Nigdy nas tu nie było

Dwie kobiety.
Wspólne wakacje i…

…zwłoki mężczyzny.
----------
Emily i Kristen jak co roku, wyjechały na wspólny urlop. Miał to być dobry czas. Do momentu odnalezienia przez Emily swojej przyjaciółki przy zwłokach mężczyzny.

Niby nic dwa razy się nie zdarza. Jednak Emily zauważa, że to zdarzenie dziwnie przypomina tragedię z ich poprzedniego wyjazdu. Czy to przypadek? A może celowe działanie? Emily zaczyna powątpiewać w to co naprawdę wydarzyło się tamtej nocy, co też zaczyna wpływać na naturę ich relacji.
----------
Zbyt wiele niewiadomych.
Zbyt wiele sekretów.
Zbyt wiele śmierci.

Czy to wszystko nie wpłynie na mocno już utrwalona kobiecą przyjaźń?
----------
Autor wziął na pisarski warsztat temat kobiecej przyjaźni. Krok po kroku. Zdanie po zdaniu pokazywał mi jej najmroczniejsze zakamarki. Czułem się trochę niekomfortowo depcząc po tym wszystkim co przez lata Emily wraz z Kristen zbudowały. Dałem się wciągnąć w toksyczne relacje, gdzie manipulacja i kłamstwo przejęły kontrolę.
----------
To książka z kategorii nieodkładanych. Wciągający od pierwszych stron thriller psychologiczny o sile kobiecej przyjaźni, manipulacji, mrocznych tajemnicach i…

…cenie, jaką przyjdzie zapłacić za lojalność.

Książka balansuje pomiędzy kryminalną intrygą a refleksyjną zadumą nad relacjami międzyludzkimi. Polecam!

Dwie kobiety.
Wspólne wakacje i…

…zwłoki mężczyzny.
----------
Emily i Kristen jak co roku, wyjechały na wspólny urlop. Miał to być dobry czas. Do momentu odnalezienia przez Emily swojej przyjaciółki przy zwłokach mężczyzny.

Niby nic dwa razy się nie zdarza. Jednak Emily zauważa, że to zdarzenie dziwnie przypomina tragedię z ich poprzedniego wyjazdu. Czy to przypadek? A...

Nie, nie, nie, książka sama w sobie nudna. Bohaterka jest w swoich przemyśleniach, których jest aż kilka razy na wyrost, mdła i żałosna. Końcówka to już w ogóle odlot totalny...

Nie, nie, nie, książka sama w sobie nudna. Bohaterka jest w swoich przemyśleniach, których jest aż kilka razy na wyrost, mdła i żałosna. Końcówka to już w ogóle odlot totalny...

Książka fajna, ale zbyt duża mnogość opisów stanów psychicznych bohaterki i jej przemyślen sprawiła, że stała się dla mnie dość nudna, nie "ciągnęło" mnie tak do książki. Czytałam, żeby poznać koniec.

Książka fajna, ale zbyt duża mnogość opisów stanów psychicznych bohaterki i jej przemyślen sprawiła, że stała się dla mnie dość nudna, nie "ciągnęło" mnie tak do książki. Czytałam, żeby poznać koniec.

"Kristen sprawiała, że wszystko było lepsze. Jej pewność siebie była jak zawór bezpieczeństwa w dziwnym i powikłanym świecie" ." Obecność Kristen była jak uspokajający zapach, jak xanax w sprayu"

Jakoś zastanawiająco nie chce mi się ta książka poukładać w głowie. Czuję jakąś dziwną niepewność. Nie, niedosyt, bo wszystko jest wzorowo zakończone, wątki doprowadzone do końca, jednak jakoś mnie to zupełnie nie satysfakcjonuje. Mam takie: "Ale na pewno, na pewno, na pewno ? Tak to się właśnie odbyło?". Niby wszystko na to wskazuje, ale mnie gdzieś w środku skrobie jakiś niepokój. Tak jakbym podskórnie czuła, że autorka świadomie i nawet z premedytacją chce mnie wyprowadzić w pole. Wmówić we mnie, że zadziało się coś, co wyglądało zupełnie inaczej, niż ona to przedstawiła. W trakcie czytania szarpały mną różne emocje w różne strony.

Narratorka Emily opowiada o swojej przyjaciółce w samych superlatywach. Kristen jest piękna, mądra, zabawna itd. itp. Zaczęło mnie to wkurzać i nudzić jednocześnie. Sama Emily rysowała siebie na prawdziwą panikarę, nieudacznicę, kogoś, kto zupełnie nie ma poczucia własnej niezależności i wartości. A ja zacznałam się przekonywać, że czytanie o naiwnych panienkach zupełnie mnie nie satysfakcjonuje. Zżymałam się prawdziwie na nieudaczność Emily i zaborczość Kristen, która zdawała się osaczać i ze wszech miar kontrolować swoją przyjaciółkę. Wkurzało mnie to, tym bardziej że Kristen miała na nazwisko Czarnecki. Mimo że nie za bardzo w książce było wspomniane, że ma polskie korzenie, ale to się rzucało w oczy samo przez się.😎

Następnie Emily dowiaduje się o Kristen coraz więcej bardzo niepokojących rzeczy, odkrywa pewne "dziwne" przypadki z życia swojej przyjaciółki, łączy kropki, a my czytelnicy, wraz z nią. I też zaczynamy na Kristen patrzeć podejrzliwie, chociaż ona na wszystkie nasze zarzuty ma bardzo logiczne wytłumaczenia. Jednak zakończenie postawiło pod znakiem zapytania wszystko, co do tej pory w tej książce przeczytałam. Niby zamknięte doprowadzenie wątków do końca, nie powinno zostawić już miejsca na żadne spekulacje, jednak we mnie zrodziło wręcz lawinę pytań i wątpliwości. Może zupełnie niepotrzebnie? Może wszystko odbyło się właśnie tak, a nie inaczej i nie ma co szukać dziury w całym?

Myślę, że to dobra, a nawet bardzo dobra książka, chociaż nie jakaś wybitna, jednak warta przeczytania.

"Kristen sprawiała, że wszystko było lepsze. Jej pewność siebie była jak zawór bezpieczeństwa w dziwnym i powikłanym świecie" ." Obecność Kristen była jak uspokajający zapach, jak xanax w sprayu"

Jakoś zastanawiająco nie chce mi się ta książka poukładać w głowie. Czuję jakąś dziwną niepewność. Nie, niedosyt, bo wszystko jest wzorowo zakończone, wątki doprowadzone do końca,...

Thriller zupełnie interesujący. To znaczy sama historia wydaje się dosyć mało prawdopodobna. Dwie przyjaciółki, singielki, Emily i Kristen, podróżują w egzotyczne miejsca i tam przeżywają straszne, kryminalne przygody. Ale nie akcja jest tu najważniejsza.

Tematem powieści jest manipulacja. Chorobliwa chęć jednaj z przyjaciółek, by dominować nad drugą, sterować jej życiem, kreować sytuacje, rozpowszechniać nieprawdziwe informacje, nie pozwalać na uwolnienie się z pajęczej nici uzależnienia. No cóż, czytając to czytelnik ma silne wrażenie, że obraca się w kręgu znajomym. To znaczy może i przygody dziewczyn są mało prawdopodobne, ale napięcie między nimi, łatwowierność jednej i chora perfidia drugiej zdarzają się. W wielu związkach nie ma równości, na ogół jedna osoba dominuje nad drugą i kontroluje jej poczynania i myśli. Nie dotyczy to tylko związków partnerskich czy przyjacielskich, ale i zależności w pracy, w grupie towarzyskiej, w organizacji czy w stowarzyszeniu. Błahy na pozór thriller okazuje się być niezłą analizą tych zależności, podręcznikiem psychologii w sprawie interakcji międzyludzkich, lub, odwrotnie, instruktażem, jak kontrolować drugą osobę i nie pozwolić jej na samodzielność. Na tym między innymi polega przecież mobbing. Ciekawe!

Thriller zupełnie interesujący. To znaczy sama historia wydaje się dosyć mało prawdopodobna. Dwie przyjaciółki, singielki, Emily i Kristen, podróżują w egzotyczne miejsca i tam przeżywają straszne, kryminalne przygody. Ale nie akcja jest tu najważniejsza.

Tematem powieści jest manipulacja. Chorobliwa chęć jednaj z przyjaciółek, by dominować nad drugą, sterować jej...

Książka do przeczytania ale nie "powaliła" mnie. Za dużo opisow i rozmyślań. Przewidywalna. Lekkie rozczarowanie ..

Książka do przeczytania ale nie "powaliła" mnie. Za dużo opisow i rozmyślań. Przewidywalna. Lekkie rozczarowanie ..

❓Jak daleko gotowi jesteśmy się posunąć, by chronić naszych przyjaciół?

Przyjaźń – moja ci ona, ja ci jej! Nic nas nie rozdzieli, nawet ocean i kilka tysięcy kilometrów! Przyjaźń po grobową deskę – wiadomo, każdy o takiej marzy, ale niektórzy zbyt dosłownie podchodzą do tych grobowych desek... Psiapsie od podróżowania, plotkowania, spędzania czasu i... truposzy? Wspólny sekret to najlepsze spoiwo dla każdej relacji, oczywiście zaraz po wspólnym wrogu. Nic dwa razy się nie zdarza i nie zdarzy? Nie tym razem, słowa naszej poczciwej noblistki nie znajdują potwierdzenia w niniejszej powieści.

Szaleństwo – powiadają, że nie ma miłości bez szaleństwa. Emily kocha swoją przyjaciółkę, Kristen, kiedy jednak zbieg podejrzanych okoliczności zaczyna wzbudzać jej niepokój, sytuacja szybko wymyka się spod kontroli. Emily wpada w spiralę niepewności, próbując znaleźć odpowiedź na pytanie, w co gra jej coraz bardziej zaborcza przyjaciółka? Jak kochać kogoś, komu nie można ufać? Jak ufać komuś, kto coś przed nami ukrywa? Emily zaczyna kwestionować przyjaźń, która do tej pory stanowiła fundament jej życia.

Emily – no i tutaj zaczynają się schody. Liczba znaków ostrzegawczych, które pojawiają się na drodze bohaterki, przytłacza, a mimo to dziewczyna nie potrafi podjąć właściwej decyzji. Hobbystycznie trudni się procesowaniem na okrągło tych samych wątpliwości. Kiedy akurat nie śpi, waha się w sprawach fundamentalnych. Z początku jej zachowanie wydaje się naturalne, lecz z czasem czytelnik może czuć przesyt. W obliczu zagrożenia Emily uskutecznia sprint w stylu hollywoodzkim – biegnie wprost przed maską samochodu, wszak szkoda byłoby skoczyć na bok, jeszcze film by się za szybko skończył.

„Nigdy nas tu nie było” to thriller, który stawia na niepewność. Emily i Kristen są jak yin i yang, dwie przeciwstawne siły, które z początku doskonale się uzupełniają, lecz potem rozpoczynają ryzykowną grę, w której wszystkie chwyty są dozwolone, a tajemnice z przeszłości sugerują, że stać je na więcej. Akcja jest całkiem przyzwoita, ale nielogiczne postępowanie Emily może irytować. I to jajko sadzone na okładce 🙃

❓Jak daleko gotowi jesteśmy się posunąć, by chronić naszych przyjaciół?

Przyjaźń – moja ci ona, ja ci jej! Nic nas nie rozdzieli, nawet ocean i kilka tysięcy kilometrów! Przyjaźń po grobową deskę – wiadomo, każdy o takiej marzy, ale niektórzy zbyt dosłownie podchodzą do tych grobowych desek... Psiapsie od podróżowania, plotkowania, spędzania czasu i... truposzy? Wspólny...

Taka czwóreczka. W skali od 1 do 10, a nie w szkolnym ocenianiu. Największą zaletą tej książki jest to, że naprawdę ekspresowo się ją czyta, a wydarzenia są tak dziwaczne, że człowiek się w to wciąga i ma ochotę sprawdzić, co jeszcze autorka wymyśliła, żeby przebić poprzednie absurdy. Trup ściele się gęsto, dziewczyny mordują na prawo i lewo, podejrzana przyjaciółka z każdą stroną robi się coraz bardziej podejrzana... Finał jest tak przesadzony, że bardziej już chyba nie można. Nie uwierzyłam w tę historię ani przez moment, już od pierwszego zabójstwa było dziwnie, a późniejsze wydarzenia były tak mocno odrealnione, że aż zgrzytałam zębami.

Za to jedna rzecz w tej książce mi się podobała - wątek romantyczny. Tak, wiem, sama też jestem w szoku, że akurat to. Jakoś przemówiły do mnie te wszystkie słodkie teksty. Oczywiście na koniec nawet ten jeden plus książki musiał zmienić się w minusa, bo autorka stwierdziła, że z naszej uroczej parki zrobi niezbyt uroczych zabijaków, czyhających na Bogu ducha winnych turystów. Czy może tylko ja tak odczytałam tę ostatnią scenę?

Ilość dramatów wciśniętych do tej książki trochę mnie odrzuciła - jakby mało było morderstw, to jeszcze pożary, samobójstwa, a nawet pedofilia! Może autorka grała przy pisaniu w koło fortuny i wszystko, co wylosowała musiała tu upchnąć. Na siłę wciskała też wszędzie pseudofeministyczne teksty o sile kobiet, tylko jakoś dziwnie rozumianej.

Najciekawsze w tym wszystkim było chyba odkrywanie postaci Kristen. Wprowadzała odpowiednią dozę niepokoju i paranoi, ale w pewnym momencie i to musiało zostać pociągnięte do jakiegoś ekstremalnego poziomu. Szkoda.

Taka czwóreczka. W skali od 1 do 10, a nie w szkolnym ocenianiu. Największą zaletą tej książki jest to, że naprawdę ekspresowo się ją czyta, a wydarzenia są tak dziwaczne, że człowiek się w to wciąga i ma ochotę sprawdzić, co jeszcze autorka wymyśliła, żeby przebić poprzednie absurdy. Trup ściele się gęsto, dziewczyny mordują na prawo i lewo, podejrzana przyjaciółka z każdą...

„ To było teraz moje życie, wieczne czekanie, aż nadejdzie nieuniknione.” (str.100)

Jest to historia przyjaźni Emily i Kristen. Znały się od czasu studiów, były nierozłączne. Jedna nie mogła się obejść bez drugiej. Emily była zadowolona z pracy, marzyła o awansie i znalezieniu wspaniałego partnera. Jej poprzednie związki nie należały do udanych. Razem podróżowały, zwiedzając kolejne kraje, relaksując się i odpoczywając. Jednak incydenty, które miały miejsce w Chile i Kambodży na zawsze zmieniły ich życie i odbiły się na ich psychice.

Emily miała koszmary, ataki paniki, była bezradna i bała się. Kristen starała się jej pomóc. Lecz co jest warte życie w ciągłym strachu? Emily poszła na terapię nie dając sobie rady ze sobą. Wiedziała też że tam nie powie prawdy.
Mimo iż dwa wyjazdy zakończyły się niefortunnie Kristen namawiała przyjaciółkę na kolejny wypad. Poznała też mężczyznę w obecności, którego czuła się dobrze, choć bała się poważnych związków.

Emily kochała przyjaciółkę, lecz w jej obecności czuła się coraz mniej komfortowo. Kristen była zaborcza. Zawsze stawiała na swoim. Narzucała swoją wolę. Zrezygnowała z pracy w przeprowadziła się blisko Emily. Relacje między przyjaciółkami stawały się coraz bardziej dziwne. Brakowało dawnej bliskości i otwartości. Pojawiły się wątpliwości czy mogą sobie ufać wzajemnie. W ich relacjach zagościł niepokój.

Kristen robiła wszystko by jak najwięcej czasu spędzać z przyjaciółką. Nieoczekiwanie pojawiała się w miejscach, które odwiedzała Emily. Stopniowo odkrywała fakty, które Kristen przed nią ukrywała. Dowiedziała się, że Kristen manipulowała ludźmi, odkąd była mała. Starała się uwolnić od przyjaciółki, której przyjaźń stawała się coraz bardziej toksyczna.
Później nadszedł czas na ujawnienie prawdy i przyjęcia konsekwencji z tym związanych.

„ To było teraz moje życie, wieczne czekanie, aż nadejdzie nieuniknione.” (str.100)

Jest to historia przyjaźni Emily i Kristen. Znały się od czasu studiów, były nierozłączne. Jedna nie mogła się obejść bez drugiej. Emily była zadowolona z pracy, marzyła o awansie i znalezieniu wspaniałego partnera. Jej poprzednie związki nie należały do udanych. Razem podróżowały,...

Pozytywne zaskoczenie! Niby historia ciut wtórna i bez suspensu, ale intryga odgrywa tu drugorzędną rolę. Na pierwszym planie jest mroczno-duszna, elektryzująca atmosfera niepokoju na granicy paranoi. Warto.

Pozytywne zaskoczenie! Niby historia ciut wtórna i bez suspensu, ale intryga odgrywa tu drugorzędną rolę. Na pierwszym planie jest mroczno-duszna, elektryzująca atmosfera niepokoju na granicy paranoi. Warto.