Giganci. Bora i Leap. Tom 3

Nie za bardzo interesująca.

Nie za bardzo interesująca.

To najbardziej frustrująca część ze wszystkich.

To najbardziej frustrująca część ze wszystkich.

Część trzecia podobnie jak jedynka: pełna przygód, ciekawa i z morałem, choć nieco krótkie te zeszyty.

Część trzecia podobnie jak jedynka: pełna przygód, ciekawa i z morałem, choć nieco krótkie te zeszyty.

Do pierwszego tomu tej serii podszedłem nieco sceptycznie, ale im dalej w przysłowiowy las, tym to się solidniej rozkręca. Drugi tom nie do końca wykorzystał swój potencjał, ale trzeci nadrabia i to z nawiązką. Tym razem przenosimy się do Kambodży, gdzie dwoje rodzeństwa posiada więź z gigantem dzierżącym moc skał. Jednocześnie główna intryga się zagęszcza, bowiem świat już w poprzednim albumie był świadkiem starcia potworów z ogromnym Alypharem, nieudolnie kontrolowanym przez korporację Crossland. Teraz kolejne karty zostają odkryte i świat staje w obliczu nowego zagrożenia.

Fabuła naprawdę mocno się rozwinęła, stając się dynamiczniejsza, mniej cukierkowa oraz bardzo angażująca czytelnika. W pierwszym tomie mieliśmy dość szablonową gadkę o ekologii, w drugim nie wykorzystany do końca potencjał głównego bohatera, który jest przykuty do wózka. W obu przypadkach całość wyglądała miejscami dość naiwnie. Trzeci tom jest z tego odarty na każdym polu. Mamy pokazanie życia na ulicach jednego z większych miast Kambodży, brutalność dorosłych wobec dzieci, próbę kontroli polityków oraz zasobów, tym samym sterując całymi społeczeństwami. Tutaj nie ma już miejsca na głaskanie po główce i mówienie, że w końcu będzie lepiej. Teraz dzieciaki muszą działać, albo czeka je śmierć.

Jednocześnie mamy Crosslanda i jego korporację oraz próby dążenia do podbicia świata przez zwykły terror. Alyphar to monstrum nie przebierające w środkach. To co odczynia w finale tego tomu jest przerażające i zarazem zmienia całkowicie oblicze serii. Teraz wiemy, że w kolejnych albumach będzie naprawdę mrocznie oraz gorąco. Szkoda, że tak nie było od samego początku, choć z drugiej strony odarcie teraz serii z tej słodkiej otoczki działa jeszcze mocniej na czytelnika. Czekam zatem na czwarty tom, bowiem już czuję w kościach, że będzie się tam sporo działo.

Do pierwszego tomu tej serii podszedłem nieco sceptycznie, ale im dalej w przysłowiowy las, tym to się solidniej rozkręca. Drugi tom nie do końca wykorzystał swój potencjał, ale trzeci nadrabia i to z nawiązką. Tym razem przenosimy się do Kambodży, gdzie dwoje rodzeństwa posiada więź z gigantem dzierżącym moc skał. Jednocześnie główna intryga się zagęszcza, bowiem świat już...

POPKULTUROWY KOCIOŁEK:

https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-ksiazki-prady-przestrzeni/

Dla nikogo kto czytał poprzednie części nie będzie zaskoczeniem, że album Giganci #3 ponownie skupia się na tytułowych olbrzymach, które ciągle okryte są sporą mgłą tajemniczości. Akcja albumu rozpoczyna się na Times Square, gdzie widzimy jak „Gigant” odkryty i „ujarzmiony” przez Crossland Corporation wyrywa się spod kontroli i zaczyna stanowić zagrożenie dla niewinnych osób. Po takim wstępie scenarzysta przenosi czytelnika w bardziej egzotyczne tereny, a dokładniej rzecz ujmując do wilgotnych lasów Kambodży. To właśnie tam młoda Leap odkrywa kamiennego Giganta, z którym wiąże ona swój los. Ożywiona istota może stać się dla niej początkiem nowego życia, w którym wraz z matką i bratem bliźniakiem nie będą musieli martwić się o wybuchy furii ojca alkoholika. Oboje z dzieciaków mają troszkę inną wizję wykorzystania nowego „towarzysza”. Żadne z nich nie spodziewa się jednak, że niedługo znajdą się w samym centrum większego kłopotu, od którego może zależeć przyszłość całej naszej planety.

Lylian od samego początku historii bardzo sprawnie łączy akcję i pewną tajemniczość. Każda kolejna odsłona to nie tylko nowi młodzi bohaterowie, ale również pewne szczegóły ich ważnego zadania, które może ocalić naszą planetę. Twórca niespiesznie wprowadza czytelnika w szczegóły scenariusza. Harmonijnej i dość wciągającej opowieści, która najbardziej spodoba się młodemu odbiorcy, ale i ktoś starszy z lektury również będzie zadowolony. Obok wspomnianego rodzeństwa Leap i Bory pojawiają się tutaj również inne dzieciaki (z wcześniejszych tomów). Nie zostało im poświęcone zbyt dużo miejsca, ale wyraźnie fabuła zaczyna łączyć się w coś znacznie większego.

Dramaty i problemy młodych bohaterów są tu jedynie dodatkiem do mocno proekologicznej treści, która konsekwentnie przebija się na pierwszy plan opowieści. W przeciwieństwie do innych podobnych dzieł ekologiczny wydźwięk historii nie jest jednak skrajnie przesadzony, cały czas równoważony jest on przez wartką akcję, dzięki czemu tytuł czyta się naprawdę przyjemnie i szybko.

Najmniejszych uwag nie można mieć również do oprawy wizualnej komiksu. Tym razem za rysunki odpowiedzialna jest Luisa Russo. Włoska artystka doskonale wpasowuje się w klimat dzieła, łącząc swój styl z poprzednikami. Duża pewnie jest w tym zasługa kierownika artystycznego Paula Drouina, którego zadaniem było sprawienie, aby kolejne tomy były wizualnie spójne. Rysunki Russo są płynne, kolorowe, mocno nacechowane Disneyowskim stylem, dzięki czemu naprawdę dobrze zapadają w pamięć.

POPKULTUROWY KOCIOŁEK:

https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-ksiazki-prady-przestrzeni/

Dla nikogo kto czytał poprzednie części nie będzie zaskoczeniem, że album Giganci #3 ponownie skupia się na tytułowych olbrzymach, które ciągle okryte są sporą mgłą tajemniczości. Akcja albumu rozpoczyna się na Times Square, gdzie widzimy jak „Gigant” odkryty i „ujarzmiony” przez...

„Giganci” to komiks nawiązujący do różnorodnych mitów. Mamy tu różnorodne niezwykłe istoty powiązane z dziećmi. To właśnie owa więź stała się początkiem całej historii, w której dużą rolę odegrał pewien młody Inuita wychowany na legendach pewnego dnia natyka się w lodowej jaskini na niezwykłą postać zamrożoną w lodzie. Przychodzi do niej codziennie i to sprawia, że wytwarza i rozwija ze stworem więź pozwalającą mu na sterowanie gigantem. I tym sposobem zaczyna się nasza przygoda z komiksem poruszającym wiele ważnych tematów społecznych. Każdy tom ma też określony motyw przewodni i podsuwa troszkę ważnych wydarzeń historycznych. Każdy tom ma też innego dziecięcego bohatera naznaczonego łącznością z gigantem, a przez to mającego władzę nad określonymi elementami natury. Mamy tu też przyjemność płynąca z obcowania z przyrodą oraz radość z pielęgnowania tej relacji.
„Giganci. Tom 1: Erin” to początek historii planowanej na sześć albumów. Twórcy wykorzystując znany motyw młodych bohaterów wybranych przez niezwykłe siły. Owo naznaczenie wynika z zamiłowania do wykonywania określonych rzeczy. W przypadku Erin jest to uprawa roślin, więc gigant, który ją wybrał odpowiada właśnie za tę część przyrody. W drugim tomie poznajemy niepełnosprawnego Zygfryda, dla którego woda jest żywiołem pozwalającym na uwolnienie się od ograniczeń, poczucie wolności i lekkości. W trzecim mamy dwóch bohaterów. Jest to Bora i Leap. Tu właśnie pojawia się pojawia się problem manipulacji medialnej i gigant odpowiadający za skały. W czwartym mamy siłę technologii, postępu. A co szykują kolejne tomy? To się okaże. Na polskim rynku wydawniczym mamy już pierwsze dwa tomy i za chwilę pojawi się trzeci.
Jak już wspomniałam pierwsza część poświęcona jest Erin. Wchodzimy do niego obserwując wyprawę badawczą na Grenlandii. Później stajemy się świadkami tragicznego wypadku, w którym ocalała Erin. Z powodu straty rodziców musi się przeprowadzić. Nim to nastąpi ma czas na pożegnanie swoich ulubionych miejsc. W czasie ostatniej wizyty w domku w lesie zostaje zaczepiona przez bandę łobuzów. Uciekającą przed prześladowcami dziewczynę ratuje kolosalna istota przypominająca zbitek gigantycznych roślin. Bohaterka szybko nawiązuje z nowym przyjacielem nić porozumienia.
Tymczasem na drugim krańcu Ziemi uwięziony w lodzie mroczny olbrzym powoli się budzi dzięki przedsiębiorcy prowadzącemu badania pod pozorem poszerzania wiedzy. Cel jedna jest inny: chce uzyskać nieśmiertelność i absolutną władzę.
W drugim tomie akcja także dzieje się dwutorowo. Tym razem wędrujemy do Niemiec, czyli całkiem blisko nas. Mieszkający tuż przy wybrzeżu (z okien olbrzymiego domu ma widok na plażę i morze) Siegfried powoli staje się buntującym nastolatkiem. Nie może pogodzić się ze swoją niepełnosprawnością. Inteligencją prześciga rówieśników, ale fizycznie niewiele może, bo przykuty jest do wózka. Jego sytuacja sprawia, że wyjątkowo chętnie ucieka do wody, w której może poczuć lekkość, uwolnić się od ograniczeń. Opiekun czuwający nad jego bezpieczeństwem będzie robił wszystko, aby uchronić go przed niebezpieczeństwem. Jednak czasami zagrożenie nie tkwi w żywiołach tylko w ludziach. I to trzeba dostrzec wystarczająco wcześnie, żeby nie było za późno.
Równocześnie poznajemy kolejne działania Crosslanda, właściciela korporacji, który chce zdobyć władzę nad gigantem, aby zawładnąć światem. Działa pod pozorem niesienia pokoju, ratowania świata. Tworzy mit zagrożenia ze strony gigantów, bo zależy mu na strachu. Widzimy jego nadużywanie władzy oraz autorytetu.
Do trzeciego tomu zatytułowanego „Bora i Leap” wchodzimy w czasie popisowej demonstracji Giganta. Właściciel korporacji organizuje spotkanie ludzi z niezwykłą istotą w Nowym Yorku na Times Square. Każdy może podejść blisko, dotknąć, a nawet wejść na dłoń giganta. Inuita, który doprowadził do jego przebudzenia wybudza się spod wpływu środków usypiających i na moment korporacja traci wpływ nad Alypharem. Szybko jednak odzyskują kontrolę.
Równolegle toczy się akcja w Kambodży w Siem Reap, gdzie grupka dzieciaków próbuje zdobyć pożywienie. Źle potraktowani przez bogatego mężczyznę postanawiają się zemścić. Szybko okazuje się, że młodzi rabusie są ofiarami ojca alkoholika. Ich wielkim marzeniem jest uwolnienie się od pijanego i stosującego wobec wszystkich przemoc rodzica. Duża ilość pieniędzy może wybawić ich z opresji, dlatego Bora marzy o posiadaniu władzy nad gigantem, który pomoże mu okraść bogatych, aby pomóc biednym. Jego siostra doskonale zdaje sobie sprawę, że nie tędy droga. Aby zmienić sytuację ubogich nie wystarczy kraść, bo to nie prowadzi do realnych zmian. Uważa, że potrzebna są inne zmiany. Nie ma jednak pomysłów na nie.
Okazuje się, że dziewczyna potrafi rozmawiać ze skałami. Już wiemy, co za tym stoi, dlatego wypatrujemy momentu, kiedy pojawi się gigant. Tym razem mamy odpowiedzialnego za skały. To dzięki niemu poznajemy mityczną historię początków świata oraz zrozumiemy jak wielkim zagrożeniem jest Alyphar. Zaskoczeniem jest to, że tym razem bliźniaki wspólnie mają wpływ na giganta. I to właśnie prowadzi do poważnych problemów, bo pragnący pieniędzy Bora sprzedaje informacje o umiejscowieniu istoty. Nie wie, że to może się dla wszystkich źle skończyć. Co z tego wyniknie przekonajcie się sami sięgając po komiks.
Autorzy zabierają nas w dynamiczną i dobrze skonstruowaną akcję. Dowiadujemy się, że obdarzona niezwykłym mocami Erin nie jest jedyna. Każdy tom poświęcony jest innemu dziecku, powiązanymi z nim olbrzymowi. Osobiste dramaty młodzieży mieszają się tu z problemami planety. Każdy wystawiony jest na inną próbę.
Świetny scenariusz dopełniają piękne ilustracje Loriena przy współpracy w pierwszym tomie Drouina, a w drugim Christa. W trzecim mamy piękne rysunki autorstwa Russo, Drouina i Loriean. Mamy tu klasyczne, bogate w szczegóły, miękkie i sprawiające ciepłych sceny ilustracje. Szczególnie piękne są plansze z gigantami przywodzące na myśl Disneyowskie obrazy połączone z mrocznością, dzięki czemu wyglądają one zjawiskowo.
Cała seria to ciekawa i pouczająca lektura, przekonująca młodych czytelników, że każdy z nas ma jakiś talent i trzeba go pielęgnować. Do tego pojawiające się tu motywy ekologii, dbania o planetę uwrażliwią na problemy płynące z wielu współczesnych zagrożeń, manipulacji medialnej, dążenia do przejęcia władzy, przemocy pod pozorem zdobywania wiedzy. Jest też motyw niepełnosprawności, biedy wykluczenia społecznego, alkoholizmu i przemocy. Już nie mogę się doczekać, kiedy opowiem Wam o kolejnych tomach i poznam zakończenie, bo tego niestety sama nie znam, ale patrząc na pierwsze tomy ta seria ma naprawdę duży potencjał i daje duże pole do popisu tym, którzy chcą wykorzystać je w edukacji.

„Giganci” to komiks nawiązujący do różnorodnych mitów. Mamy tu różnorodne niezwykłe istoty powiązane z dziećmi. To właśnie owa więź stała się początkiem całej historii, w której dużą rolę odegrał pewien młody Inuita wychowany na legendach pewnego dnia natyka się w lodowej jaskini na niezwykłą postać zamrożoną w lodzie. Przychodzi do niej codziennie i to sprawia, że wytwarza...