Czeski astronauta

Sprawnie napisana historia. Ciekawie przeplata wątki obyczajowe, s-f oraz czeskiej historii i świadomości narodowej.

Raczej nie będzie tym czym się spodziewasz na początku czytania, ale to zaleta.

Sprawnie napisana historia. Ciekawie przeplata wątki obyczajowe, s-f oraz czeskiej historii i świadomości narodowej.

Raczej nie będzie tym czym się spodziewasz na początku czytania, ale to zaleta.

Książka świetna na wielu poziomach. Trafne studium samotności, depresji, wybitnie przenikające się wątki i ciekawe analogie. Czemu tego u nas nie wydano w papierze?

Książka świetna na wielu poziomach. Trafne studium samotności, depresji, wybitnie przenikające się wątki i ciekawe analogie. Czemu tego u nas nie wydano w papierze?

Świetna powieść obyczajowa z małymi elementami sci-fi.

Świetna powieść obyczajowa z małymi elementami sci-fi.

Elementy historii Czech wplecione w szerszą opowieść o wszechświecie i kosmicznym pyle. Między wierszami lekkiego science-fiction przebijają rozważania o miejscu człowieka w historii świata, kraju i gatunku. Wraz z astronautą Jakubem Procházką podążamy daleko w Układ Słoneczny i wgłąb istnienia. Wszystko to okraszone mrocznym czeskim poczuciem humoru i lekko pijanymi spacerami po Pradze. Czego chcieć więcej.

Elementy historii Czech wplecione w szerszą opowieść o wszechświecie i kosmicznym pyle. Między wierszami lekkiego science-fiction przebijają rozważania o miejscu człowieka w historii świata, kraju i gatunku. Wraz z astronautą Jakubem Procházką podążamy daleko w Układ Słoneczny i wgłąb istnienia. Wszystko to okraszone mrocznym czeskim poczuciem humoru i lekko pijanymi...

Historia tytułowego astronauty, który sam jeden zostaje wysłany w misję kosmiczną, aby zbadać tajemniczy pył, który omiótł cały Układ Słoneczny.
W trakcie podróży Jakub Procházka mierzy się sam ze sobą, ze swoim życiem, swoim dzieciństwem, przeszłością i teraźniejszością, bo w trakcie lotu okazuje się, ze porzuca go partnerka. Ale Jakub nie do końca jest też sam, bo spotyka kogoś… A raczej ten ktoś czy też coś, wkrada się na jego statek. Najpierw wydaje się Jakubowi jego halucynacją, z czasem stają się sobie bliżsi.
Ale jeżeli myślicie, że to klasyczne science fiction z motywem pierwszego kontaktu, to… nie możecie się bardziej mylić.
To w ogóle nie jest naukowe sci-fi. O wadze tej historii decyduje… przyziemne człowieczeństwo.
Między pobytem na statku dostajemy opis wielu wspomnień, relacji z dziadkami, z ojcem, babcią oraz tajemniczym Człowiekem z Butem, który naznacza całe życie Jakuba.
Książka nie kończy się też w tym miejscu, o którym pomyślicie w trakcie, a jest zdecydowanie dłuższa.
Całość jest napisana bardzo… ładnie, po prostu ładnie. Na tyle, że razem z postępem historii i zagłębiania się w relacje, może zakręcić się łezka w oku.

A obok relacji człowiek-człowiek mamy jeszcze obraz Czech w świecie i konteksty historyczne i zmiany ustroju.

Bardzo dobra książka na zakończenie roku 2024.

Historia tytułowego astronauty, który sam jeden zostaje wysłany w misję kosmiczną, aby zbadać tajemniczy pył, który omiótł cały Układ Słoneczny.
W trakcie podróży Jakub Procházka mierzy się sam ze sobą, ze swoim życiem, swoim dzieciństwem, przeszłością i teraźniejszością, bo w trakcie lotu okazuje się, ze porzuca go partnerka. Ale Jakub nie do końca jest też sam, bo...

Bardzo slaba pozycja. To nie SCFI a literatura obyczajowa. Nuda

Bardzo slaba pozycja. To nie SCFI a literatura obyczajowa. Nuda

Przeczytałem bo zainteresował mnie nadchodzący netfliksowy film z Sandlerem, no i niestety zawód. Książka jest słaba, ani to powieść scifi, ani dramat, ani melodramat, wątki tzw fantastyczne rozpoczęte ale ani jakoś porządnie rozwinięte, ani dokończone (jest ten stwór, ale nie wiadomo dlaczego jest jaki jest, dlaczego jest tak superrozwinięty, dlaczego czyta w myślach, potem znika i już, jest tajemnicza chmura, która jest rzekomo Początkiem/Centrum Wszechświata, ale zanim bohater do niej dolatuje i dowiemy się co to dokładnie jest ratuje go stamtąd rosyjski pojazd kosmiczny i koniec wątku) wątki melodramatyczne w pewnym momencie nudzą i doprowadzają do szału, no i Czechy, to musi być trauma po komuniźmie (w sumie zaskoczyło mnie że Czesi nadal tym się tak strasznie przejmują, autor to w końcu dziecko nowych czasów). Takie to wszystko o niczym z nijakim zakończeniem. Słabo.

Przeczytałem bo zainteresował mnie nadchodzący netfliksowy film z Sandlerem, no i niestety zawód. Książka jest słaba, ani to powieść scifi, ani dramat, ani melodramat, wątki tzw fantastyczne rozpoczęte ale ani jakoś porządnie rozwinięte, ani dokończone (jest ten stwór, ale nie wiadomo dlaczego jest jaki jest, dlaczego jest tak superrozwinięty, dlaczego czyta w myślach,...

Ależ to była naszpikowana warstwami historia. Ambicje prywatne i narodowe, takie też nadzieje, pierwszy kontakt, szaleństwo, spotkanie z Innym, związek jako umowa... świetne!

Sporo też nawiązań do historii Czech; podejrzewam, że jest tu jakaś dodatkowa warstwa, której znaczenie mi umyka, ze względu na zaledwie pobieżną znajomość kultury tego kraju, ale jest napisana na tyle dobrze, że nie przeszkadza to w całościowym odbiorze.

Ależ to była naszpikowana warstwami historia. Ambicje prywatne i narodowe, takie też nadzieje, pierwszy kontakt, szaleństwo, spotkanie z Innym, związek jako umowa... świetne!

Sporo też nawiązań do historii Czech; podejrzewam, że jest tu jakaś dodatkowa warstwa, której znaczenie mi umyka, ze względu na zaledwie pobieżną znajomość kultury tego kraju, ale jest napisana na...

„Fantastyka obyczajowa”
„Czeski astronauta” to książka z przypadku. Nie wiem, dlaczego postanowiłem ją przeczytać. Potulnie czekała na swoją kolej na „kupce wstydu”.
Przeczytawszy, a nie było trudno, musiałem się zastanowić z czym tak naprawdę miałem do czynienia. Pierwszy plan to samotny lot w pustej przestrzeni. Dalsze to rozliczenia z demonami dzieciństwa i transformacji. Do tego dochodzi utracona miłość. Jest trochę tych wątków.
Wszystkie dość zgrabnie splatają się ze sobą.
Powieść wciąga, autor umiejętnie balansuje szczyptą tajemnicy i nieznanego. Dzięki temu powoli odsłania karty i napięcie utrzymuje się przez cały czas.
Co chwila dostajemy nowe informacje. Skaczemy po osi czasu.
Jednocześnie jesteśmy stawiani, przed trudnymi wyborami moralnymi. Były momenty, gdy zaczynałem współczuć katu. Jaroslav Kalfar doskonale balansuje emocjami. Nic nie jest pozostawione przypadkowi. Pokazuje brutalność czasów minionych i obecnych. Zmiany w ludziach spowodowane inną rzeczywistością, która została im narzucona. Gdzieś, pojawia się wątek mrocznych zakamarków naszego umysłu.
To wszystko sprawia, że nie jest to wesoła książka. Mimo dość osobliwej konwencji, nie należy nastawiać się na lekkość i prostotę. Wszystko złe czyha gdzieś wewnątrz i będzie nam dane.
Udane starcie z literaturą naszych południowych sąsiadów. Pisarz wpisany na listę „obserwowanych”. Ze swej strony polecam zapoznać się z lekturą. Zmusza do myślenia.

„Fantastyka obyczajowa”
„Czeski astronauta” to książka z przypadku. Nie wiem, dlaczego postanowiłem ją przeczytać. Potulnie czekała na swoją kolej na „kupce wstydu”.
Przeczytawszy, a nie było trudno, musiałem się zastanowić z czym tak naprawdę miałem do czynienia. Pierwszy plan to samotny lot w pustej przestrzeni. Dalsze to rozliczenia z demonami dzieciństwa i...

Uwielbiam takie niespodzianki! Jakiś czort mnie podkusił, żeby w ramach rozprężenia neuronów sięgnąć po książkę bez rekomendacji. No i ? Jest! Trafiony, zatopiony! „Czeski kosmonauta” to książka wspaniała, zaskakująca, dająca całe spektrum emocji i przemyśleń. Po pierwsze, autor miał historię do opowiedzenia. Niby to staroświeckie i zgrane, ale bądźmy szczerzy, bez historii nie ma dobrej książki. Tu jest i historia, i głębsza refleksja. Gdybyście mnie zapytali o czym jest ta książka to bez wahania odpowiem: o byciu człowiekiem. Zbyt ogólne? Przeczytajcie sami. Jest oczywiście lot w kosmos, a jakże. Do połowy książka rozwija się w stronę zabawnej opowiastki o spotkaniu z przedstawicielem obcego gatunku, który uwielbia nutellę, dopiero potem zaczyna się jazda bez trzymanki - otarcie się o sens wszechświata, rozprawienie z demonami przeszłości oraz arcyważne pytanie czy kochać to znaczy mieć na własność czy dać wolność kochanej istocie. Świetna książka, do innych niepodobna, warta przeczytania. Polecam!

Uwielbiam takie niespodzianki! Jakiś czort mnie podkusił, żeby w ramach rozprężenia neuronów sięgnąć po książkę bez rekomendacji. No i ? Jest! Trafiony, zatopiony! „Czeski kosmonauta” to książka wspaniała, zaskakująca, dająca całe spektrum emocji i przemyśleń. Po pierwsze, autor miał historię do opowiedzenia. Niby to staroświeckie i zgrane, ale bądźmy szczerzy, bez historii...