Ciężar nieważkości. Opowieść pilota-kosmonauty

Relacja bardzo ciekawa. Mordercze szkolenie, intrygi w Moskwie. Życie w "gwiezdnym miasteczku" etc. Wartość naukowa lotu była wpawdzie prawie żadna, ale był to jednak spory wyczyn. Kontakty z kosmonautami radzieckimi bardzo przyjacielskie - prawdziwe serdeczne braterstwo ludzi kosmosu. Niestety potwornie rażą czołobitne wstawki ukazujące synowską miłość autora do zbrodniarza wojciecha jaruzelskiego. Choć Hermaszewski zastrzega że do WRON zapisano go bez jego wiedzy i zgody, a sam przebywał wòwczas na szkoleniu w ZSRR. Còż - może i tak było? Autor potwierdza też informacje zakrzykiwane jako teorie spiskowe - w PRL istniała grupa oficeròw ktòrym ułatwiono karierę - tzw "fundusz porzyspieszonego rozwoju". I na koniec prawdziwa bomba - Hermaszewski ZNAŁ TOŻSAMOŚĆ SERGIEJA KOROLOWA - "GŁÒWNEGO KONSTRUKTORA". A była to jedna z najpilniej strzeżonych tajemnic ZSRR. Dziś kosmos spowszedniał - było tam już 7 naszych (5 polskiego pochodzenia w nisjach NASA) - ale warto pamiętać o pionierach.

Relacja bardzo ciekawa. Mordercze szkolenie, intrygi w Moskwie. Życie w "gwiezdnym miasteczku" etc. Wartość naukowa lotu była wpawdzie prawie żadna, ale był to jednak spory wyczyn. Kontakty z kosmonautami radzieckimi bardzo przyjacielskie - prawdziwe serdeczne braterstwo ludzi kosmosu. Niestety potwornie rażą czołobitne wstawki ukazujące synowską miłość autora do...

Sięgnęłam po tę książkę za sprawą lotu drugiego Polaka w kosmos i bardzo się z obu tych rzeczy cieszę. Mimo trudnego dzieciństwa w turbulentnych czasach, sięgną gwiazd - i to niemal dosłownie. Autor opisuje całe swoje życie, ale oczywiście punktem kulminacyjnym jest sam lot w kosmos. Moment startu Sojuza trzyma w napięciu, opis chwil po starcie wzrusza. Na końcu trochę refleksji autora, niekiedy gorzkich, o tym jak to stał się "niewygodny" bo przecież lot odbył się w czasach ZSRR a on sam służył w wojsku ludowym. Ale w takich czasach przyszło mu żyć i wykorzystał swój czas niesamowicie efektywnie.
Na fali ponownego zainteresowania podbojem kosmosu warto przeczytać bo autor był jednak jednym z pionierów naszych wędrówek poza granice atmosfery.

Sięgnęłam po tę książkę za sprawą lotu drugiego Polaka w kosmos i bardzo się z obu tych rzeczy cieszę. Mimo trudnego dzieciństwa w turbulentnych czasach, sięgną gwiazd - i to niemal dosłownie. Autor opisuje całe swoje życie, ale oczywiście punktem kulminacyjnym jest sam lot w kosmos. Moment startu Sojuza trzyma w napięciu, opis chwil po starcie wzrusza. Na końcu trochę...

Ciekawa

Ciekawa

Taka trochę hagiografia. Hermaszewski opowiada o swoim życiu jak o nieprzerwanym pasmie sukcesów (których zresztą niewątpliwie nie brakowało). Zupełnie pomija tematu trudne, tak osobiste (relacje z rodziną podczas długich nieobecności) jak i publiczne (stan wojenny). Osobiście rozumiem sentyment i wdzięczność wobec radzieckich towarzyszy za możliwość spełnienia marzeń. Takie podejście czyni jednak książkę lukrowato nieciekawą i mało prawdziwą.

Taka trochę hagiografia. Hermaszewski opowiada o swoim życiu jak o nieprzerwanym pasmie sukcesów (których zresztą niewątpliwie nie brakowało). Zupełnie pomija tematu trudne, tak osobiste (relacje z rodziną podczas długich nieobecności) jak i publiczne (stan wojenny). Osobiście rozumiem sentyment i wdzięczność wobec radzieckich towarzyszy za możliwość spełnienia marzeń....

Miałam okazję być na spotkaniu z Hermaszewskim, uścisnął mi dłoń :)
- Dziękuję za tę opowieść, niezwykle ciekawe życie!
- Tak? A myślałem, że pani przysypiała (powiedziane z zawadiackim uśmiechem :)

Miałam okazję być na spotkaniu z Hermaszewskim, uścisnął mi dłoń :)
- Dziękuję za tę opowieść, niezwykle ciekawe życie!
- Tak? A myślałem, że pani przysypiała (powiedziane z zawadiackim uśmiechem :)

Nawet ciekawa. A nie spodziewałem się.

Nawet ciekawa. A nie spodziewałem się.

Bardzo ciekawie zebrane wszystkie wątki z życia naszego jedynego kosmonauty. Przedstawienie faktów jak wyszedł cało z rzezi wołyńskiej, jak banderowcy zabili mu ojca. Opis jak matka radziła sobie z wielodzietną rodziną i oczywiście same początki jak doszło do zainteresowania i pierwszych kroków w lotnictwie. Bardzo ciekawie i dosłownie opisane zjawiska w kosmosie Bardzo wyrazistym językiem kiedy wręcz opis jest tak dokładny ze widzimy to wszystko przed oczami. Polecam

Bardzo ciekawie zebrane wszystkie wątki z życia naszego jedynego kosmonauty. Przedstawienie faktów jak wyszedł cało z rzezi wołyńskiej, jak banderowcy zabili mu ojca. Opis jak matka radziła sobie z wielodzietną rodziną i oczywiście same początki jak doszło do zainteresowania i pierwszych kroków w lotnictwie. Bardzo ciekawie i dosłownie opisane zjawiska w kosmosie Bardzo...

Mirosław Hermaszewski, czyli pierwszy Polak, który poleciał w kosmos, zatytułował swoją autobiografię Ciężar nieważkości. Zważywszy na wszystkie przeciwności, które musiał pokonać po drodze do stania się kosmonautą jest to doskonały tytuł. Było ciężko. W uaktualnionej książce, wydanej po raz drugi w 2017 roku, opisuje swoją drogę do Sojuza-30, i jest to historia niesamowita.

🚀 Ambitny i uparty

Kosmonauta zaczyna swoją opowieść od najmłodszego dzieciństwa. Pochodzi z okolic Wołynia i jak można się domyślić po tej nazwie, ten okres bardzo mocno wpłynął na jego życie. Opisuje traumatyczne przeżycia z Lipnik w 1943 roku, gdzie bandyci z UPA zamordowali mu ojca, a matkę postrzelili. On sam także o mało co nie zginął.

To na szczęście nie zniszczyło marzeń ani ambicji małego chłopca, który marzył o lataniu. Jego wzorem stał się starszy brat, który był już lotnikiem i zaszczepił mu wytrwałość w dążeniu do celu i poświęcenie.

🚀 Długie przygotowania

Ponad połowa książki Ciężar nieważkości to opis przygotowania do najważniejszej misji i przygody, jaką była podróż w kosmos. Bo Hermaszewski właściwie wszystkie doświadczenia traktuje jak przygotowanie, choć jeszcze wtedy nie wiedział do czego. Zaczął latać najpierw na szybowcach, później trafił do szkoły lotniczej, a później jako prymus piął się dalej w hierarchii lotników wojskowych.

Pewnego dnia, w 1976 roku, gdy był już majorem, dowódcą oddziału, przyszło tajemnicze zaproszenie. Podobną informację dostało ponad stu lotników z całej Polski. Jak się okazało, jest to pierwszy etap badań, których pozytywne przejście otwierało drogę do niesamowitej przygody – misji kosmicznej.

Ćwiczenia i badania trwały przez prawie dwa lata. Hermaszewski opisuje poszczególne etapy przygotowań bardzo szczegółowo. Najpierw rygorystyczne badania w Polsce, a później dalsze badania, naukę i ćwiczenia w Gwiezdnym Miasteczku, czyli rosyjskim centrum szkoleniowym niedaleko Moskwy.

🚀 Niesamowite opowieści

Opowieści Hermaszewskiego są niesamowite. Trzeba pamiętać, że to lata 70, możliwości technologiczne były ograniczone, więc np. do uzyskania nieważkości przyszli astronauci wsiadali do samolotu, który miał paraboliczną trajektorię lotu. Mówiąc prościej leciał raz w górę raz w dół i tak kilkanaście razy. Amerykanie nazywali to „kometą wymiotną”, a Hermaszewski dodaje, że chyba słusznie.

Albo opowieści o produkcji oparcia fotela dedykowanego. Procedura zakładała odlanie w gipsie ksztaltu jego ciala i dopracowywania efektów odlewu do zmieszczenia skafandra. Nie było to przyjemne, a musieli ją powtarzać dwa razy.

🚀 Per aspera ad astra

Opowiada też, że niedługo przed startem próbowano go utrącić, wmawiając chorobę migdałków i konieczność ich wycięcia (pobyt w szpitalu ograniczał możliwość przygotowania do wylotu). Później tłumaczy, że chcieli (tylko?) opóźnić jego lot z przyczyn politycznych. Taka patowa sytuacja trwała jakiś czas i mocno go stresowała. Właściwie do ostatniej chwili nie był pewien, czy poleci.

W części, w której opowiada o samym locie w kosmos, autor skupia się raczej na swoich przeżyciach niż szczegółach technicznych. Opowiada też anegdotki. Świetna jest ta historyjka, gdy zobaczył siedem podejrzanych świecących obiektów „orbitujących” wokół stacji. Później okazało się, ze to są opakowania po odchodach wyrzucone nieco wcześniej.

🚀 Jony srebra i zapach kosmosu

Albo jak woda święcona przyczyniła się do ważnego odkrycia wykorzystywanego na stacjach kosmicznych, który rozwiązywał problem świeżości wody. Okazało się, że jony srebra konserwują ją i znacznie wydłużają jej zdatność do picia.

Bardzo fajnie pisze o tym, jak pachnie kosmos. Wyjaśnia, że dla niego to nie jest jeden zapach, tylko wiele różnych. Np. pomieszczeń medycznych i treningowych z przygotowań, wszystkich samolotów, a także samej stacji kosmicznej. A także woń ognia atmosfery spalającej lądownik.

🚀 Łyżka dziegciu

Hermaszewski kończy książkę pewnym żalem, że okres polityczny w jakim poleciał w kosmos, rzutował na postrzeganie go w Polsce po roku 2000. Spotkało go sporo złośliwości, np. obniżono emeryturę i początkowo odmówiono ostatniego lotu, czyli pożegnalnej tradycji przed przejściem na emeryturę.

To jest niesamowicie przykre, że żyjemy w kraju, w którym nie szanuje się wielkich dokonań. Pokonanie setki innych kandydatów i wytrwałość w dążeniu do celu, jakim była misja w kosmosie jest czymś, za co należy podziwiać tego człowieka. W jednym z ćwiczeń razili go prądem w przypadku błędnej reakcji. To jest coś, za co trzeba człowieka podziwiać, a nie gnębić.

Hermaszewski jest niesamowity. Jego autobiografia także. Ciężar nieważkości był znaczny, ale chyba zawsze tak jest, gdy próbujemy osiągnąć coś wyjątkowego.

Mirosław Hermaszewski, czyli pierwszy Polak, który poleciał w kosmos, zatytułował swoją autobiografię Ciężar nieważkości. Zważywszy na wszystkie przeciwności, które musiał pokonać po drodze do stania się kosmonautą jest to doskonały tytuł. Było ciężko. W uaktualnionej książce, wydanej po raz drugi w 2017 roku, opisuje swoją drogę do Sojuza-30, i jest to historia...

Tym razem to nasz kosmonauta opisuje historie swojego zycia i przygotowan do lotu w kosmos.

Tym razem to nasz kosmonauta opisuje historie swojego zycia i przygotowan do lotu w kosmos.

Świetna autobiografia pierwszego Polaka w kosmosie. Autr umiejętnie poprowadza czy-telnika po swym życiu. Warto przeczytać. Ciekawostka: Jego zięciem jest... Ryszard Czarnecki.

Świetna autobiografia pierwszego Polaka w kosmosie. Autr umiejętnie poprowadza czy-telnika po swym życiu. Warto przeczytać. Ciekawostka: Jego zięciem jest... Ryszard Czarnecki.