Gildia Zabójców

Książka jest bardzo ciekawa i wciągająca, jednak za bardzo zmyślone było to jak bohaterka po pół roku pod ziemią z ranami na plecach wyszła jakby się nic nie stało.

Książka jest bardzo ciekawa i wciągająca, jednak za bardzo zmyślone było to jak bohaterka po pół roku pod ziemią z ranami na plecach wyszła jakby się nic nie stało.

Dnf

Dnf

Książka może się spodobać nastoletnim czytelnikom. A tak to okropna nuda. W fabule mało co się dzieje. Jak na zabójczynię, główna bohaterka mało zabija. I do tego ma zasady i miłosierdzie. Strasznie żenujące. Mówienie, że książka jest brutalna, to jak mówienie za dużo i to nieprawdę. Miałam wrażenie, że imiona nie pasują do przedstawianych postaci. Kiedy mamy opis sprawy, pojawiały się niepotrzebne wstawki, jak, o nie Alyssa nie ma koca albo pije kawę i ją opisuje. Nie wiem po co. To rujnuje immersje i nie skupiamy się na głównej, jak się wydaje sprawie w książce, tylko na tym, że głównej postaci - księżniczce (bo tak często o niej myślałam) jest zimno. Marny zabójca, nie dostosowuje się do sytuacji i marudzi. Po za tym, za dziewczyną podąża grupa chłopców, co wydaje się marzeniem dla niej, a w książce jest po prostu żenujące. A i szuka przybranego brata, miejscami miałam wrażenie, że fabuła o tym zapomina i opisuje nieważne rzeczy, jakieś wypady na imprezy i momenty bliskości z chłopcami. Słabo jak na Gildię ZABÓJCÓW.

Książka może się spodobać nastoletnim czytelnikom. A tak to okropna nuda. W fabule mało co się dzieje. Jak na zabójczynię, główna bohaterka mało zabija. I do tego ma zasady i miłosierdzie. Strasznie żenujące. Mówienie, że książka jest brutalna, to jak mówienie za dużo i to nieprawdę. Miałam wrażenie, że imiona nie pasują do przedstawianych postaci. Kiedy mamy opis sprawy,...

Opis jest zachęcający, ale sama książka już nie. Świat nieciekawy i niedokładnie opisany. Zanudziłam się. Główna bohaterka bardzo denerwująca. Nie polecam.

Opis jest zachęcający, ale sama książka już nie. Świat nieciekawy i niedokładnie opisany. Zanudziłam się. Główna bohaterka bardzo denerwująca. Nie polecam.

Niestety, scena tortur, w sensie uwięzienia - jest tak głupia, że aż się nie chce wierzyć.
W sensie nie chce się wierzyć, ze ktoś po poł roku leżenia wstaje i śmiga.
Mój dziadek (gdy był jeszcze dość młody) musiał leżeć ponad miesiąć i to była katastrofa fizyczna. Tu mamy do czynienia z 6 miesiącami.
takie coś jest w stanie wykończyć wszystkie mięśnie.
Wydaje się mi, że wyłapywałem sporo błędów, nieco literówek, ale też dziwacznych konstrukcji zadań.

Niestety, scena tortur, w sensie uwięzienia - jest tak głupia, że aż się nie chce wierzyć.
W sensie nie chce się wierzyć, ze ktoś po poł roku leżenia wstaje i śmiga.
Mój dziadek (gdy był jeszcze dość młody) musiał leżeć ponad miesiąć i to była katastrofa fizyczna. Tu mamy do czynienia z 6 miesiącami.
takie coś jest w stanie wykończyć wszystkie mięśnie.
Wydaje się mi, że...

Historia nieco inna, niż oczekiwałam, ale ogólnie dobrze bawiłam się podczas lektury.

Historia nieco inna, niż oczekiwałam, ale ogólnie dobrze bawiłam się podczas lektury.

Intrygi, wartka akcja, opisy walki i działania płatnych zabójców - TEGO WSZYSTKIEGO TUTAJ NIE ZNAJDZIESZ.
Gildia zabójców jest książka o płatnych zabójcach głównie z nazwy.
Wszelkie opisy akcji, walk działań są skrzętnie pomijane przez autorkę lub wykonywane przez inne postaci.
Zdolności i wyczyny głównej bohaterki zostały ogólnikowo wspomniane, przez co jej tytuł najlepszej zabójczyni i dziedziczki Gildii jest mało prawdopodobny.
Szczegółowo za to poznajemy jej relacje z koreanskim boys bandem oraz techniki robienia słodkich oczu przez jednego z jej członków. Nie brakuje tez marudnego, upierdliwego i irytujacego bohatera (a nawet dwóch!).
Jednym zdaniem: książka nie spełniła moich oczekiwań.

Intrygi, wartka akcja, opisy walki i działania płatnych zabójców - TEGO WSZYSTKIEGO TUTAJ NIE ZNAJDZIESZ.
Gildia zabójców jest książka o płatnych zabójcach głównie z nazwy.
Wszelkie opisy akcji, walk działań są skrzętnie pomijane przez autorkę lub wykonywane przez inne postaci.
Zdolności i wyczyny głównej bohaterki zostały ogólnikowo wspomniane, przez co jej tytuł...

Gildia Zabójców to książka, która zdecydowanie nieźle namieszała mi w głowie, jeśli chodzi o ocenienie jej.

Na początku bardzo ciężko było mi wejść w historię, ale to bardziej wina tego, że nie czytałam w ostatnim czasie żadnej książki, której akcja dzieje się we współczesności. Nagle z majestatycznych zamków, smoków, strasznych potworów czy też klimatycznych XIX-wiecznych miast przenoszę się do Krakowa XXI wieku. Spory przeskok nie?

Co do akcji… Hm, no tu coś mi nie grało. Kocham książki, w których ciagle coś się dzieje. Tutaj na rozwój konkretnych wydarzeń trzeba trochę poczekać. Książka rozkręca się baaardzo powoli, ale dzięki temu możemy bliżej poznać główną bohaterkę i to co „siedzi” w jej głowie. No ale dla mnie to jednak było zdecydowanie za wolno.

Jeśli chodzi o bohaterów to bardzo polubiłam Alyssę i to jakie zmiany zachodzą w jej zachowaniu przez całą książkę. Kitsune wydaje się być dobrym ziomkiem i fajnie się o nim czytało. Za to Oliwier? To ten typ bohatera, który cały czas denerwuje, ale bez niego nie byłoby dramy.
A co do koreańskiego boysbandu, który w zabawnie losowy sposób pojawia się w życiu Alyssy… Jest to dosyć specyficzny element jak na motyw przewodni książki, którym są płatni zabójcy, ale poprowadzone było to w całkiem fajny sposób.

Ogólnie książka mi się podobała, a po drugi tom pewnie sięgnę jakoś niedługo. Coś czuję, że to w nim rozkręci się prawdziwa akcja, a to tutaj to było tylko wprowadzenie do naprawdę zakręconej i być może dobrej historii.

Gildia Zabójców to książka, która zdecydowanie nieźle namieszała mi w głowie, jeśli chodzi o ocenienie jej.

Na początku bardzo ciężko było mi wejść w historię, ale to bardziej wina tego, że nie czytałam w ostatnim czasie żadnej książki, której akcja dzieje się we współczesności. Nagle z majestatycznych zamków, smoków, strasznych potworów czy też klimatycznych XIX-wiecznych...

Książka zawiera dużo niespójności i luk, być może zamierzone, ale jest dużo przeskoków, niedopowiedzeń.
Trzeba przyznać, że jest pełna głębi i jej bohaterowie, mają w sobie tajemnicę, która nurtuje i powoduje nić sympatii ze strony czytelnika i zainteresowanie.
Owszem, ciekawie napisana, ale jakoś "malizną" zalatuje.
Szału nie ma, jak sugerowały recenzje; przeczytam drugi tom, bo już mam.

Książka zawiera dużo niespójności i luk, być może zamierzone, ale jest dużo przeskoków, niedopowiedzeń.
Trzeba przyznać, że jest pełna głębi i jej bohaterowie, mają w sobie tajemnicę, która nurtuje i powoduje nić sympatii ze strony czytelnika i zainteresowanie.
Owszem, ciekawie napisana, ale jakoś "malizną" zalatuje.
Szału nie ma, jak sugerowały recenzje; przeczytam drugi...

Muszę zaznaczyć, że nie jestem zbyt wielkim fanem młodocianych zabójców, wszechmocnych herosów w wieku dorastania czy innych nieletnich a potężnych. Rany zadane przez "Szklany tron" wciąż mają się dobrze i przez to nieufnie podchodzę do takich historii. Mimo wszystko, pomimo licznych potknięć, ta historia ma w sobie jednak coś, co przyciągało mnie do jej dalszego czytania. Wyrazistych bohaterów? Może. A może po prostu dobrze oddaje większość uroków młodości i to w tym tkwi jej sekret.

Muszę zaznaczyć, że nie jestem zbyt wielkim fanem młodocianych zabójców, wszechmocnych herosów w wieku dorastania czy innych nieletnich a potężnych. Rany zadane przez "Szklany tron" wciąż mają się dobrze i przez to nieufnie podchodzę do takich historii. Mimo wszystko, pomimo licznych potknięć, ta historia ma w sobie jednak coś, co przyciągało mnie do jej dalszego czytania....