Uniwersytet. Wspólnota różnorodności i różnicy

Książka sięga do koncepcji architektury wiedzy akademickiej wskazując na główne, przenikające się obszary nauk. W Strategii Lizbońskiej możemy odszukać próby zdefiniowania wiedzy przez pryzmat gospodarczych i technologicznych aspektów rozwoju Europy. Celem, który dzięki wiedzy mielibyśmy osiągnąć jest stworzenie konkurencyjnego społeczeństwa (w stosunku do dominujących gospodarek światowych). Czy taka koncepcja nie niesie ze sobą cienia technokratyzmu? Czy jest tu miejsce na refleksję humanistyczną? Gdzie jesteśmy my sami? Nasze wewnętrzne potrzeby, przekonania i priorytety. Budując społeczeństwo oparte na wiedzy warto obrać drogę różnorodności poznawczej, naukowej, która pozwoli nam na zachowanie równowagi w tych obecnie niepewnych dla nas czasach.

Różnorodność i wynikająca z niej różnica w definiowaniu określonych problemów w architekturze wiedzy akademickiej powinny być postrzegane jednakowo, nie jest to bowiem różnica wartości. Suma różnorodności i różnicy ma wartość dodatnią, jest twórczą. W tej perspektywie relacyjności każdy jej element (konstrukt) postrzegany jest jako “różny - inny”. Eliminowana jest w ten sposób dominacja któregokolwiek z tych elementów (konstruktów). Każdemu z nich nie odmawia się jednak prawa do autonomii. Z taką perspektywą postrzegania relacyjności (zespolenia) “różnego - innego” z “różnym - innym” spotykamy się w załączonych w niniejszej książce tekstach wybitnych świata nauki.

Książka stanowi pokoleniową transmisję wiedzy, swoisty transfer pomiędzy wiedzą i doświadczeniem a tym, co dopiero wkracza do świata nauki. To swoista zachęta do korzystania z dorobku naukowego łączącego przenikające się dyscypliny wiedzy akademickiej. W jednym miejscu zgromadzono teksty wybitnych postaci świata nauki przedstawiających różne jej dziedziny. Książkę dedykujemy zarówno naukowcom, jak i studentkom i studentom chcącym poznać przenikające się obszary architektury wiedzy akademickiej.