Game over

Najbardziej irytująca bohaterka ze wszystkich książek jakie czytałam. Również najsłabsza część z serii, chociaż wszystkie były słabe. Przemoc, seks i nic więcej.

Najbardziej irytująca bohaterka ze wszystkich książek jakie czytałam. Również najsłabsza część z serii, chociaż wszystkie były słabe. Przemoc, seks i nic więcej.

„Game Over” nie jest historią dla każdego. To książka, która boli. I taka właśnie ma być. Kamila Bondarenko nie próbuje robić z przemocy romantycznego cyrku – ona pokazuje, jak niszczące mogą być pewne relacje, nawet jeśli są podszyte pożądaniem i miłością. To brutalny portret toksycznej miłości, który zostaje w głowie długo po przeczytaniu ostatniej strony.

Ciężar tematyczny – przemoc fizyczna, emocjonalna, uzależnienia, toksyczność, brak granic – to nie jest lektura na „relaks przed snem”.

Mało klasycznego romansu – jeśli ktoś szuka ciepła, czułości, „odkupienia złych chłopców” – lepiej niech się nie łudzi.

Bohaterowie nie budzą sympatii – i to może być celowe. Ale dla niektórych czytelników to sprawi, że ciężko się zaangażować emocjonalnie.

Styl Bondarenko – bezkompromisowy, intensywny, surowy. Pisze tak, jakby sama była świadkiem każdej sceny. Nie oszczędza czytelnika.

Gęsty klimat – ciemność, napięcie i nieustanne pytanie: kto tu naprawdę manipuluje?

Postacie – nieidealni, często wręcz odpychający. Ale właśnie przez to autentyczni.

Psychologia – to nie jest love story, to jest wojna psychiczna. Ktoś tu zawsze przegrywa, nawet gdy wygrywa.

Tempo narracji – świetnie wyważone. Nie nudzi, nie przegaduje, ale też nie spieszy się z dramatami.

Sprzedam całą trylogie bez żalu.

„Game Over” nie jest historią dla każdego. To książka, która boli. I taka właśnie ma być. Kamila Bondarenko nie próbuje robić z przemocy romantycznego cyrku – ona pokazuje, jak niszczące mogą być pewne relacje, nawet jeśli są podszyte pożądaniem i miłością. To brutalny portret toksycznej miłości, który zostaje w głowie długo po przeczytaniu ostatniej strony.

Ciężar...

Tragedia!

(PRZECZYTAŁAM CAŁĄ TRYLOGIE BO CHCIAŁAM ZOBACZYĆ JAK DALEKO TO DZIADOSTWO ZAJDZIE)

Przeskakiwanie z kwiatka na kwiatek. Z kwiatka na kwiatek. I z kwiatka na kwiatek.

W tej części dziewoja skacze nie tylko na braci, ale i mężczyźni poboczni stają się targetem harpii (bo inaczej tego jak się ona zachowuje nazwać nie można).

Jakby szafa trzydrzwiowa ponętnie spojrzała na bohaterkę, to też by się na nią rzuciła, a potem wyła bo duży kredens ją terroryzuje. Absurd za absurdem. Im dalej w las tym bardziej bez sensu. Autorefleksja tutaj nie istnieje.

Paździerz straszny.

Tragedia!

(PRZECZYTAŁAM CAŁĄ TRYLOGIE BO CHCIAŁAM ZOBACZYĆ JAK DALEKO TO DZIADOSTWO ZAJDZIE)

Przeskakiwanie z kwiatka na kwiatek. Z kwiatka na kwiatek. I z kwiatka na kwiatek.

W tej części dziewoja skacze nie tylko na braci, ale i mężczyźni poboczni stają się targetem harpii (bo inaczej tego jak się ona zachowuje nazwać nie można).

Jakby szafa trzydrzwiowa ponętnie...

Ciekawa chociaż to zbyt mocno rozwleczona

Ciekawa chociaż to zbyt mocno rozwleczona

Początek mnie rozczarował i już zaczynałam myśleć, że jak to zazwyczaj bywa - ostatnia część napisana/nakręcona na siłę ale ... ;)

Początek mnie rozczarował i już zaczynałam myśleć, że jak to zazwyczaj bywa - ostatnia część napisana/nakręcona na siłę ale ... ;)

Dopiero skończyłam czytać, a już tęsknię za Parkerami.
Polecam serdecznie :)

Dopiero skończyłam czytać, a już tęsknię za Parkerami.
Polecam serdecznie :)

Kilka dni temu pisałam o drugiej części, czyli "W sidłach Parkerów". Napisałam tam, że się cieszę, że trzeci tom czka na półce, bo naprawdę byłam ciekawa, jak się to wszystko skończy.
Tom trzeci jest najkrótszy, ale w moim odczuciu dzieje się tu jeszcze więcej i niesie w sobie więcej trudnych emocji.
Choć główni bohaterowie i ich zachowanie nadal mocno podnosiło mi ciśnienie, jakoś nie mogłam się "odkleić" nawet na moment od tej historii.
Dodatkowym smaczkiem, który mocno mnie ciekawił niech będzie to, że pojawił się niczym "Filip z konopi" trzeci brat, ale równie szybko znikł. W moim odczuciu trochę przekombinowany ten wątek i autorka nie do końca wiedziała, jak go poprowadzić, ale to tylko moje subiektywne odczucie.
Autorka ponownie serwuje czytelnikowi emocjonalny rollercoaster, całą gamę uczuć, mnóstwo intryg i zakończenie... które w sumie nie zaskakuje.

Książkę czyta się dobrze, nie wymaga ona od czytelnika jakiegoś szczególnego skupienia, ale trzeba przymknąć oko na kilka niedociągnięć i przestać zwracać uwagę na irytujące powtórzenia, oraz sporą dawkę przekleństw, które tym razem jakoś mocniej mnie drażniły, i odnoszę wrażenie, że pojawiały się całkiem nieadekwatnie do sytuacji.
Ogólnie cała seria jest ok. Fajny pomysł na fabułę, dużo akcji i zaskakujących jej zwrotów. W sumie cieszę się, że mogłam poznać tę historię.

Czy polecam?
Polecam do poczytana po ciężkim dniu. Książki są nie wymagające, dzięki temu przyniosą chwilę oddechu i relaksu.
POLECAM...

Kilka dni temu pisałam o drugiej części, czyli "W sidłach Parkerów". Napisałam tam, że się cieszę, że trzeci tom czka na półce, bo naprawdę byłam ciekawa, jak się to wszystko skończy.
Tom trzeci jest najkrótszy, ale w moim odczuciu dzieje się tu jeszcze więcej i niesie w sobie więcej trudnych emocji.
Choć główni bohaterowie i ich zachowanie nadal mocno podnosiło mi...

#niebezpiecznytrojkatgameover ostatnia część serii za mną 📖była najkrótsza, jednak nie znaczy to, że najnudniejsza. Znów dużo się działo, bałam się, że zakończenie nie będzie takie jak sobie założyłam, jednak koniec końców pojawił się happy end… 8/10

#niebezpiecznytrojkatgameover ostatnia część serii za mną 📖była najkrótsza, jednak nie znaczy to, że najnudniejsza. Znów dużo się działo, bałam się, że zakończenie nie będzie takie jak sobie założyłam, jednak koniec końców pojawił się happy end… 8/10

Muszę powiedzieć że bardzo byłam ciekawa tej ostatniej części. Nawet wielu rzeczy się nie spodziewałam, że będą miały taki zwrot akcji :) Autorka do samego końca trzyma nas w napięciu. Książka jednak kończy się dobrze, tak jak się skończyć powinna.
Mam też wrażenie że najważniejsza istotka w życiu- jej synek, jest wiecznie z kimś zostawiany. Bohaterka nie ma tak jakby czasu na niego, bo wiecznie coś dzieje się nie tak.
Nie rozumiem zachowania Nikoli w tej części zupełnie... Śmierć Alana opłakiwała, cierpiała, bardzo źle to zniosła. Ale wolała zaufać Sewerynowi niż Alanowi, a przecież jak się okaże Sewerynek ją wystawi.

Nikola zostaje porwana. Budzi się w obcym mieszkaniu. W jej uprowadzeniu pomógł jej mąż. Szybko okazuje się że Parkerów jest trzech, a nie dwóch.
Bohaterka dowiaduje się że Alan jednak żyje i że swoją śmierć tylko upozorował.
Wkrótce między trzema braćmi ma rozpętać się wojna. Seweryn ostrzega przed tym Nikolę. Dziewczyna ucieka do Polski, myśląc że będzie tu bezpieczna z synem.
Joseph przyjeżdża do Nikoli i wyznaje że Ashton siedzi w więzieniu, ale wraz z Sewerynem bo tam wsadził ich Alan.
Tajemnice tej rodziny są tak zawiłe i przytłaczająca, że kobieta zaczyna nie radzić sobie z całą trójka Parkerów.

Kim jest Ashton? Dlaczego Nikola została porwana? Jak Nikola poradzi sobie z problemami ? Komu powinna zaufać ?
Czy Alan i Nikola mają szanse na wspólne życie?

Bohaterowie po raz kolejny się zmieniają, więc zachęcam do przeczytania.
Wszystkie tajemnice zostały odkryte. Zakończyłam swoją przygodę z Parkerami. Wrażenia bardzo pozytywne.
Jeżeli lubicie sporą dawkę emocji :) z odrobiną pikanterii to zachęcam sięgnąć po wszystkie tomy :)

Muszę powiedzieć że bardzo byłam ciekawa tej ostatniej części. Nawet wielu rzeczy się nie spodziewałam, że będą miały taki zwrot akcji :) Autorka do samego końca trzyma nas w napięciu. Książka jednak kończy się dobrze, tak jak się skończyć powinna.
Mam też wrażenie że najważniejsza istotka w życiu- jej synek, jest wiecznie z kimś zostawiany. Bohaterka nie ma tak jakby...

Nikola budzi się w zupełnie obcym mieszkaniu, powoli zaczyna sobie przypominać ostatnie wydarzenia -alarm bombowy w firmie, Seweryn, Aston Young, jakieś prochy i te słowa: "Alan żyje... " Okazuje się, że jednak jest trzech Parkerów, ostatni z nich Aston pojawia się niespodziewanie i szuka zemsty...
Autorka zapewnia nam tu niezły rollercoaster od uczuć miłości do nienawiści, od przyjaźni po śmierć, od śmiechu po łzy. W tej ostatniej już części poznajemy kolejne losy Parkerów, kolejne intrygi, ale także i chwile radości. A wisienką na torcie jest wreszcie miłość, niczym już nie zmącona, czysta, szczera i prawdziwa.... A czyja.... To już sami musicie przeczytać....
Ostatnia część jak dla mnie trochę za krótka 😉, ale czytana na jednym wdechu 😉.
Podsumowując całość, to pierwszy tom miałam ochotę zostawić i nie czytać dalej, ale dwie pozostałe części już pochłonęłam z wypiekami na twarzy. Kamila uważam, że może powinnaś pomyśleć o ekranizacji tego Twojego dzieła, byłaby niezła petarda 😘.

Nikola budzi się w zupełnie obcym mieszkaniu, powoli zaczyna sobie przypominać ostatnie wydarzenia -alarm bombowy w firmie, Seweryn, Aston Young, jakieś prochy i te słowa: "Alan żyje... " Okazuje się, że jednak jest trzech Parkerów, ostatni z nich Aston pojawia się niespodziewanie i szuka zemsty...
Autorka zapewnia nam tu niezły rollercoaster od uczuć miłości do...