Literatura i nacjonalizm. Twórczość krytyczna Zygmunta Wasilewskiego

Seria przeznaczona jest dla rozpraw poświęconych literaturze oraz innym dziedzinom kultury polskiej, których wspólnym problemem jest analiza zjawiska modernizmu rozumianego jako składniki i konsekwencja procesów nowoczesności rozwijających się na długo przed i w trakcie XX wieku, a nawet do dzisiaj. Książki ukazujące się w tej serii analizują modernizm w Polsce z różnych perspektyw metodologicznym, w wielu przekrojach, konfiguracjach i kontekstach.


Zygmunt Wasilewski (1865-1948),publicysta i krytyk literacki, to kontrowersyjny bohater: był jednym z wszechpolaków, tej części generacji „niepokornych”, która wpierw tworzyła orientację „patriotników” i zasilała szeregi Ligi Narodowej, by potem budować doktrynę integralnego nacjonalizmu. W książce Eugenii Prokop-Janiec twórczość Wasilewskiego stanowi wyjątkowo interesujący i obiecujący klucz do problemów polskiego nacjonalizmu literackiego. Autorka podejmuje wyzwanie obcowania z autorami trudnymi, nie rozpoznanymi dostatecznie i niejednoznacznymi. Wasilewski był takim autorem: znany z wolt i niekonsekwencji, uwikłany w bieżące polemiki publicystyczne i polityczne, w których ferworze – dla pognębienia przeciwnika lub radykalnego przeciwstawienia się mu – nie wahał się odrzucać tego, co niedawno akceptował lub tolerował.