Siostry Niezapominajki: 2. Miłości Kasjopei

Siostry niezapominajki naprawdę dobra książka nie mogę jej nazwać świetną bo czegoś mi tam brakowało ale bez tego naprawdę świetna

Siostry niezapominajki naprawdę dobra książka nie mogę jej nazwać świetną bo czegoś mi tam brakowało ale bez tego naprawdę świetna

Niestety słabsza od pierwszej części moim zdaniem. Tam były poruszony trudny dorosły temat (nie będę spoilerować, bo to się okazuje na końcu),a tutaj wątek młodzieżowych miłości. Pewnie dzieciaki ocenią tę część lepiej niż ja.
Mimo wszystko będę czytać dalej, bo komiks jest pięknie narysowany i łatwo przenosi mnie do innego świata.

Niestety słabsza od pierwszej części moim zdaniem. Tam były poruszony trudny dorosły temat (nie będę spoilerować, bo to się okazuje na końcu),a tutaj wątek młodzieżowych miłości. Pewnie dzieciaki ocenią tę część lepiej niż ja.
Mimo wszystko będę czytać dalej, bo komiks jest pięknie narysowany i łatwo przenosi mnie do innego świata.

Super historia, nie jest skomplikowana ale zawiera element zagadki i wciąga. Przepiękne obrazki, zrozumiała budowa zdań i kolejność dialogów. Serdecznie polecam dla czytelników w każdym wieku.

Super historia, nie jest skomplikowana ale zawiera element zagadki i wciąga. Przepiękne obrazki, zrozumiała budowa zdań i kolejność dialogów. Serdecznie polecam dla czytelników w każdym wieku.

W zasadzie konstrukcja komiksu jest taka sama jak w pierwszym tomie. Czy to dobrze, czy źle? Dla mnie raczej kiepsko, bo ponownie autorzy ciągną mnóstwo srok za ogon i rozwiązują zaproponowane przez siebie wątki tylko po łebkach. Mnie w pewnym momencie ta mnogość zaczęła nużyć i choć komiks ma tylko ok. 70-ciu stron, to nie była to łatwa ani przyjemna lektura.

Dodatkowo, w którymś momencie spostrzegłam, że kompletnie nie interesują mnie losy głównych bohaterek. Może przez to, że poza kilkoma cechami charakteru, nie dowiadujemy się o tych dziewczynach niczego więcej? Szkoda, że pomimo kontynuacji, autorzy postanowili nie rozwijać portretów psychologicznych. Nie lubię czytać o papierowych postaciach, w związku z czym, chciałam tylko dobrnąć do końca lektury. Tak, doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że jest to komiks dla dzieci i młodszej młodzieży, ale to nie znaczy, że literatura przeznaczona do tych osób odbiorczych ma mieć postaci klejone na ślinę.

Niezbyt mi również przypadł do gustu motyw wykorzystywany w obu częściach, a mianowicie jakiejś nadnaturalnej tajemnicy, która ostatecznie jest na wskroś rzeczywista. Jakby, po co to wplatać do fabuły obyczajowego komiksu, który nawet butem nie stał koło fantastyki?

Fajnie, że i ta część jest społecznie zaangażowana, ale czy to ma jakiś większy sens? Niestety w formie i końcowej realizacji zaproponowanej przez autorów nie za bardzo.

Po kolejne tomy serii nie sięgnę, bo jak widać, to nie są komiksy dla mnie. A znęcać się nad książką dla samego znęcania nie mam w zwyczaju.

W zasadzie konstrukcja komiksu jest taka sama jak w pierwszym tomie. Czy to dobrze, czy źle? Dla mnie raczej kiepsko, bo ponownie autorzy ciągną mnóstwo srok za ogon i rozwiązują zaproponowane przez siebie wątki tylko po łebkach. Mnie w pewnym momencie ta mnogość zaczęła nużyć i choć komiks ma tylko ok. 70-ciu stron, to nie była to łatwa ani przyjemna lektura.

Dodatkowo,...

Jak to nieraz mawiali ludzie doświadczeni życiem - nie igraj z cudzymi uczuciami. Dotyczy to obu stron bo nieraz możemy wpakować się w relację, która porani wiele osób. Innym razem przez ulotny romans stracimy prawdziwą, trwałą miłość. Jednak młodość wiele wybacza i czasem zwyczajnie trzeba doświadczyć kilku odcieni tego pięknego, ale zarazem zdradliwego uczucia. Szczególnie, gdy nie potrafimy znaleźć odpowiednich słów.

Fabuła drugiego tomu sióstr Niezapominajek rozgrywa się na francuskiej wsi, nieopodal małego miasteczka. Jest lato i nasza wesoła gromadka trafia pod opiekę ich babci. Ta mieszka samotnie od śmierci swego męża i niestety ma coraz częściej problemy z pamięcią. Jednocześnie w okolicy szerzy się plotka o tajemniczym duchu nawiedzającym ruiny dawnego kościoła. To wszystko sprzyja nocnym eskapadom, poznawaniu przeszłości miasteczka oraz miłosnym relacjom. Tutaj w ich centrum znajduje się Kasjopeja, średnia z sióstr Niezapominajek, która niestety nie umie do końca określić swoich uczuć.

Dziewczyna już w pierwszym tomie interesowała się swoim rówieśnikiem imieniem Ulisses. Jednak wyjazd na wieś sprawił, że do nastolatki zaczął przymilać się kolejny adorator. I to spowodowało w jej sercu oraz głowie dość poważny konflikt. Dziewczyna za namową swej babci zaczyna pisać listy do Ulissesa, starając się wyrazić w nich to co czuje. Jednak przychodzi jej to z wielkim trudem, a nowy adorator nie ustaje w swych podskokach.

Komiks genialnie ukazuje, jak nie należy bawić się ludzkimi uczuciami. Oczywiście sprawa z duchem dodaje również sporo do głównego wątku podając przykłady relacji międzyludzkich, które nie koniecznie skończyły się dobrze. Zawsze ostatecznie trzeba wybrać, ale tym samym kogoś zranimy. Pytanie jak mocno? Miłość jest piękna, ale potrafi być też bardzo bolesna. Z czasem jednak, przynajmniej w teorii, uczymy się jej i tego jak łączyć ją z rozsądkiem. Bowiem wieczne poleganie na ślepym uczuciu potrafi przynieść więcej złego niż dobrego.

Jak to nieraz mawiali ludzie doświadczeni życiem - nie igraj z cudzymi uczuciami. Dotyczy to obu stron bo nieraz możemy wpakować się w relację, która porani wiele osób. Innym razem przez ulotny romans stracimy prawdziwą, trwałą miłość. Jednak młodość wiele wybacza i czasem zwyczajnie trzeba doświadczyć kilku odcieni tego pięknego, ale zarazem zdradliwego uczucia....

Fajny komiks. Szybko się czyta.

Fajny komiks. Szybko się czyta.

Ocena 9/10 gdyż ogromnie mi się podobał ten komiks. Mówię to ze świadomością że nie jestem docelowym odbiorcą;). Są nim jak oceniam głównie dziewczyny kategoria wiekowa 10-13 lat. Zaznaczę że 1 tomu nie czytałam. Opowieść O trzech siostrach z których każda jest inna, ma swój charakter ale jednocześnie trzymają się razem. Wątek pierwszych miłości, rozterek ciekawie napisany i pokazujący czytelnikowi że życie i miłość to nie zero jedynkowa prosta sprawa. Ciekawy wątek z duchami, książkami, aktorstwem, relacji z Babcią i Jej choroby. Tak dużo treści i to w komiksie na tak niewielu stronach ale zupełnie nie miałam poczucia przeładowania. Uważam że to dobry pomysł na prezent np dla nieczytajacych żeby do lektury choćby komiksu przekonać. Z przyjemnością siegnę po 1 tom A później dalsze jeśli zostaną wydane

Ocena 9/10 gdyż ogromnie mi się podobał ten komiks. Mówię to ze świadomością że nie jestem docelowym odbiorcą;). Są nim jak oceniam głównie dziewczyny kategoria wiekowa 10-13 lat. Zaznaczę że 1 tomu nie czytałam. Opowieść O trzech siostrach z których każda jest inna, ma swój charakter ale jednocześnie trzymają się razem. Wątek pierwszych miłości, rozterek ciekawie...

Zdziwiła mnie przemoc i ciężki wybór, choć ja widzę coś innego. Ale ok, niech będzie jak jest.

Zdziwiła mnie przemoc i ciężki wybór, choć ja widzę coś innego. Ale ok, niech będzie jak jest.

Siostry Niezapominajki to nowa seria komiksów skierowana do żeńskich czytelników, choć chłopcy też chętnie podsłuchają tej ciepłej historii o siostrzeństwie, a przy okazji może odkryją coś jeszcze? Siostry Niezapominajki to historia o trzech siostrach, które różnią się pod każdym względem. Jednak kiedy przychodzi czas by wesprzeć się, czy pomóc jednej z sióstr, są gotowe wskoczyć za sobą w ogień.

W pierwszym tomie poznajemy bliżej najstarszą siostrę Sarę, która jest z całej trójki najbardziej odpowiedzialna i twardo stąpająca po ziemi. Najmłodsza siostra to Lucilla, która bardziej ceni sobie towarzystwo zwierząt niż ludzi. Pomiędzy nimi jest Kasjopeja, romantyczka, roztrzepana, taka typowa nastolatka. To właśnie jej miłosne rozterki będą podstawą drugiego tomu przygód Sióstr Niezapominajek.

Dziewczyny po raz kolejny wyjeżdżają na wakacje do babci, która zapomina odebrać je z dworca kolejowego. Nieco zmartwione tą sytuacją decydują się pójść do domu babci. Po drodze miejscowi koledzy podrzucają je do domu staruszki. Ewidentnie czuć tutaj miętę między Kasjopeją a Oliwierem.

Wakacyjna miłość? Wszystko byłoby takie proste, lecz w mieście Kasjopeja zostawiła swojego chyba chłopaka. Czuje się rozdarta, niepewna miłości, czy jest odwzajemniona, czy on też myśli o niej poważnie. To skłania ją do pisania listów do niego, za namową babci.
Wróćmy do pozostałych sióstr i miejscowych chłopców, którzy straszą dziewczyny pojawiającym się duchem uderzającym w dzwon w ruinach starego kościoła. Całe miasteczko słyszy w każdą noc bicie dzwonu. Niewiele trzeba, by siostry postanowiły zbadać tę sprawę, poznać lokalne legendy i odkryć, czy to jest prawdziwy duch.

Co wspólnego z tą całą historią ma legenda o Pani z Jeziora, babcia i jej przepis na nugat? Powiem tylko, że w te wakacje dziewczyny odkryją niejedną tajemnicę, a Kasjopeja będzie miała nie lada orzech do zgryzienia i trudną decyzję do podjęcia.

Ta z pozoru ciepła i mądra historia odkrywa przed czytelnikiem drugie dno. Choć mój nastolatek jest płci męskiej, wiele razy jego zachowanie przypominało mi Kasjopeję. Podobne wahania nastrojów, to samo stwierdzenie, że “nie wiem, o co mi chodzi”, świetnie oddaje nastroje współczesnych nastolatków. Dlatego właśnie młodzież odnajdzie kawałek siebie w tej lekturze. Ponadto pokazuje młodemu czytelnikowi, że najbliższa rodzina jest najlepszym wsparciem w trudnych chwilach.

Autorami serii są dwaj Włosi – scenarzysta Giovanni Di Gregorio oraz rysownik i scenarzysta Alessandro Barbucci, znany w Polsce przede wszystkim jako współautor bestsellerowego cyklu dla dziewczynek „WITCH”.

Siostry Niezapominajki to nowa seria komiksów skierowana do żeńskich czytelników, choć chłopcy też chętnie podsłuchają tej ciepłej historii o siostrzeństwie, a przy okazji może odkryją coś jeszcze? Siostry Niezapominajki to historia o trzech siostrach, które różnią się pod każdym względem. Jednak kiedy przychodzi czas by wesprzeć się, czy pomóc jednej z sióstr, są gotowe...

Seria komiksów „Siostry Niezapominajki” to opowieści o przygodach trzech sióstr. Sara jest najstarsza, najbardziej odpowiedzialną, Kasjopeja wydaje się bujać w obłokach, jest roztrzepana i romantyczna dusza, z kolei Lucilla odludkiem kochającym swojego kota Yurei. Pozornie nic je nie łączy, ale kiedy zachodzi taka potrzeba ramię w ramię pomagają sobie w rozwiązaniu zagadek. Tak jest właśnie w pierwszych dwóch tomach, których akcja toczy się wokół starszych sióstr: Sary (tom 1) i Kasjopei (tom 2).
Dziewczyny samotnie wychowuje mama. Z tego powodu Sara, jako najstarsza z rodzeństwa, czuje się odpowiedzialna za młodsze rodzeństwo, czuje się za nie odpowiedzialna, jest nad wiek poważna i to sprawia, że nie zawsze może dogadać się z nieco dziecinnymi siostrami. Jednak, kiedy prześladuje ją dziwny sen, mama reaguje na opowieść o nim zdenerwowaniem, a na strychu znajdują zaskakujące przedmioty dziewczyny razem dążą do rozwiązania zagadki. „Sen Sary” to tom przekonujący czytelnika, że czasami warto ujawnić tajemnice z przeszłości i nie brać na swoje barki zbyt dużej odpowiedzialności za wszystkich, bo nie mamy wpływu na czyny innych.
W drugim tomie pt. „Miłość Kasjopei bliżej poznamy „środkową” siostrę, która lubi marzyć, jest romantyczką ulegającą wahaniom emocji, rozdartą między uczuciami i niepotrafiącą do końca ich nazwać. Tym razem dziewczyny jadą na wakacje na wieś. Niby powinny się cieszyć, ale tylko najmłodsza okazuje entuzjazm. Jakby na złość nikt nie przyjeżdża po nie na dworzec. Na szczęście trafiają na dawnego kolegę oferującego podwózkę i zdradzającego najnowsze tajemnice, opowiadającego o dziwnych wydarzeniach w okolicy. Kiedy docierają do babci okazuje się, że z jej pamięcią jest coraz gorzej. Do tego dziewczyny będą miały do rozwiązania zagadkę związaną z tajemniczym duchem pojawiającym się ruinach starego kościoła. W to wszystko wplątane zostaną uczucia Kasjopei rozdartej między sympatią do dwóch chłopaków. Na szczęście z pomocą przyjdzie babcia, jej doświadczenie i spory dystans do wielu spraw.
W każdym tomie wydarzenia z pogranicza magii, niezwykłości wyjaśniane są logicznie. A jednocześnie jest piękne przesłanie, pokazanie, że to od nas zależy, co nam towarzyszy. To ciepła opowieść o relacjach międzyludzkich, doświadczaniu świata, różnorodności. Historie dające nieszablonowe rozwiązania, dające dużo nadziei i ciepła, ale też uświadamiające złe konsekwencje naszych czynów. Fabularnie akcja bliska jest temu, co znamy z „Pamiętnika Wisienki" czy "Lou!”.
„Siostry Niezapominajki” to pięknie wydana seria, opowiadająca o niezwykle różnorodnych charakterach sióstr, wyzwaniach, jakie stoją im na drodze, zagadkach do rozwiązania, ale też o miłości, wsparciu, współpracy. Kiedy na horyzoncie pojawia się wyzwanie ważne jest tylko ono, a nie codzienne nieporozumienia.
Komiks jest bardzo przyjemnie napisany, a do tego są to mądre, autonomiczne historie pozwalające wyjść poza schematy. Do tego widzimy jak bardzo różnorodni są tu bohaterzy i to nie przeszkadza we wzajemnym wsparciu.
Piękne ilustracje, bardzo dobrze zszyte strony, dobry papier i solidna, kartonowa oprawa dopełniają całość. Polecam.

Seria komiksów „Siostry Niezapominajki” to opowieści o przygodach trzech sióstr. Sara jest najstarsza, najbardziej odpowiedzialną, Kasjopeja wydaje się bujać w obłokach, jest roztrzepana i romantyczna dusza, z kolei Lucilla odludkiem kochającym swojego kota Yurei. Pozornie nic je nie łączy, ale kiedy zachodzi taka potrzeba ramię w ramię pomagają sobie w rozwiązaniu zagadek....