Książka jest przejmująca. Świetnie napisana. Według mnie pokazuje realistycznie tragedię warszawskiego getta i żydowskiej ludności. Jednak co do Powstania Warszawskiego. Warto dodać dla prawdy historycznej, że w rzezi Woli głównie wykazały się oddziały ukraińskie. Zabijając, niszcząc i gwałcąc... Jeśli piszemy już prawdę o Sowietach, to tutaj też warto zachować prawdę niestety...

Książka jest przejmująca. Świetnie napisana. Według mnie pokazuje realistycznie tragedię warszawskiego getta i żydowskiej ludności. Jednak co do Powstania Warszawskiego. Warto dodać dla prawdy historycznej, że w rzezi Woli głównie wykazały się oddziały ukraińskie. Zabijając, niszcząc i gwałcąc... Jeśli piszemy już prawdę o Sowietach, to tutaj też warto zachować prawdę...

Fantastyczna powieść historyczna!
Uważam, że jest świetnie napisana, wciągająca, wzruszająca a losy jej głównych bohaterów pięknie się ze sobą łączą.
Sama książka nawiązuje do działalności Ireny Sendlerowej, która podczas II WŚ z warszawskiego getta wyprowadziła ponad 2,5 tys. żydowskich dzieci.

Fantastyczna powieść historyczna!
Uważam, że jest świetnie napisana, wciągająca, wzruszająca a losy jej głównych bohaterów pięknie się ze sobą łączą.
Sama książka nawiązuje do działalności Ireny Sendlerowej, która podczas II WŚ z warszawskiego getta wyprowadziła ponad 2,5 tys. żydowskich dzieci.

„Każde dzieło posiada własną energię, ale nigdy nie istnieje samo dla siebie. Jedno może czerpać inspirację, być inspiracją dla kolejnego i tak bez końca. Sztuka sama się namnaża, każde dzieło ubogaca świat innym rodzajem piękna albo myśli, albo nauki, w zależności od tego, kto na nie patrzy.”

Elżbieta Rabinek po stracie rodziców zamieszkuje u bezdzietnej pary w Warszawie. Romek Górka jest w połowie Żydem i przebywa w warszawskim getcie. Trwa wojna. Elżbieta zaprzyjaźnia się z sąsiadką, pielęgniarką Sarą i wraz z nią zaczyna pomagać ludziom z getta. Tak właśnie poznaje Romka. Między nimi zaczyna rodzić się uczucie. Ale czy jest ono w stanie przetrwać w tak ciężkich czasach? I co więcej – czy oni sami przeżyją wojnę?

Przepiękna książka! Smutna i wzruszająca, a jednocześnie nieodkładalna. Choć były momenty refleksji, gdzie można było zastanowić się nad opisanymi tutaj zdarzeniami, które inspirowane były tymi prawdziwymi. I po raz kolejny ta myśl nie dająca spokoju podczas czytania takich książek – jak ludzie mogli być takimi bestiami? I to dla innych ludzi…

Historia Elżbiety jest także smutna i tragiczna. Nie inaczej jest z Romanem. Kiedy ich losy łączą się ze sobą od razu czuć powie nadziei – może coś się zmieni? Może jedna będzie pięknie? Czy będzie – tego nie zdradzę. Ale przecież w życiu liczą się tylko te chwile, które sami chcemy pamiętać. Nie o wszystkim jednak da się zapomnieć. Dwójka naszych bohaterów przekonała się o tym bardzo boleśnie. Wojna dla nikogo nie była łatwa, a wręcz przeciwnie. Ale tutaj skupiamy się głównie na tej dwójce. Warto sięgnąć po książkę „Sierota z Warszawy” i dowiedzieć się, czy im się udało, czy mieli szczęście. Polecam!

„Każde dzieło posiada własną energię, ale nigdy nie istnieje samo dla siebie. Jedno może czerpać inspirację, być inspiracją dla kolejnego i tak bez końca. Sztuka sama się namnaża, każde dzieło ubogaca świat innym rodzajem piękna albo myśli, albo nauki, w zależności od tego, kto na nie patrzy.”

Elżbieta Rabinek po stracie rodziców zamieszkuje u bezdzietnej pary w Warszawie....

Rewelacyjna książka. Jednym tchem przeczytałam.

Rewelacyjna książka. Jednym tchem przeczytałam.

Książka, którą czyta się z zapartym tchem.

Książka, którą czyta się z zapartym tchem.

„Sierota z Warszawy” to poruszająca powieść o losach ludzi walczących o przetrwanie podczas II wojny światowej. Historia opisana przez Kelly Rimmer zainspirowana została losami Ireny Sendlerowej oraz wspomnieniami, które pisarka usłyszała podczas spotkania autorskiego promującego jej książkę „Tego ci nie powiedziałam”.

Akcja zaczyna się w Warszawie wiosną 1924 roku.

Wydarzenia poznajemy z perspektywy nastoletniej Emilii, która mieszka niedaleko getta z przybranymi rodzicami i stryjem. Dziewczyna musi ukrywać swoją prawdziwą tożsamość, gdyż obawia się, że - ze względu na aresztowanie starszego brata przez gestapo – jej też może grozić śmiertelne niebezpieczeństwo.
Zamknięta w czterech ścianach rzadko opuszcza mieszkanie. Jeśli już tak się dzieje, musi towarzyszyć jej ktoś z nowej rodziny.
Emilia ma jednak nieposkromiony charakter i wymyka się z domu. Jej jedyną przyjaciółką staje się znacznie starsza sąsiadka, Sara.
Pewnego dnia wydarza się coś, co całkowicie zmienia życie nastolatki.

Drugim narratorem jest Romek, kilka lat starszy od Emilki chłopak, który został zamknięty w getcie z młodszym bratem, mamą i ojczymem. Gdy na świat przychodzi jego siostrzyczka, codzienne egzystencja i walka o przeżycie staje się coraz trudniejsza.
Początkowo Roman nie chce angażować się w żadną działalność konspiracyjną, by nie narażać bliskich. Z czasem jednak zmienia zdanie…

Co łączy te dwa wątki? Odpowiedź znajdujemy szybko, ale książkę czyta się do końca z wypiekami na twarzy, gdyż akcja jest nieprzewidywalna.
Obejmuje ona kilka lat. Obserwujemy nie tylko tragiczne losy Żydów uwięzionych w getcie, a potem wywożonych do obozów koncentracyjnych. Śledzimy też wybuch i przebieg powstania w getcie oraz Powstania Warszawskiego. Potem jesteśmy świadkami tułaczek i wkroczenia do Polski Armii Czerwonej, której żołnierze niejednokrotnie zapisali się w pamięci ludzi gorzej niż niemiecki okupant.
Czasy powojenne także nie należą do łatwych – nadal trwają prześladowania, a ciągła inwigilacja sprawia, że bohaterowie żyją w nieustającym strachu.

Oprócz postaci fikcyjnych pojawiają się bohaterowie historyczni. Nie zjawiają się oni na pierwszym planie, lecz nieraz jest o nich mowa. Wspomniana przeze mnie na początku Irena Sendler nie występuje w ogóle w książce, ale stała się inspiracją do stworzenia przez autorkę postaci Sary, pielęgniarki i konspiratorki.

Całość czyta się szybko i z dużymi emocjami. Nie ma tu miejsca na banały i infantylizm, jaki nieraz pojawia się w powieściach, których akcja rozgrywa się w wojennej Polsce i które wyszły spod pióra amerykańskich czy australijskich pisarek i pisarzy.
Niektórzy zarzucają Kelly Rimmer, że spłyciła historię. Nie zgadzam się z tym. Uważam, że tło historyczne zostało pokazane z dbałością o realia i wiarygodnie. Duże wrażenie robią różne opisy, np. motyw karuzeli, która stała po aryjskiej stronie, ale w pobliżu getta (to motyw nieraz pojawiający się także w polskiej literaturze – w prozie i w poezji).

Nie jest to lektura lekka i przyjemna, ale czytało mi się ją dobrze. Na pewno akcję urozmaicił wątek miłosny, ale nie jest on tu najważniejszy.
Polecam szczerze !!!

„Sierota z Warszawy” to poruszająca powieść o losach ludzi walczących o przetrwanie podczas II wojny światowej. Historia opisana przez Kelly Rimmer zainspirowana została losami Ireny Sendlerowej oraz wspomnieniami, które pisarka usłyszała podczas spotkania autorskiego promującego jej książkę „Tego ci nie powiedziałam”.

Akcja zaczyna się w Warszawie wiosną 1924 roku....

Temat wojny i codzienność życia w tamtych czasach przedstawiony przez pisarkę z Australii . To było czuć na odległość . Wydawało mi się czytając tę pozycję jakby p. K . Rimmer przeanalizowała Wikipedię a potem napisała książkę . Nie przekonała mnie ta książka . Nie ma co się sugerować wysokimi ocenami . Nie polecam.

Temat wojny i codzienność życia w tamtych czasach przedstawiony przez pisarkę z Australii . To było czuć na odległość . Wydawało mi się czytając tę pozycję jakby p. K . Rimmer przeanalizowała Wikipedię a potem napisała książkę . Nie przekonała mnie ta książka . Nie ma co się sugerować wysokimi ocenami . Nie polecam.

Byłam bardzo ciekawa jak potoczyły się losy Emilki i nie wyobrażałam sobie, że mogłabym nie przeczytać tej książki. Muszę przyznać, że ta część bardziej mi się podobała niż ta poprzednia o bracie Emilki i Alinie. Nie denerwowali mnie bohaterowie i zdecydowanie więcej razy postacie wracały do wspominania swoich bliskich czego mi brakowało w "Tego Ci nie powiedziałam".

Mocno trzymałam kciuki za Emilkę, a jeszcze mocniej za Romana. Nie chciałam, żeby coś mu się stało, ale on usilnie starał się wpaść w tarapaty. Ta dwójka przeżyła bardzo wiele złych chwil i nie wyobrażałam sobie, żeby wszystko skończyło się źle czy smutno.

Przywiązałam się do niejakiego Chaima i nie mogłam pogodzić się z losem jaki zgotowała mu autorka. Choć z drugiej strony to co zrobił dla Romana było aktem wielkiej odwagi.

Cała historia jest wzruszająca i warta poświęconego jej czasu. Kelly fantastycznie wszystko opisuje i ciekawie prowadzi całą akcję. Gorąco polecam zapoznanie się z tą lekturą, bo wiem, że warto.

Byłam bardzo ciekawa jak potoczyły się losy Emilki i nie wyobrażałam sobie, że mogłabym nie przeczytać tej książki. Muszę przyznać, że ta część bardziej mi się podobała niż ta poprzednia o bracie Emilki i Alinie. Nie denerwowali mnie bohaterowie i zdecydowanie więcej razy postacie wracały do wspominania swoich bliskich czego mi brakowało w "Tego Ci nie...

Wzruszająca, wywołująca wiele emocji powieść o wojennej historii Polski, dramatyzmie powstania w Warszawskim Getcie i zrywu powstańczego w sierpniu 1944 roku, a przede wszystkim o bohaterach tamtych dni, ludziach gotowych do największego heroizmu, poświęcenia życia, ale i tych upodlonych, skazanych na głód i śmierć. Główną postacią powieści jest Emilia Śląska, obecnie nosząca nazwisko Elżbieta Rabinek, którą po zamordowaniu ojca i brata Tomasza, opiekują się Truda i Mateusz oraz jego brat Piotr. Jej losy splatają się nierozerwalnie z Romanem Górskim i Sarą; on jest katolikiem z żydowskiej rodziny, zamkniętej w getcie, ona pielęgniarką, pomagającą wydostać z getta jak najwięcej żydowskich dzieci, w czym pomaga jej, w tajemnicy przed bliskimi, Emilka. Kiedy drogi Emilki i Romana się skrzyżują, życie obojga nabiera innego wymiaru, innej barwy, ale żadne z nich nie rezygnuje z własnych wartości, zwłaszcza Roman, który świadomie i bezkompromisowo dąży do konfrontacji z niemieckim okupantem, zwłaszcza wówczas, gdy z getta do obozu wywieziona zostaje cała jego rodzina.

"Sierota z Warszawy" to bardzo bolesna, wstrząsająca i emocjonalna powieść, pokazująca ludzką determinację w walce o przetrwanie, o życie bliskich, o honor i miłość. Opisy powstańczych walk tych w getcie czy na ulicach Warszawy paraliżują, przerażają, wywołując skrajne emocje, ale równocześnie pokazują prawdziwego ducha walki, sprzeciwu wobec okupanta, pokazują ludzi, którzy z narażeniem własnego życia, bez wahania i zastanowienia nieśli pomoc najbardziej potrzebującym, bezbronnym i bezradnym - sierotom, dzieciom z getta. Miłość przeplata się tu z okrucieństwem, odwaga z bezradnością, nadzieja z poczuciem zwątpienia, a wszystko to daje niesamowitą mieszankę różnorakich emocji, które kłębią się w nas jak gotująca się smoła, ciężka, lepka i przerażająco czarna.

Wzruszająca, wywołująca wiele emocji powieść o wojennej historii Polski, dramatyzmie powstania w Warszawskim Getcie i zrywu powstańczego w sierpniu 1944 roku, a przede wszystkim o bohaterach tamtych dni, ludziach gotowych do największego heroizmu, poświęcenia życia, ale i tych upodlonych, skazanych na głód i śmierć. Główną postacią powieści jest Emilia Śląska, obecnie...

Bardzo ciekawa i trzymająca w napięciu. Gorąco polecam

Bardzo ciekawa i trzymająca w napięciu. Gorąco polecam

Piękna i trudna. Autorka jak zwykle nie zawodzi.

Piękna i trudna. Autorka jak zwykle nie zawodzi.

Niesamowita historia ..głęboka opowieść o wspaniałych ludziach i ich sile przetrwania ,wmieszane w nią jest dużo uczuć , przeżycia bohaterów tkwią w pamięci na zawsze. W tle historia Polski , ..Warto przeczytać tak jak i wcześniekszą powieść"Tego ci nie powiedziałam" (10 na 10)

Niesamowita historia ..głęboka opowieść o wspaniałych ludziach i ich sile przetrwania ,wmieszane w nią jest dużo uczuć , przeżycia bohaterów tkwią w pamięci na zawsze. W tle historia Polski , ..Warto przeczytać tak jak i wcześniekszą powieść"Tego ci nie powiedziałam" (10 na 10)

Doskonale wyważona narracja pomiędzy historią okupowanej stolicy a emocjami, którymi targają głównych bohaterów książki. Emilia i Roman przedstawiają zarówno opowieść o walce w okupowanej Polsce (również za murami getta), jak również walce życia, miłości do rodziny i wzajemnej miłości, pomimo wielu przeciwności. Książka, pomimo trudnego tematu jest napisana bardzo zręcznie i przyjemnie się ją czyta, polecam.

Doskonale wyważona narracja pomiędzy historią okupowanej stolicy a emocjami, którymi targają głównych bohaterów książki. Emilia i Roman przedstawiają zarówno opowieść o walce w okupowanej Polsce (również za murami getta), jak również walce życia, miłości do rodziny i wzajemnej miłości, pomimo wielu przeciwności. Książka, pomimo trudnego tematu jest napisana bardzo zręcznie...

Pierwsza część jeszcze bardziej wciagajaca, ale obie na wysokim poziomie.

Pierwsza część jeszcze bardziej wciagajaca, ale obie na wysokim poziomie.

Bardzo przejmująca książka... Wojna wojną, ale jeśli czyta się o dzieciach, to zawsze jest dużo gorzej, niż w przypadku dorosłych. A tutaj historie Emilii i Romana są po prostu przytłaczające, czyta się je nie tylko ze łzami w oczach i strachem, co będzie z nimi dalej, ale też z ciężkim sercem... Mimo to bardzo polecam tę książkę ;)

Bardzo przejmująca książka... Wojna wojną, ale jeśli czyta się o dzieciach, to zawsze jest dużo gorzej, niż w przypadku dorosłych. A tutaj historie Emilii i Romana są po prostu przytłaczające, czyta się je nie tylko ze łzami w oczach i strachem, co będzie z nimi dalej, ale też z ciężkim sercem... Mimo to bardzo polecam tę książkę ;)

Emilia - czternastoletnia sierota, która po stracie swojej rodziny zostaje przygarnięta przez bezdzietna parę. Przez niemiecką brutalność wobec Żydów jest zmuszona do ukrywania swojej tożsamości. Wraz z zaprzyjaźnioną sąsiadką przenikają do getta i podejmują niebezpieczne próby ratowania żydowskich dzieci.
Tam również poznaje Romana...Czy ich miłość przezwycięży zło i cierpienia świata, który ich otacza?

Każda z przeczytanych książek, których akcja osadzona jest w czasach wojny i dotyczy ludzkiego cierpienia jest jak gorzka lekcja życia. Mimo wielu przeczytanych historii nie potrafię się zdystansować i czytać bez uwolnienia emocji.

Sierota z Warszawy to piękna, wzruszająca i bardzo pouczająca powieść

Emilia - czternastoletnia sierota, która po stracie swojej rodziny zostaje przygarnięta przez bezdzietna parę. Przez niemiecką brutalność wobec Żydów jest zmuszona do ukrywania swojej tożsamości. Wraz z zaprzyjaźnioną sąsiadką przenikają do getta i podejmują niebezpieczne próby ratowania żydowskich dzieci.
Tam również poznaje Romana...Czy ich miłość przezwycięży zło i...

Muszę powinszować autorce, ponieważ śledziłem losy bohaterów (nie tylko głównych) z wielkim zapałem, niepokojem, a poczucie zagrożenia, które towarzyszyło im każdego dnia sprawiało, że niejednokrotnie wgniatało mnie w fotel. I chociaż fabuła jest fikcyjna, to można sobie wyobrazić, że taka historia w wojennych realiach mogła się wydarzyć. Kelly Rimmer ma nie tylko dobrą rękę do realistycznego odtwarzania klimatu Niemieckiej okupacji Warszawy, ale także do opowiadania o dramacie ludzi mierzących się z codziennymi trudnościami, choćby takimi, jak zdobyć kromkę chleba, wyżywić rodzinę i zadbać o bezpieczeństwo najbliższych. W tym całym, surowym koncepcie jest oczywiście miejsce na miłość, poświęcenie, walkę za ideały, co sprawia, że przez tę powieść przebija się masa uczuć.

Muszę powinszować autorce, ponieważ śledziłem losy bohaterów (nie tylko głównych) z wielkim zapałem, niepokojem, a poczucie zagrożenia, które towarzyszyło im każdego dnia sprawiało, że niejednokrotnie wgniatało mnie w fotel. I chociaż fabuła jest fikcyjna, to można sobie wyobrazić, że taka historia w wojennych realiach mogła się wydarzyć. Kelly Rimmer ma nie tylko dobrą...

Cudowna opowieść, o trudach wojny, o miłości, poświeceniu, przyjaźni, zrozumieniu, wsparciu, trosce i o byciu człowiekiem. Świetnie napisana, pięknie pokazana historia.

Cudowna opowieść, o trudach wojny, o miłości, poświeceniu, przyjaźni, zrozumieniu, wsparciu, trosce i o byciu człowiekiem. Świetnie napisana, pięknie pokazana historia.

Piękna i wzruszająca :)

Piękna i wzruszająca :)

Świetna książka, opisana historia pozwoliła na przypomnieniu wiedzy historycznej ze szkoły podstawowej.. Pozwoliła także na spojrzenie na czasy Holocaustu z drugiej strony.
Ucząc się tych rzeczy miałam 15 lat, czytając ta książkę mam 34 , dziękuję autorce za możność przypomnienia tej wiedzy a jednocześnie przeczytaniu historii o prawdziwym życiu w czasach, w których żyli moi dziadkowie.

Świetna książka, opisana historia pozwoliła na przypomnieniu wiedzy historycznej ze szkoły podstawowej.. Pozwoliła także na spojrzenie na czasy Holocaustu z drugiej strony.
Ucząc się tych rzeczy miałam 15 lat, czytając ta książkę mam 34 , dziękuję autorce za możność przypomnienia tej wiedzy a jednocześnie przeczytaniu historii o prawdziwym życiu w czasach, w których żyli...

Pierwszą część tej historii ("Tego ci nie powiedziałam") znalazłam przypadkowo i spodziewałam się co najwyżej tkliwej obyczajówki. Ku mojemu zaskoczeniu - okazała się wspaniałą, poruszającą historią. A "Sierota z Warszawy" jest jeszcze lepsza.

1) Akcja pędzi, nie ma tu żadnych przestojów, zbędnych zdań czy wydłużonych opisów. Każda scena ma znaczenie, przez co niełatwo oderwać się od czytania.
2) Aż trudno uwierzyć, że Kelly Rimmer jest Australijką. Autorka świetnie obrazuje wojenną Warszawę, życie w gettcie, powstanie. Narracja nie jest może szczególnie finezyjna, ale nie ma to znaczenia. Opisy są bardzo realistyczne, dosadne, szczegółowe.
3) Co najważniejsze - już dawno nie spotkałam książki, w której tak sensownie uargumentowane byłyby czyny bohaterów. Postaci są dobrze skonstruowane, ewoluują na kartach powieści. Każde wydarzenie i każda rozmowa ma znaczenie - wpływa na bohaterów, rozumiemy dokładnie dlaczego podejmują takie, a nie inne decyzje, co przeżywają, co myślą.

Chyba taki sposób mówienia o wojnie wzrusza mnie najbardziej. Z perspektywy "zwykłych", młodych ludzi. Dosadnie, prosto, z całą paletą emocji.

Pierwszą część tej historii ("Tego ci nie powiedziałam") znalazłam przypadkowo i spodziewałam się co najwyżej tkliwej obyczajówki. Ku mojemu zaskoczeniu - okazała się wspaniałą, poruszającą historią. A "Sierota z Warszawy" jest jeszcze lepsza.

1) Akcja pędzi, nie ma tu żadnych przestojów, zbędnych zdań czy wydłużonych opisów. Każda scena ma znaczenie, przez co niełatwo...

Cóż mogę napisać,przeżyłam wszystko razem z bohaterami tej ksiązki,jeśli wojenną książke można piękną to ta taka jest.

Cóż mogę napisać,przeżyłam wszystko razem z bohaterami tej ksiązki,jeśli wojenną książke można piękną to ta taka jest.

Piękna książka. Nawiązuje do innej ksiazki tej autorki pt."Tego Ci nie powiedziałam".

Piękna książka. Nawiązuje do innej ksiazki tej autorki pt."Tego Ci nie powiedziałam".

Polecam, wciągająca.

Polecam, wciągająca.

Polecam, przeczytana jednego dnia

Polecam, przeczytana jednego dnia

Każda jedna książka, której akcja osadzona jest w czasach wojny, szczególnie w Warszawie, jest jak gorzka, cierpka szkoła życia. Tym razem nie było inaczej. Moje serce zostało rozerwane na kawałki tak wiele razy...niewyobrażalna ilość okrucieństwa i bólu jaki ludzie musieli przeżyć. Ta chęć do życia i walka o lepsze jutro, mimo wszystko. I tak sobie myślę, że chciałabym mieć tyle chartu ducha i siły co oni. Dzięki takim bohaterom jak Roman i Emilia uświadamiam sobie, jak wielkie szczęście mam w życiu i jak bardzo mi wstyd, że czasem tego nie doceniam. Nasze pokolenie wszystko zawdzięcza właśnie takim ludziom jak bohaterowie książki -pomimo tego, że fikcyjni, to tak bardzo realni.

Każda jedna książka, której akcja osadzona jest w czasach wojny, szczególnie w Warszawie, jest jak gorzka, cierpka szkoła życia. Tym razem nie było inaczej. Moje serce zostało rozerwane na kawałki tak wiele razy...niewyobrażalna ilość okrucieństwa i bólu jaki ludzie musieli przeżyć. Ta chęć do życia i walka o lepsze jutro, mimo wszystko. I tak sobie myślę, że chciałabym...

Historia dramatycznej walki o zachowanie człowieczeństwa w całej grozie i okrucieństwie wojny. Roman wraz z rodziną zostaje, przez Niemców zamknięty w warszawskim gettcie i w strasznych warunkach stara się przetrwać i ocalić najbliższych. Emilia straciła wszystko,ale w trudnym wojennym czasie poznała też co to znaczy bezinteresowna dobroć...
Los stawia tych dwoje na przeciwko siebie w okolicznościach tak strasznych, że początkowo rodzące się pomiędzy nimi uczucie wydaje się nie mieć najmniejszych nawet szans.
Akcja książki jest dynamiczna, a przy tym bohaterom nie brak refleksji i to refleksji jakże mądrej - zarówno nad sytuacją w jakiej się znajdują jak i naturą człowieka.
Życie nieustannie wystawia bohaterów na próbę i rzuca in wyzwania, które pewnie nie jednego człowieka by załamały. W książce mamy więc dramatyczny obraz heroicznej walki powstańców w zarówno tych walczących w Warszawskim getcie jak i tych w Powstaniu Warszawskim.
Autorce udało się świetnie zbudować relacje bohaterów łączące ich uczucie nie jest przesłodzone i sztuczne, a burzliwe i co tu dużo mówić...dramatyczne.
Również postacie drugoplanowe są dobrze wykreowane, bohaterowie tacy jak Piotr , Mateusz czy Sara, są realistyczni ich zachowania reakcje , to wszystko składa się na naprawdę dobrą powieść. Autorka zaliczyła też kilka potknięć bo w książce są też wydarzenia które w moim odczuciu raczej nie mogłyby mieć miejsca w prawdziwym życiu,. Jednak są to najczęściej drobne szczegóły na mające istotnego znaczenia dla samej fabuły. Autorka nieustannie rzuca postaciom "kłody pod nogi", a czytelnikowi zapewnia pełną emocji.
To naprawdę dobra i wzruszająca powieść.

Historia dramatycznej walki o zachowanie człowieczeństwa w całej grozie i okrucieństwie wojny. Roman wraz z rodziną zostaje, przez Niemców zamknięty w warszawskim gettcie i w strasznych warunkach stara się przetrwać i ocalić najbliższych. Emilia straciła wszystko,ale w trudnym wojennym czasie poznała też co to znaczy bezinteresowna dobroć...
Los stawia tych dwoje na...

Jest historia dwójki młodych ludzi żyjących w czasach II wojny światowej po dwóch stronach muru,których połączyła miłość.
14 letnia Emilka zaprzyjaźnia się z sąsiadką ,która pomaga przemycać żydowskie dzieci z getta.W tajemnicy przed przybranymi rodzicami zaczyna jej pomagać,Tam poznaje Romka,który robi wsztystko ,by zapewnić rodzinie jedzenie.
Przemycają jego kilkutygodniową siostrę ,a między Emilką ,ą Romkiem rodzi się najpierw młodzięńcza,później już dorosła miłość.
Oprócz tej historii mamy też tło historyczne jakim było powstanie warszawskie i powstanie w getcie oraz los kobiet po przybyciu wojsk radzieckich.
Jest to powieść inspirowana losami Ireny Sendlerowej dlatego historia przemycania dzieci żydowskich jest mi już znana,ale warto było też poznać podobną historię opisaną z innej perspektywy.

Jest historia dwójki młodych ludzi żyjących w czasach II wojny światowej po dwóch stronach muru,których połączyła miłość.
14 letnia Emilka zaprzyjaźnia się z sąsiadką ,która pomaga przemycać żydowskie dzieci z getta.W tajemnicy przed przybranymi rodzicami zaczyna jej pomagać,Tam poznaje Romka,który robi wsztystko ,by zapewnić rodzinie jedzenie.
Przemycają jego...

Zbyt dużo przemocy,tym bardziej teraz gdy za granicą toczy się wojna i ludzie umierają w ten sam sposób

Zbyt dużo przemocy,tym bardziej teraz gdy za granicą toczy się wojna i ludzie umierają w ten sam sposób

Bardzo dobra, ale nie tak fantastyczna jak "Tego Ci nie powiedziałam". Zdecydowanie lepsze tło, niż w pierwszej części, bo tu była jednak Warszawa. Ale bohaterowie mniej mi podpasowali. W każdym coś mnie drażniło i chyba to spowodowało, że nie wczułam się na 100 %. Czytałam zaciekwiona, pochłaniałam historię Warszawy, ale mniej wczuwałam się w wynurzenia emocjonalne bohaterów. Mimo to daję mocne 7 i podziwiam Autorkę, że zadała sobie masę trudu, żeby zagłębić się w historię Polski.

Bardzo dobra, ale nie tak fantastyczna jak "Tego Ci nie powiedziałam". Zdecydowanie lepsze tło, niż w pierwszej części, bo tu była jednak Warszawa. Ale bohaterowie mniej mi podpasowali. W każdym coś mnie drażniło i chyba to spowodowało, że nie wczułam się na 100 %. Czytałam zaciekwiona, pochłaniałam historię Warszawy, ale mniej wczuwałam się w wynurzenia emocjonalne...