Księżycowy jeleń

Rysunki i zakończenie ratują ten komiks, ponieważ fabuła przez większość jest miałka.

Rysunki i zakończenie ratują ten komiks, ponieważ fabuła przez większość jest miałka.

Piękny, wciągający, intrygujący.

Piękny, wciągający, intrygujący.

Wydawało mi się, że jestem dość na bieżąco z różnymi wydawanymi w Polsce komiksami. A jednak Księżycowy jeleń mi jakoś umknął. Na szczęście ten niepozorny komiks niszowego wydawnictwa dostałam w prezencie urodzinowym i… od razu zwrócił moją uwagę.

W tej minimalistycznej historii, w której prawie w ogóle nie ma tekstu śledzimy losy małego jelonka – kosmonauty oraz ścigającej go istoty. Możemy się jedynie domyślać, że dziwna istota chce zabrać jelonkowi chroniony przez niego artefakt. Nie znamy jednak motywu pościgu, ani czym ten artefakt jest. I oczywiście, że czytelnik jest po stronie uroczego uciekającego jelonka.

🦌 Nie wszystko oczywiste

Jednak później okazuje się to, co się okazuje i czytelnik zmienia spojrzenie na ucieczkę oraz samych bohaterów. Nie będę spoilować, bo ten plot twist jest największą zaletą tego komiksu. I przyznaję, że autor ciekawie wykorzystuje tutaj urok jelonka oraz fakt, że ten ucieka przed kimś, kto chce mu najwyraźniej zrobić krzywdę.

Księżycowy jeleń jest ładnie narysowany i choć jest to w sumie prosta oraz krótka historia, to jest ciekawa. Końcówka robi tu robotę. Poza tym minimalizm także robi wrażenie. W całym komiksie jest nie więcej niż dziesięć dymków z tekstami, ale to w sumie wystarcza żeby nakreślić przyczyny pościgu oraz większą historię.

🦌 Minimalizm pobudza wyobraźnię

Wprawdzie szczegółów musimy się domyślić sami, ale to akurat wcale nie jest żaden minus, bo pozostawia pole do popisu wyobraźni i zadawania pytań. Np. dlaczego akurat księżycowy? I dlaczego antropomorficzny jelonek – dziecko? Czyżby właśnie dlatego, żeby zwabić czytelnika w pułapkę współczucia?

Niby prosta historyjka, a jednak zadaje też kilka filozoficznych pytań. Np. autor zdaje się pytać o to, czy to co miło wygląda na pewno jest tym, czym się wydaje. Pozory lubią mylić. Zadaje też pytanie o wartość życia we wszechświecie. Czy za wszelką cenę można dążyć do ciszy? Samą ciszę zresztą też zapewne można rozpatrywać jako symbol, niekoniecznie wprost. Ale nie napisze już nic więcej, bo nie chcę psuć zabawy tym, którzy zdecydują się przeczytać tę historyjkę.

Wydawało mi się, że jestem dość na bieżąco z różnymi wydawanymi w Polsce komiksami. A jednak Księżycowy jeleń mi jakoś umknął. Na szczęście ten niepozorny komiks niszowego wydawnictwa dostałam w prezencie urodzinowym i… od razu zwrócił moją uwagę.

W tej minimalistycznej historii, w której prawie w ogóle nie ma tekstu śledzimy losy małego jelonka – kosmonauty oraz...

Przyjemny w odbiorze, kreska specyficzna, ma lepsze i gorsze kadry ale ogólnie na plus. Dobra koncepcja i dobre zakończenie :)

Przyjemny w odbiorze, kreska specyficzna, ma lepsze i gorsze kadry ale ogólnie na plus. Dobra koncepcja i dobre zakończenie :)

Wypożyczone z Biblioteki z Pasją.

Wypożyczone z Biblioteki z Pasją.

https://salomonik.eu/blog/przeczytane/3106-ksiezycowy-jelen

https://salomonik.eu/blog/przeczytane/3106-ksiezycowy-jelen

Mały kosmiczny jelonek przemierza wszechświat, a w zasadzie ucieka przed tajemniczym prześladowcą. Czego chce od naszego słodziaka tajemniczy kosmita na dziwnym rumaku? Przekonacie się dość szybko, bo to prawie komiks bez tekstu, który mimo blisko 200 stron objętości połyka się w pół godziny. Dynamiczna opowieść, niezłe ilustracje, fajny twist w fabule. Niemniej to komiks na raz.

Mały kosmiczny jelonek przemierza wszechświat, a w zasadzie ucieka przed tajemniczym prześladowcą. Czego chce od naszego słodziaka tajemniczy kosmita na dziwnym rumaku? Przekonacie się dość szybko, bo to prawie komiks bez tekstu, który mimo blisko 200 stron objętości połyka się w pół godziny. Dynamiczna opowieść, niezłe ilustracje, fajny twist w fabule. Niemniej to komiks...

O co chodzi w tej historii? To pytanie czytelnik musi zadawać sobie dość długo, ciesząc się pięknymi, wręcz bajkowo kolorowymi ilustracjami. Podczas czytania (a raczej bardziej wnikliwego oglądania, gdyż słów nie ma w tym komiksie za dużo, co idealnie komponuje się z Wielką Ciszą) warto zwrócić uwagę na połączenie barw, nietuzinkowe i tworzące czarowny klimat, nawet gdy bohaterowie odwiedzają zniszczone krajobrazy.
Cała recenzja: https://premieryksiazkowe.pl/ksiezycowy-jelen-czyli-przewrotna-odyseja-kosmiczna/

O co chodzi w tej historii? To pytanie czytelnik musi zadawać sobie dość długo, ciesząc się pięknymi, wręcz bajkowo kolorowymi ilustracjami. Podczas czytania (a raczej bardziej wnikliwego oglądania, gdyż słów nie ma w tym komiksie za dużo, co idealnie komponuje się z Wielką Ciszą) warto zwrócić uwagę na połączenie barw, nietuzinkowe i tworzące czarowny klimat, nawet gdy...

Bardzo przyjemna lektura, chociaż raczej jest to po prostu historia obrazkowa, bo za wiele do czytania tutaj nie ma. Mimo tego autor w ciekawy sposób potrafił utrzymać moją uwagę i nie szczędził mi emocji. Kosmiczna podróż księżycowego jelonka jest po prostu ciekawa. Graficznie komiks się bardzo dobry, autor potrafi w bardzo dobry sposób przedstawić dynamikę akcji, a planety, które odwiedza tytułowy bohater wyglądają naprawdę ciekawie i różnorodnie. Warto dać szansę "Księżycowemu jeleniowi", chociaż fani czytania mogą poczuć lekki zawód, bo tego jest tutaj naprawdę niewiele.

Bardzo przyjemna lektura, chociaż raczej jest to po prostu historia obrazkowa, bo za wiele do czytania tutaj nie ma. Mimo tego autor w ciekawy sposób potrafił utrzymać moją uwagę i nie szczędził mi emocji. Kosmiczna podróż księżycowego jelonka jest po prostu ciekawa. Graficznie komiks się bardzo dobry, autor potrafi w bardzo dobry sposób przedstawić dynamikę akcji, a...

Łał, jakie to było dobre. W sensie zakończenie. W przeważającej części jest to komiks niemy i długo myślałem, że skoro na pierwsze 140-kilka stron jest zaledwie kilka z tekstem, to autor mógł już się postarać i resztę też przedstawić w formie zrozumiałej narracji obrazkowej. Nic z tych rzeczy, bo potem nadeszły strony 148-150, które także posiadają tekst. Tekst, który podnosi ocenę komiksu o co najmniej 1 punkt. Strony 148-195 pokazują, że autor wszystko fajnie sobie przemyślał i dlatego zrobiłem łał. Historyjka jest prosta i opowiada o kosmicznym jelonku, który chce uratować pewne jajo i wyrusza w długą kosmiczną podróż uciekając przed pewnym jeźdźcem. I długo mi się wydawało, że to taka ładnie narysowana pierdołka, ale tylko mi się wydawało, jest tam coś więcej. 6/10 to wystarczająca ocena dla bardzo ładnie narysowanej podróży z 1 znakomitym momentem, po którym zrobiłem łał.

Łał, jakie to było dobre. W sensie zakończenie. W przeważającej części jest to komiks niemy i długo myślałem, że skoro na pierwsze 140-kilka stron jest zaledwie kilka z tekstem, to autor mógł już się postarać i resztę też przedstawić w formie zrozumiałej narracji obrazkowej. Nic z tych rzeczy, bo potem nadeszły strony 148-150, które także posiadają tekst. Tekst, który...