rozwińzwiń

Na końcu czeka miłość

Okładka książki Na końcu czeka miłość autora Agnieszka Lewandowska-Kąkol, 9788367295345
Okładka książki Na końcu czeka miłość
Agnieszka Lewandowska-Kąkol Wydawnictwo: Replika powieść historyczna
304 str. 5 godz. 4 min.
Kategoria:
powieść historyczna
Format:
papier
Data wydania:
2022-08-23
Data 1. wyd. pol.:
2022-08-23
Liczba stron:
304
Czas czytania
5 godz. 4 min.
Język:
polski
ISBN:
9788367295345
Średnia ocen

6,2 6,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Na końcu czeka miłość w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Na końcu czeka miłość



książek na półce przeczytane 3772 napisanych opinii 2839

Oceny książki Na końcu czeka miłość

Średnia ocen
6,2 / 10
122 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Na końcu czeka miłość

avatar
308
239

Na półkach: ,

Bardzo lubie takie ksiazki gdzie 2 WŚ jest gdzies w tle moze nie jest to najwybitniejsza ksiazka tego typu ale mimo to czytalo/sluchalo sie dobrze i nie zaluje spedzonych chwil z tym tytulem Na lekki minus to że ksiazka miala watki trudne do uwierzenia /naciagane w tym rowniez zakonczenie .

Bardzo lubie takie ksiazki gdzie 2 WŚ jest gdzies w tle moze nie jest to najwybitniejsza ksiazka tego typu ale mimo to czytalo/sluchalo sie dobrze i nie zaluje spedzonych chwil z tym tytulem Na lekki minus to że ksiazka miala watki trudne do uwierzenia /naciagane w tym rowniez zakonczenie .

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
480
451

Na półkach:

Ciekawa książka. Dobrze bapisana, dobrze się słuchało tylko czasami miałam wrażenie że gubiłam się w czasie I przestrzeni. Różni bohaterowie I różne str świata. Nie wlecze się także polecam

Ciekawa książka. Dobrze bapisana, dobrze się słuchało tylko czasami miałam wrażenie że gubiłam się w czasie I przestrzeni. Różni bohaterowie I różne str świata. Nie wlecze się także polecam

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1471
451

Na półkach: , ,

"Są takie rany na duszy i sercu, których nawet czas nie uleczy".

Otylia i Feliks wraz ze swoim 4-letnim synkiem Syreniem tworzą bardzo szczęśliwą rodzinę. Otylia spodziewa się kolejnego dziecka, ale jej ciąża jest zagrożona. Tego lata mają wybrać się na pierwsze zagraniczne wakacje do Grecji. Jednak tak daleka podróż nie jest dla kobiety wskazana. Lekarz zaleca jej spokojny i oszczędny tryb życia. Otylia namawia męża aby skorzystał z okazji i pojechał bez niej. Feliks nie jest przekonany do pomysłu żony, ale w końcu 1 sierpnia wyrusza z synem w podróż. Kiedy po miesiącu pobytu mają wracać do domu, wybucha wojna. Mężczyzna udaje się z dzieckiem w powrotną drogę w bardzo trudnych warunkach. Dochodzi do nieszczęśliwego wypadku.
W tym samym czasie jego żona przeżywa trudne chwile w Polsce. Jej ojciec, profesor uniwersytetu w Wilnie zostaje aresztowany przez NKWD, a matka zostaje wywieziona razem z siostrą do Kazachstanu.

Czy wszystkim uda się przeżyć wojnę i jeszcze kiedyś się spotkać?

Książka "Na końcu czeka miłość" to historia polskiej rodziny rozdzielonej przez wichry wojny. Jej członkowie doświadczają ogromnego bólu i straty. Zmagają się z poczuciem niesprawiedliwości i walczą o przetrwanie. Chęć życia i wiara w lepsze jutro pomaga im przeżyć najgorsze. To opowieść o okrutnym i niszczącym obliczu wojny, która niesie za sobą ludzkie tragedie i śmierć. O poświęceniu i walce o życie, które jest czymś najcenniejszym. Ale też o nadziei, samotności i rozpaczy po utracie najbliższych.

Bardzo lubię książki z tłem historycznym, ale niestety z tą książką miałam mały problem. Według mnie jest napisana zbyt chaotycznie i zabrakło mi w niej takich prawdziwych emocji. Autorka porusza zbyt wiele wątków i opisuje je zbyt pobieżnie. Zabrakło mi też wyjaśnienia niektórych z nich. Pomimo wszystko bardzo zachęcam Was do tej lektury bo opowiada o rzeczach bardzo ważnych i jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami.

Słowa autorki umieszczone na początku książki

"Jako że wiele wątków tej książki napisało samo życie, dedykuję ją Wszystkim, których nie interesuje historia. Ona bowiem, choć nie zawsze mamy tego świadomość, interesuje się każdym z nas i bezpośrednio wpływa na nasze życie."

"Są takie rany na duszy i sercu, których nawet czas nie uleczy".

Otylia i Feliks wraz ze swoim 4-letnim synkiem Syreniem tworzą bardzo szczęśliwą rodzinę. Otylia spodziewa się kolejnego dziecka, ale jej ciąża jest zagrożona. Tego lata mają wybrać się na pierwsze zagraniczne wakacje do Grecji. Jednak tak daleka podróż nie jest dla kobiety wskazana. Lekarz zaleca jej...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

231 użytkowników ma tytuł Na końcu czeka miłość na półkach głównych
  • 145
  • 86
37 użytkowników ma tytuł Na końcu czeka miłość na półkach dodatkowych
  • 8
  • 6
  • 6
  • 5
  • 4
  • 3
  • 3
  • 2

Inne książki autora

Agnieszka Lewandowska-Kąkol
Agnieszka Lewandowska-Kąkol
Muzykolog i dziennikarz. Przez piętnaście lat pracowała w redakcji muzycznej Polskiego Radia. Potem wybrała drogę „wolnego strzelca” i współpracowała m.in. z pismami: „Tygodnik Kulturalny”, „Poradnik Muzyczny”, „Twoja Muza”, „Przegląd Powszechny”. Pisze teksty o muzyce artystycznej, jej twórcach i wykonawcach, oraz reportaże i opowiadania o tematyce współczesnej oraz historycznej. Z tego drugiego zakresu szczególnie interesują ją losy Polaków zamieszkujących przed II wojną światową na kresach wschodnich. Wolny czas najchętniej spędza z rodziną i psami, które zajmują ważne miejsce w jej życiu.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Ocalona z Auschwitz. Pójdę za Tobą na koniec świata Nina Majewska-Brown
Ocalona z Auschwitz. Pójdę za Tobą na koniec świata
Nina Majewska-Brown
„…Ufam, że po raz drugi rodzę się do życia, które daje mi kolejną niepowtarzalną szansę. Mam zamiar je przeżyć najbajeczniej, jak się da…” Pisarka Nina Majewska – Brown pokazuje w swoich książkach, to co jest najważniejsze. Szczerość i magię uczuć. Naprowadza czytelnika na właściwe tory. Szanuje jego zdanie i poglądy. To zawsze urzeka mnie w jej powieściach. Dostajemy wyraźną wskazówkę – „…Tylko w bajkach granica między dobrem a złem jest wyraźna…”. To dramatyczna opowieść o odwadze, rozpaczy i miłości. 1 września 1941 roku w niemieckim mundurze, z pistoletem w kieszeni, na rowerze ucieknie z Auschwitz Jan Nowaczek. To prawdziwa historia. W małym domu mieszka kobieta z Wawrzyńcem, matką Wiktorią, 2 córkami i synkiem (razem 6 osób) dodatkowo sprowadziła się ciotka. Bardzo pomocna. Dom mały, 2 – izbowy, drewniany. Sąsiadowali z dworem Tyszkiewiczów. Mimo trudności nauczyła się znosić rzeczy i sprawy, na które nie ma wpływu. Bierze z życia to, co najlepsze. Pracują z mężem u bogatych gospodarzy. Niedaleko nich wybudowali obóz. Ciągle, ktoś z niego ucieka. Kiedyś dzieci znalazły guzik od niemieckiego munduru. Zadawały dużo pytań. Mama dzieci, zastanawiała się po co Niemcy wybudowali ten obóz. Kiedyś Oświęcim, był cichym miasteczkiem. Wawrzek, mąż po urazie ręki, stał się niezdolny do wojska. Kiedy Wawrzyniec, pierwszy raz zobaczył więźniów z obozu, był zszokowany. Ich wygląd, wychudzenie, wyczerpanie świadczyło o tym, jak traktuje ich okupant. Nad miasteczkiem unosił się duszący, słodkawy smród, niczym gęsta mgła (odór palonych ciał). Dobrze, że oni mieszkali w Porębie. Gdy wracała z pracy w polu zobaczyła niemiecki rower oparty o ich płot. W domu zastała wysokiego mężczyznę w niemieckim ubraniu, który przekomarzał się z ciotką. Rozmawia z gospodynią. Niemiec chce kupić jaja, mleko. Niemiec pije mleko i zaczyna opowiadać o żonie Elke – o planach dużej rodziny. Resztę mleka każe sobie wlać do butelki. Odjechał bez zapłaty. Dzieci mają koklusz. Gospodyni ma 34 lata i prawdopodobnie w 4 ciąży, a może to zatrucie? Wawrzyniec zdobył drugie łóżko, by nie było aż tak ciasno. Do obozu trafił młynarz – numer 8488. Przestał być człowiekiem. Stał się numerem. Skupił się na tym, jak stąd uciec. Kiedy ucieka – błaga o pomoc. Jan Nowaczek kiedy ucieka, za jego wybryk więźniowie zapłacili życiem. Czy okaże się wartościowym człowiekiem? Jak piekło wojny i obozowe realia zmieniają człowieka? Nowaczek wrócił z Niemcami do domu naszych bohaterów. Bita w ciąży gospodyni, a dzieci schowane za łóżkiem. Kobieta jest w dużej ciąży – zostaje aresztowana. Celem zawiezienia do Auschwitz. Obóz to piekło, ciemne bloki, wilgoć. Wiele tu paniki i uległości. Żona Wawrzyńca – Franciszka aresztowana. Pragnęła przytulić dzieci. Tego pragnęła. Tak niewiele i tak dużo. Mąż kobiety okazuje się wybawcą. Mąż poszedł za nią do lagru. Jej świat legł w gruzach. Nie wiedziała, jak wychowa dzieci. Wychodzi przez obozową bramę, jak w malignie. Wawrzyniec Kulig zostaje rozstrzelany pod ścianą straceń w Auschwitz a czytelnikowi łzy same cisną się do oczu. Książkę powinien przeczytać każdy, by odnaleźć w sobie poświęcenie, empatię i miłość – ponad wszystko. Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: Świat Książki Oprawa: miękka Liczba stron: 480 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej, domowej biblioteczce
Katarzyna Żarska - awatar Katarzyna Żarska
oceniła na102 miesiące temu
Wybór sióstr Kate Hewitt
Wybór sióstr
Kate Hewitt
Czwarte spotkanie z tą autorką uważam za nieco mniej udane, niż w przypadku poprzednio czytanych przeze mnie książek. Fabuła skupia się na losach trzech sióstr wkraczających w dorosłość w czasach niedługo przed wybuchem II wojny światowej, a także na ich przeżyciach w jej trakcie. Siostry Edel, córki zegarmistrza w Salzburgu są skrajnie różne – poważna Johanna, niewidoczna Brigit i uduchowiona Lotte – i równie różnie radzą sobie z postępującymi zmianami, których doświadcza ich kraj przed i po Anschlussie Austrii. I to też moim zdaniem jest najciekawszy aspekt powieści – w jaki sposób zwykli ludzie reagują na postępującą propagandę i zło prowadzące do tego tragicznego rozdziału historii. Heroizm, cierpienie, trudne decyzje i przerażająca rzeczywistość obozowa – wszystko to można znaleźć w tej powieści, przedstawione w dosadny i realistyczny sposób, ale nie przytłaczający. I choć historia jest niewątpliwie przejmująca, to jednak przyzwyczaiłam się w przypadku jej twórczości do czegoś więcej. Nie miałam zbytniej nadziei na pozytywne zakończenie (które jest mocno słodko-gorzkie),ale też nie oczekiwałam na ostatnie strony z zapartym tchem w celu wyjaśnienia zawartej w prologu tajemnicy. Mocno mnie jednak uderzyła pewna konkluzja dotycząca uczestników terroru po stronie oprawców. Polecam więc książkę. Jeżeli ktoś czytał i lubi „Słowika” Kristin Hannah, to mam wrażenie, że również ta pozycja będzie dla niego. Ja na pewno będę oczekiwać kolejnych powieści tej autorki na polskim rynku.
aredhela - awatar aredhela
oceniła na98 miesięcy temu
Czas nadziei Dagmara Leszkowicz-Zaluska
Czas nadziei
Dagmara Leszkowicz-Zaluska
Dagmara Leszkowicz-Zaluska w swojej najnowszej powieści „Czas nadziei” podejmuje temat, który w polskiej literaturze wydaje się wyeksploatowany, a jednak w jej wydaniu zyskuje nową, głęboko poruszającą perspektywę. Autorka przenosi nas w czasy, w których człowieczeństwo wystawiane było na najcięższe próby, a tytułowa nadzieja nie była jedynie abstrakcyjnym pojęciem, lecz realnym narzędziem przetrwania. To książka o wielkiej sile rażenia, którą oceniam na mocne 8/10. Jest to lektura obowiązkowa dla miłośników sag historycznych, które potrafią połączyć rzetelność faktograficzną z ogromnym ładunkiem emocjonalnym. Akcja powieści osadzona jest w realiach II wojny światowej oraz trudnego okresu powojennego, co pozwala autorce na nakreślenie szerokiej panoramy ludzkich losów. Główni bohaterowie to postacie z krwi i kości, targane wątpliwościami, lękiem, ale i niezłomną wolą życia. Leszkowicz-Zaluska posiada rzadką umiejętność budowania portretów psychologicznych, które nie są jednowymiarowe. W jej świecie nie ma bohaterów bez skazy ani złoczyńców pozbawionych ludzkich odruchów – każdy nosi w sobie pęknięcie, które w obliczu dziejowej zawieruchy staje się fundamentem ich nowej tożsamości. Autorka z ogromną wrażliwością opisuje proces hartowania się ducha w warunkach skrajnych, unikając przy tym zbędnego patosu. Jednym z najmocniejszych punktów „Czasu nadziei” jest plastyczność opisów. Czytelnik niemal fizycznie odczuwa niepokój towarzyszący nalotom, głód zaglądający w oczy bohaterów oraz wszechobecną niepewność jutra. Warsztat literacki autorki stoi na bardzo wysokim poziomie – język jest gęsty, nasycony obrazami, a jednocześnie klarowny i pozbawiony niepotrzebnych ozdobników. To sprawia, że przez fabułę płynie się z zapartym tchem, mimo że tematyka do najłatwiejszych nie należy. Leszkowicz-Zaluska nie ucieka od trudnych pytań o cenę przetrwania i granice moralnych kompromisów, co nadaje książce wymiar uniwersalny, wykraczający poza ramy czasowe, w których została osadzona. Niezwykle istotnym elementem jest także tło historyczne. Widać, że autorka wykonała ogromną pracę dokumentacyjną, dzięki czemu detale życia codziennego, realia polityczne i społeczne tamtego okresu są oddane z najwyższą starannością. Nie jest to jednak suchy wykład historyczny – fakty subtelnie przeplatają się z fikcją literacką, tworząc spójną i wiarygodną całość. „Czas nadziei” to także hołd złożony kobiecej sile; to właśnie bohaterki często stają się tutaj ostoją normalności w świecie, który oszalał. Ich determinacja w walce o rodzinę i godność jest motywem przewodnim, który nadaje powieści szczególny, intymny charakter. Momentami tempo narracji wydaje się nieco zbyt równe, co w przypadku tak obszernej sagi może prowadzić do chwilowego spadku napięcia w środkowych rozdziałach. Nie zmienia to jednak faktu, że jest to pozycja wybitna w swoim gatunku. To książka, która boli, ale jednocześnie przynosi ukojenie, przypominając, że nawet w najczarniejszej nocy tli się iskra, która może rozpalić ogień nowego początku. Dagmara Leszkowicz-Zaluska stworzyła literacki monument poświęcony ludzkiej niezłomności, który powinien znaleźć się na półce każdego świadomego czytelnika. To lektura, która zostaje pod powiekami długo po zakończeniu czytania, zmuszając do docenienia pokoju i wolności, które dziś bierzemy za pewnik.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na822 dni temu

Cytaty z książki Na końcu czeka miłość

Więcej
Agnieszka Lewandowska-Kąkol Na końcu czeka miłość Zobacz więcej
Więcej