Nieudacznicy, rozpustnicy, szaleńcy. Przemilczane fakty o wielkich Polakach

Przeczytać i podać dalej.

Pretensjonalny, tabloidowy tytuł.a potem festiwal wszystkiego co moralnie naganne a warstwom wyższym nieobce. Mnogość sensacyjek, plotek, zapewne również faktów historycznych. Zieliński obrązawia w sposób bezpardonowy polskich bohaterów, od pierwszych Piastów zaczynając, a na Piłsudskim kończąc (na Tuska i Kaczyńskiego jeszcze nie pora). Powołuje się przy tym na (wreszcie) szeroko dostępny materiał źródłowy oraz liczne współczesne, krytyczne opracowania. I tu jest deska drzewniana a wniej sęk: weryfikacja wiarygodności źródeł, im bardziej w głąb czasów sięgać, tym bardziej trudna - sam autor pastwi się nad Długoszem. Historia oparta na źródłach pisanych na zawsze pozostanie ocieniona podejrzeniem nierzetelności. Zieliński swoje wersje 'faktów' przedstawia w większości z niezachwianą pewnością, ale czy w historii mozna być czegoś absolutnie pewnym? Choć Molenda 'Mity polskie' uczynił z większym smakiem, powściągliowścią i merytoryczną analizą, to jednak 'Nieudacznicy...' wciągają zarówno za sprawą lekkości pióra jak i chwytliwości przedstawionego materiału. Można przyjąć książkę bezkrytycznie i szokować w towarzystwie zapamiętanymi wyjątkami, można potraktować jako punkt wyjścia do głębszych studiów nad historią, można wreszcie potraktować lekturę jako zabawną przygodę i pozostawić za sobą. Wszystko można.

Przeczytać i podać dalej.

Pretensjonalny, tabloidowy tytuł.a potem festiwal wszystkiego co moralnie naganne a warstwom wyższym nieobce. Mnogość sensacyjek, plotek, zapewne również faktów historycznych. Zieliński obrązawia w sposób bezpardonowy polskich bohaterów, od pierwszych Piastów zaczynając, a na Piłsudskim kończąc (na Tuska i Kaczyńskiego jeszcze nie pora). Powołuje...

autor pisze, że Mieszko I miał siostrę, Adelajdę. To nieprawda. To postać fikcyjna. Takich "faktów", których nie da sie potwierdzić jest kilka w książce. Efekt jest taki, że nie wiemy czy to co czytamy jest prawdą czy nie. Trzeba informacje z książki weryfikować. Jaki jest zatem sens jej czytania?

autor pisze, że Mieszko I miał siostrę, Adelajdę. To nieprawda. To postać fikcyjna. Takich "faktów", których nie da sie potwierdzić jest kilka w książce. Efekt jest taki, że nie wiemy czy to co czytamy jest prawdą czy nie. Trzeba informacje z książki weryfikować. Jaki jest zatem sens jej czytania?

Miały się znaleźć w tej książce kontrowersyjne fakty o znanych Polakach, które wcześniej ukrywano. Nie do końca autor wywiązał się ze swojej obietnicy. Nie dowiedziałam się nic nowego i sensacyjnego o Adamie Mickiewiczu, czy prezydencie Mościckim, a także nocy poślubnej Anny Jagiellonki, czy królach gejach (o domniemanej orientacji seksualnej Władysława Warneńczyka, czy Henryka Walezego można przeczytać w wielu innych książkach). Jedynie nowe informacje i dość kontrowersyjne dostarczyły mi rozdziały o Stefanie Starzyńskim i o tajemniczej chorobie, na którą zmarł Józef Piłsudski.
Dobrze się czytało tę pozycję, ale nic poza tym. Rozczarowanie.

Miały się znaleźć w tej książce kontrowersyjne fakty o znanych Polakach, które wcześniej ukrywano. Nie do końca autor wywiązał się ze swojej obietnicy. Nie dowiedziałam się nic nowego i sensacyjnego o Adamie Mickiewiczu, czy prezydencie Mościckim, a także nocy poślubnej Anny Jagiellonki, czy królach gejach (o domniemanej orientacji seksualnej Władysława Warneńczyka, czy...

Andrzej Zieliński udowadnia, że historia nie jest tylko nudą, przepełnioną datami czy suchymi faktami, którą najlepiej czytać tylko w przypadku gdy mamy problemy ze snem.
W jego książce poznajemy doskonale znane nam postacie z tej wstydliwej i niezbyt chlubnej strony. W kilkunastostronnicowych opowiadaniach możemy dowiedzieć się między innymi:
Który król był najbardziej schorowany?
Kogo medycy leczyli przez ciągnięcie go za uszy i nos?
Kto zainspirował Szekspira do napisania "Opowieści zimowej" ?
Który król nie umiał pisać ani czytać?
Który z prezydentów wychował na żonę własną kuzynkę?
Która partia "gromadziła fundusze" przez napady i który z wielkich Polaków stanął na czele jednego z nich?
Odpowiedzi na te pytania mogą być dla Was niespodziewane, a oczywiście to nie wszystko!
Wszystko jest tutaj na temat, dlatego tak dobrze się utrwala w pamięci.

Andrzej Zieliński udowadnia, że historia nie jest tylko nudą, przepełnioną datami czy suchymi faktami, którą najlepiej czytać tylko w przypadku gdy mamy problemy ze snem.
W jego książce poznajemy doskonale znane nam postacie z tej wstydliwej i niezbyt chlubnej strony. W kilkunastostronnicowych opowiadaniach możemy dowiedzieć się między innymi:
Który król był najbardziej...

Niestety nie skończyłam. Język tej książki mnie pokonał. Autor ma dużą wiedzę, ale kompletnie nie potrafi jej przekazać. Zbyt wiele nazwisk, stanowisk. Wszystko się mieszało. Wydawało mi się, że nieodpowiednie historię były rozwinięte, a te ciekawsze opowiedziane bardzo ogólnie.

Niestety nie skończyłam. Język tej książki mnie pokonał. Autor ma dużą wiedzę, ale kompletnie nie potrafi jej przekazać. Zbyt wiele nazwisk, stanowisk. Wszystko się mieszało. Wydawało mi się, że nieodpowiednie historię były rozwinięte, a te ciekawsze opowiedziane bardzo ogólnie.

„Historia to zbiorowe i dziedziczne, gówno
rodzaju ludzkiego, wielka i stale rosnąca kupa łajna”.




Głośne skandale, przekłamania, ukrywanie prawdy i tuszowanie aferek, to wszystko i jeszcze więcej miało miejsce na przestrzeni lat, w historii naszego narodu.


Wielkie osobistości w Polsce mają swoje sekrety.


Mówi się oficjalnie, że Józef Piłsudski mąż stanu i obrońca niepodległości Polski zmarła na raka wątroby. Wszyscy, którzy znali jednak jego hulaszczy tryb życia, uważają, że to tylko propaganda, aby z wodza wielkiego narodu (co również jest podobno bajką) zrobić bohatera narodowego. Prawda jest zgoła inna. Józef zmarł na kiłę. Chorobę tą, wykrył mu podobno austriacki lekarz Karel Frederic. Marszałek był przerażony tym, że prawda o jego sekrecie wyjdzie na jaw, stąd wolał, aby badał go zagraniczny lekarz. Badania utajniono, a oficjalną wersją śmierci króluje do dziś.


Nie wielu wie, że polscy królowie również mieli swoje wstydliwe sekreciki. Kiedyś homoseksualizm był surowo karany. Nie przeszkadzało to, jednak ani Władysławowi III Warneńczykowi, Henrykowi Walezemu, oraz Michałowi Korybutowi Wiśniowieckiemu do śmierci kochać inaczej. Pierwszy z nich nie ukrywał swojej orientacji, była ona szeroko znana w królestwie. Pozostali dwaj starali się to jak najdłużej tuszować, ale po jakimś czasie, kilku schadzkach, niemoralnych propozycjach, i osobliwych ubiorach, prawda wyszła na jaw.


Ignacy Mościcki prezydent naszego kraju zniesmaczył opinię publiczną skandalikiem obyczajowym. Jego pierwsze małżeństwo było związkiem kazirodczym, natomiast już jako prezydent pojął za żonę osobistą sekretarkę swojej zmarłej żony, która rozwiodła się akurat z jego adiutantem.


Legendarna uroda Emilii Plater, również jest kłamstwem szytym na miarę. Tak naprawdę Panienka ta była brzydka, gruba, oraz niska. Na dodatek pochodziła z co najmniej niestosownej rodziny, jej ojciec był znanym utracjuszem a matka była sędzianką bracławicką.


Niezwykłym smaczkiem dla ludu było również odwlekanie ślubu Władysława Jagiełły z Anną Cylejską. Panna była podobno tak paskudna, że król wymyślał różne fortele, aby broń Boże się z nią nie ożenić. Kazał nawet nauczyć się jej dobrze języka litewskiego, aby przedłużyć czas ożenku. Niestety nic nie wskórał. Do zaślubin doszło, biedny Jagiełło musiał co rano budzić się w łóżku z paskudą, i na dodatek spłodzić syna.


Takich smakowitych kąsków jest wiele, Pan Andrzej Zieliński napisał wspaniała książkę Nieudacznicy, rozpustnicy, szaleńcy przemilczane fakty o wielkich Polakach, w której wyciąga na światło dzienne wstydliwe sekrety, niemoralne zachowania, i soczyste skandaliki takich postaci jak np. Ignacy Mościcki, Adam Mickiewicz, Tadeusz Kościuszko, Józef Piłsudski czy królowie Polski z Władysławem Jagiełłą, na czele.


Oficjalna wersja historii często nie idzie w parze z prawdą. Wolimy wierzyć w mężów stanu, bez skazy, a kiedy przychodzi, co do czego to okazuje się, że nasi bohaterowie często są zwykłymi szujami i złymi ludźmi. Z całą pewnością książka Pana Zielińskiego, obala powstałe mity i sprowadza nas na właściwe tory.


Pozycja autora nie jest obszerna. Rozdziały są krótkie, za to bardzo szczegółowo opisane. Myślę, że publikacja ta wywołałoby niemałą rewolucję w podręcznikach do historii. Pozycja ta niezmiernie mi się podoba. Jeśli ktoś interesuje się historią, zapewne wie, ile kłamstw jest w oficjalnych biografiach znanych postaci. Publikację pisarza polecam tym, którzy nie wiedzą o przeinaczeniach, półprawdach i zmianach, które na przestrzeni lat zadomowiły się jako objawiona prawda o wielkich naszego kraju.


Pozycja ta będzie świetnym dodatkiem, do każdego podręcznika historii dla młodzieży i wspaniałą lekturą przy porannej kawie.

„Historia to zbiorowe i dziedziczne, gówno
rodzaju ludzkiego, wielka i stale rosnąca kupa łajna”.




Głośne skandale, przekłamania, ukrywanie prawdy i tuszowanie aferek, to wszystko i jeszcze więcej miało miejsce na przestrzeni lat, w historii naszego narodu.


Wielkie osobistości w Polsce mają swoje sekrety.


Mówi się oficjalnie, że Józef Piłsudski mąż stanu i obrońca...