czasem nużą zamiast wciągać.

Zamiast odważnej i buntowniczej prozy dostałem rozwlekły monolog autora zapatrzonego w siebie. Nie ma tu historii, nie ma emocji – tylko słowa, które niczego nie budują.

Doceniam znaczenie tej książki w historii literatury, ale dla mnie to była męcząca i zupełnie nieudana lektura.

„Zwrotnik Raka” to dla mnie przykład książki, która uchodzi za kultową, a w rzeczywistości okazuje się chaotycznym bełkotem pozbawionym fabuły. Miller zasypuje czytelnika strumieniem świadomości, erotycznymi scenami i filozoficznymi wywodami, które z czasem nużą zamiast wciągać.

Zamiast odważnej i buntowniczej prozy dostałem rozwlekły monolog autora zapatrzonego w siebie....

Takie dość mieszane uczucia mam, niech będzie 6.5, ale naciągnę na 7. Z jednej strony, momentami jest naprawdę zabawna, humorystyczna, sytuacje są absurdalne, postaci przerysowane, całość groteskowa.
Ale niektóre opisy, kiedy autor "płynie" w swój strumień świadomości są dla mnie już nazbyt górnolotne, gubiłem się, traciłem zainteresowanie.

Takie dość mieszane uczucia mam, niech będzie 6.5, ale naciągnę na 7. Z jednej strony, momentami jest naprawdę zabawna, humorystyczna, sytuacje są absurdalne, postaci przerysowane, całość groteskowa.
Ale niektóre opisy, kiedy autor "płynie" w swój strumień świadomości są dla mnie już nazbyt górnolotne, gubiłem się, traciłem zainteresowanie.

Mam wrażenie, że ta pozycja to niezły potencjał na "polski youtuber starter pack".

"-Nie zwracaj na nią uwagi -powiedział. - Śpi. Jeśli chcesz
ją zerżnąć, proszę bardzo. Jest niezła. Ściągnął z niej kołdrę, by pokazać mi, jak wygląda. (...) - Skąd mogłem wiedzieć, że ma dopiero piętnaście lat? Nie pytasz przecież każdej nowej dupy, ile ma lat, zanim ją wyciupciasz, nie?".

Mam wrażenie, że ta pozycja to niezły potencjał na "polski youtuber starter pack".

"-Nie zwracaj na nią uwagi -powiedział. - Śpi. Jeśli chcesz
ją zerżnąć, proszę bardzo. Jest niezła. Ściągnął z niej kołdrę, by pokazać mi, jak wygląda. (...) - Skąd mogłem wiedzieć, że ma dopiero piętnaście lat? Nie pytasz przecież każdej nowej dupy, ile ma lat, zanim ją wyciupciasz,...