Pociąg

„Pociąg” to historia, która nie pyta, czy jesteś gotowa — ona po prostu rusza z peronu i wciąga od pierwszych stron. Szybka, intensywna i chwytająca za serce, a przy tym zaskakująco refleksyjna. Dokładnie taka, jaka powinna być dobra podróż w każdej historii.
Ewa trafia do pociągu z kilku powodów: ucieka przed bólem, poczuciem winy, cudzym osądem i przeszłością, której nie da się cofnąć. Zamknięta przestrzeń wagonu w tej opowieści działa jak soczewka — wyostrza emocje, charaktery i konflikty. Spotkani w przedziale ludzie nie są jedynie tłem — każdy z nich coś wnosi, coś zabiera, ale też zmusza do konfrontacji z samą sobą.
Historia daje do myślenia i dostarcza wrażeń. Iza świetnie balansuje między humorem a ciężarem trudnych tematów. Są momenty lekkie, niemal zabawne, które za chwilę zderzają się z dramatem i moralną niejednoznacznością. Nic nie jest tu oczywiste, żaden z bohaterów nie jest krystaliczny, a ich decyzje mogą nam się podobać… albo nie. Nie jest to opowieść moralizująca — raczej pokazująca życie: często chaotyczne i pełne odcieni szarości.
Najbardziej w tej historii ujęły mnie relacje międzyludzkie, które bez wątpienia grają tu pierwsze skrzypce: przyciąganie, odpychanie, potrzeba bliskości i strach przed nią. Emocje są intensywne, czasem gwałtowne, ale w żadnym razie nie przerysowane. Owszem, wydarzenia pędzą jak pociąg, jednak nie są chaotyczne — tempo idealnie oddaje stan bohaterki, która, jak sama twierdzi, nie ma czasu na bezpieczne przystanki. Ona chce dojechać do stacji — Szczęście.
Fantastycznie tło i atmosferę stworzyły w tej opowieści postacie drugoplanowe, które były niczym plaster na rany — czasem przynosiły ulgę, czasem prowokowały do myślenia, ale zawsze zostawiały po sobie ślad. Niejednokrotnie doprowadzały też do uśmiechu.
To książka dla tych, którzy lubią historie z pazurem, dynamiką i emocjonalnym rollercoasterem. „Pociąg” nie obiecuje spokojnej przejażdżki — raczej podróż, po której wysiada się trochę poturbowanym, ale bogatszym o nowe spojrzenie. Polecam 🚆📖

„– Co to?
– Te klu­cze otwie­ra­ją drzwi do szczę­ścia.
– I co ja mam niby z nimi zro­bić?
– Każda de­cy­zja, jaką po­dej­mu­je­my, bu­du­je nasze ja. Sam więc zde­cy­duj, co z nimi zro­bisz.”

„– Po­win­nam ci po­wie­dzieć, żebyś na­pra­wił swoje mał­żeń­stwo, żebyś przy­naj­mniej spró­bo­wał to zro­bić, ale wiem prze­cież, że na­pra­wia­nie na siłę cze­goś, kiedy jedna osoba chce, a druga nie, jest po­zba­wio­ne sensu. Prze­ra­bia­łam to z moim byłym mężem. Nie mo­żesz się uwol­nić od swo­jej żony, w to wie­rzę. Życie nie jest tylko czarno-​białe, są też różne od­cie­nie sza­ro­ści, a moja hi­sto­ria jest tego naj­lep­szym przy­kła­dem. Chcę wie­rzyć, że spo­tka­li­śmy się po to, aby pomóc sobie na­wza­jem.”

„Pociąg” to historia, która nie pyta, czy jesteś gotowa — ona po prostu rusza z peronu i wciąga od pierwszych stron. Szybka, intensywna i chwytająca za serce, a przy tym zaskakująco refleksyjna. Dokładnie taka, jaka powinna być dobra podróż w każdej historii.
Ewa trafia do pociągu z kilku powodów: ucieka przed bólem, poczuciem winy, cudzym osądem i przeszłością, której nie...

pierwsza książka autorki i moje pierwsze spotkanie z Izą
pozycja zdecydowanie dla niegrzecznych dziewczynek ,jak na erotyk przystało

pierwsza książka autorki i moje pierwsze spotkanie z Izą
pozycja zdecydowanie dla niegrzecznych dziewczynek ,jak na erotyk przystało

Do tej pory książki Izy Maciejewskiej bardzo mnie poruszały. Jeśli natomiast chodzi o tę pozycję to szkoda mojego czasu na jej słuchanie. Pełna niespójności, absurdów, wulgaryzmów, bohaterowie nie mają duszy, tylko części ciała, które potrzebne są do uprawiania seksu. Zresztą opisy seksu budzą niesmak, to tylko brutalne wykonany akt. Nie chcę już czytać (słuchać) drugiej części.

Do tej pory książki Izy Maciejewskiej bardzo mnie poruszały. Jeśli natomiast chodzi o tę pozycję to szkoda mojego czasu na jej słuchanie. Pełna niespójności, absurdów, wulgaryzmów, bohaterowie nie mają duszy, tylko części ciała, które potrzebne są do uprawiania seksu. Zresztą opisy seksu budzą niesmak, to tylko brutalne wykonany akt. Nie chcę już czytać (słuchać) drugiej...

Dialogi wywołują ciarki żenady. Czytadełko na jeden wieczór.

Dialogi wywołują ciarki żenady. Czytadełko na jeden wieczór.

W ten poniedziałkowy poranek przychodzę do was z recenzją i pytaniem. Czy zdarzyło się wam wsiąść do pociągu i wyruszyć w nieznane?

🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈

Pociąg od @iza_maciejewska_pisarka złamał mi serce, no bo ile złych rzeczy może spotkać jedną osobę. Jak bardzo traumatyczne przeżycia potrafią zakrzywić rzeczywistość? Ile zła może to wyrządzić?

Bohaterowie wykreowani przez autorkę z całą pewnością dostarczą nam morze emocji. Możemy przeżywać z nimi smutki, radości, strach, spokój. Ewa i Michał są ogromnie zagubieni, poranieni, nie wierzą w dobre rzeczy i szczęście, które jest dla nich. Jednak przypadkowo poznany staruszek, pan Stanisław, ma pomysł na rozwiązanie. W końcu życie i jego nauczyło, że nadzieja, wiara, miłość i zaangażowanie mogą tak wiele zmienić. Dominika i Filip, żadne z nich jeszcze nie wie w zasadzie, na czym im w życiu tak naprawdę zależy. Ich utarczki słowne dostarczą nam sporo humoru i pikanterii. Mamy tu jeszcze bohaterów negatywnych. Byłego męża Ewy i jego partnera, Szymona co do którego moje odczucia są tak różne, że mam z nim niezłą zagwozdkę oraz żonę Michała, która swą pozą i postępowaniem nie wzbudziła we mnie ani jednego ciepłego uczucia.

Podróż z tymi bohaterami jest pełna emocji, to prawdziwa przejażdżka pociągiem w nieznane. Historie i emocje są tak pięknie ukazane, że pokochałam ich całym sercem.

@bookloveraneta tobie serdecznie dziękuję za polecenie mi twórczości autorki, za te wszystkie podróże, które dzięki tobie mam okazję odkryć.

W ten poniedziałkowy poranek przychodzę do was z recenzją i pytaniem. Czy zdarzyło się wam wsiąść do pociągu i wyruszyć w nieznane?

🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈🚈

Pociąg od @iza_maciejewska_pisarka złamał mi serce, no bo ile złych rzeczy może spotkać jedną osobę. Jak bardzo traumatyczne przeżycia potrafią zakrzywić rzeczywistość? Ile zła może to wyrządzić?

Bohaterowie wykreowani przez...

Na wstępie muszę zaznaczyć, że autorce należy się duży plus za lekki i zabawny język. Zdania, które konstruuje Iza Maciejewska czyta się bardzo przyjemnie i…

… niestety to na tyle, jeśli miałbym wymieniać plusy tej historii. A szkoda.

Już na samym początku książki poczułem, że wspomniany lekki i frywolny styl wywołuje we mnie swoisty dysonans, kiedy czytam o tragedii, jaką jest śmierć dziecka. Postaram się jednak nie wdawać w szczegóły tego wątku.

Kolejnym niuansem, który kuł mnie w oczy była niespójna kreacja głównej bohaterki. Ewa była delikatna i „święta”, jednak bywały momenty, iż miałem wrażenie, jakoby ktoś pomylił się w opisywaniu danej historii, wplatając weń wulgarną i zaczepną osobę.

Przejdźmy teraz do wątków humorystycznych. Bo za takie z pewnością można uznać fakt, że nowopoznany mężczyzna z pociągu, postanawia dać Wam do użytku wielkie mieszkanie. Za darmo! Bo Wam dobrze z oczu patrzy. Trafiła się Wam kiedyś taka sytuacja? Dajcie znać.

Dalej. Jest Michał. Zaborczy komornik. Według zapisków, pierwszy raz odpuścił komuś termin, kiedy poznał Ewę i pewnego młodego chłopca. W dalszej części historii okazuje się jednak, że Michał poznał innego z bohaterów, Filipa w następujących okolicznościach – odpuścił mu termin długu.

„Wszystko co mamy zapisałem na moją matkę” mówi inny z bohaterów. Drodzy czytelnicy, bierzcie swe majątki, idźcie do „zapisywacza” i w ten jakże prosty sposób pozbawcie majątków swoje drugie połówki. Ta książka to niestety bajka dla dorosłych, o czym świadczy np. kolejna sytuacja: „panie policjancie, czy moja partnerka nie będzie już musiała oglądać swojego oprawcy? Proszę”. Gdzie tam prawo i procedury. Wystarczy ładnie poprosić i wyjaśnić przyczyny.

Rzadkością jest, abym przygotował zdjęcie do recenzji, zanim ją napiszę. Ta książka była jednak wyjątkowa. Zdjęcie czekało przez kilka lat, aż przeczytam książkę. Widocznie podświadomość chciała mnie ostrzec przed tą nierealistyczną, przekoloryzowaną, a jednocześnie bardzo przewidywalną historią.

Na wstępie muszę zaznaczyć, że autorce należy się duży plus za lekki i zabawny język. Zdania, które konstruuje Iza Maciejewska czyta się bardzo przyjemnie i…

… niestety to na tyle, jeśli miałbym wymieniać plusy tej historii. A szkoda.

Już na samym początku książki poczułem, że wspomniany lekki i frywolny styl wywołuje we mnie swoisty dysonans, kiedy czytam o tragedii,...

Autorka potrafi namieszać. To co się tu dzieje ciężko opisać słowami. Pociąg, jeden przedział, troje obcych sobie ludzi. I to właśnie tam los połączy ich życia ze sobą. Każdy skrywa tajemnice i grzechy, z których nie jest dumny. Czyta się świetnie i szybko.

Autorka potrafi namieszać. To co się tu dzieje ciężko opisać słowami. Pociąg, jeden przedział, troje obcych sobie ludzi. I to właśnie tam los połączy ich życia ze sobą. Każdy skrywa tajemnice i grzechy, z których nie jest dumny. Czyta się świetnie i szybko.

Ciężko ocenić tą pozycję. Sam pomysł na fabułę ciekawy. Raziły mnie wulgaryzmy w tak dużej ilości. Wkurzali mnie główni bohaterowie. Za największy plus uznaję postacie drugoplanowe. I zdecydowanie dla nich sięgnę po tom drugi.

Ciężko ocenić tą pozycję. Sam pomysł na fabułę ciekawy. Raziły mnie wulgaryzmy w tak dużej ilości. Wkurzali mnie główni bohaterowie. Za największy plus uznaję postacie drugoplanowe. I zdecydowanie dla nich sięgnę po tom drugi.

Początek książki bardzo mnie irytował , do takiego stopnia że czytałam z przymusu. Na początku książki dialogi które miały być zabawne ? Po prostu mnie żenowały. Denerwowal mnie też sam opis Ewy jako kobiety 🤷 natomiast później jak już Ewa ląduje w Krakowie , akcja się rozkręca, wciągnęła mnie totalnie. Dużo nieprzewidywalnych akcji , dialogi napisane z humorem, trochę pikanterii. Generalnie książke polecam .

Początek książki bardzo mnie irytował , do takiego stopnia że czytałam z przymusu. Na początku książki dialogi które miały być zabawne ? Po prostu mnie żenowały. Denerwowal mnie też sam opis Ewy jako kobiety 🤷 natomiast później jak już Ewa ląduje w Krakowie , akcja się rozkręca, wciągnęła mnie totalnie. Dużo nieprzewidywalnych akcji , dialogi napisane z humorem, trochę...

Piękna okładka i bogata treść.

Piękna okładka i bogata treść.