Doskonałe dziewczęta

Jak do tej pory najlepsza część serii, z niejednoznacznym, otwartym zakończeniem. Niezły zwrot akcji w ostatnich rozdziałach. Ode mnie 8,5/10.

Jak do tej pory najlepsza część serii, z niejednoznacznym, otwartym zakończeniem. Niezły zwrot akcji w ostatnich rozdziałach. Ode mnie 8,5/10.

Pamiętam, że jako nastolatka serię pochłonęłam błyskawicznie i ciężko było mnie od niej oderwać. Wspólnie z koleżanką wręcz ścigałyśmy się do biblioteki, by wypożyczyć te, których jeszcze nie czytałyśmy. Zdecydowanie warte polecenia.

Pamiętam, że jako nastolatka serię pochłonęłam błyskawicznie i ciężko było mnie od niej oderwać. Wspólnie z koleżanką wręcz ścigałyśmy się do biblioteki, by wypożyczyć te, których jeszcze nie czytałyśmy. Zdecydowanie warte polecenia.

Przeczytałam tą książkę w szkole podstawowej. Byłam zachwycona i pamiętam, że nie sposób było mnie oderwać od tej serii książek. Cała seria opowiada o nastolatce o imieniu Amy, która dowiaduje się, że posiada nadprzyrodzone moce. Polecam nastolatkom :)

Przeczytałam tą książkę w szkole podstawowej. Byłam zachwycona i pamiętam, że nie sposób było mnie oderwać od tej serii książek. Cała seria opowiada o nastolatce o imieniu Amy, która dowiaduje się, że posiada nadprzyrodzone moce. Polecam nastolatkom :)

"Doskonałe dziewczęta" to już czwarta część serii "replika".
Uczucie między Amy a Erikiem rozwija się. Dziewczyna przechodzi eliminacje szkolne do konkursu na najlepsze wypracowanie. Jedzie do Nowego Yorku wraz z przyjaciółmi i ich rodzicami. Niestety matka Amy nie może pojechać z nimi, ponieważ jedzie dać wykład w Afryce. Tymczasem w Nowym Yorku podczas uroczystej kolacji dziewczyna mdleje... A przecież jest doskonała. Nie choruje. Więc czemu zemdlała?

W szpitalu podają jej potrawy, przez które usypia. Tam też spotyka inne Amy. Razem jest ich 8. Lekarze mówią, że działają w celu pomocy w poznaniu ich natury. Lecz Amy numer siedem nie jest przekonana co do tego, uważa że lekarze kłamią, ale najwyraźniej inne Amy tego nie zauważają; wierzą lekarzom, a Amy jest dla nich w pewnym stopniu wrogiem.

Tymczasem najlepsza przyjaciółka Amy, jej brat i rodzice sądzą, że jest ona po prostu w szpitalu na 48-godzinnej obserwacji. Jednak Eric i jego siostra nie ulegają złudzeniom; wiedzą, że coś jest nie tak, ale nie mogą nic zrobić.

Po pewnych zdarzeniach (Jakich? Tego dowiecie się czytając tę książkę.) Amy traci przytomność, a gdy ją odzyskuje okazuje się, że wszystko było wynikiem podanego przez jej rywalkę narkotyku. Czy aby na pewno?

Książka lepsza (według mnie) od poprzednich, ponieważ jest w niej więcej akcji. Dlatego daje jej jedną gwiazdkę więcej.

"Doskonałe dziewczęta" to już czwarta część serii "replika".
Uczucie między Amy a Erikiem rozwija się. Dziewczyna przechodzi eliminacje szkolne do konkursu na najlepsze wypracowanie. Jedzie do Nowego Yorku wraz z przyjaciółmi i ich rodzicami. Niestety matka Amy nie może pojechać z nimi, ponieważ jedzie dać wykład w Afryce. Tymczasem w Nowym Yorku podczas uroczystej kolacji...

to jedna z najciekawszych części tej serii. dzieje się bardzo dużo, bohaterka dowiaduje się wielu rzeczy o swoim pochodzeniu i innych swoich 'replikach'. pamiętam, że ciężko było mi się oderwać. :)

to jedna z najciekawszych części tej serii. dzieje się bardzo dużo, bohaterka dowiaduje się wielu rzeczy o swoim pochodzeniu i innych swoich 'replikach'. pamiętam, że ciężko było mi się oderwać. :)

Amy wyjeżdża na konkurs wypracowań, podczas kolacji mdleje i wezwane pogotowie zabiera dziewczynę do szpitala. Amy numer 7 spotyka tam swoje "siostry" - inne klony projektu "półksiężyc".
Czy polecam? Tak! Akcja robi się coraz ciekawsza :))

Amy wyjeżdża na konkurs wypracowań, podczas kolacji mdleje i wezwane pogotowie zabiera dziewczynę do szpitala. Amy numer 7 spotyka tam swoje "siostry" - inne klony projektu "półksiężyc".
Czy polecam? Tak! Akcja robi się coraz ciekawsza :))

Książkę przeczytałam w jeden dzień i szczerze przyznam, że była taka sobie.

Książkę przeczytałam w jeden dzień i szczerze przyznam, że była taka sobie.

Tak jak poprzednie części- bardzo ciekawa :)

Tak jak poprzednie części- bardzo ciekawa :)

Druga ksiązka z tej serii, którą przeczytałam. Zrobiłam to niesamowicie szybko, bo od początku do końca w półtorej godziny. ; D. I powiem: taka sobie.

Druga ksiązka z tej serii, którą przeczytałam. Zrobiłam to niesamowicie szybko, bo od początku do końca w półtorej godziny. ; D. I powiem: taka sobie.

Zupełnie zapomniałam o serii „Replika” i dopiero Lubimy Czytać przypomniało mi, że kiedyś zaczytywałam się w tych książkach.
Byłam dumną uczennicą szkoły podstawowej, kiedy odkryłam na swoim osiedlu niewielką bibliotekę dziecięcą. To ona pozwoliła mi zagłębić się w niesamowity świat książek. Pamiętam, że kiedy sięgnęłam po „Replikę” zupełnie inaczej wyobrażałam sobie jej treść. Natomiast w żadnym razie nie czułam się zawiedziona po przeczytaniu pierwszej i kolejnych części serii. Jest to zwarta historia, napisana przyjemnym, łatwym w odbiorze językiem. Szczypta sensacji, garść dramatyzmu i kilka nieoczekiwanych zwrotów akcji sprawiają, że czytając te książki nie mogłam się oderwać.
Nie mogę powiedzieć, żeby było to jakieś wielkie odkrycie literackie. W żadnym razie nie nazwałabym tej serii „ucztą bibliofila”. Natomiast myślę, że gdybym nadal miała 12 lat te książki cieszyłyby mnie i z chęcią bym do nich wracała.

Zupełnie zapomniałam o serii „Replika” i dopiero Lubimy Czytać przypomniało mi, że kiedyś zaczytywałam się w tych książkach.

Byłam dumną uczennicą szkoły podstawowej, kiedy odkryłam na swoim osiedlu niewielką bibliotekę dziecięcą. To ona pozwoliła mi zagłębić się w niesamowity świat książek. Pamiętam, że kiedy sięgnęłam po „Replikę” zupełnie inaczej wyobrażałam sobie...