Moim zdaniem

"Krzysztof Ziemiec to jedna z najbardziej rozpoznawalnych i lubianych postaci w polskim dziennikarstwie. Kojarzony jest głównie z telewizją, szczególnie z TVP, gdzie od lat prowadzi główne wydanie „Wiadomości”. Prócz tego ma na swoim koncie także wiele programów radiowych i liczne publikacje w prasie. Miejscem, gdzie od pięciu lat systematycznie publikuje swoje cotygodniowe felietony jest tygodnik „Idziemy”.

Felietony Krzysztofa Ziemca wyrastają z jego codziennych doświadczeń zawodowych i osobistych. Rzadko kiedy dotyczą twardej polityki. Tej, a może bardziej jeszcze stylu jej uprawiania, dziennikarz najwyraźniej ma dosyć w telewizji. Czasem jednak od polityki uciec się nie da. Ale najczęściej w swoich publikacjach na łamach „Idziemy” dotyka różnych zjawisk społecznych, kultury w życiu osobistym i publicznym oraz szeroko rozumianych spraw sumienia. Nie stroni również od refleksji nad rolą wiary w naszym życiu. Ze swoją wiarą bynajmniej się nie kryje.

Zdrowy dystans do ulotnej rzeczywistości Ziemiec miał zawsze, odkąd go znam. Jednak po dramatycznym poparzeniu, z którego dziennikarz cudem wyszedł z życiem, dystans ten jeszcze się pogłębił. Nie oznacza to bynajmniej, że Ziemiec nie płacze już z płaczącymi i nie cieszy się z przeżywającymi radość bohaterami swoich publikacji. Wrażliwość i empatia wobec drugiego człowieka cechują go teraz chyba w jeszcze większym stopniu. Ale potrafi na to spojrzeć właśnie z perspektywy ostatecznego sensu.

Ziemiec swoimi tekstami przywraca ludziom normalność. Trochę może staroświecki – w dobrym tego słowa znaczeniu – jakby nie na nasze czasy, pokazuje swoimi słowami i postawą, że z tymi, którzy ciągle jeszcze wierzą w dozgonne małżeństwo, mają zasady moralne, Ojczyznę kochają nad życie i ustępują miejsca w autobusie, że to z właśnie nimi wszystko jest w najlepszym porządku. W czasach, kiedy dziennikarze uważani są za autorytety w każdej dziedzinie, taka postawa i sposób myślenia Krzysztofa Ziemca może być dla wielu ludzi punktem oparcia. Czytając tych kilkadziesiąt jego felietonów, wybranych spośród kilkuset opublikowanych dotąd w „Idziemy” można znaleźć pokrzepienie, że są jeszcze ludzie, którym sława i kariera nie pomieszały w głowach. Zatem w swoim zdroworozsądkowym myśleniu i ludzkiej wrażliwości nie jesteśmy sami". [Źródło: http://idziemy.pl/sklep/wiecej/moim-zdaniem-krzysztof-ziemiec]