Porwałem się na „Lunię” Sylwia Zientek, bo o Modiglianim Amadeo wiedziałem tyle co nic, czyli wstyd i hańba, a że kochliwy Włoch wyskakiwał z wcześniejszych książek autorki tu i ówdzie, między innymi w zacnym towarzystwie niejakiego Kislinga, którego prace miałem przyjemność oglądać w Muzeum Pabianic (zaiste godna wystawa!),chwyciłem księgę w dłoń i tyle mnie widzieli.
I nie wiem teraz czy od początku chwalić czy narzekać, więc może zacznę od minusów – niestety nie porwała mnie miłosna historia, która jest głównym wątkiem książki. Rozległe jak pola pod Grunwaldem uczucie Luni Czechowskiej, narratorki powieści, mierziło mnie okrutnie. Nie wiem, na ile w pensjonarskiej naturze pani Czechowskiej było prawdy a ile kreacji literackiej autorki, lecz postać ta okazała się najsłabszym charakterologicznie ogniwem układanki. Można pokusić się o stwierdzenie, że w takim towarzystwie jak Amadeo, Kisling czy Picasso trudno błyszczeć, skoro zewsząd same „artysty”, modelki, marszandzi i ludzie wyszczekani po francusku, a pani Lunia nie należała do specjalnie przebojowych, to jednak po zakończeniu lektury gdy sięgnąłem do internetowych zasobów, okazało się, że była z niej kobieta całkiem roztropna, a nawet mocno stąpająca po ziemi (bo np. certyfikowała malarskie falsyfikaty Modiglianiego),co nieco kłóciło się z jej obrazem – nomen omen – wymalowanym przez autorkę.
Natomiast towarzyskie tło, paryski artystyczny świat został przez panią Zientek oddany znakomicie. Właśnie tu, gdy autorka pisze o artystach, warunkach ich życia i szarej codzienności widać, że swobodnie i z gracją żongluje informacjami, jakby były jej znane od urodzenia. Zaglądamy do ich łóżek, kuchni i do pracowni. Za ramy obrazów i na kanapę, gdzie na miękkiej poduszce spoczywa głowa dziewczyny, podążając ich wzrokiem sunącym po liniach ciała. Napięcie, erotyzm, sztuka. Wybiegamy na ulice i do kawiarni, odurzamy się kiepskim winem i zachwycamy zieloną wróżką wylatującą z butelki absyntu. Natomiast Amadeo to żywioł, który Sylwia Zientek oddała bezbłędnie, choć znów w scenach z Lunią „coś” się kruszy, a Włoch traci temperament południowca. No ale może i tak było?
Podsumowując – można czytać „Lunię” jako książkę o miłości, romans wreszcie – i tu nie zawiedzie się nikt, bo ociera się on o melodramat, a kto lubi smutne zakończenia, ten wie. Można, choć wymaga to pewnej ekwilibrystyki, czytać powieść jako historię o diabelskiej duszy artysty, którego spalał wewnętrzny żar. O straceńcu z sercem poczciwym ale i okrutnym, idącym własną, kamienistą drogą, pod prąd, wbrew trendom i uśmiechom wyrażającym powątpiewanie. To opowieść o niezrozumieniu artyzmu i o tym, że los winduje kogoś na wyżyny sławy, by innych doświadczać klęską przez całe życie.
Decyzja należy do Was.
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Słowiańskie rośliny czarowne
Książka jest pięknie wydana i to chyba jej jedyna zaleta. Ogląda się ją z przyjemnością. Do treści mam jednak kilka zastrzeżeń. Podczas lektury trafiały się powtórzenia. Miałam też wrażenie, że to losowy zbiór informacji na jakie akurat trafiła autorka. Opisy roślin są krótkie a momentami miałam wrażenie, że więcej jest tam opisów bóstw Czy stworów. Tak naprawdę każda z przedstawionych informacji wymagałaby zgłębiania tematu na własną rękę. Jest ok jako piękny zbiór ciekawostek ale nic poza tym.
Książka jest pięknie wydana i to chyba jej jedyna zaleta. Ogląda się ją z przyjemnością. Do treści mam jednak kilka zastrzeżeń. Podczas lektury trafiały się powtórzenia. Miałam też wrażenie, że to losowy zbiór informacji na jakie akurat trafiła autorka. Opisy roślin są krótkie a momentami miałam wrażenie, że więcej jest tam opisów bóstw Czy stworów. Tak naprawdę każda z...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejna książka pani Laprus, która nie zawodzi. Przepięknie wydana i porządnie napisana. Pewne rzeczy się powtarzają z innych jej książek, ale często są wtedy poprowadzone od innej strony, dzięki czemu nie ma się wrażenia, że czyta się o tym samym. Uwielbiam.
Kolejna książka pani Laprus, która nie zawodzi. Przepięknie wydana i porządnie napisana. Pewne rzeczy się powtarzają z innych jej książek, ale często są wtedy poprowadzone od innej strony, dzięki czemu nie ma się wrażenia, że czyta się o tym samym. Uwielbiam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Słowiańskie rośliny czarowne” Joanny Laprus-Mikulskiej to książka, którą trudno traktować poważnie – pełno w niej bajkowych opisów, fantazyjnych historii i tez wyssanych z palca, często opartych na pseudonaukowych źródłach czy wręcz teoriach spiskowych. Zamiast rzetelnego opracowania na temat dawnych wierzeń i ziół dostajemy miszmasz legend, domysłów i efektownych haseł, które może brzmią malowniczo, ale nie mają wiele wspólnego ani z etnobotaniką, ani z realną tradycją słowiańską. Całość wygląda ładnie dzięki ilustracjom, lecz merytorycznie to zbiór fantazji, które bardziej wprowadzają w błąd niż cokolwiek wyjaśniają.
„Słowiańskie rośliny czarowne” Joanny Laprus-Mikulskiej to książka, którą trudno traktować poważnie – pełno w niej bajkowych opisów, fantazyjnych historii i tez wyssanych z palca, często opartych na pseudonaukowych źródłach czy wręcz teoriach spiskowych. Zamiast rzetelnego opracowania na temat dawnych wierzeń i ziół dostajemy miszmasz legend, domysłów i efektownych haseł,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„Słowiańskie Rośliny Czarowne” – podróż do świata magii, ziół i naszych korzeni 🌿✨
Nie wiem, jak Wy, ale ja mam w sobie ogromną tęsknotę za tym, co pierwotne, naturalne i prawdziwe. Za światem, w którym zioła nie były tylko składnikiem herbaty, ale miały duszę, znaczenie i moc. I właśnie dlatego „Słowiańskie Rośliny Czarowne” Joanny Laprus to dla mnie absolutny skarb książka, która nie tylko opowiada o roślinach, ale przenosi w świat naszych słowiańskich przodków, ich wierzeń, rytuałów i relacji z naturą.
Każda strona tej książki to małe odkrycie. Autorka zebrała mnóstwo fascynujących informacji nie tylko o właściwościach roślin, ale też o ich miejscu w dawnych obrzędach, baśniach, ludowych przesądach i medycynie ludowej. Czy wiedzieliście, że dziewanna była nie tylko rośliną leczniczą, ale też pełniła funkcję ochronną przed złymi duchami? Albo że bez czarny traktowano niemal jak świętość, której nie wolno było wycinać bez powodu?
To nie jest suchy zielnik. To opowieść magiczna, mądra i pełna szacunku dla natury. Czytając ją, miałam wrażenie, że wracam do czegoś bardzo starego, ale jednocześnie niesamowicie aktualnego. Bo może właśnie dziś, w tym naszym pędzącym świecie, warto się zatrzymać, popatrzeć na mniszka lekarskiego czy pokrzywę inaczej niż zwykle?
Duży plus za piękne wydanie ilustracje, cytaty, estetyka wszystko spójne i bardzo klimatyczne. Książka idealna na prezent albo do tego, żeby po prostu mieć ją blisko, pod ręką.
Jeśli interesujecie się ziołami, magią, duchowością, słowiańszczyzną albo po prostu kochacie naturę sięgnijcie koniecznie.
A jeśli już czytaliście jestem bardzo ciekawa, która roślina i która historia najbardziej Was poruszyła? 🌾
#SłowiańskieRoślinyCzarowne #JoannaLaprus #słowiańskaenergia #zielarstwo #magiaziół #słowiańskamagia #czarownica #dzikienatura #czytambolubię #książkaipoezja #roślinymocy #książkowyzachwyt #wracamdokorzeni #rozmowyoziemia
„Słowiańskie Rośliny Czarowne” – podróż do świata magii, ziół i naszych korzeni 🌿✨
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie wiem, jak Wy, ale ja mam w sobie ogromną tęsknotę za tym, co pierwotne, naturalne i prawdziwe. Za światem, w którym zioła nie były tylko składnikiem herbaty, ale miały duszę, znaczenie i moc. I właśnie dlatego „Słowiańskie Rośliny Czarowne” Joanny Laprus to dla mnie absolutny skarb...
Recenzja książki „Słowiańskie Rośliny Czarowne” – Joanna Laprus
5/5 ⭐
„Rośliny łączyły świat ludzi z tym, co niewidzialne.” ✨🌿
„Ty noś za mnie, a ja będę kwitła za ciebie.”
Takie słowa, szeptane do gałązki bzu, miały moc zdejmowania gorączki. Brzmi jak zaklęcie? I słusznie – bo „Słowiańskie Rośliny Czarowne” Joanny Laprus to prawdziwa księga zaklęć zakorzenionych w naszej słowiańskiej duszy. ✨🌿
To nie jest zwykła książka o roślinach. To opowieść o świecie, w którym ludzie wierzyli, że krzak bzu może uratować dziecko 👶, że dziewanna ochroni dom 🏠, a piołun wypędzi złe moce 🧿. W świecie, gdzie zioła nie były tylko ziołami – były opiekunami, łącznikami między tym, co ziemskie, a tym, co duchowe.
Zawsze czułam, że w naturze jest coś więcej niż tylko biologia. Coś cichego, nienazwanego, co intuicyjnie czujemy, kiedy dotykamy liścia, zbieramy ziele czy patrzymy, jak kwitnie bez 🌸. Ta książka nie tylko to potwierdza – ona to celebruje.
Joanna Laprus zebrała ludowe wierzenia, rytuały i magiczne receptury z różnych regionów Polski, tworząc książkę, którą można czytać jak baśń 📖, ale i jak etnograficzny przewodnik po duszy naszych przodków 🧙♀️.
A teraz coś, co trzeba podkreślić: to wydanie jest absolutnie przepiękne!
Twarda oprawa, barwione brzegi, gruby papier, a do tego ręcznie malowane ilustracje – prawdziwa uczta dla oka i duszy ✍️✨. Każda strona wygląda jak karta z pradawnego zielnika – delikatna, pełna symboliki i detali.
To książka, którą się nie tylko czyta – ją się przeżywa i podziwia.
Idealna dla tych, którzy kochają przyrodę, folklor, magię i chcą poczuć się jak bohaterowie słowiańskiej legendy 🐦⛅.
Ja przepadłam. I coś czuję, że wrócę do niej jeszcze nie raz – szczególnie gdy znów zakwitnie bez…
Polecam z całego serca.
To nie książka. To talizman. 🪄
I gwarantuję – po tej lekturze już nigdy nie spojrzysz na zwykłą pokrzywę czy krzak bzu tak samo. Rośliny przestaną być tylko roślinami. Zaczniesz widzieć w nich pamięć, mądrość… i magię. ✨
Recenzja książki „Słowiańskie Rośliny Czarowne” – Joanna Laprus
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to5/5 ⭐
„Rośliny łączyły świat ludzi z tym, co niewidzialne.” ✨🌿
„Ty noś za mnie, a ja będę kwitła za ciebie.”
Takie słowa, szeptane do gałązki bzu, miały moc zdejmowania gorączki. Brzmi jak zaklęcie? I słusznie – bo „Słowiańskie Rośliny Czarowne” Joanny Laprus to prawdziwa księga zaklęć zakorzenionych w naszej...
Moje dzieciństwo na wsi nasączone bylo gusłami, zabobonami i wiejskimi przypowiastkami, ktore przez część życia skutecznie wysmiewałam, jako niechciane dziedzictwo. Tymczasem po osiągnięciu pewnego wieku, zaczęłam sie nimi fascynować, autentycznie zachwycać... Jak w czasach bez internetu i telefonu przekazywano sobie stare prawdy, porzekadła i przepisy na szczęśliwe życie, ktore nie wymagalo materialnych dowodów, tylko zdrowia, pomyślności i obecności. Książka Słowiańskie rośliny czarowne jest więc dla mnie absolutnie cudownym wehikułem czasu, zatopiłam się w niej absolutnie, ba! nazbierałam cale to zielsko i zasuszyłam w książce 😉 ❤️ Polecam jak ktos lubi starosłowiańskie tematy i jak nie lubi to tez polecam.
Moje dzieciństwo na wsi nasączone bylo gusłami, zabobonami i wiejskimi przypowiastkami, ktore przez część życia skutecznie wysmiewałam, jako niechciane dziedzictwo. Tymczasem po osiągnięciu pewnego wieku, zaczęłam sie nimi fascynować, autentycznie zachwycać... Jak w czasach bez internetu i telefonu przekazywano sobie stare prawdy, porzekadła i przepisy na szczęśliwe życie,...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toMuszę zacząć od wyglądu książki, który przyciąga, zapiera dech. Zdecydowanie rzucono na nią czar przyciągania. Przepiękne ilustracje na okładce i brzegach przyciągają uwagę ale to co najbardziej rzuca się w oczy to złocenia. W środku książki czekają na nas niezwykłe ilustracje roślin, dzięki któym nie pomylimy jej z żadną inną. Te ilustracje przywołały wspomnienie z dzieciństwa, kiedy to tata podarował mi zielnik, żebym mogła pójść na poszukiwania roślin. Te rysunki przypominają te z zielnika. Pierwszą leczniczną rośliną, którą rozpoznałam była babka lancetowata. Pamiętam jak by to było dziś.
W książce poznajemy historię roślin od czarodziejskiej strony, wierzeń, baśni i przesądów Słowian. Możemy poczuć się jak w szkole magii na lekcji zielarstwa, ponieważ dostajemy dawkę informacji jakie magiczne zastosowania ma dana roślina. Jest też sporo informacji o magicznych istotach, takich jak rusałki czy też boginki .
Ciekawostka:wspomniano też o "wiłach" o których wcześniej nic nie wiedziałam. Nazwa ma tu duże znaczenie, ponieważ są to istoty, które wiją i pląsają w tańcu, zatańcowując na śmierć tego kogo wciągnęły.
W książce rośliny podzielono na 3 częśći ze względu na rodzaj ich zastosowania: miłośnicze, wiedźmie, mocarne. Mnie urzekły informacje o zastosowaniach ziół i roślin wśród czarownic, znachorów. Wiecie, że czarny bez może zmienić sie w wampira? Uważajcie, ponieważ rzucano przy nim zaklęcia (diabeł maczał w tym palce).
Wydawać by się mogło, że książka jest tylko dla osób, które interesują się tą tematyką. Nic bardziej mylnego! Każdy odnajdzie coś dla siebie i przejdzie z łatwością przez tekst, dzięki lekkiemu stylowi autorki, która przekazuje nam zastosowania roślin przeplatane z ciekawymi baśniami lub ciekawostkami o zwyczajach Słowian. Książkę zdecydowanie napisała osoba, która kocha taką tematykę, czuć tu pasję. Zdecydowanie muszę kupić inne książki autorki.
Jak najbardziej polecam sięgnąć po tą pozycję, nawet jeśli nie interesują Cię takie klimaty to poznasz sporo ciekawostek i zawsze będzie mógł zaskoczyć kogoś swoją wiedzą, zabłysnąć w towarzystwie.
Pauly.nn.czyta zapraszam na instagram
Muszę zacząć od wyglądu książki, który przyciąga, zapiera dech. Zdecydowanie rzucono na nią czar przyciągania. Przepiękne ilustracje na okładce i brzegach przyciągają uwagę ale to co najbardziej rzuca się w oczy to złocenia. W środku książki czekają na nas niezwykłe ilustracje roślin, dzięki któym nie pomylimy jej z żadną inną. Te ilustracje przywołały wspomnienie z...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOstatnio wydania niektórych książek oszałamiają. Są piękne i stanowią ozdobę biblioteczki. Tak właśnie jest i z tą książką.
Autorka przyzwyczaiła nas już do tego, że świat roślin, ich magii, etnobotanika, to to, o czym potrafi pięknie opowiadać.
I nie sposób nie zachwycać się też jej wnętrzem. Nie tylko opowieściami o "czarownych" roślinach, ale też rycinami i rysunkami zamieszczonymi w książce.
Książka ta podzielona jest na trzy działy: rośliny miłosne, wiedźmie i mocarne. I szczerze mówiąc, mnie najbardziej zaciekawiły te wiedźmie. Przyznam, że zaskoczyła mnie w tym zestawieniu pokrzywa. Wydaje się tak zwyczajna a tu dowiedziałam się o niej tylu niezwykłych rzeczy.
Jestem zachwycona wiedza autorki a ten gawędziarski styl sprawił, że tę książkę pochłonęłam za jednym posiedzeniem.
Publikacja ta idealnie łączy w sobie wiedzę, wierzenia i wątek medyczny...medycyny ludowej. I właśnie ta tradycyjna medycyna ciekawiła mnie wyjątkowo. Bo dowiedziałam się wiele o zwykłych roślinach, które widuję na co dzień. Roślinach i ich mocy, czasem groźnej. Więc warto je poznać.
Autorka ma naprawdę dar, dar snucia opowieści, które wciągają i ciekawią. Ale przede wszystkim ma wiedzę. A z tej książki można też wyczuć pasję.
Bardzo mi się podobała i na pewno sięgnę po inne książki autorki.
Ostatnio wydania niektórych książek oszałamiają. Są piękne i stanowią ozdobę biblioteczki. Tak właśnie jest i z tą książką.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAutorka przyzwyczaiła nas już do tego, że świat roślin, ich magii, etnobotanika, to to, o czym potrafi pięknie opowiadać.
I nie sposób nie zachwycać się też jej wnętrzem. Nie tylko opowieściami o "czarownych" roślinach, ale też rycinami i rysunkami...
Współpraca
Słowiańskie rośliny czarowne
Jest to moje kolejne spotkanie z tą autorką. Polecam serdecznie jej spotkania autorskie, kobieta opowiada z taką pasją o roślinach czy zwyczajach. Widać że kocha to co robi a książki są idealnym tego dowodem.
Pierwszą część czytałam z zapartym tchem, druga część jak dla mnie jest trochę mniej interesującą. Mam wrażenie że jest dość sporo powtórzeń. Dużym atutem są rysunki i szkice, bardzo ułatwiają zrozumienie o czym pisze autorka. Kolejny plus dla mnie to tradycyjna medycyna, która jest opisana. Jeszcze z żadnej książki nie dowiedziałam się tyle o obrzędach i wierzeniach słowiańskich oraz ich kulturze. Książka jest podzielona na trzy główne działy czyli rośliny miłosne, rośliny wiedźmie oraz rośliny mocarne. Niekiedy delikatnie zbyt naukowe opisy przez co nieco trudniej było zrozumieć mi tekst.
Jako sroka okładkowa to jest poprostu przepiękna a dodatkowo to wydanie specjalne z malowanymi brzegami poprostu brak słów. Chyba nie mam obecnie pięknej wydanej książki niż ta.
Pozycja ta idealnie łączy ze sobą kulturę, wierzenia oraz wiedzę botaniczną. Myślę że to pozycja dla każdego kto lubi przyrodę i chce się dowiedzieć czegoś więcej o słowiańskich tradycjach. Dla mnie ważne było aby dowiedzieć się jakie właściwości i moc mają niektóre rośliny, którymi się otaczami
Współpraca
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSłowiańskie rośliny czarowne
Jest to moje kolejne spotkanie z tą autorką. Polecam serdecznie jej spotkania autorskie, kobieta opowiada z taką pasją o roślinach czy zwyczajach. Widać że kocha to co robi a książki są idealnym tego dowodem.
Pierwszą część czytałam z zapartym tchem, druga część jak dla mnie jest trochę mniej interesującą. Mam wrażenie że jest...
Nie jestem w stanie jej polecić. Jest stekiem kłamstw o Słowianach.
Nie jestem w stanie jej polecić. Jest stekiem kłamstw o Słowianach.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to